Σήμερα, χιλιάδες άνθρωποι θα βρεθούν στο πεζοδρόμιο στο Λονδίνο καθώς διεξάγεται ο Μαραθώνιος του Λονδίνου.
Οι δρομείς θα αντιμετωπίσουν ένα ταξίδι 26,2 μιλίων και είτε είναι ελίτ αθλητές είτε αρχάριοι, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα έχει σημαντικό αντίκτυπο στο σώμα τους.
Ακόμη και με όλη την απαραίτητη προπόνηση και όλο τον κατάλληλο εξοπλισμό, ακόμη και ο πιο κατάλληλος άνθρωπος θα παρατηρήσει αισθητές αλλαγές στο σώμα του όταν τρέχει τόσο μακριά.
Προφανώς, το τρέξιμο σε έναν μαραθώνιο είναι μια πολύ προσωπική εμπειρία και διάφορα πράγματα συμβαίνουν κατά τη διάρκεια του μαθήματος – όπως άγχος, τραυματισμοί και προπόνηση. Αλλά συνολικά, υπάρχουν μερικά πράγματα που συμβαίνουν στο σώμα σας που είναι διαφορετικά κατά τη διάρκεια και μετά.
Από τις βιασύνες ενδορφινών έως τις «αναπηδήσεις», οι ειδικοί μοιράζονται μερικά από τα πράγματα που πρέπει να περιμένετε όταν τρέχετε 26 μίλια.
Το αμάξωμα περνά σε λειτουργία overdrive
Όταν τρέχετε έναν μαραθώνιο, το σώμα σας υπερτονίζει, καταναλώνει αποθέματα ενέργειας, διασπά τους μύες και χάνει υγρά και ηλεκτρολύτες.
Ο φυσιοθεραπευτής Sammy Margo, ο οποίος εργάζεται με το High Freeze and High Heat, εξηγεί: «Το σώμα περνά σε υπερένταση, αποθηκεύει γλυκογόνο (ενέργεια) στο συκώτι, διασπά τους μύες και χάνει υγρά και ηλεκτρολύτες, τα οποία συμβάλλουν στην κούραση και τα συναισθήματα θλίψης και κόπωσης.
Οι μύες έχουν φλεγμονή
Προφανώς, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν τρέχουν 26 μίλια κάθε μέρα – επομένως είναι λίγο μυϊκό σοκ.
Ο Sammy λέει: Οι μύες φλεγμονώνονται και πονάνε – ιδιαίτερα στις γάμπες και τους μηρούς – και οι δρομείς μπορεί να γίνουν σπαστικοί.
«Οι βιοδείκτες της μυϊκής βλάβης – όπως η γαλακτική αφυδρογονάση και η κινάση της κρεατίνης – αυξάνονται κατά το τρέξιμο, μετά το τέλος ενός μαραθωνίου.
«Αυτά τα ένζυμα επιστρέφουν σε φυσιολογικά επίπεδα σε περίπου μία εβδομάδα».
Λέει ότι το ζέσταμα είναι απαραίτητο για τη μείωση του κινδύνου μυϊκού πόνου, ειδικά του μυϊκού πόνου καθυστερημένης έναρξης (DOMS).
Ο επικεφαλής της σωματικής διάπλασης της Performance, Arj Thiruchelvam, προσθέτει ότι οι μαραθώνιοι προκαλούν επίσης σημαντική μυϊκή βλάβη – η οποία είναι ακόμη πιο αισθητή εάν οι δρομείς δεν έχουν επαρκή διατροφή σε υδατάνθρακες.
Λέει: «Συχνά θεωρούμε ότι ο αντίκτυπος περιορίζεται στην οπτική (στρέψη, νύχια ή πρησμένα πόδια), αλλά πολλοί δρομείς υποφέρουν επίσης από πόνο στις αρθρώσεις μετά τον αγώνα καθώς και από μυϊκό πόνο.
Αυτά τα συναισθήματα δεν είναι το τέλος και επομένως ζωτικής σημασίας.
Οι κράμπες και η δυσφορία είναι κοινά
Από την υπερβολική σύσπαση και την υπερβολική χρήση των μυών μέχρι την έλλειψη νατρίου, υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους οι δρομείς εμφανίζουν αισθητές «κράμπες».
Η Kimiko Ninomiya, ιδρύτρια του γυναικείου τρεξίματος Hot Boys, τρέχει σήμερα – ο έκτος μαραθώνιος της – και περιμένει να συμβούν μερικές κράμπες και πόνοι.
Εξηγεί: «Τον καιρό, είμαι έτοιμος να σκεφτώ τον εαυτό μου σωστά και για όλη την προπόνηση (από όλα όσα έχω ρωτήσει στο Strava, είμαι έτοιμος να πω). Είμαι όμως έτοιμος να τα βγάλω όλα από μέσα μου. Περιμένω να πιάσουν τα νεύρα μου, τον πόνο στους ώμους και τα γόνατά μου, τον πόνο στην πλάτη, τον πονοκέφαλο – κυριολεκτικά όλα τα χειρότερα πράγματα που έχω βιώσει όλα σε ένα.
«Ανυπομονώ να τρακάρω από τη γραμμή του τερματισμού όπως ο Bambi, ενώ την ίδια στιγμή νιώθω ένα κύμα ευφορίας να με πλημμυρίζει που κάνατε τόσο σκληρή προσπάθεια.
«Τις μέρες που ακολουθούν έναν σκληρό αγώνα, τα πόδια μου είναι πάντα πολύ δύσκαμπτα, αλλά είναι σημαντικό να προσπαθώ να κινούμαι, είτε πρόκειται για ένα σύντομο και εύκολο τρέξιμο στο Strava είτε για μια μεγάλη βόλτα στην πόλη (το αγαπημένο μου είναι να πηγαίνω σε γκαλερί τέχνης).
Συναίσθημα σε όλο τον κόσμο – ακολουθούμενο από ένα post-run
Είναι υπέροχος δρομέας και όλα καταλήγουν στις ενδορφίνες.
Ο Sammy συνεχίζει: «Αυτή η απόσταση που τρέχεις για αρκετές ώρες αυξάνει επίσης τους θετικούς νευροδιαβιβαστές, όπως η νορεπινεφρίνη» και οι «καλές» ενδορφίνες που σε κρατούν συγκεντρωμένο και τη σεροτονίνη, που είναι καλύτερη διάθεση.
Ωστόσο, όπως κάθε τύπος προπόνησης, αυτό το αποτέλεσμα εξαφανίζεται μετά από λίγο.
Η Kimiko λέει: “Εκτός από το φυσικό βάρος, υπάρχει επίσης μια χημική πτώση που συμβαίνει όταν πέφτουν τα επίπεδα σεροτονίνης φίλοι μου και το ονομάζω “μαραθώνια μελαγχολία” όπου αισθάνεσαι πολύ λυπημένος/η, οπότε είναι σημαντικό να δίνεις χάρη στον εαυτό σου και να προσπαθείς να περιβάλλεις τον εαυτό σου με ανθρώπους ή πράγματα που σε ανεβάζουν.”
Θα έχετε μικρότερο χρόνο
Σύμφωνα με το Journal of Medical Research, μπορείτε να περιμένετε να χάσετε περίπου μισή ίντσα ύψους κατά τη διάρκεια ενός μαραθωνίου.
Αυτή η απώλεια ύψους είναι αποτέλεσμα του τεντώματος των μυών της πλάτης κάτω από έντονες συνθήκες και της απώλειας υγρού μεταξύ των μεσοσπονδύλιων δίσκων.
Αλλά μην ανησυχείτε, αυτό είναι μόνο προσωρινό και θα είστε σε πλήρες ύψος όταν αντικατασταθούν τα επίπεδα υγρών.
Κάντε μασάζ στα γόνατα, τους γοφούς και τους αστραγάλους
Ακόμη και όταν ασκείστε, το σώμα σας εξακολουθεί να αντιμετωπίζει ένα τεράστιο άγχος.
Ο φυσιοθεραπευτής Ben Lombard λέει: «Οι μύες στους γοφούς, τα γόνατα, τους αστραγάλους και τη σπονδυλική στήλη φορτώνονται συνεχώς με κάθε βήμα, κάτι που είναι σημαντικό για την ενδυνάμωσή τους – αλλά αν φορτώνεις πολύ γρήγορα, μπορείς εύκολα να τους υπερφορτώσεις.
«Συνήθως περιλαμβάνουν μυϊκές καταπονήσεις, τραυματισμούς τενόντων ή ακόμα και διαστρέμματα συνδέσμων και τραυματισμούς από στρες.
Ο Ben λέει ότι για να μειώσετε τον φόρτο στα άρθρα σας, όλα εξαρτώνται από την εκπαίδευση και την προετοιμασία.
Εξηγεί: «Για να τρέξεις 26,2 μίλια πρέπει να ισορροπήσεις τη φυσική σου κατάσταση με το πρόγραμμα προπόνησής σου.
Αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει συνεδρίες και τρεξίματα και δύναμη και προετοιμασία. Τα τρεξίματά σας θα πρέπει σταδιακά να προοδεύουν περισσότερο και ιδανικά θα κάνετε μερικά μικρότερα, πιο γρήγορα διαστήματα, μερικά τζόκινγκ, μερικά ακόμη και λόφους».
Πέτα μια σπονδυλική στήλη
Ενώ μπορεί να πιστεύετε ότι τα γόνατα και οι αστραγάλοι σας είναι στο χειρότερο σημείο τους όταν τρέχετε 26 μίλια, ο Michael Fatica – σύμβουλος οστεοπαθητικός για το πρόγραμμα The Back in Shape – λέει ότι οι πλάτες μας είναι αυτές που παίρνουν όλο το βάρος.
Εξηγεί: «Η δράση του τρεξίματος προκαλεί επαναλαμβανόμενες επιπτώσεις στο φορτίο στις δομές της πλάτης – ειδικά στους δίσκους.
Κατά το τρέξιμο, η δύναμη είναι ένα σοκ στο σώμα, στις κάτω αρθρώσεις, στους αστραγάλους, στα γόνατα, στους γοφούς και στη σπονδυλική στήλη. Όταν λαμβάνουμε υπόψη τον αντίκτυπο στο κάτω μέρος της πλάτης μας – ακόμα και με καλή στάση – ο μέσος μαραθώνιος είναι κάπου μεταξύ 55.000 και 65.000 βημάτων.
Εξετάστε αυτά τα βήματα ελάχιστης πρόσκρουσης ανά σπονδυλική στήλη για τη διάρκεια του συμβάντος. Από την αρχή στο πρώτο μέρος του αγώνα, μάλλον είσαι μαλακός στα πόδια σου, ψηλός και αποτελεσματικός. Καθώς ο χρόνος περνάει και ο αριθμός των βημάτων αυξάνεται, όλο και περισσότερες από αυτές τις επιθέσεις θα αντιμετωπίζονται λιγότερο αποτελεσματικά από το σώμα μας.
Ταυτόχρονα, οι φέροντες μύες σας θα έχουν περισσότερες από αυτές τις «αναπηδήσεις» πάνω-κάτω κατά τη διάρκεια κάθε εκδήλωσης.
Ως αποτέλεσμα, οι δρομείς αισθάνονται κόπωση και δυσφορία στο κάτω άκρο της πλάτης.
Αυτό το άρθρο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στις 25 Σεπτεμβρίου 2023.
Έχετε κάποια ιστορία να μοιραστείτε;
Επικοινωνήστε στέλνοντας email στο MetroLifestyleTeam@Metro.co.uk.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Ποιες διασημότητες τρέχουν στον Μαραθώνιο του Λονδίνου 2026;
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Καθαρή είναι η πρόγνωση του καιρού για τον Μαραθώνιο του Λονδίνου ενόψει του Σαββατοκύριακου
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Μόνο ένα Royal που έτρεξε ποτέ στον Μαραθώνιο του Λονδίνου – ποιος ήταν;
Σύνδεσμος πηγής: metro.co.uk