Ένας από τους πρώτους κινηματογραφικούς ρόλους που έπαιξε ο Άντριου Σκοτ, σχεδόν πριν από 30 χρόνια, ήταν το «Στρατιώτης στην παραλία» στο Σώζοντας τον Στρατιώτη Ράιαν. Εμφανίστηκε στη θρυλική εναρκτήρια σειρά του δράματος του Στίβεν Σπίλμπεργκ, που διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια της εισβολής στη Νορμανδία στην παραλία της Ομάχα την D-Day. «Είχα μια γραμμή ή κάτι τέτοιο, και ο Τομ Χανκς κύλησε από πάνω μου και ήμουν πολύ χαρούμενος που ήμουν εκεί», θυμάται ο Σκοτ γελώντας. “Ήταν ένα εξαιρετικό πράγμα – ήταν η πρώτη μου φορά σε ένα σετ αυτού του τεράστιου μεγέθους και νιώθω πολύ περήφανος που έγινα ένα μικρό μέρος αυτού. Είναι μια σειρά που έχει μείνει στην ιστορία του κινηματογράφου.”
Έκτοτε, ο Scott έχει χτίσει μια εντυπωσιακή καριέρα, μεταξύ της σκηνικής του δουλειάς που κέρδισε τον Olivier και των αναγνωρισμένων ερμηνειών σε ταινίες και τηλεόραση. Αλλά είναι κάτι σαν μια στιγμή πλήρους κύκλου να τον βλέπεις πίσω σε μια ταινία του D-Day set, μόνο αυτή τη φορά ως το κύριο αξιοθέατο: Πίεση (στους κινηματογράφους την Παρασκευή), ο Scott υποδύεται τον James Stagg, έναν μετεωρολόγο στη Βασιλική Πολεμική Αεροπορία που κλήθηκε να αξιολογήσει τα καιρικά μοτίβα για τη σχεδιαζόμενη εισβολή των Συμμάχων στην Ευρώπη — και τον άνθρωπο που είναι τελικά υπεύθυνος για να πείσει τον στρατηγό Dwight D. Eisenhower (Brendan Fraser) να μετακινήσει την ημερομηνία κατά μία ημέρα, εν μέσω σημαντικών αντιδράσεων. Για όλες τις δραματοποιήσεις του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου εκεί έξω, είναι μια αληθινή, φρέσκια, εκπληκτικά ανείπωτη ιστορία.
Η τραχιά, αυστηρά ελεγχόμενη ερμηνεία του Σκοτ έρχεται εν μέσω μιας εντυπωσιακής πορείας για τον Ιρλανδό ντόπιο, ο οποίος πήρε το βραβείο δεύτερου ηθοποιού από το Φεστιβάλ Βερολίνου πέρυσι για το Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ Μπλε Σελήνη και κέρδισε υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα και Έμμυ τον προηγούμενο χρόνο για τη δυναμική του σειρά στο Netflix Ρίπλεϊ. Αυτός είναι ένας πολύ διαφορετικός χαρακτήρας από εκείνους τους ρόλους, με τον Stagg αφοσιωμένο στο καθήκον του και την τεχνογνωσία του — να μην ενδιαφέρεται να εκπέμψει οποιοδήποτε είδος ζαχαρόπαστας ή ζεστασιάς.
“Ένιωθα ότι τον καταλάβαινα – είχε τον επαγγελματισμό να ωθήσει το προσωπικό σε μια πλευρά. Πολλοί σπουδαίοι άνδρες με μεγάλη ταπεινοφροσύνη, αυτό είναι που μπορούν να κάνουν”, λέει ο Scott. “Ο Stagg δεν σε κάνει αμέσως να νιώθεις άνετα και αυτό ήταν σημαντικό για μένα. Το βρήκα πραγματικά πολύ, πολύ, πολύ δύσκολο. Με έκανε να νιώσω γι ‘αυτόν περισσότερο παρά λιγότερο.”
Πίεση διευθύνεται από Ξενοδοχείο Βομβάητου Anthony Maras, και όπως διασκευάστηκε με τον David Haig από τη θεατρική παράσταση του τελευταίου, είναι δομημένο ως ένα απότομο ρολόι θρίλερ ενώ εκπληκτικά ανάλαφρο στα πόδια του με πνευματώδεις διαλόγους. Ο Στάγκ και ο ομόλογός του, ο Αμερικανός μετεωρολόγος Ίρβινγκ Π. Κρικ (Κρις Μεσίνα), παρουσιάζουν αντικρουόμενες αναγνώσεις στον Αϊζενχάουερ και την ομάδα του, με τη διαφορά μεταξύ του να είναι σωστό και λάθος με τεράστιες συνέπειες – ακόμα κι αν είναι τελικά, απλώς συζητούν τα καιρικά μοτίβα και τις προβλέψεις βροχοπτώσεων.
“Ο καιρός είναι μια από τις πιο ισχυρές επιρροές στη ζωή μας – τι φοράμε, πού πηγαίνουμε διακοπές, πώς εργαζόμαστε, πώς υποκινούμε τεράστιες πολεμικές προσπάθειες, τεράστια πολιτικά αθλήματα, εκδηλώσεις, συναυλίες, ακριβώς μέχρι το τι πρόκειται να κάνετε για το μπάρμπεκιου γενεθλίων σας. Προσέχουμε συνεχώς”, λέει ο Scott. «Είναι σχεδόν αλαζονικό να υποθέσουμε ότι ο καιρός είναι κάτι που μπορούμε να αγνοήσουμε… Η φύση είναι ο μεγαλύτερος κυβερνήτης του κόσμου».
Ο Μπρένταν Φρέιζερ και ο Άντριου Σκοτ μπαίνουν Πίεση.
Alex Bailey/Focus Features/ STUDIOCANAL
Πράγματι, μιλώντας με τον Σκοτ ένα απόγευμα στις αρχές Μαΐου, περισσότερο από ένα χρόνο από τότε που πυροβόλησε Πίεσηείναι ξεκάθαρο πόσο έντονα το θέμα παραμένει στο μυαλό. Στην ταινία, περιγράφει απίστευτα πολύπλοκες μετεωρολογικές αναγνώσεις με τρόπο που είναι ταυτόχρονα ακριβής στο ιστορικό σενάριο και εύπεπτος για το κοινό. Έχει το βάρος της πρόβλεψής του παίζοντας ρόλο στο μέλλον της παγκόσμιας τάξης. Το πιο συναρπαστικό είναι ότι ενσαρκώνει ΠίεσηΟ αστείος τίτλος του Stagg ανιχνεύοντας το βραδύκαυστο συναισθηματικό τόξο του Stagg σαν το δικό του ασταθές καιρικό σύστημα. Η πιο ανατριχιαστική σκηνή του, όταν ο Stagg λαμβάνει μια καταστροφική προσωπική κλήση αλλά δεν μπορεί να αντιδράσει εν μέσω των έντονων γεωπολιτικών διακυβεύσεων, κατέγραψε αυτή την ένταση.
«Ήθελα να αντιστοιχεί στη βαρομετρική πίεση – όπου με την πίεση που νιώθει ο ίδιος και όλοι οι άλλοι χαρακτήρες, όσο περισσότερο αποβάλλεις τόσο μεγαλύτερο γίνεται», λέει ο Scott. “Είναι θέμα ηθοποιού, έτσι δεν είναι, να μπορεί να προσπαθεί να μεταφέρει αυτό το συναίσθημα, αλλά χωρίς να προσπαθεί να εκφράσει υπερβολικά συναισθήματα; Αυτό ήταν το όνομα του παιχνιδιού: Τι κάνω εδώ κάτω από αυτή την εξαιρετικά πιεσμένη κατάσταση;”
Και προσθέτει, “Για να απολαύσετε την ταινία, πρέπει να γνωρίζετε ακριβώς σε ποιο ψυχολογικό στάδιο βρίσκεται ο Stagg, επειδή είναι το άτομο που εμπιστευόμαστε. Μοιάζει με τον χαρακτήρα του James Cagney – είμαστε εμείς, κατά κάποιο τρόπο.”
**
Ο Scott λέει ότι βρίσκεται στο Λονδίνο «ανάμεσα σε συναυλίες» καθώς συζητάμε, σχεδιάζοντας να έρθει στις ΗΠΑ Πίεση Τύπος με μερικά ακόμη έργα στον ορίζοντα, συμπεριλαμβανομένης της νέας ταινίας από τη βραβευμένη με Όσκαρ Τζάστιν Τριέτ (Ανατομία μιας πτώσης). «Είμαι πολυάσχολο αγόρι αυτή τη στιγμή, σίγουρα», λέει. “Αισθάνομαι ότι είναι σίγουρα η ώρα να ανασυνταχθώ και να έχω την άμμο ανάμεσα στα δάχτυλα των ποδιών μου για λίγο και απλά να βεβαιωθώ ότι λειτουργεί η ισορροπία της επαγγελματικής ζωής και όλα αυτά…. Σίγουρα χρειάζομαι ένα μικρό διάλειμμα αυτό το καλοκαίρι. Θέλεις να κάνεις την καλύτερη δουλειά σου και δεν θέλεις να αρρωστήσεις. Αυτό είναι το πρόβλημά μου.”
Δεν θα ήξερες ότι το έργο φορούσε πάνω του. Την περασμένη άνοιξη, ο Scott ήταν ένα ολισθηρό θαύμα στη νέα σεζόν του Η Επιστροφή ως επικεφαλής του δικτύου που ενισχύει την τεχνολογία που αναθέτει μια νέα κωμική σειρά στην Valerie Cherish (Lisa Kudrow) να πρωταγωνιστήσει, γραμμένο εξ ολοκλήρου από την AI. Με τις παραμικρές φωνητικές και σωματικές αλλαγές, μεταμορφώθηκε σε έναν ανατριχιαστικό εταιρικό περίεργο, λίγο μακριά με όλους τους σωστούς τρόπους. Ο Scott έκανε τον εαυτό του για τη νέα επανάληψη της καλτ επιτυχίας του HBO. Είναι τεράστιος θαυμαστής των δύο πρώτων σεζόν που προβλήθηκαν το 2005 και το 2014, αντίστοιχα. Ο Kudrow και ο συν-δημιουργός Michael Patrick King επέστρεψαν κοντά του με τον χυμώδη δεύτερο ρόλο.
«Ενθουσιάστηκα που ήμουν εκεί για να παρακολουθήσω τη Λίζα να κάνει αυτό που κάνει – ειλικρινά πιστεύω ότι είναι μια κωμική ιδιοφυΐα και νομίζω ότι αυτός ο χαρακτήρας είναι εντελώς συναρπαστικός να τον παρακολουθείς», λέει.
Και πώς νιώθει που είναι το νέο πρόσωπο της τεχνητής νοημοσύνης στο Χόλιγουντ; «Ακριβώς αυτό που πάντα ήθελα να είμαι», λέει. «Το όνειρο έγινε πραγματικότητα!»
Ο Andrew Scott στο φινάλε της σειράς Η Επιστροφή.
Φωτογραφία από την Erin Simkin/HBO
Πίεση δεν είναι η μόνη μεγάλη ταινία που έχει ο Scott στο κουτί. Πρόσφατα γύρισε τη διαβολική χριστουγεννιάτικη κυκλοφορία Ένα μέρος στην κόλασηαπέναντι από τη Michelle Williams και την Daisy Edgar-Jones και τη νέα ταινία του John Crowley με συμπρωταγωνίστρια την Emily Blunt. Μετά, υπάρχει αναμφισβήτητα το πιο σημαντικό κινηματογραφικό εγχείρημα του Scott μέχρι σήμερα: του Simon Stone Ελσινόρηη πρώτη ταινία που δημιούργησε ο Σκοτ. Υποδύεται τον εμβληματικό Σκωτσέζο ηθοποιό Ίαν Τσάρλεσον στις τελευταίες του μέρες, καθώς προετοιμάζεται για τις τελευταίες του σκηνικές παραστάσεις ως Άμλετ ενώ πέθαινε από AIDS.
Ο Scott έχει παίξει έναν από τους πιο διάσημους σύγχρονους Άμλετ στη σκηνή του Λονδίνου. Συγκαταλέγει τον Τσάρλεσον στις μεγάλες εμπνεύσεις του. Καθώς το προφίλ του έχει μεγαλώσει τα τελευταία χρόνια, μοιάζει με τον ρόλο που εργάζεται για όλη του την καριέρα.
«Είναι η μεγαλύτερη υποκριτική πρόκληση που είχα ποτέ, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για αυτό, γιατί υπάρχει το παιχνίδι αυτού του ανθρώπου που περνούσε αυτή την εξαιρετική περίοδο στη ζωή του, και επίσης Χωριουδάκι από όλα αυτά», λέει. «Το θέατρο είναι ένα μεγάλο πάθος στη ζωή μου. Ήταν μια τεράστια σωματική πρόκληση και μεγάλη ψυχική». Μοιράζεται ότι πρόσφατα παρακολούθησε ένα πρώιμο κομμάτι του Ελσινόρη: «Για να είμαι διαφανής, είμαι πολύ ενθουσιασμένος με αυτό…. Νιώθω πολύ, πολύ, πολύ παθιασμένος με αυτό».
Ο Scott οδηγείται αυτές τις μέρες από το να μην επαναλαμβάνει τον εαυτό του – και όλα σε αυτή τη λίστα σίγουρα αισθάνονται σαν αχαρτογράφητη περιοχή για αυτόν. Παίρνω Πίεση: Ο Scott έχει εμφανιστεί σε πολλές πολεμικές ταινίες μεταξύ Σώζοντας τον Στρατιώτη Ράιαν και αυτό, συμπεριλαμβανομένου του βραβευμένου με Όσκαρ 1917. Τονικά και στη θεματολογία, όμως, ένιωθε Πίεση ξεχώρισε: «Αυτή η ιδιαιτερότητα ήταν απίστευτα σημαντική για μένα».
Βοήθησε να έχουμε έναν ηθοποιό σαν τον Μπρένταν Φρέιζερ ως έναν πολύ απροσδόκητο παρτενέρ. «Προερχόμαστε από πολύ διαφορετικούς πολιτισμούς, είμαστε πολύ διαφορετικοί στο ανάστημα και έχουμε πολύ διαφορετικά στυλ — είναι μια ασυνήθιστη αντιπαράθεση ηθοποιών κατά κάποιο τρόπο», λέει ο Scott. “Και μου άρεσε απολύτως.” Αν υπάρχει κάτι που ο Scott έχει βάλει κάτω, αυτό μας κρατά εκτός ισορροπίας. Φέτος, από αυτή την άποψη, μόλις ξεκινάει.
