Ένας νέος τύπος καθημερινού χαπιού έχει αποδειχθεί πιο αποτελεσματικός από τις διαθέσιμες εναλλακτικές λύσεις για την απώλεια βάρους και τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα, σύμφωνα με πρόσφατη δοκιμή. Το φάρμακο, γνωστό ως orforglipron, θα μπορούσε να αλλάξει το παιχνίδι στην ταχέως αναπτυσσόμενη αγορά φαρμάκων απώλειας βάρους από το στόμα.
Η εμφάνιση του ενέσιμου φαρμάκου απώλειας βάρους σεμαγλουτίδη (περισσότερο γνωστό με τις εμπορικές του ονομασίες Wegovi και Ozempic) σηματοδότησε μια ξεχωριστή αλλαγή στην αγορά φαρμάκων απώλειας βάρους όταν έγινε διαθέσιμο μόλις πριν από λίγα χρόνια.
Το Semaglutide είναι μια κατηγορία φαρμάκων που μοιάζουν με γλυκαγόνη πεπτίδιο-1 (GLP-1). Αυτά τα φάρμακα μιμούνται την ορμόνη του εντέρου GLP-1, η οποία απελευθερώνεται αμέσως μετά το φαγητό. Αυτή η ορμόνη δίνει σήμα πληρότητας στον εγκέφαλο, επιβραδύνει την πέψη και διεγείρει την έκκριση ινσουλίνης. Με την αναπαραγωγή της δράσης αυτής της ορμόνης, τα φάρμακα GLP-1 έχουν αποδειχθεί Πολύ αποτελεσματικό Στη διαχείριση του διαβήτη τύπου 2 και στην προώθηση της απώλειας βάρους.
Αν και η σεμαγλουτίδη είναι χρησιμοποιείται ευρέωςΈνα βασικό πρόβλημα με το φάρμακο είναι ότι απαιτεί ένεση στην κοιλιά, τον μηρό ή το πίσω μέρος του βραχίονα. Αυτό μπορεί να δυσκολέψει τους ασθενείς με βελονοφοβία ή εκείνους που δεν θέλουν να κάνουν μόνοι τους την ένεση λόγω ταλαιπωρίας.
Ένα άλλο υλικοτεχνικό πρόβλημα με τα ενέσιμα φάρμακα GLP-1 είναι ότι απαιτούν ψύξη σε όλη την αλυσίδα εφοδιασμού. Αυτό μπορεί να αποτελέσει πρόκληση σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ερευνητές και προγραμματιστές έχουν αρχίσει να ερευνούν την αποτελεσματικότητα των από του στόματος εκδοχών της σεμαγλουτίδης.
Με βάση την τρέχουσα έρευνα φαίνεται ότι Σεμαγλουτίδη από το στόμα πολύ αποτελεσματικό Ωστόσο, πρέπει να λαμβάνεται με άδειο στομάχι – και οι χρήστες πρέπει να περιμένουν 30 λεπτά πριν φάνε ή πιουν.
Εκτός από το ότι είναι ακριβό στην κατασκευή του, έχει επίσης χαμηλότερη βιοδιαθεσιμότητα από την ενέσιμη σεμαγλουτίδη. Αυτό σημαίνει ότι μόνο το 1% του φαρμάκου που προσλαμβάνεται απορροφάται και μπορεί να ασκήσει την επίδρασή του.
Αλλά πρόσφατες κλινικές δοκιμές Φάσης 3 έδειξαν ότι ένας νέος τύπος χάπι απώλειας βάρους από το στόμα μπορεί να ξεπεράσει αυτά τα προβλήματα – αποδεικνύεται πιο αποτελεσματικό από τα τρέχοντα από του στόματος προϊόντα σεμαγλουτίδης στην αγορά.
Χάπια απώλειας βάρους από το στόμα
Η πιο πρόσφατη 52-εβδομάδα Δοκιμαστική φάση 3 Συμμετείχαν 1.698 ενήλικες με διαβήτη τύπου 2 σε έξι χώρες. Ξεκίνησε να συγκρίνει τα τρέχοντα από του στόματος προϊόντα σεμαγλουτίδης με την ορφοργλιπρόνη, η οποία λαμβάνεται επίσης ως ημερήσιο δισκίο.
Το κύριο μέτρο που αναζητούσαν οι ερευνητές ήταν η μείωση της HbA1c. Αυτή η εξέταση αίματος αντανακλά το μέσο επίπεδο σακχάρου στο αίμα σε διάστημα τριών μηνών και αποτελεί τυπικό δείκτη ελέγχου του διαβήτη. Ο διαβήτης υπάρχει όταν η HbA1c είναι 6,5% ή περισσότερο.
Από μια βασική μέση τιμή HbA1c 8,3%, βρέθηκε ότι μετά από 52 εβδομάδες, η ορφοργλιπρόνη ήταν σε θέση να μειώσει αυτή την τιμή κατά μέσο όρο 1,71–1,91%. Συγκριτικά, η από του στόματος σεμαγλουτίδη μείωσε μόνο την HbA1c κατά 1,47%.
Η ορφοργλιπρόνη όχι μόνο πέτυχε τον στόχο της δοκιμής να αποδείξει ότι ήταν τόσο αποτελεσματική όσο η από του στόματος σεμαγλουτίδη, αλλά έδειξε επίσης ότι ήταν ανώτερη για τη μείωση του σακχάρου στο αίμα. Οι συμμετέχοντες που έλαβαν ορφοργλιπρόνη έχασαν επίσης περισσότερο βάρος – κατά μέσο όρο 6,1 kg-8,2 kg, σε σύγκριση με 5,3 kg μεταξύ εκείνων που έλαβαν σεμαγλουτίδη.
Ωστόσο, ένα βασικό ζήτημα που επισημάνθηκε από τη δίκη ήταν το ζήτημα της ανοχής.
Το GLP-1 μπορεί να δώσει φάρμακα Προκαλεί γαστρεντερικές παρενέργειες Όπως ναυτία, έμετος, διάρροια και δυσκοιλιότητα. Σε αυτήν την τελευταία δοκιμή, περίπου το 59% των συμμετεχόντων που έλαβαν ορφοργλιπρόνη ανέφεραν τέτοια συμπτώματα, σε σύγκριση με το 37-45% στη σεμαγλουτίδη.
Ο λόγος για αυτή τη διαφορά μπορεί να είναι μια πιο εμφανής, υψηλότερη ημερήσια συγκέντρωση φαρμάκου με ορφοργλιπρόνη. Τα αποτελέσματα ήταν ότι περίπου το 10% των συμμετεχόντων στην ορφοργλιπρόνη διέκοψε τη θεραπεία λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών. Μόνο το 4-5% των ληπτών σεμαγλουτίδης διέκοψε τη θεραπεία.
Δεν έχουν πραγματοποιηθεί κατ’ ιδίαν δοκιμές ενέσιμου GLP-1 έναντι orforglipron. Ωστόσο, σε αυτή τη μελέτη παρατηρήθηκε απώλεια βάρους σε άτομα με διαβήτη τύπου 2 Σε γενικές γραμμές συγκρίσιμο ευθύς αμέσως Όπως παρατηρήθηκε προηγουμένως με το ενέσιμο GLP-1.
επιρροή της αγοράς
Τα αποτελέσματα της δοκιμής δείχνουν ότι το orforglipron, το οποίο αναπτύχθηκε από την Eli Lilly, μπορεί να θεωρηθεί ένας από τους πιο αξιόπιστους αμφισβητίες της σεμαγλουτίδης.
Ένα άλλο αξιοσημείωτο πράγμα για το orforglipron είναι ότι ανήκει σε μια νέα κατηγορία φαρμάκων που ονομάζονται φάρμακα μικρού μορίου. Αυτό σημαίνει ότι είναι μια συνθετική χημική ένωση που είναι αρκετά μικρή ώστε να απορροφάται απευθείας μέσω του εντερικού τοιχώματος. Εκεί, είναι σε θέση να δρα στους υποδοχείς GLP-1, αν και δομικά δεν είναι πανομοιότυπο με μια ορμόνη GLP-1.
Από την άλλη πλευρά, η από του στόματος σεμαγλουτίδη είναι ένα πεπτιδικό φάρμακο. Αυτό σημαίνει ότι η σύνθεση αμινοξέων του (ένα από τα δομικά στοιχεία της πρωτεΐνης) μοιάζει πολύ με τη φυσική ορμόνη GLP-1.
Ως φάρμακο μικρού μορίου, η ορφοργλιπρόνη είναι φθηνότερη και απλούστερη από τα φάρμακα που βασίζονται σε πεπτίδια όπως η σεμαγλουτίδη.
Και όπως η από του στόματος σεμαγλουτίδη, δεν απαιτεί ψύξη. Αυτό του δίνει ένα υλικοτεχνικό πλεονέκτημα έναντι των ενέσιμων σκευασμάτων GLP-1 – ένα δυνητικά σημαντικό στοιχείο για την επέκταση της πρόσβασης σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, όπου η υποδομή της ψυχρής αλυσίδας είναι αναξιόπιστη.
Ωστόσο, μένει να δούμε πώς θα αποδώσει η ορφοργλιπρόνη έναντι της από του στόματος σεμαγλουτίδης στη μεγαλύτερη αγορά.
Αν και αυτή η τελευταία δοκιμή το βρήκε ανώτερο για τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα και την απώλεια βάρους, το υψηλό ποσοστό ανεπιθύμητων ενεργειών και η διακοπή της θεραπείας μπορεί να μετριάσουν τον ενθουσιασμό. Σε μια γεμάτη και ανταγωνιστική αγορά, η μακροπρόθεσμη πίστη – που διαμορφώνεται από την αντοχή όσο και από την απόδοση – είναι πιθανό να είναι σημαντικός παράγοντας διαφοροποίησης.
Η ορφοργλιπρόνη εξακολουθεί να δοκιμάζεται σε ασθενείς με παχυσαρκία αλλά χωρίς διαβήτη.
