Κριτική «Alice and Steve»: Nicola Walker στην Sharp British Comedy του Hulu

Το ότι η Alice (Nicola Walker) θα αντιδρούσε άσχημα όταν μάθαινε ότι ο Steve (Jemaine Clement), ο πρώην φίλος της που έγινε καλύτερος φίλος για 30 χρόνια, βγαίνει με την 26χρονη κόρη της (Yali Topol Margalith) ήταν δεδομένο. Για ένα πράγμα, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ποιος δεν θα παραξενευτείτε από μια τέτοια κατάσταση. Για έναν άλλον, η Αλίκη είναι το είδος της γενναιόδωρης, παρορμητικής, εγωκεντρικής προσωπικότητας που είναι απίθανο να πάρει χαμπάρι, πόσο μάλλον μια είδηση ​​τόσο εκρηκτική όσο αυτή.

Έτσι, ακόμα κι όταν πέφτει σε ασήμαντη εκδίκηση, πηγαίνοντας σε όλο και πιο άκρα στη διαμάχη της με τον Steve, είναι δύσκολο να πούμε ότι κάτι από αυτά αισθάνεται απροσδόκητο – διασκεδαστικό, σίγουρο και τρομακτικό, ίσως, αλλά όχι απροσδόκητο. Τι εκπλήσσει το Hulu’s Η Αλίκη και ο ΣτιβΩστόσο, είναι η δριμύτητα του συναισθήματος πίσω από αυτό. Τέλεια εγκλωβισμένη από τον αχυρώνα μιας παράστασης του Walker, διαρκεί πολύ αφού η οργή της Alice έχει εκτοξευθεί.

Η χαρούμενη, άνετη χημεία μεταξύ της Alice και του Steve είναι εμφανής από τα πρώτα λεπτά της πρεμιέρας, σε σενάριο της δημιουργού Sophie Goodhart και σκηνοθεσία Tom Kingsley. Όταν είναι μαζί, ακόμη και μια κηδεία για έναν κοινό φίλο γίνεται αφορμή για να ανταλλάξετε αστεία αστεία, να σπαταληθείτε σε σφηνάκια τεκίλα και στη συνέχεια να τα σκίσετε στο κλαμπ με μια αρχαία κρύπτη κοκαΐνης. «Αν υπήρχε πλημμύρα, θα έβγαζα το σώμα της μητέρας μου και θα το χρησιμοποιούσα ως κανό για να σε πάω στην ασφάλεια», δηλώνει σε μια τυπικά στριμμένη αλλά στοργική ανταλλαγή. Αστειεύεται, αλλά το εννοεί επίσης. Ακόμη περισσότερο από τον ίδιο της τον σύζυγο, τον Ντάνιελ (έναν αξιαγάπητο Τζόελ Φράι), είναι ο Στιβ που μπορεί να είναι η αληθινή (πλατωνική) αδελφή ψυχή της.

Αλλά αυτό που κανένας από τους για πάντα φίλους δεν βλέπει να έρχεται όταν η Άλις αφήνει τον Στιβ να πέσει στον καναπέ το ίδιο βράδυ είναι η ξαφνική έλξη που αναπτύσσεται ανάμεσα σε αυτόν και την Ίζι (Μάργκαλιθ), η οποία έχει μετακομίσει προσωρινά στο σπίτι μετά από έναν χωρισμό. Αν και η σύνδεση είναι νέα και, η Izzy και ο Steve συμφωνούν και οι δύο, μια τρομερή ιδέα, είναι αρκετά ισχυρή που θεωρούν ότι αξίζει να υποστούν την αναπόφευκτη οργή της Alice λέγοντάς της.

Και το κάνουν. Πάνω από έξι μισάωρα επεισόδια, η Alice αποκτά εμμονή με τον πρώτο τερματισμό της σχέσης, και όταν δεν μπορεί, να καταστρέψει τον Steve — σε σημείο να παραμελεί τις εργασιακές της ευθύνες καθώς και τη ζωή της στο σπίτι με τον ατελείωτα υπομονετικό Daniel και τον εξίσου ευγενικό έφηβο γιο τους, Dom (Tyrese Eaton-Dyce). Ο Στιβ, μετά από λίγη σύγκρουση, δίνει όσο καλά κάνει, στοχεύοντας την καριέρα της Αλίκης, τον γάμο της, τη φήμη της.

Είναι ένας κύκλος κλιμάκωσης τόσο άσκοπος και ασήμαντος που θα μπορούσε να έχει τροφοδοτήσει μια ολόκληρη σεζόν Βοδινό κρέαςκαι όπως και με τη σειρά του Netflix, μεγάλο μέρος της διασκέδασης προκύπτει από το να δει κανείς πόσο αυτοκαταστροφικοί μπορούν να γίνουν και οι δύο πλευρές — με άφθονο γέλιο στην πορεία, χάρη στο τρελό χιούμορ των κολασμένων δείπνων ή τις πιο ανάλαφρες κραυγές από παρευρισκόμενους όπως η μητέρα της Alice Val (Marcia Warren), της οποίας η αντίδραση στη σύζευξη είναι να λέει αστειευόμενος η πρόταση του Steve στον Γάλλο. κόρη της πρώην κοπέλας.

Το γεγονός ότι όλη αυτή η τρέλα είναι το αποτέλεσμα μιας σχέσης που είναι στην πραγματικότητα ο πιο αδύναμος κρίκος της ιστορίας είναι λίγο μπερδεμένο και πιθανώς η ουσία. Από τη μια πλευρά, Η Αλίκη και ο Στιβ ενδιαφέρεται λιγότερο για την άφατη μαγεία που φέρνει τους ανθρώπους κοντά από τις συναισθηματικές αποσκευές που απειλεί να τους χωρίσει και είναι ξεκάθαρο ότι η σύζευξη του Izzy και του Steve έχει να κάνει τόσο με τη μοναξιά του και την αδυναμία της να μείνει μόνος όσο και με τα κοινά τους πάθη για τα σπαγγέτι vongole, τον Willie Nelson και τις θέσεις του σεξ με τις πιο περίεργες θέσεις που ακούμε.

Από την άλλη, ακόμα κι αν δεν γοητεύσουμε τον ρομαντισμό, πρέπει να πιστέψουμε αυτοί το κάνετε, όσο άστοχα κι αν είναι — και ούτε η γραφή ούτε η χημεία είναι αρκετά βαθιά ώστε να το πουλήσουν ως ένα είδος συντριπτικής έλξης που θα μπορούσε να εμπνεύσει και τους δύο αυτούς ανθρώπους να καταστρέψουν τις σχέσεις τους με την Αλίκη. Ενώ ο Clement, ως συνοδηγός, έχει αρκετό χρόνο στην οθόνη για να εμπλουτίσει τον ιδιαίτερο εγωισμό του Steve, ο Izzy της Margalith δεν σταματά ποτέ να νιώθει σαν μια συσκευή που περπατάει και μιλάει, για να πυροδοτείται κάθε φορά που η ιστορία χρειάζεται μια επιπλέον ώθηση.

Ωστόσο, αν το υποκινητικό περιστατικό αισθάνεται υπερβολικά επινοημένο, τα συναισθήματα που σκαρφαλώνει είναι αρκετά αληθινά για να το αναπληρώσουν – και πουθενά περισσότερο από την ατρόμητη, άγρια ​​ερμηνεία του Walker. Καθώς η Άλις σκίζει τη σειρά με τη χαοτική δύναμη ενός τυφώνα, η Γουόκερ στρώνει τα στροβιλιζόμενα συναισθήματά της με τόση ακρίβεια που καταλαβαίνουμε την πληγή που είναι μεταμφιεσμένη σε μίσος, την αγανάκτηση που μετατρέπεται σε λύπη, τον φόβο της απώλειας που τροφοδοτεί την εκστρατεία τρόμου της, πριν το κάνει η ίδια η Αλίκη.

Σε αυτό, δεν είναι τόσο μόνη όσο θα μπορούσε να υποθέσει. Παρόμοιες εντάσεις βρίσκονται στο επίκεντρο όχι μόνο της κακής σχέσης του Steve και της Izzy, αλλά και του φθαρτού γάμου της ίδιας της Alice με τον Daniel, του αυξανόμενου δεσμού του Daniel με μια σεξουαλικά απελευθερωμένη συνάδελφο (Marni της Lydia Wilson) και του φλερτ του Dom με το σχολικό του, Ρώμη (Eilidh Fisher) — οι νέοι άφησαν τους ηλικιωμένους. «Η ζωή είναι ρευστή και το να ορίζεις κάτι μόνο την περιορίζει».

Ή έτσι ισχυρίζονται τα παιδιά. Σε μια στιγμή ευάλωτης, η Ρώμη παραδέχεται την αλήθεια στην Αλίκη: «Δεν θέλω να χρειαστώ κανέναν». Είναι πιο εύκολο να ξεφύγεις από την ακαταστασία των συναισθημάτων παρά να αντιμετωπίσεις την πιθανότητα να σε συντρίψουν. Η Αλίκη, που καταλαβαίνει αυτό το συναίσθημα καλύτερα από όσο μπορεί να γνωρίζει η Ρώμη, απαντά με όλη τη μητρική σοφία που μπορεί να συγκεντρώσει. “Μερικοί άνθρωποι βρίσκουν την αγάπη δύσκολη. Και μερικοί άνθρωποι είναι απλώς χαζοί”, λέει. Η Αλίκη και ο ΣτιβΗ πιο συγκινητική αποκάλυψη, που είναι θαμμένη κάπου μέσα σε όλα τα εκδικητικά χαϊτζίνγκ και τις σπειροειδείς συνέπειες, είναι ότι οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε ακριβώς πώς είναι να είσαι και οι δύο.