Ο κόσμος με κατηγορεί ότι τσακώνομαι γιατί έχουν μόνο ένα παιδί

‘Είναι μοναχοπαίδι… Δώσε στον Νόα έναν αδερφό!’

Δεν θα ξεχάσω ποτέ πότε μου είπαν για πρώτη φορά ότι επρόκειτο να μεγαλώσω την οικογένειά μου για να νιώσω ολοκληρωμένη.

Αλλά όσο τρελός κι αν αποδεικνύεται ο κόσμος, ποτέ δεν ήμουν πιο σίγουρη στο να πιστέψω ότι η τριμελής οικογένειά μου είναι τέλεια.

Η κόρη μου είναι τώρα πέντε και, μέχρι να έμεινα έγκυος, δεν ήθελα παιδιά.

Όμως ο άντρας μου προσπαθεί να με πείσει εδώ και έξι περίπου χρόνια. Στο τέλος, οι γονείς μας έπεισαν να κάνουμε το μεγάλο πράγμα και ευτυχώς πήραμε την καλύτερη απόφαση.

Τώρα κοιτάζω τον Νόα και δεν μπορώ να πιστέψω ότι ένιωσα όπως ένιωθα γιατί η οικογένειά μας είναι πλέον πλήρης. Είναι μέσα μου, είπε κάποιος.

Όταν είπα ότι είμαι παιδί με ελεύθερη βούληση και είμαι χαρούμενος, ο κόσμος δεν περιμένει να μου πεις: «Η ζωή σου δεν είναι τέλεια. Δεν είσαι ολόκληρος. Τα παιδιά σου δίνουν σκοπό».

Αλλά ακόμα και όταν ήμουν μικρή, πάντα με κυνηγούσε η ενοχή όταν μιλούσα μόνο για ένα θετικό πράγμα, όπως το να μεγαλώσω την κόρη μου χωρίς αδερφό θα ήταν το πιο σκληρό πράγμα που μπορούσα να κάνω.

Δεν ξέρω αν είναι ποτέ δυνατό να ξεφύγω από την ενοχή της μαμάς. Όλες οι γυναίκες ατιμάζονται από τις γονικές επιλογές τους κάποια στιγμή, είτε έχουμε ένα παιδί, 10, είτε ελπίζουμε να το ολοκληρώσουμε με επιτυχία χωρίς να γίνουμε ποτέ γονείς.

Και όσο κι αν είμαι περήφανη που είμαι μια μονότονη μαμά, δεν έχω προδιάθεση να κατηγορήσω – για τις παγκόσμιες κρίσεις που αντιμετωπίζουμε καθημερινά.

Το γράφω αυτό σε μια εβδομάδα που η κόλαση σηκώνεται πάνω από τη Βρετανία και η ζέστη που σπάει ρεκόρ έχει αναγκάσει πολλά σχολεία να κλείσουν, αφήνοντας τους ήδη συντετριμμένους γονείς να αγωνίζονται για τη φροντίδα των παιδιών της τελευταίας στιγμής ή να εξισορροπούν τη σκληρότερη δουλειά στον κόσμο με την πραγματική δουλειά.

Ευτυχώς, το σχολείο του Noah ήταν γεμάτο θαυμαστές και μπόρεσε να μείνει εκεί, αλλά η κλιματική αλλαγή δεν μπορεί.

Ακόμη και όταν ήμουν πέντε χρονών, υπήρχε έντονος καυγάς στο σπίτι μου, όχι επειδή ο άντρας μου και εγώ ξεφύγαμε από το δρόμο μας για να ξυπνήσουμε τον ενεργό ουρανό, αλλά επειδή η Noa φοβάται ήδη το μέλλον που δεν μπορούσα να καταλάβω σε αυτή την ηλικία.

Μερικοί άνθρωποι φοβούνται τον σολομό. Τις προάλλες με σταμάτησε και με ρώτησε αν μπορούσε να κάνει την αφίσα του Save the Ocean επειδή ανησυχούσε μήπως μπει πλαστικό στον ωκεανό στα ψάρια που τρώει.

Πρόσφατα κοινοποίησα ένα πλαίσιο συσχέτισης του NHS που παρέχει μαθήματα γονικής μέριμνας σε μέγεθος μπουκιάς για τη διαχείριση παρόμοιων συνομιλιών.

Μου έδωσε κάποια ελπίδα να επικοινωνήσω με τον Noa, σαν να του λέω ότι το 60% των αυτοκινήτων στην Κίνα είναι πλέον ηλεκτρικά. Η κλιματική αλλαγή μπορεί να είναι τρομακτική, αλλά σημειώνουμε εκπληκτική πρόοδο προς τη σωστή κατεύθυνση.

Δεν ήθελα να την απορρίψω ή να προσποιηθώ ότι όλα ήταν καλά, γιατί υπάρχει ένα στοιχείο ειλικρίνειας που πρέπει να ακούνε τα παιδιά, αλλά ήμουν πιο προετοιμασμένη για θετικές απαντήσεις, για όταν η Νόα στράφηκε σε εμένα με ανησυχία.

Του είπα λοιπόν να κοιτάξει τους ωκεανούς μας, γιατί η αφίσα του είναι σημαντική και γιατί δεν πρέπει να τρώμε ψάρια συνέχεια. Αλλά μετά πρόσθεσα ότι πολλοί έξυπνοι άνθρωποι εργάζονται καθημερινά για να προστατεύσουν τις θάλασσές μας και να βρουν λύσεις.

Αλλά ένα από τα πιο δύσκολα σημεία του να είσαι ανύπαντρη μαμά είναι να ξέρεις ότι κάποια μέρα δεν θα είμαι εδώ, ούτε και ο σύζυγός μου.

Κάθε γονιός ανησυχεί για το μέλλον, αλλά όταν έχεις ένα μοναχοπαίδι, είναι συχνά ένα επιπλέον συναίσθημα να θέλεις να σε προστατέψεις από όλους, γιατί ξέρεις ότι δεν θα έχουν αδερφό ή αδερφή να στηριχτούν όταν πεθάνουμε.

Ακόμα κι όταν είμαι ξύπνιος τη νύχτα, πετρώνω τον κόσμο, αφήνοντας τη μοναχοκόρη μου, δεν αρκεί να ξεπεράσω τα θετικά.

Δίνουμε στη Νόα τόσο χρόνο και προσοχή, μπορούμε να ζήσουμε πράγματα μαζί ως οικογένεια που δεν μπορούμε να αντέξουμε οικονομικά με περισσότερα παιδιά, και έχουμε δημιουργήσει μια τόσο στενή σχέση μαζί της.

Τα αδέρφια δεν είναι ο μόνος τρόπος για να χτίσετε ένα υποστηρικτικό δίκτυο. Αγαπώ τα αδέρφια μου, αλλά ξέρω μερικά που, ως ενήλικες, δεν μιλούν καθόλου μεταξύ τους.

Έχει τόσους πολλούς φίλους, έχει ξαδέρφια, ελπίζω ότι θα κάνει τη δική της οικογένεια ή θα φτιάξει μια όμορφη κοινότητα που θα τη στηρίζει όταν μεγαλώσει, αλλά είναι στο χέρι μας ως γονείς να είμαστε παρόντες και να την ακούμε τώρα και να δείξουμε ότι μπορεί να έρθει κοντά μας για να βοηθήσει στη δημιουργία αυτών των σχέσεων σε όλη της τη ζωή.

Έτσι οδηγούμε κάτι. Είναι περίεργη για τον κόσμο, και παρόλο που αισθάνεται ότι μπορεί να είναι μαλακή – ήδη, την έχει πιάσει το σκάκι και την έμαθε γρήγορα πολύ σκληρά, την κάνει τόσο μπερδεμένη και αναστατωμένη.

Ωστόσο, ακόμη και μετά από μερικά δάκρυα, συνέχισε ακόμα και όταν πραγματικά δεν ήθελε.

Δεν μπορώ να μεγαλώσω στον κόσμο, αλλά μπορώ να βοηθήσω να διαμορφώσω πώς το βιώνει.

Αν μεγαλώσει γνωρίζοντας ότι μπορεί πάντα να έρθει σε εμάς με μεγάλες και μικρές ανησυχίες και να ακουστεί χωρίς κρίση, ελπίζω ότι θα του δώσει την αυτοπεποίθηση να ζήσει αυτή τη ζωή με καλοσύνη, συμπόνια και ελπίδα.

Όλα όσα έχει χωρίς λογική μπορεί να στηριχθεί στον αδερφό του.

Ο σύζυγός μου και εγώ ήμασταν πολύ ειλικρινείς μεταξύ μας και ξέρω ότι ο γάμος μας δεν επιβίωσε στα χαρακώματα ενός νέου γονιού, που παραλίγο να μας σπάσει ένα παιδί.

Η πρώτη μου χρονιά της μητρότητας ήταν ένα τρελό ταξίδι. Είχα μεταγεννητική κατάθλιψη. Είμαστε στο νοσοκομείο με τη Νόα από την αρχή και δεν θέλω να πάω ποτέ ξανά εκεί.

Ελπίζω λοιπόν να μεγαλώσει και να καταλάβει τους λόγους για τους οποίους εκείνη η μαμά αποφάσισε να μην του δώσει κάτι, και ελπίζω να καταλάβει ότι εγώ, μια υγιής, χαρούμενη μαμά, είναι καλύτερη από το να του δώσω έναν αδερφό.

Έχετε κάποια ιστορία που θα θέλατε να μοιραστείτε; Επικοινωνήστε στέλνοντας email στο Ross.Mccafferty@metro.co.uk.

Μοιραστείτε τις σκέψεις σας στα σχόλια παρακάτω.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Τι συμβαίνει στο σώμα σας όταν τρέχετε

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Πρώην νοσοκόμα που ζει σε καταφύγιο μετά το συμβούλιο λέει ότι «δεν αποτελεί προτεραιότητα» για τη στέγαση

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Το NHS πληρώνει τώρα για ψώνια εάν περπατάτε για 30 λεπτά την ημέρα