Η Julie Burton δημιουργεί γυάλινα, κεραμικά κοσμήματα στο χέρι στο LA ADU

Σχεδόν κάθε γωνιά του στούντιο Silver Lake της Julie Burton είναι γεμάτη με στολίδια από βιτρό — μερικά αληθινά, μερικά συμβολικά — και γραφικές κεραμικές φιγούρες εμπνευσμένες από το μοντέρνο ντιζάιν των μέσων του αιώνα.

Κομψά φυσητά στο χέρι γυάλινα σκεύη κάθεται δίπλα σε ένα κεραμικό μπολ σε ζεστές στάμνες με κεράσι. Πανέμορφα σκουλαρίκια δάκρυ κρέμονται από μεταλλικά κουτιά γεμάτα με δροσερές ιαπωνικές χάντρες. Στην κουζίνα, σκαλισμένα στο χέρι κεραμικά πουλιά, φάλαινες, ελέφαντες και κουκουβάγιες βλέπουν από τους πάγκους, ένα δωμάτιο που περιβάλλεται από καλυμμένες γλάστρες και ένα βαρύ κηροπήγιο που αισθάνεστε όμορφα στο χέρι σας. Η φύση εμφανίζεται παντού στο στούντιό του: βράχοι σε γυάλινα βάζα, κομμάτια παρασυρόμενου ξύλου και μικροσκοπικά «δάση» από γυαλί, ορείχαλκο και καρυδιά.

«Είμαι κακός χωρίς ναρκωτικά», λέει χαριτολογώντας η Μπάρτον για το ευρύ φάσμα των έργων της. «Αν δεν μπορώ να κάνω κάτι, πάντα κοιτάζω γύρω μου και σκέφτομαι τι να κάνω μετά».

Βρήκε το μεταλλικό ντουλάπι στο Craigslist για να αγκυροβολήσει τη μονάδα κατοικίας αξεσουάρ 546 τετραγωνικών ποδιών, ή ADU, όπου εργάζεται. Αρχιτέκτων Πήτερ Κιμ Σχεδίασαν τον χώρο, που συνδέεται με το γκαράζ τους στο Silver Lake, ώστε να είναι ιδιωτικός και φωτεινός, με οροφές 10 ποδιών και γυάλινες πόρτες που ανοίγουν σε ένα μεγάλο αίθριο με καθίσματα.

Ο χώρος εργασίας της δείχνει πόσο παραγωγική είναι. Μακριοί, πολύχρωμοι γυάλινοι σωλήνες γεμίζουν τα χαλιά στο πάτωμα και στο γραφείο του. Εργαλεία είναι διάσπαρτα σε όλη τη μελέτη, συμπεριλαμβανομένου ενός φακού υδραυλικού για το λιώσιμο γυαλιού, κουδουνίστρες για κροτάλισμα και ένα οδοντιατρικό εργαλείο που χρησιμοποιεί για να αποτυπώσει το λογότυπο, VM, συντομογραφία για Σύγχρονο σκούπισμαστα κεραμικά τους.

Στα 56 του, ο ντόπιος του Λος Άντζελες έκανε ένα ασυνήθιστο ταξίδι για να γίνει καλλιτέχνης. Αφού πήρε πτυχίο στις πολιτικές επιστήμες από το UC Berkeley, εργάστηκε στην Amoeba στο Σαν Φρανσίσκο και αργότερα εντάχθηκε στη μάρκα μόδας Esprit. «Νόμιζα ότι ήταν ένα λήμμα», είπε, «αλλά δίδαξα τον εαυτό μου Quark και έγινα κατασκευαστής φόρμας».

Παραδέχεται ότι δεν ξέρει τι κάνει. “Είναι μια συνήθεια να παίρνω δουλειές και να αλλάζω κάτι. Ήμουν τυχερός που μπορώ να φανταστώ τις δουλειές που είχα”.

Κάποια στιγμή έγινε καθηγήτρια νομικής δεοντολογίας, με αποτέλεσμα η κόρη δύο δικηγόρων να κάνει αίτηση στη νομική σχολή. «Αυτό είναι πολλή δουλειά σήμερα», προσθέτει με καυστικό χιούμορ.

Πάντα της άρεσε η τέχνη, ειδικά το γυαλί, αλλά τα μαθήματα ήταν πολύ ακριβά. Από μια ιδιοτροπία, έκανε επίσης αίτηση στο διάσημο Rhode Island School of Design, ή RISD. Δεδομένου ότι δεν μπήκε καθόλου στη νομική, επέλεξε το RISD. Μετακόμισε εκεί με διαφώτιση και πήρε ένα μάθημα έξι εβδομάδων για γυαλί που άλλαξε τη ζωή του το χειμώνα.

Σκέφτηκα αμέσως, «Αυτό είναι το καλύτερο. Θέλω να το κάνω αυτό», είπε. «Δεν σκέφτηκα, «Μπορώ να αναπνεύσω το γυαλί στη ζωή;» Όταν συνειδητοποίησε ότι δεν ήθελε να δημιουργήσει γυάλινη τέχνη, ο καθηγητής την ενθάρρυνε να παραιτηθεί και να «εξοικονομήσει 90.000 δολάρια σε δίδακτρα για κάτι που δεν ήταν 100% μετά».

Όταν ένας φίλος του RISD της παρουσίασε ένα εργοστάσιο γυαλιού στην Chattanooga που είχε φυσήξει γυαλί σε μια εξέδρα πετρελαίου, ο Burton μετακόμισε στο Τενεσί και εργάστηκε για έναν πρώην έμπορο ναυτικών, φτιάχνοντας αυτό που περιγράφει ως «μελλοντικό γυαλί».

Αργότερα μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και εργάστηκε στο μη κερδοσκοπικό Urban Glass στο Μπρούκλιν. Για να εξοφλήσουν τα φοιτητικά τους δάνεια, τα τραπέζια και τα παιδιά ασφαλή για το PSAT και το SAT.

Αφού ένας φίλος της έδωσε ένα πεντάλεπτο μάθημα για λάμπες – ένα είδος γυαλιού που χρησιμοποιεί λάμπα ή λάμπα για να λιώσει το γυαλί – συγκινήθηκε τόσο πολύ που αποφάσισε να ξεκινήσει μια επιχείρηση κοσμημάτων, παρόλο που είπε ότι δεν ήξερε τίποτα για κοσμήματα.

Μετά από έναν απάνθρωπο χειμώνα στη Νέα Υόρκη και όταν οι γονείς του γέρασαν, αποφάσισε να μετακομίσει στο Λος Άντζελες το 2003. Γνώρισε τον σύζυγό της στο Λος Άντζελες, απέκτησε έναν γιο που έγινε 15 ετών και συνεχίζει να μεγαλώνει τα πετράδια του Verre Moderne. Με την πάροδο του χρόνου, το έργο του επεκτάθηκε και περιλαμβάνει έπιπλα από γυαλί και ορείχαλκο και επιτοίχια, τα οποία πωλούνται πλέον σε ανεξάρτητα καταστήματα και καταστήματα δώρων σε όλο το μουσειακό χωριό.

Σχεδιαστής Τσαρλς Γιανγκ Φορούσε το ρούχο του Burton στο σόου Undesign στο Los Feliz για 20 χρόνια. Ο Young λέει ότι το «χαμηλών τόνων ποτήρι σε μοντέρνα κειμήλια του Burton – απλό, κομψό, ήσυχο πολύτιμο» για γυναίκες που δεν χρειάζονται εμφανή κοσμήματα ή κοσμήματα status, το καθημερινό μου ζευγάρι διάφανα γυαλιά. Σκουλαρίκια Valentiπου κατά κάποιο τρόπο προχωρούν σε όλα απολύτως.

Όταν παρακολούθησε ένα μάθημα κεραμικής το 2015, άρχισε να φτιάχνει βάζα, ζώα και κοσμήματα, συχνά φτιάχνοντας με το χέρι και σμιλεύοντας μοναδικά αντικείμενα ενώ παρακολουθούσε τηλεόραση στο σαλόνι της. Όπως οι περισσότεροι άνθρωποι, είπε, έφτιαχνε τα δικά του κεραμικά.

«Όταν έπαιζα αστικό γυαλί, δεν χρησιμοποιούσα παραδοσιακές ιταλικές τεχνικές γυαλιού γιατί δούλευα για έναν άνδρα στα βουνά στο Τενεσί», είπε. «Δεν ξέρω τίποτα για το κόσμημα, αλλά ένα πεντάλεπτο μάθημα με έβαλε ξεκάθαρα στο δρόμο μου. Αν κάποιος που ήταν κεραμικός για τα προς το ζην και με έβλεπε να κάνω αυτό που κάνω με τον πηλό, θα έλεγε ότι δεν είναι ο σωστός τρόπος.

Η Μπάρτον εργάστηκε σε ένα στούντιο στην Spring Street στο κέντρο του Λος Άντζελες για 20 χρόνια προτού αυτή και ο σύζυγός της προσθέσουν το ADU το 2023. “Φτιάχτηκε με την ιδέα ότι θα ζούσαμε στο στούντιο κάποια μέρα ή θα ζούσαμε οικογένεια εκεί”, προσθέτοντας γελώντας: “Είναι αμήχανα ωραίο να εργάζεσαι σε ένα στούντιο. Σίγουρα δεν έβλεπα έτσι το στούντιο μου στην πόλη”.

Το ADU ενός υπνοδωματίου και ενός μπάνιου χτίστηκε σε ένα αχρησιμοποίητο γωνιακό οικόπεδο, έτσι ώστε το γκαράζ των δύο αυτοκινήτων να μπορεί ακόμα να χρησιμοποιηθεί για αποθήκευση και στάθμευση. Ο αρχιτέκτονας Kim λέει: “Ενώ η μετατροπή σε ADU μπορεί να προσθέσει χώρο διαβίωσης ή εισόδημα από ενοικίαση, είναι συχνά μικρά, απαιτούν πολλή δομική εργασία και αφαιρούν την αποθήκευση.” Και προσθέτει, «Το ADU θα κατασκευαστεί σε έναν αχρησιμοποίητο χώρο για να σώσει το γκαράζ και, όπως με το ADU της Julie, θα δημιουργήσει μια μεγάλη, ιδιωτική μπροστινή αυλή που θα συνδέεται με τη μελέτη και το σαλόνι της».

Ο Μπάρτον κοιτάζει πίσω σε μια μοναδική καριέρα και νιώθει ευγνώμων που μπορεί να επιλέξει τη δική του κατεύθυνση. Όταν σπούδασε εικονογράφηση στο RISD, θυμάται ότι περιβάλλεται από ταλαντούχους σχεδιαστές. “Δεν ήμουν ο καλύτερος εικονογράφος και θυμάμαι έναν καθηγητή να μου είπε ότι οι μισές εικονογραφήσεις είναι ιδέες. Ήταν εμπνευσμένο.”

Αυτή η ιδέα συνεχίζει να εμπνέει την τέχνη του ακόμα και μετά από πολλά χρόνια.

«Έχω δοκιμάσει κόλληση, ξυλουργική, ζωγραφική, σχέδιο, γυαλί, φωτιστικό και κεραμική», λέει για τη δουλειά με τα χέρια του. «Δώσε μου τα μισά και θα φύγω».