Ακολουθεί η απομαγνητοφώνηση μιας συνέντευξης με τον απόστρατο στρατηγό Frank McKenzie, πρώην διοικητή της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ και πρόεδρο της Citadel, η οποία προβλήθηκε στο “Face the Nation with Margaret Brennan” στις 12 Ιουλίου 2026.
ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΜΠΡΕΝΑΝ: Τώρα στραφούμε στον πρώην διοικητή της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ, απόστρατο Στρατηγό Φρανκ ΜακΚένζι. Στρατηγέ, καλώς ήρθες πίσω. Ξέρετε, μόλις κοιτούσα πίσω στην τελευταία μου συνομιλία στο Face the Nation με τη Lindsey Graham και ο γερουσιαστής είπε: “Εάν αυτή η συμφωνία αποτύχει, ο Πρόεδρος Τραμπ θα καταλάβει τα στενά του Ορμούζ με τη βία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ελέγχουν τα στενά του Ορμούζ”. Ήταν πριν από τρεις εβδομάδες. Πώς θα ελέγξουν τελικά οι ΗΠΑ τα στενά του Ορμούζ;
ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ FRANK MCKENZIE: Λοιπόν, Margaret, σίγουρα έχουμε τη δυνατότητα να ελέγξουμε τα στενά του Ορμούζ εάν ο πρόεδρος επιλέξει αυτόν τον τρόπο δράσης. Κοιτάξτε, αυτό που προσπάθησε να κάνει είναι να καταλήξει σε μια διπλωματική και πολιτική λύση εδώ, την οποία επικροτώ, και νομίζω ότι όλοι πρέπει να δούμε ως ένα οριστικό τελικό κράτος. Ωστόσο, το γεγονός είναι ότι οι Ιρανοί γενικά ανταποκρίνονται μόνο στη στρατιωτική δύναμη και την ακραία πίεση. Κοίτα, εδώ δεν μιλάμε για αλλαγή καθεστώτος. Αυτό για το οποίο μιλάμε είναι η τροποποίηση των απόψεων και των ενεργειών ενός εξαιρετικά σκληρού καθεστώτος, αυτό είναι δυνατό. Έχουμε τη δυνατότητα να το κάνουμε αυτό. Αυτή η ικανότητα είναι εγκατεστημένη στον στρατό των ΗΠΑ εάν ο πρόεδρος επιλέξει να τη χρησιμοποιήσει. Αυτό θα περιλάμβανε το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ, τη διατήρηση του στενού του Ορμούζ ανοιχτό και την κατάληψη της νήσου Χαργκ, αν το επιλέξουμε. Και θα έλεγα απλώς, ως κατά μέρος, αυτό είναι κάτι που πρέπει να σκεφτούμε γιατί η ιδιοκτησία του ιρανικού εδάφους θα ήταν σημαντικός παράγοντας στις μελλοντικές διαπραγματεύσεις με το Ιράν. Οπότε όλες αυτές οι επιλογές είναι στο τραπέζι. Δεν είμαι σίγουρος πού πάμε με αυτό, αλλά ξέρω ότι έχουμε αυτές τις δεξιότητες.
ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΜΠΡΕΝΑΝ: Έχουμε αυτές τις δυνατότητες, αλλά ο πρόεδρος έχει ξεκαθαρίσει ότι – απλώς θέλει – θέλει μια συμφωνία εδώ. Πώς εξηγείτε στον λαϊκό όταν ο πρόεδρος λέει ότι ελέγχουμε τα στενά του Ορμούζ, αλλά στη συνέχεια η CENTCOM λέει ότι οι στρατιωτικές δυνάμεις είναι τοποθετημένες για να διασφαλίζουν την ελευθερία πλοήγησης, κάτι που κάνει να ακούγεται ότι δεν υπάρχει ακριβώς ελεύθερη ροή κυκλοφορίας εδώ;
ΓΕΝ. MCKENZIE: Όχι, δεν είναι σωστό τώρα γιατί δεν έχουμε αναπτύξει όλες τις δεξιότητες που χρειαζόμαστε για να ανοίξουμε το δρόμο. Σίγουρα μπορούμε να το κάνουμε. Θα απαιτούσε την τοποθέτηση πολεμικών πλοίων σε στενά νερά. Κοιτάξτε, το Ναυτικό των ΗΠΑ δεν αρέσει να το κάνει αυτό, αλλά είναι πολύ καλοί σε αυτό, και αν χρειαστεί, μπορούν να το κάνουν και μπορούν να το κάνουν καλά. Πρέπει να επιστρέψετε στη βασική αρχή του ιρανικού κρατικού έργου, που είναι η προστασία του καθεστώτος. Εάν θέλετε να πάρετε παραχωρήσεις από το Ιράν, πρέπει να ασκήσετε πίεση στο καθεστώς άμεσα, και πρέπει να το κάνετε με έναν τρόπο που είναι ίσως υπαρξιακός για εκείνους. Έχουμε αυτές τις δυνατότητες αν ο πρόεδρος διάλεγε αυτόν τον δρόμο.
ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΜΠΡΕΝΑΝ: Χρειάζεται αυτή η ικανότητα να περιλαμβάνει χερσαία στρατεύματα; Και είστε καθόλου έκπληκτοι από τον πόνο που φαίνεται ότι είναι διατεθειμένη να υποστεί η ιρανική ηγεσία, αφαιρώντας όλα τα οικονομικά κίνητρα που τους προσφέρει η κυβέρνηση Τραμπ;
ΓΕΝ. MCKENZIE: Margaret, δεδομένης της ιστορίας του Ιράν-Ιράν και της διαπραγματευτικής του θέσης-διαπραγματευτικής θέσης εδώ και πολλά χρόνια, δεν με εκπλήσσει καθόλου η τρέχουσα ιρανική στάση. Ένας πρώην διοικητής της CENTCOM είπε κάποτε: «Ξέρετε, το Ιράν δεν έχει συναντήσει ποτέ έναν πόλεμο που μπορεί να κερδίσει ή μια διαπραγμάτευση που μπορεί να χάσει». Και αυτό είναι πολύ αλήθεια. Αυτό που θέλει να κάνει το Ιράν είναι να παρατείνει έγκαιρα τις διαπραγματεύσεις, διαφωνώντας για το μέγεθος του τραπεζιού, ποιος είναι στην αίθουσα, το σενάριο στο έγγραφο, τα πάντα – εκτός από τα βασικά ζητήματα. Πρέπει να το αναγνωρίσουμε αυτό και πρέπει να είμαστε έτοιμοι να πιέσουμε το Ιράν να διαπραγματευτεί για τα πραγματικά γερμανικά ζητήματα. Και με αυτό εννοώ το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ, ένα κίνημα για βαλλιστικούς πυραύλους, ένα κίνημα για την υποστήριξη των πληρεξουσίων. Όλα αυτά τα πράγματα είναι ικανά – είμαστε σε θέση να έχουμε κάποια μορφή κίνησης σε όλα αυτά τα πράγματα. Απλώς πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να ασκήσουμε πίεση στο Ιράν για να επιτύχει αυτούς τους στόχους.
ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΜΠΡΕΝΑΝ: Νομίζω ότι ο Τζόρνταν είπε ότι στη διάρκεια της νύχτας τρεις πύραυλοι έπεσαν στο έδαφός τους και δεν υπήρξαν θύματα, σύμφωνα με την CENTCOM. Αλλά είναι – πυροβολούν στο Μπαχρέιν, στο Κουβέιτ, στο Κατάρ, στο Ομάν. Μπορούν να συνεχίσουν να στοχεύουν Αμερικανούς εταίρους και μέρη όπου βρίσκονται αμερικανικά στρατεύματα. Σας εκπλήσσει αυτό;
ΓΕΝ. MCKENZIE: Δεν με εκπλήσσει καθόλου. Αυτό που με εκπλήσσει – δεν με εκπλήσσει, αλλά αυτό που με εκπλήσσει είναι ότι οι ιρανικές επιθέσεις δεν ήταν μεγαλύτερες ή πιο ικανές. Πριν από πολλά χρόνια, όταν παίξαμε σενάρια πολέμου όπως αυτό, υποθέσαμε ότι η ιρανική απάντηση θα ήταν πιο σθεναρή. Το γεγονός ότι δεν είναι πιο ισχυρό αποτελεί απόδειξη της ικανότητας του ναύαρχου Κούπερ και της Κεντρικής Διοίκησης να κυνηγούν αυτούς τους στόχους και να δυσκολεύουν το Ιράν να δημιουργήσει, ξέρετε, συνεκτικές επιθέσεις μεγάλης κλίμακας εναντίον των δυνάμεών μας. Τώρα κοιτάξτε, αυτές οι απεργίες συνεχίζονται. Αυτό δεν είναι – δεν είναι μια αιματηρή προσπάθεια που έχουμε ξεκινήσει –
ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΜΠΡΕΝΑΝ: Ναι.
ΓΕΝ. MCKENZIE: –και χτυπιούνται βάσεις, καταστρέφονται κτίρια, και τραγικά, άνθρωποι πεθαίνουν. Και αν παραμείνουμε σε αυτό το παιχνίδι και συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε το Ιράν, κάτι που πιστεύω ότι είναι προς το συμφέρον μας να κάνουμε, πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για αυτό.
ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΜΠΡΕΝΑΝ: Γρήγορα, οι σκέψεις σας για τον γερουσιαστή Γκράχαμ;
ΓΕΝ. MCKENZIE: Ο γερουσιαστής Graham ήταν ένας σπουδαίος εκπρόσωπος της πολιτείας της Νότιας Καρολίνας. Στο έθνος μας, μια μεγάλη φωνή στον χώρο της εθνικής ασφάλειας, και ένας ιδιαίτερος φίλος της ακρόπολης, του Στρατιωτικού Κολλεγίου της Νότιας Καρολίνας. Για πολλά χρόνια έχει κάνει πολλά σπουδαία πράγματα για το σχολείο μας. Στην πραγματικότητα ενσαρκώνει την έννοια του πολίτη στρατιώτη. Το άτομο που δεν είναι επαγγελματίας στρατιωτικός επιδιώκει μια ευρεία, βαθιά, δημόσια επαγγελματική σταδιοδρομία, αλλά φοράει τη στολή και υπηρετεί το έθνος του. Θέλουμε να το παράγουμε στην ακρόπολη. Δεν υπάρχει καλύτερο άτομο για μίμηση από τη Lindsey Graham–
ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΜΠΡΕΝΑΝ: Εντάξει.
ΓΕΝ. MCKENZIE: — και θα μας λείψει πολύ.
ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΜΠΡΕΝΑΝ: Στρατηγέ, σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας. Θα επιστρέψουμε αμέσως.
