Ο διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας είπε ότι θα είχε καθυστερήσει μια συνάντηση με τον Νάιτζελ Φάρατζ το περασμένο φθινόπωρο, εάν ένα δώρο 5 εκατομμυρίων λιρών στον ηγέτη της μεταρρυθμιστικής Βρετανίας από τον δισεκατομμυριούχο κρυπτογράφησης ήταν υπό έρευνα εκείνη την εποχή.
Ο Andrew Bailey είπε ότι δεν μετάνιωσε που συνάντησε τον Farage για να συζητήσει τα σχέδια της Τράπεζας να ρυθμίσει τα κρυπτονομίσματα τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, μήνες πριν ο Guardian αναφέρει μια αμφιλεγόμενη δωρεά από τον Ταϊλανδό επενδυτή Christopher Harborne τον Απρίλιο.
Ωστόσο, ο Μπέιλι είπε ότι θα σκεφτόταν να αναβάλει τη συνεδρίαση εάν η κεντρική τράπεζα γνώριζε αυτό που γνωρίζει σήμερα: ότι θα ξεκινούσε κοινοβουλευτική έρευνα για ένα άγνωστο δώρο από τον πλούσιο ευεργέτη Φάρατζ, ο οποίος έκανε μεγάλο μέρος της περιουσίας του, ύψους 18 δισεκατομμυρίων λιρών, από κρυπτονομίσματα.
Σε συνέντευξή του στον Guardian, ο Μπέιλι είπε: «Αν είχα πει τότε: «Λοιπόν, νομίζω ότι θα ήταν καλύτερα να περιμένουμε μέχρι να ολοκληρωθεί η έρευνα πριν κάνουμε τη συνάντηση» – νομίζω ότι αυτή θα ήταν η κρίση που θα είχαμε κάνει εκείνη τη στιγμή.
«Σίγουρα, κατά τη γνώμη μας, αυτό θα ήταν ένα σημαντικό γεγονός».
Ο Μπέιλι, ο οποίος είναι επίσης επικεφαλής του διεθνούς επιτηρητή του Συμβουλίου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, είχε προηγουμένως επιμείνει ότι ήταν «ικανός να εντοπίσει» και να αμφισβητήσει το λόμπι και δεν υπέκυψε στον Φάρατζ.
Ο Φάρατζ είπε ότι χρησιμοποίησε τη συνάντηση τον Σεπτέμβριο για να απαιτήσει από την Τράπεζα της Αγγλίας να εγκαταλείψει τα σχέδια έκδοσης ενός αντιπάλου κρατικής έκδοσης stablecoin που εκδόθηκε από την Tether. Ο Harborne, ο οποίος παρείχε τα δύο τρίτα της χρηματοδότησης της Reform UK, φαίνεται να κερδίζει περίπου 1 δισεκατομμύριο £ ετησίως από το μερίδιό του στην Tether.
Τα Stablecoins είναι κρυπτονομίσματα των οποίων η αξία είναι συνήθως συνδεδεμένη με ένα περιουσιακό στοιχείο ή νόμισμα, όπως το δολάριο ΗΠΑ, και συνήθως χρησιμοποιούνται ως ενδιάμεσοι μεταξύ των συναλλαγών του κρατικού νομίσματος και των κρυπτονομισμάτων.
Ο Farage είπε επίσης ότι προέτρεψε τον Bailey να εγκαταλείψει τα σχέδια περιορισμού του αριθμού των stablecoin που μπορούν να κατέχουν τα άτομα στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα οποία η Τράπεζα εγκατέλειψε τελικά μετά από διαβούλευση. Ο Bailey υπερασπίζεται αυτές τις αλλαγές, λέγοντας ότι είναι ευκολότερο να τεθούν όρια στον συνολικό αριθμό των stablecoin που εκδίδονται παρά να ελέγχονται μεμονωμένα περιουσιακά στοιχεία.
Ο κυβερνήτης είπε ότι επρόκειτο για μια “τέλεια πολιτική ανταλλαγή” αλλά η θέση του Farage για την Τράπεζα ήταν σαφής. «Το επιχείρημά του, όπως το ερμήνευσα, είναι ότι υπάρχει ένα «κατεστημένο» και μάλλον πιστεύει ότι είμαστε μέρος του».
Σχετικά με τους τελευταίους κανόνες της Τράπεζας για τα stablecoins όπως το Tether, ο Bailey είπε ότι δεν τους είχε συζητήσει με τον ηγέτη των μεταρρυθμίσεων του Ηνωμένου Βασιλείου. «Δεν ξέρω ποια είναι η κατάσταση με τον Νάιτζελ Φάρατζ ή πού βρισκόμαστε τώρα… Δεν του έχω μιλήσει γι’ αυτό», είπε.
«Αυτό που είναι ενδιαφέρον για μένα είναι ότι από τότε που δημοσιεύσαμε τους προτεινόμενους κανόνες μας, ένας ή δύο από τους ανθρώπους που μας επέκριναν ότι είμαστε δεινόσαυροι, βγήκαν τώρα με μερικές πολύ μεγάλες δηλώσεις για το αντίθετο, λέγοντας ότι είμαστε μεγάλοι στην καινοτομία, κάτι που είναι κάπως αστείο.
μετά την προώθηση του ενημερωτικού δελτίου
«Πιστεύω πραγματικά ότι ενθαρρύνουμε την καινοτομία, επομένως νομίζω ότι κάνουμε το σωστό».
Ο Farage έχει πλέον αναφερθεί στον Επίτροπο Προτύπων για το εάν άσκησε πίεση στην Τράπεζα ενάντια στους κοινοβουλευτικούς κανόνες. Ωστόσο, ο Μπέιλι είπε ότι η διαμάχη για τη συνάντηση δεν θα οδηγήσει σε αλλαγές στον τρόπο που η Τράπεζα οργάνωσε και διεξήγαγε συναντήσεις με πολιτικά πρόσωπα, κάτι που έκανε τακτικά και χωρίς «ευνοιοκρατία».
“Οι άνθρωποι έρχονται εδώ και λένε σε εμένα και στους συναδέλφους μου πράγματα που είναι πολύ ευαίσθητα στην αγορά. Και έχουμε έναν ορισμένο βαθμό εμπιστευτικότητας γύρω από αυτό. Επομένως, με ενδιαφέρει πολύ να διατηρηθεί το γεγονός ότι οι άνθρωποι μπορούν να έρθουν στην Τράπεζα της Αγγλίας και να μας πουν πράγματα και δεν καταλήγουν αμέσως στο δημόσιο αρχείο. Ξέρω ότι μπορεί να φαίνεται δύσκολο να το πω σε λάθος συνθήκες, αλλά είναι σημαντικό”.
“Έχουμε ευθύνη ως δημόσιο όργανο να είμαστε ανοιχτοί στους ηγέτες των κομμάτων του Γουέστμινστερ. Νομίζω ότι είναι εντάξει. Νομίζω ότι πρέπει να το κάνουμε”.
