Οι υπουργοί καταρτίζουν σχέδια για τον καθορισμό νομικά δεσμευτικών στόχων χρέους για τις εταιρείες ύδρευσης της Αγγλίας, καθώς αναζητούν τρόπους για να αποφύγουν μια άλλη εταιρική κατάρρευση όπως το Thames Water.
Η Emma Reynolds, η γραμματέας περιβάλλοντος, εργάζεται σε προτάσεις που θα αναγκάσουν τις εταιρείες να διατηρήσουν το χρέος τους κάτω από ένα συγκεκριμένο επίπεδο για πρώτη φορά, διαφορετικά θα αντιμετωπίσουν νομικές κυρώσεις, ανέφεραν πηγές.
Η κίνηση έρχεται καθώς οι σύμμαχοι του Andy Burnham επεξεργάζονται προτάσεις για να τεθούν οι εταιρείες ύδρευσης υπό δημόσιο έλεγχο, κάτι που ο νέος πρωθυπουργός λέει ότι θα είναι μία από τις κορυφαίες προτεραιότητές του όταν πάει στην Downing Street αργότερα αυτόν τον μήνα.
Μια πηγή κοντά στον Ρέινολντς είπε: “Υπό τους Τόρις, οι εταιρείες ύδρευσης επιτρεπόταν να συγκεντρώνουν χρέη και να πληρώνουν μερίσματα ενώ έπαιρναν τους πελάτες. Ο υπουργός Εξωτερικών έβαλε τέλος σε αυτό θέτοντας υπό έλεγχο εταιρείες με χαμηλές επιδόσεις, προστατεύοντας τους πελάτες και αντιμετωπίζοντας τη ρύπανση”.
Η μοίρα της βιομηχανίας νερού της Αγγλίας κρέμεται από την ισορροπία καθώς κυβερνητικοί αξιωματούχοι και ηγέτες του κλάδου προετοιμάζονται για την ανάληψη των καθηκόντων του Μπέρναμ.
Ένας βουλευτής του Makerfield έχει ορκιστεί να επιστρέψει τα «βασικά στοιχεία της ζωής» στον δημόσιο έλεγχο, αλλά δεν έχει ακόμη εκπονήσει λεπτομερή σχέδια για το πώς θα το κάνει. Οι σύμμαχοι λένε ότι είναι πιθανό να ακολουθήσει ένα μοντέλο παρόμοιο με αυτό στο Παρίσι και το Βερολίνο, όπου οι υπηρεσίες ύδρευσης διαχειρίζονται ανεξάρτητοι οργανισμοί, αλλά η δημοτική κυβέρνηση κατέχει το μεγαλύτερο μέρος των μετοχών.
ΣΕ πρόσφατη διαδικτυακή συνεδρία Q&AΕίπε: «Ο δημόσιος έλεγχος μπορεί να περιλαμβάνει μια σειρά μέτρων, από ισχυρή ρύθμιση έως την κρατική ιδιοκτησία».
Το σχέδιο του Ρέινολντς για τη θέσπιση νομικά δεσμευτικών ορίων χρέους θα μπορούσε να συμβάλει σε κάποια αυστηρότερη ρύθμιση του κλάδου και αναπτύσσεται ως μέρος του επερχόμενου νομοσχεδίου για το καθαρό νερό.
ΣΕ επίσημο έγγραφο Ανοίγοντας το δρόμο για το νομοσχέδιο, ο Reynolds είπε: «Θα εξετάσουμε πώς η ρυθμιστική αρχή μπορεί να συνεργαστεί με εταιρείες και επενδυτές για να διασφαλίσει ότι οι εταιρείες δεν θα συσσωρεύουν μη διαχειρίσιμα επίπεδα χρέους, θα παραμένουν οικονομικά ανθεκτικές για να παρέχουν ζωτικές υπηρεσίες για τους πελάτες και το περιβάλλον και είναι σε θέση να προσελκύουν περαιτέρω επενδύσεις όπως απαιτείται».
Ο Guardian κατανοεί ότι ο Ρέινολντς εργάζεται σε ένα σχέδιο που θα έθετε έναν δεσμευτικό στόχο για το ύψος του χρέους που μπορεί να αναλάβει μια εταιρεία, ως ποσοστό της συνολικής αξίας της, όπως προσδιορίζεται από τη ρυθμιστική αρχή νερού Ofwat, γνωστή ως αναλογία μετάδοσης.
Η καθοδήγηση της Ofwat αναφέρει επί του παρόντος ότι οι εταιρείες θα πρέπει να έχουν καθαρό χρέος (συνολικό χρέος μείον μετρητά) που δεν υπερβαίνει το 55% της αξίας τους, αλλά πολλές εταιρείες έχουν πολύ μεγαλύτερο χρέος.
Η Thames Water, η πιο απειλούμενη οικονομικά από τις εταιρείες ύδρευσης της Αγγλίας, έχει χρέος 17,6 δισεκατομμυρίων λιρών, δίνοντάς της έναν δείκτη ιδίων κεφαλαίων 86%. Το μερίδιο της South East Water είναι 75%.
Ο Τάμεσης είναι αντικείμενο διαμάχης μεταξύ της κυβέρνησης και των πιστωτών καθώς προσπαθούν να διαπραγματευτούν ένα πακέτο διάσωσης 10 δισεκατομμυρίων λιρών για την εταιρεία.
μετά την προώθηση του ενημερωτικού δελτίου
Ρέινολντς έγραψε πρόσφατα στον Ofvat λέγοντας ότι αντιτάχθηκε στην προτεινόμενη συμφωνία επειδή δεν έκανε αρκετά για την προστασία των καταναλωτών, ωθώντας την ουσιαστικά ένα βήμα πιο κοντά σε μια προσωρινή διοίκηση.
Ο Υπουργός Περιβάλλοντος θεωρείται ότι δεν έχει ορίσει το επίπεδο στο οποίο θα πρέπει να τεθεί ο υποχρεωτικός στόχος για το χρέος, αν και οι εταιρείες που δεν θα τον τηρήσουν θα πρέπει να γράψουν στους υπουργούς εξηγώντας το γιατί.
Εάν συνεχίσουν να αποτυγχάνουν να επιτύχουν τους στόχους τους, θα ακολουθήσουν περαιτέρω κυρώσεις, αν και δεν έχει ληφθεί ακόμη απόφαση για αυτούς.
Αξιωματούχοι ύδρευσης λένε ότι οι εταιρείες είναι πιθανό να αποδεχθούν τα μέτρα χωρίς αντίσταση, εάν ο στόχος του χρέους τεθεί σε επίπεδο που θεωρούν λογικό.
Ορισμένοι, ωστόσο, προειδοποιούν ότι θα έχουν λιγότερα χρήματα να ξοδέψουν για βελτιώσεις υποδομών, όπως η αποχέτευση, εάν πρέπει να εξοφλήσουν γρήγορα το χρέος τους.
