ΕΝΑΟ New Burnham περιέγραψε το όραμά του για “καλή ανάπτυξη σε κάθε ταχυδρομικό κώδικα”. Αυτό μπορεί να φαίνεται σαν μια αύξηση 2,0 – και αν ναι, αυτό είναι πολύ καλό νέο για τη χώρα. Διότι, σε αντίθεση με τους προκατόχους του των Εργατικών και του Συντηρητικού Κόμματος, ο Μπέρνχαμ μπορεί να έχει πολύ καλύτερη ιδέα για το πώς να το πετύχει αυτό.
Ο Μπόρις Τζόνσον απέσυρε τη γλώσσα ισοπέδωσης από το Υπουργείο Παιδείας (DfE) που είχε τεθεί σε εφαρμογή κατά τη διάρκεια της παραμονής μου εκεί, αλλά στη συνέχεια υποβάθμισε αυτό που θα έπρεπε να ήταν ο καθοριστικός στόχος της κυβέρνησής του σε κάτι περισσότερο από ένα ταμείο πόλης. Ο Keir Starmer έχει δικαίως προσδιορίσει την «κατάρριψη των εμποδίων στις ευκαιρίες» ως αποστολή της κυβέρνησης, αλλά ενόσω ήταν στην εξουσία αύξησε την εθνική ασφάλιση των εργοδοτών -κυριολεκτικά φορολογώντας την ευκαιρία- με τρόπους που πάντα έπλητταν περισσότερο τους νέους εργαζόμενους στην αρχή της σταδιοδρομίας τους.
Χάρη στη νίκη του στις ενδιάμεσες εκλογές του Makerfield, ο Burnham συνειδητοποίησε περισσότερο την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των αλλαγών που απαιτούνται για να διασφαλιστεί ότι όλα τα μέρη της Βρετανίας θα επωφεληθούν από την κυβέρνηση. Ακόμα κι έτσι, το πολιτικό λάστιχο θα πρέπει να βγει στο δρόμο πολύ γρήγορα, διαφορετικά η υπομονή θα εξαντληθεί κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του ακόμα πιο γρήγορα από ό,τι με τον Keir Starmer.
Η επιτυχία απαιτεί τρία βασικά στοιχεία.
Πρώτον, ο «τόπος» και η «συνεργασία» δικαίως έχουν σημασία για τον νέο πρωθυπουργό. Η προσέγγιση του Whitehall από πάνω προς τα κάτω, που ταιριάζει σε όλους, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις περίπλοκες πραγματικότητες στο έδαφος. Η αλλαγή καθοδηγείται από τους τοπικούς παράγοντες που συνεργάζονται και όχι χωριστά, κάτι που οι κυβερνητικές υπηρεσίες δυσκολεύονται να κάνουν στον κόσμο του παιχνιδιού οικονομικής πείνας στον οποίο ζουν. TEU”τομείς ευκαιριών“Παρουσίασα ως Γραμματέας Παιδείας ότι επρόκειτο να επιτρέψουμε στους τοπικούς εκπαιδευτικούς ηγέτες να διαμορφώσουν τον δικό τους μοναδικό συνδυασμό προτεραιοτήτων, αντί να ακολουθούν απλώς πρωτοβουλίες του DfE. Εργάστηκαν σε συνεργασία με το τοπικό NHS, την τοπική κυβέρνηση, τις επιχειρήσεις και τις κοινοτικές ομάδες, σε συνδυασμό με την άμεση υποστήριξη από στελέχη του DfE. Μαζί ανέπτυξαν συλλογικά σχέδια για τη βελτίωση των εκπαιδευτικών αποτελεσμάτων.
Η προσφορά Νο 10 της Μπέρναμ στο Βορρά θα μπορούσε να είναι ένα βασικό μέσο με το οποίο η μηχανή του Whitehall υπονομεύεται επίσης προς το καλύτερο. Σε συνδυασμό με τα ριζοσπαστικά του σχέδια αποκέντρωσης, θα μπορούσε να είναι μια ευπρόσδεκτη και δραματική μεταφορά εξουσίας από το Whitehall σε κοινότητες σε όλη τη χώρα, δίνοντάς τους τη δύναμη να διαμορφώνουν τις δικές τους αποφάσεις. Και αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Burnham μπορεί να αποδείξει στις άλλες μεγάλες περιοχές μας ότι και αυτές αποτελούν κεντρικό μέρος των σκέψεων και των πράξεών του.
Δεύτερον, η Burnham πρέπει να αξιοποιήσει τις πραγματικές μηχανές ευκαιριών που υπάρχουν σε αυτή τη χώρα: τις επιχειρήσεις. Μέσα από την εργασία μου για την κοινωνική κινητικότητα με Συνασπισμός ΣτόχωνΞέρω πόσο πολύ ευδοκιμεί η επιχείρηση λόγω της συνεργασίας για την οποία μιλάει με τόσο πάθος ο Burnham.
Πάρτε για παράδειγμα τον κατασκευαστή ελικοπτέρων Leonardo με έδρα τη Yeovil. Αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας της νοτιοδυτικής περιοχής και έχει δημιουργήσει χιλιάδες ευκαιρίες για εργαζομένους υψηλής ειδίκευσης. Δουλεύοντας χέρι-χέρι με το τοπικό εκπαιδευτικό σύστημα, διασφάλισε ότι οι ντόπιοι θα μπορούσαν να επωφεληθούν από τις ευκαιρίες σταδιοδρομίας ακριβώς στο κατώφλι τους. Αυτή η συμβιωτική σχέση μεταξύ της κοινότητας και της εταιρείας όχι μόνο βοήθησε την εταιρεία να γίνει επιτυχημένη, αλλά είναι και ο λόγος που παρόμοιες εγκαταστάσεις κατασκευής ελικοπτέρων εξακολουθούν να υπάρχουν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Χωρίς δεξιότητες, χωρίς βιομηχανία.
Υπάρχουν πολλά άλλα παραδείγματα για το πώς οι μεγάλες εταιρείες προωθούν την κοινωνική κινητικότητα στις κοινότητες και μπορούν να κάνουν τη μεγαλύτερη διαφορά. Ο Μπέρναμ πρέπει να τους βρει. Και θα πρέπει να σκεφτεί πώς μπορούμε να μετρήσουμε την επιτυχία και τον αντίκτυπο—διαχωρίζοντας τους συνομιλητές από αυτούς που κάνουν. Ήρθε η ώρα να γίνει διάκριση μεταξύ εκείνων των επιχειρήσεων αγκύρωσης που λειτουργούν ως πραγματικές μηχανές κοινωνικής κινητικότητας και εκείνων που δεν το κάνουν.
μετά την προώθηση του ενημερωτικού δελτίου
Η τελευταία πρόκληση μπορεί να είναι η πιο δύσκολη: η μεταρρύθμιση του Υπουργείου Οικονομικών διατηρώντας παράλληλα την εμπιστοσύνη της πόλης. Η «καλή ανάπτυξη σε κάθε ταχυδρομικό κώδικα» είναι μια στρατηγική για τα δημόσια οικονομικά, καθώς και μια οικονομική και κοινωνική στρατηγική. Το να ζούμε στη σωστή κατεύθυνση ωφελεί το κράτος, το να ζούμε εκτός προγράμματος κοστίζει σε όλους μας. Το Υπουργείο Οικονομικών πρέπει να μεταρρυθμίσει ώστε να αποτιμήσει σωστά τις επενδύσεις σε «ζωές σε καλό δρόμο», αντί να προσπαθεί απλώς να ελαχιστοποιήσει το κόστος των ζωών εκτός τροχιάς. Πρέπει να προχωρήσει σε μια προσέγγιση με επίκεντρο την πρόληψη των κοινωνικών επενδύσεων. Υπάρχει ανάγκη να μετρηθεί αποτελεσματικά η καλή ανάπτυξη, όχι μόνο η ανάπτυξη. Διαφορετικά, πώς θα μάθει η κυβέρνηση του Μπέρναμ αν τα κατάφερε; Είναι εντυπωσιακό το πόσο λίγη καινοτομία έχουμε δει από το Υπουργείο Οικονομικών στη φορολογική πολιτική, είτε πρόκειται για επιχειρηματικούς συντελεστές που έχουν μείνει σε κενό εδώ και χρόνια, εταιρικοί φόροι, ΦΠΑ ή ακόμα και πώς η αποκέντρωση μπορεί να επιτρέψει στις περιφέρειες να διατηρήσουν ορισμένες από τις οικονομικές οικονομίες που προέρχονται από τη διατήρηση των κοινοτήτων τους σε καλό δρόμο. Και ενώ πίεζε συνεχώς άλλα τμήματα να παραδώσουν τις πολιτικές και τους προϋπολογισμούς τους, το ίδιο το Υπουργείο Οικονομικών αρνήθηκε πεισματικά να συμμορφωθεί. Είναι καιρός να το αλλάξεις.
Η πρωθυπουργία του Μπέρναμ συνοδεύεται από πολλές προκλήσεις, αλλά το όραμά του προσφέρει μια τεράστια ευκαιρία να αλλάξει τη μοίρα της Βρετανίας. «Καλή ανάπτυξη σε κάθε ταχυδρομικό κώδικα»; Ας? τώρα είναι ώρα για παράδοση.
