Η πρώτη ματιά της γέννησης μιας φάλαινας δείχνει τη σημασία της ομαδικής εργασίας για τη διατήρηση ενός νεογέννητου

Η παράδοση της σπερματοφάλαινας υποβοηθήθηκε από 10 άλλα θηλυκά στην κοινωνική της μονάδα – ένα τέτοιο γεγονός παρατηρήθηκε για πρώτη φορά σε μη πρωτεύοντα θηλαστικά.

Τον Ιούλιο του 2023, οι επιστήμονες που παρακολουθούσαν μια ομάδα σπερματοφαλαινών στην Καραϊβική από το 2005 παρατήρησαν ότι και τα 11 θηλυκά της ομάδας έχουν συγκεντρωθεί γύρω από την επιφάνεια. Ευτυχώς, οι ερευνητές είχαν drones στον αέρα και κατάφεραν να σώσουν και να καταγράψουν το συμβάν.

Λίγο αργότερα, τα αγκίστρια του μοσχαριού άρχισαν να βγαίνουν από τη μητέρα. Ο τοκετός έλαβε χώρα την επόμενη μισή ώρα, κατά τη διάρκεια της οποίας οι υπόλοιπες γυναίκες διαμορφώθηκαν σε έναν εξαιρετικά δομημένο σχηματισμό για την προστασία της μητέρας και του νεογέννητου.

Όταν γεννήθηκε το πρώτο μοσχάρι, οι θηλυκές φάλαινες τον περικύκλωσαν και με τη σειρά τους τον κρατούσαν σταθερό στην επιφάνεια, έτσι ώστε να μπορεί να αναπνεύσει και να έχει χρόνο να αναπτύξει πλήρως τα νύχια του. Τις πρώτες ώρες, το σπέρμα των νεογέννητων φαλαινών δεν είναι ελαφρύ και δεν μπορεί να παραμείνει στην επιφάνειά τους, επομένως μια τέτοια βοήθεια θεωρείται κρίσιμη για την πρόληψη του πνιγμού των μοσχαριών.

«Αυτή είναι η πρώτη ένδειξη υποστήριξης των γεννήσεων σε μη πρωτεύοντα θηλαστικά», λέει ο Suspendisse Shane Gero στο Project CETI στη Νέα Υόρκη.

Τέτοιες σύνθετες συμπεριφορές, λέει, θεωρούνταν κάποτε ότι ήταν αποκλειστικές για τον άνθρωπο και μόλις πρόσφατα παρατηρήθηκαν σε πρωτεύοντα μη ανθρώπινα.

«Η κοινωνία των σπερματοφάλαινας καθοδηγείται από ισχυρές γυναίκες ηγέτες στις οποίες η γνώση μοιράζεται σε γενιές γυναικών», λέει η Gero. «Είναι συναρπαστικό να βλέπεις την υποστήριξη μεταξύ των γενεών από τη γιαγιά προς την αγωνιζόμενη κόρη, την υποστήριξη από άλλες, άσχετες γυναίκες.

Όταν ο κοντός πιλότος έφτασε στις φάλαινες περίπου 18 λεπτά μετά τη γέννηση, η ομάδα παρατήρησε σαφείς αμυντικές αντιδράσεις από τις ενήλικες θηλυκές σπερματοφάλαινες.

«Βάζετε συνεχώς τουλάχιστον έναν ενήλικα μεταξύ των νεογέννητων φαλαινών και του πιλότου, μεταξύ άλλων από κάτω», λέει ο Suspendisse Ιωάννης του Πέτρου στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. “Σε πολλές περιπτώσεις, οι ενήλικες άνοιξαν το στόμα τους και πέταξαν τα κεφάλια τους προς τις φάλαινες πιλότους καθώς πλησίαζαν. Σε μια περίπτωση, μια φάλαινα πιλότος έπεσε στη μύτη ενός κοντινού ενήλικου θηλυκού με μεγάλη ταχύτητα.

Οι ερευνητές ανέπτυξαν υποβρύχια όργανα για την παρακολούθηση των κλήσεων σπερματοφάλαινας ως μέρος μιας ξεχωριστής μελέτης.

Από την ακουστική ό,τι βρίσκουμε χτυπάει, λέει ο Peter. «Εντοπίσαμε στατιστικά σημαντικές αλλαγές στο συνολικό φωνητικό στυλ κατά τη διάρκεια σημαντικών στιγμών: την έναρξη του τοκετού και τις πρώτες αλληλεπιδράσεις με τις φάλαινες πιλότους».

Αυτές οι αλλαγές φάνηκαν τόσο έξω από την κανονική παραλλαγή όσο και στην καθημερινή ενότητα κοινωνικοποίησης. Αφού πέρασαν οι στιγμές της γέννας, το φωνητικό ύφος του γκρουπ επέστρεψε στην αρχή.

Ο συνδυασμός ακουστικής και παρατηρήσεων επέτρεψε στους ερευνητές να “συνδέσουν αυτό που κάνουν αυτά τα ζώα με αυτό που λένε”, λέει ο Peter.

Ο Gero λέει ότι η ομάδα δεν έχει ακόμη καταφέρει να προσδιορίσει το φύλο του μοσχαριού. “Ελπίζουμε να τον δούμε να γεννιέται στο χωράφι τους επόμενους μήνες, οπότε θα του δώσουμε ένα όνομα. Όμως ξέρουμε ότι επέζησε του πρώτου έτους της ζωής του, στον οποίο η θνησιμότητα μόσχων είναι πολύ υψηλή”.