ΠΤο Lymouth μπορεί να μετονομάστηκε μόνο ως η «Βρετανική πόλη των ωκεανών» τα τελευταία χρόνια, αλλά ο ρόλος του ως κέντρο της βρετανικής άμυνας μπορεί να εντοπιστεί στον 16ο αιώνα χάρη στη στρατηγική του θέση στη νότια ακτή του Ντέβον. Ο Σερ Φράνσις Ντρέικ ξεκίνησε από το Πλύμουθ για το ταξίδι του σε όλο τον κόσμο και ήταν εδώ που τελικά οι Προσκυνητές απέπλευσαν από την Αγγλία στην Αμερική με το Mayflower.
Τις τελευταίες δεκαετίες, η εξάρτηση από τον αμυντικό τομέα δεν φαινόταν πλέον πλεονέκτημα, καθώς οι περικοπές κόστους και οι απώλειες θέσεων εργασίας στα ναυπηγεία ανάγκασαν την πόλη με μια περήφανη ναυτική ιστορία να αντιμετωπίσει έναν νέο εχθρό: την οικονομική αβεβαιότητα.
Αλλά οι ηγέτες του Πλύμουθ ελπίζουν τώρα ότι οι ανανεωμένες κρατικές επενδύσεις στην αμυντική βιομηχανία θα ενισχύσουν την τοπική ευημερία, θα δημιουργήσουν χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας και θα αναζωογονήσουν το κέντρο της πόλης καθώς υφίσταται τη μεγαλύτερη ανάπλαση από τότε που ξαναχτίστηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
«Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι όλα είναι θρομβωμένη κρέμα και καλλιέργεια, αλλά εμείς δεν κάνουμε τίποτα από τα δύο», λέει ο σύμβουλος των Εργατικών Tudor Evans, επικεφαλής του Δημοτικού Συμβουλίου του Πλύμουθ. «Αλλά αυτό που κάνουμε είναι εξαιρετικά έξυπνος σχεδιασμός και κατασκευή».
Η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να επενδύσει 4,4 δισεκατομμύρια λίρες την επόμενη δεκαετία στο Devonport Dockyard στο Πλύμουθ, τη μεγαλύτερη ναυτική βάση στη Δυτική Ευρώπη. Εκτός από τις εγκαταστάσεις του Βασιλικού Ναυτικού, η πόλη φιλοξενεί περίπου 300 εταιρείες ναυτιλιακής και αμυντικής αλυσίδας εφοδιασμού.
Η Babcock με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο επιβλέπει την επισκευή, τη συντήρηση, τη μετατροπή και την αφαίρεση καυσίμων του στόλου των πυρηνικών υποβρυχίων της χώρας από ένα ιδιωτικοποιημένο τμήμα της βάσης του Devonport, ενώ η γερμανική εταιρεία Helsing παράγει υποβρύχια drones στις εγκαταστάσεις της που άνοιξε πρόσφατα στην πόλη. Η γαλλική εταιρεία Thales λειτουργεί το κέντρο θαλάσσιας αυτονομίας και ήδη προμηθεύει το Βασιλικό Ναυτικό με μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας και ιπτάμενα drones.
νερά του Plymouth Sound έχουν μετατραπεί σε δοκιμαστικό κρεβάτι για τα τελευταία αυτόνομα και ναυτιλιακά συστήματα, με εργαστήριο εξοπλισμένο με 5G και μεγάφωνα.
Το συμβούλιο εκτιμά ότι η επένδυση στο Devonport θα δημιουργήσει έως και 25.000 νέες θέσεις εργασίας στα ναυπηγεία και σε ολόκληρη την αλυσίδα εφοδιασμού, με αυτούς τους ρόλους να πληρώνονται καλύτερα από πολλούς άλλους διαθέσιμους στην περιοχή, όπου τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι οι μέσοι εβδομαδιαίοι μισθοί υστερούν από αυτούς στην υπόλοιπη Αγγλία.
«Αυτό θα οδηγήσει σε υψηλότερους μισθούς στο Πλίμουθ συνολικά», λέει ο Έβανς, προσθέτοντας ότι θα χρειαστούν 5.500 εργαζόμενοι στα ναυπηγεία τα επόμενα χρόνια για να αντικαταστήσουν αυτούς που συνταξιοδοτούνται. «Οι δυνατότητες είναι τεράστιες».
Παρόλο που η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή συνεχίζεται και τα ρωσικά πλοία παρακολουθούνται από το Βασιλικό Ναυτικό κοντά στα βρετανικά ύδατα, το Westminster βρίσκεται σε διαμάχη για τον αμυντικό προϋπολογισμό.
Ωστόσο, το συμβούλιο είναι αισιόδοξο για τις δαπάνες και πολλοί ντόπιοι βλέπουν σημάδια προόδου στον τοπικό αμυντικό τομέα με την ανακοίνωση του Babcock ότι μεταφέρει 2.000 από τα 7.500 μέλη του προσωπικού του από το Devonport στο κέντρο της πόλης, όπου σχεδιάζει να μετατρέψει το πρώην πολυκατάστημα House of Fraser σε εκπαιδευτικό κέντρο και γραφεία.
Ο Babcock μιλά για τη μακροπρόθεσμη δέσμευσή του στο Plymouth, δεδομένου του 70χρονου προγράμματος εργασίας του, που σημαίνει ότι ορισμένοι από τους εργάτες που χρειάζονται για τη συντήρηση του στόλου των υποβρυχίων του Ηνωμένου Βασιλείου είτε δεν έχουν γεννηθεί ακόμη είτε στο δημοτικό σχολείο.
Στόχος του συμβουλίου είναι να χτίσει σπίτια για αυτούς τους μελλοντικούς εργάτες του πολέμου για να μείνουν στο Πλύμουθ, αντί να τους δει να μεταφέρουν τους μισθούς τους αλλού στο τέλος της εβδομάδας, όπως συμβαίνει στο Barrow-in-Furness, όπου κατασκευάζονται τα πυρηνικά υποβρύχια της Βρετανίας.
«Δεν θέλουμε να δούμε αυτά τα πακέτα μισθών να εξαφανίζονται στα A38 και M5 όταν οι άνθρωποι τελειώνουν τη δουλειά και πηγαίνουν σπίτι για το Σαββατοκύριακο», λέει ο Evans.
Οι τοπικοί ηγέτες πιστεύουν ότι το τρέχον πρόγραμμα ανάπλασης θα παίξει ρόλο στο να γίνει το Πλύμουθ ένα ελκυστικό μέρος για να ζεις παράλληλα με τη φυσική ομορφιά της περιοχής.
Σχεδιάζουν να χτίσουν 10.000 νέα σπίτια στο κέντρο της πόλης, συμπεριλαμβανομένων 144 ενοικιαζόμενων διαμερισμάτων και ενός κέντρου επαγγελματικής εξέλιξης για φοιτητές στην καρδιά της πόλης. Κοινοτικό κέντρο 14 ορόφων. Πολύχρωμες διαφημιστικές πινακίδες που έχουν στηθεί γύρω από ένα άδειο πύργο ενημερώνουν τους ντόπιους ότι ένα «κύμα επενδύσεων» «ανοίγει ένα συναρπαστικό μέλλον» για την πόλη.
Εν τω μεταξύ, η Homes England, η κυβερνητική υπηρεσία που διαθέτει δημόσιο χρήμα για κοινωνική στέγαση, αγόρασε τέσσερις μεγάλες τοποθεσίες στην πόλη.
Η αναγέννηση είναι ξεκάθαρα απαραίτητη. Το σύγχρονο τσιμεντένιο όραμα του κέντρου της πόλης του Πλύμουθ με ένα μεγάλο εμπορικό συγκρότημα και μερικά σπίτια, που προτάθηκε τη δεκαετία του 1960 από τον κορυφαίο μεταπολεμικό σχεδιαστή Patrick Abercrombie, δεν έχει παλιώσει καλά. Με τα χρόνια, τα καταστήματα έκλεισαν και οι θέσεις εργασίας εγκατέλειψαν την πόλη, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού του δημοτικού συμβουλίου που εγκατέλειψε το αστικό κέντρο το 2015, αφήνοντας συχνά την πόλη άδεια μετά τις 5 το απόγευμα.
Τα σχέδια αναγέννησης του Πλύμουθ υπέστησαν οπισθοδρόμηση πρόσφατα, όταν δεν επελέγη από την κυβέρνηση ως μία από τις νέες πόλεις που σχεδιάστηκαν για να βοηθήσουν τους υπουργούς να επιτύχουν φιλόδοξους στεγαστικούς στόχους. Έχασε σε έργα όπως το Tempsford στο Bedfordshire και το Leeds South Bank, τα οποία αφορούσαν μεγαλύτερες εξελίξεις σε περιοχές Greenfield ή Brownfield.
Εν τω μεταξύ, επιλέχθηκαν οι Crews Hill και Chase Park στο βόρειο Λονδίνο, αλλά η νέα διοίκηση του συμβουλίου Enfield που διοικείται από τους Τόρις έχει αποσυρθεί από το σχέδιο.
Αντίθετα, οι υπουργοί υποσχέθηκαν στο Plymouth ένα «προσαρμοσμένο πακέτο λύσεων» που θα του επέτρεπε να επεκταθεί ως κέντρο ναυτικής τεχνολογίας και «να διασφαλίσει ότι η έλλειψη κατοικιών καλής ποιότητας δεν θα αποτελέσει εμπόδιο στην ανάπτυξη». Αυτό το πακέτο είναι υπό επεξεργασία και περισσότερες λεπτομέρειες αναμένονται αυτό το καλοκαίρι.
Το σχέδιο συνδέει νέα σπίτια με το καθεστώς της πόλης ως κράτους πέντε τομείς αμυντικής ανάπτυξης. Ωστόσο, ορισμένοι κάτοικοι της περιοχής ανησυχούν ότι οι επενδύσεις στον αμυντικό τομέα μπορεί να μην ωφελήσουν όλους τους κατοίκους και θέλουν νέα σπίτια για οικογένειες καθώς και για εργαζομένους στον τομέα της άμυνας.
Οι τοπικοί ηγέτες θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι τα «προϊόντα της οικονομικής ανάπτυξης» κατανέμονται πιο δίκαια, λέει ο Δρ Μάικ Σιφ, αναπληρωτής καθηγητής κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Πλύμουθ.
“Οι πολιτικοί του Πλύμουθ αντιμετωπίζουν την πρόκληση να αποδείξουν ότι τα δημόσια χρήματα που επενδύονται στο κέντρο της πόλης θα αποφέρουν δημόσια οφέλη. Ο κίνδυνος να θεωρηθεί ότι κυριαρχείται από μια εμπορική, πολιτική ή στρατιωτική ελίτ δεν πρέπει να αγνοηθεί”, προσθέτει.
Μια λαμπερή ανοιξιάτικη μέρα, παρέες νεαρών παίζουν βόλεϊ και ποδόσφαιρο ή χαλαρώνουν στο γρασίδι στο Plymouth Howe, ένα πάρκο με θέα στο Plymouth Sound από όπου έπλεε κάποτε ο Drake.
Η πόλη έχει σαφώς πολλά να προσφέρει στους κατοίκους, από τη φυσική ομορφιά της ακτογραμμής μέχρι τον πολιτισμό με ένα θέατρο που φιλοξενεί παραγωγές του West End και το Box Museum and Gallery.
Ωστόσο, το αυξανόμενο κόστος ζωής προκαλεί μεγάλη ανησυχία για όσους ανησυχούν για την αύξηση των ενοικίων. Το μέσο μηνιαίο ενοίκιο στο Πλύμουθ έφτασε τις 985 λίρες τον Μάρτιο, αυξημένο κατά 30% σε σχέση με πέντε χρόνια νωρίτερα, σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία.
“Είναι σχεδόν προσιτό εδώ. Είμαι ανύπαντρη και μπορώ να αντέξω οικονομικά ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων”, λέει η Lorna Logan, ανώτερη λέκτορας σε ένα κολέγιο περαιτέρω εκπαίδευσης, περπατώντας στο κέντρο της πόλης μετά τη δουλειά με τη φίλη της Emmeline Quaan. Ο Λόγκαν βρήκε το Πλίμουθ να είναι όλο και πιο ακριβό μετά τη μετακόμισή του από το Λονδίνο κατά τη διάρκεια της πανδημίας. «Τα ενοίκια αυξάνονται κατά 6% ετησίως», λέει.
Ο Kwaan, ένας ντόπιος του Πλύμουθ, εξυμνεί τα πλεονεκτήματα μιας «νοοτροπίας μικρής πόλης», λέγοντας: «Μπορείς να ζήσεις εδώ χωρίς αυτοκίνητο, να πας στη θάλασσα για μπάνιο και υπάρχει ένα θέατρο εδώ». Ωστόσο, παραδέχεται ότι υπάρχει «πολλή δουλειά να γίνει» για να γίνει πιο προσιτό.
Victoria Allen, διευθύνουσα σύμβουλος φιλανθρωπικής οργάνωσης στέγασης Μονοπάτιλέει ότι οι νέες κατοικίες είναι «απαραίτητες».
«Χρειαζόμαστε απεγνωσμένα περισσότερα σπίτια σε όλα τα επίπεδα», προσθέτει. “Συνεργαζόμαστε με ανθρώπους που βρίσκονται στο χείλος του αστέγου, καθώς και με πολλούς ανθρώπους που επί του παρόντος δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση στον ιδιωτικό τομέα λόγω πολύ υψηλών ενοικίων. Περισσότερη στέγαση απλώς θα μειώσει τον ανταγωνισμό.”
Ενώ η απόφαση να μην επιλέξει το Πλύμουθ για το πρόγραμμα νέων πόλεων ήταν μια «απογοήτευση» για τον Τέρι Μπερ, τον πρώην Δήμαρχο και ανεξάρτητο σύμβουλο, η αύξηση των αμυντικών δαπανών είναι ευπρόσδεκτη.
«Ο κόσμος φαίνεται να σταματά στο Μπρίστολ αυτές τις μέρες και εμείς στο Πλύμουθ έχουμε ξεχαστεί γιατί χρειαζόμαστε χρήματα και επενδύσεις εδώ», λέει. «Είμαστε ευάλωτοι στο Ηνωμένο Βασίλειο από αμυντική άποψη και είναι σημαντικό οι επενδύσεις να πάνε στην άμυνα και να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας για τους ανθρώπους, ιδιαίτερα εδώ στο Πλίμουθ».
