Σύμφωνα με έναν ειδικό, οι περίφημες πέτρες του Σαρακηνού στο Στόουνχεντζ μπορεί να μεταφέρθηκαν εκεί από μια νεολιθική φυλή.
Ο επιμελητής ακινήτων του Stonehenge, Win Scott, είπε ότι μπορεί να υπήρχε ένα στοιχείο ανταγωνισμού στην ανάσυρση μιας πέτρας 30 τόνων από 20 μίλια μακριά.
Το προϊστορικό μνημείο στο Salisbury Plain αποτελείται από δεκάδες τεράστιους, εμβληματικούς μεγαλίθους που σχηματίζουν έναν εξωτερικό κύκλο και ένα κεντρικό πέταλο.
Οι πέτρες, που έχουν ύψος έως και 23 πόδια (επτά μέτρα), βρέθηκαν στο West Woods στην άκρη του Marlborough Downs, περίπου 15–20 μίλια (24–32 km) μακριά.
Ενώ υπάρχουν πολυάριθμες θεωρίες για το γιατί χτίστηκε το μνημείο σχεδόν 5.000 ετών, ο κ. Σκοτ προτείνει ότι η πρωταρχική επιθυμία της ανθρωπότητας να ανταγωνιστεί έπαιξε ρόλο.
«Νομίζω ότι μπορεί να ήταν ένα παιχνίδι για να φέρουμε αυτές τις πέτρες εδώ», είπε. «Ομάδα ανθρώπων, κάποιος ανταγωνισμός, πρόκληση».
Έρχεται καθώς η αγγλική κληρονομιά αποκάλυψε το μεγαλύτερο αντίγραφο ενός προϊστορικού κτιρίου στο Στόουνχεντζ, με βάση τα στοιχεία μιας μεγαλύτερης κατασκευής δύο μίλια από τον πέτρινο κύκλο.
Μπορεί να χρησίμευε ως αίθουσα όπου οι ταξιδιώτες – και οι πιθανοί ανταγωνιστές – έτρωγαν, έπιναν και χόρευαν μαζί.
Οι Σαρακηνοί λίθοι στο Στόουνχεντζ είναι μεγαλύτεροι μεγάλιθοι από τον εξωτερικό κύκλο και το κεντρικό πέταλο. Θα μπορούσαν να μεταφερθούν εκεί ως μέρος ενός διαγωνισμού, είπε ένας ειδικός
Πιθανόν οι πέτρες να μεταφέρθηκαν με την τοποθέτησή τους σε κορμούς, που τραβήχτηκαν από μια ομάδα ανδρών με σχοινιά. Εικόνα: Ένα πέτρινο αντίγραφο που μεταφέρεται στο Στόουνχεντζ
Αν και δεν υπάρχουν άμεσα στοιχεία για τον ανταγωνισμό, άλλοι αρχαιολόγοι λένε ότι η ιδέα είναι λογική.
Ο πειραματικός αρχαιολόγος Luke Winter, ο οποίος επιβλέπει το έργο Neolithic Hall, είπε: «Ο ανταγωνισμός είναι ανθρώπινο πράγμα – μας αρέσει να ανταγωνιζόμαστε ο ένας τον άλλον. Πρέπει να έχει τέτοιο στοιχείο.
«Πάντα σκέφτομαι, αν στεκόσασταν εδώ πριν από 4.500 χρόνια και κάποιος μας έλεγε, “Έχουμε αυτή την ιδέα, θα χρειαστούμε 75 πέτρες βάρους 45 τόνων και τις θέλω 500 μίλια μακριά”… Σοβαρά μιλάς;
«Αλλά κάποιος το είπε και ο κόσμος είπε ναι. Εδώ και χρόνια μιλούσαμε ότι αυτό συμβαίνει βιολογικά με καλή πίστη, αλλά θα μπορούσατε να υποστηρίξετε ότι οι άνθρωποι είπαν να το κάνουν για κάποιο λόγο.
«Δεν είναι απλώς μια ομάδα συντρόφων. Αν υπάρχει λίγο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, βοηθά ».
Ο κ. Σκοτ είπε ότι είναι πιθανό οι πέτρες να μεταφέρθηκαν τοποθετώντας τους σε κορμούς, που τραβήχτηκαν από μια ομάδα ανθρώπων με σχοινιά.
Και πρόσθεσε: «Όταν εξετάζουμε τις ανθρώπινες κοινωνίες αλλού στον κόσμο, υπάρχει μια καλή πιθανότητα ότι κάτι ανταγωνιστικό ή λειτουργικό συμβαίνει και εδώ.
«Αν μπορείτε να αξιοποιήσετε το έμφυτο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της ανθρωπότητας, όταν οι άνθρωποι μεταφέρουν πολύ μεγάλες πέτρες – είτε από κοντινό δάσος είτε ακόμα και από την Ουαλία – δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι μπορεί να υπάρχει ένα στοιχείο ανταγωνισμού.
Έρχεται καθώς η αγγλική κληρονομιά αποκάλυψε το μεγαλύτερο αντίγραφο ενός προϊστορικού κτιρίου στο Στόουνχεντζ, με βάση τα στοιχεία μιας μεγαλύτερης κατασκευής δύο μίλια από τον πέτρινο κύκλο.
Ο πειραματικός αρχαιολόγος Λουκ Γουίντερ επιβλέπει το έργο Neolithic Hall, στο οποίο είδε περίπου 100 εθελοντές να ανακατασκευάζουν το κτίριο χρησιμοποιώντας ιστορικά αυθεντικές μεθόδους.
Είναι πιθανό εκείνοι που βοήθησαν στην κατασκευή του Stonehenge να χρησιμοποίησαν επίσης μια κοντινή νεολιθική αίθουσα, λένε οι ειδικοί.
Αυτή η θεωρία βασίζεται σε αρχαιολογικά στοιχεία που υποδηλώνουν ότι μπορεί να υπήρχε ένα μεγάλο κτίριο κοντά.
Οι ανασκαφές στον οικισμό απέδωσαν χιλιάδες οστά ζώων και μεγάλη ποσότητα αγγείων, αποδεικτικά στοιχεία για ένα υπέροχο χειμωνιάτικο γλέντι.
Μια δύναμη περίπου 100 εθελοντών, με επικεφαλής τον κ. Γουίντερ, πέρασε τους τελευταίους εννέα μήνες για την ανοικοδόμηση του κτιρίου χρησιμοποιώντας ιστορικά αυθεντικές μεθόδους και τοπικά υλικά.
Αν και είναι δύσκολο να πούμε με βεβαιότητα, ο κ. Γουίντερ είπε ότι η αίθουσα χρησιμοποιήθηκε ως χώρος συνεδριάσεων, προσωρινή διαμονή, μέρος για φαγητό μαζί ή ως αχυρώνα ή κτήριο αποθήκευσης.
Οι επισκέπτες μπορούν να γνωρίσουν την αίθουσα ύψους 7 μέτρων, που χρηματοδοτείται από το Kusuma Trust, αυτό το καλοκαίρι, η οποία θα γίνει χώρος μάθησης για παιδιά το φθινόπωρο.
Ο Matt Thompson, διευθυντής συντήρησης, επιμέλειας και μάθησης στο English Heritage, δήλωσε: «Χρησιμοποιώντας ιστορικά ακριβείς τεχνικές και υλικά στην κατασκευή του, καταφέραμε να οικοδομήσουμε μια βαθύτερη κατανόηση της καθημερινής ζωής των νεολιθικών ανθρώπων που εγκαταστάθηκαν στο Stonehenge».
«Με τις αναμμένες εστίες, τις νεολιθικές χειροτεχνίες και τη μαγειρική, η αίθουσα είναι ένα πρότυπο ζωντανής ιστορίας – μεταφέροντάς σας αμέσως πίσω 4.500 χρόνια».
Πέρυσι, οι ειδικοί είπαν ότι θα μπορούσαν επιτέλους να βρουν πώς οι εμβληματικές μπλε πέτρες του Stonehenge μεταφέρθηκαν από την Ουαλία στο Wiltshire.
Μια σημαντική συζήτηση είναι εάν ένας βράχος γνωστός ως ο ογκόλιθος Newell – και άλλες παρόμοιες πέτρες – έφτασε στην τοποθεσία αφού μεταφέρθηκε από παγετώνες ή αν οι άνθρωποι τους μετακίνησαν πριν από περισσότερα από 5.000 χρόνια.
Μια ομάδα με επικεφαλής τον καθηγητή Ρίτσαρντ Μπέβινς από το Πανεπιστήμιο Aberystwyth συνέκρινε τον ογκόλιθο του Νιούελ – που είναι περίπου στο μέγεθος ενός ποδοσφαίρου – με ένα δείγμα βράχου από την Ουαλία.
Μέσω της γεωχημικής και μικροσκοπικής ανάλυσης, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι «δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποστηρίζουν μια ακανόνιστη ερμηνεία των παγετώνων».
Αντίθετα, η πέτρα ταιριάζει στενά με τα μοναδικά χαρακτηριστικά της πέτρας στο Craig Rhos–y–Felin – υποδηλώνοντας ότι οι άνθρωποι μετέφεραν τη βαριά πέτρα πάνω από 125 μίλια (200 km).
