ΠΑΡΙΣΙ (AP) — Η παλαιότερη γέφυρα του Παρισιού έμοιαζε σαν να την είχε καταπιεί ένα βουνό την Πέμπτη.
Η μεταμόρφωση είναι έργο του J.R., του καλλιτέχνη του δρόμου γνωστού ως “French Banksy”, ο οποίος αυτή την εβδομάδα άρχισε να φουσκώνει μια γιγάντια τεχνητή “σπηλιά” στο Pont Neuf, μετατρέποντας τη γέφυρα του 17ου αιώνα που μεταφέρει τους Παριζιάνους στον Σηκουάνα για περισσότερα από 400 χρόνια σε μια βραχώδη ψευδαίσθηση που δεσπόζει πάνω από τον ποταμό.
Ο JR είπε ότι η ιδέα πίσω από το La Caverne du Pont Neuf ήταν να φέρει τα “ορυκτά και τη φύση” πίσω στην καρδιά της πόλης. Είπε ότι δεν προσπαθούσε να καλύψει τη γέφυρα, αλλά να επιδείξει την πέτρα, η οποία αφαιρέθηκε από τα λατομεία ασβεστόλιθου όπου κόπηκε στο ίδιο το Παρίσι.
Τώρα, μια οδοντωτή έκταση γκρίζου βράχου φαινόταν να υψώνεται από την καμάρα. Δεδομένου από την κατάντια, το ορόσημο φαίνεται να εξαφανίζεται κάτω από τους προϊστορικούς βράχους, με τα πέτρινα ανοίγματά του να γίνονται σκοτεινά στόμια σπηλαίων πάνω από το νερό.
«Σκέφτηκα, «Πού πήγε αυτή η γέφυρα;» είπε η Marie Leclerc, 62 ετών, η οποία σταμάτησε στην αποβάθρα καθώς πήγαινε στη δουλειά της. “Είναι περίεργο γιατί ξέρεις ότι είναι ύφασμα και αέρας, αλλά από εδώ μοιάζει πραγματικά με πέτρα. Το Παρίσι ξαφνικά αισθάνεται ξανά αρχαίο”.
Ο πληθωρισμός, που έρχεται εν μία νυκτί μετά την καθυστέρηση λόγω κακοκαιρίας, είναι η πιο δραματική φάση που έχει υπάρξει για ένα έργο που βρίσκεται σε εξέλιξη για περισσότερο από ένα χρόνο.
“Αυτό είναι ένα τεράστιο παζλ που μόλις ολοκληρώθηκε”, είπε ο JR στο Associated Press στη γέφυρα καθώς η ομάδα του ετοιμαζόταν να το φουσκώσει στον αέρα. “Θα αντλήσουμε αέρα μέσα και όλοι αυτοί οι βράχοι θα ανέβουν στον ουρανό πάνω από το Παρίσι, σχεδόν 18 μέτρα ύψος. Μόλις επεκταθούν, θα παραμείνουν.”
Ένα από τα πιο φιλόδοξα δημόσια έργα τέχνης στο Παρίσι εδώ και δεκαετίες, χρηματοδοτείται από την πώληση των έργων του JR και από μια χούφτα εταιρικών συνεργατών και δεν θα ανοίξει για το κοινό μέχρι τις 6 Ιουνίου.
Το Associated Press έχει καταγράψει τη μεταμόρφωση με κάμερες time-lapse από τον Μάρτιο, συμπεριλαμβανομένης μιας τοποθετημένης σε μια βεράντα στον τελευταίο όροφο πάνω από το ποτάμι, βλέποντας τη γέφυρα να χάνεται αργά μέρα με τη μέρα.
Από έξω, η εγκατάσταση μοιάζει με βράχο και «πραγματικά» αμαυρώνει το τοπίο, είπε ο JR. Ο JR είναι διάσημος για το σοβάτισμα τεράστιων φωτογραφιών σε κτίρια, τοίχους και στέγες σε όλο τον κόσμο. Το στυλ της δουλειάς του συγκρίνεται συχνά με αυτό του Βρετανού καλλιτέχνη του δρόμου Banksy.
«Συνήθως όλοι περνούν εδώ χωρίς να κοιτάξουν», είπε ο Julien Moreau, 34 ετών, καθώς έβγαζε φωτογραφίες κοντά στον Σηκουάνα. “Όλοι έμειναν ακίνητοι σήμερα το πρωί. Αυτό είναι ήδη ένα έργο τέχνης.”
Ο JR είπε ότι ήθελε οι Παριζιάνοι να κάνουν κάτι ασυνήθιστο στην πιο διάσημη γέφυρά τους: να σταματήσουν.
“Είμαστε όλοι λίγο αγχωμένοι. Ελπίζουμε να λειτουργήσει”, είπε καθώς οι εργαζόμενοι που φορούσαν ιμάντες ασφαλείας ετοίμαζαν τη δομή. «Αλλά αυτή είναι η ομορφιά ενός τέτοιου έργου – η ευπάθειά του, το γεγονός ότι δουλεύεις στο δρόμο, εκτίθεσαι σε όλους».
Πρόσθεσε ότι κάποιοι περαστικοί “θα περάσουν και δεν θα συνειδητοποιήσουν καν ότι ανεβαίνει. Άλλοι θα εκπλαγούν εντελώς”.
Το κτίριο έχει μήκος 120 μέτρα (393 πόδια) και ύψος 18 μέτρα (59 πόδια), ισοδύναμο με ένα κτίριο έξι ορόφων.
Ωστόσο, είναι κατασκευασμένο σχεδόν εξ ολοκλήρου από αέρα – 80 υφασμάτινες καμάρες γεμάτες με 20.000 κυβικά μέτρα υφάσματος – και ζυγίζει μόνο περίπου 5 τόνους.
Οι μηχανικοί του JR πέρασαν εβδομάδες δοκιμάζοντας τη δομή σε ένα υπόστεγο στο αεροδρόμιο Orly, προσομοιώνοντας μια διακοπή στην παροχή αέρα για να εξασφαλίσουν ότι ο φουσκωμένος βράχος θα διατηρήσει το σχήμα του.
Το ύφασμα ράβεται στο χέρι από 25 τεχνίτες σε ένα χωριό της Βρετάνης.
Οι επισκέπτες μπορούν να περπατήσουν δωρεάν μέσα από ένα μακρύ, σκοτεινό, χωρίς φως της ημέρας σήραγγα. «Πηγαίνεις στο σκοτάδι», είπε ο JR, «και βγαίνεις στο φως στην άλλη πλευρά».
Το περιγράφει ως ένα ταξίδι που ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει με τον δικό του τρόπο: «Πολλοί άνθρωποι θα περπατήσουν μέσα από αυτή τη σπηλιά και θα αφήσουν τη φαντασία τους να καθορίσει πώς νιώθουν».
Το έργο τέχνης είναι ένας φόρος τιμής στον θρύλο της παριζιάνικης τέχνης.
Το 1985, ο καλλιτέχνης Christo και η σύζυγός του Jeanne-Claude τύλιξαν την ίδια γέφυρα – 13 χιλιόμετρα σχοινί – με χρυσό ύφασμα, το οποίο τσακώνονταν δέκα χρόνια με το δημαρχείο και υποδέχτηκε τρία εκατομμύρια επισκέπτες σε δύο εβδομάδες.
Αυτή η πράξη βοήθησε στην επινόηση της σύγχρονης ιδέας της αστικής μνημειακής τέχνης. Μια πλατεία δίπλα στη γέφυρα φέρει πλέον τα ονόματά τους – όπου οι επισκέπτες θα μπουν στο σκοτάδι.
«Είναι πολύ δύσκολο να τους πιάσεις», είπε ο JR.
Η σπηλιά είναι επίσης μια προειδοποίηση. Ο JR το έχτισε ως φόρο τιμής στην αλληγορία του Πλάτωνα στην οποία ένας κρατούμενος μπερδεύει μια σκιά σε έναν τοίχο με τον πραγματικό κόσμο.
“Τι υπάρχει στις σπηλιές μας σήμερα; Τα κινητά μας”, είπε. “Επειδή πιστεύουμε ότι οι αλγόριθμοί μας στα social media είναι πραγματικότητα.”
Στη συνέχεια, βυθίζεται κατευθείαν σε ένα παράδοξο: για να μπουν στη σπηλιά των οθονών του, οι επισκέπτες κρατούν ψηλά τα τηλέφωνά τους.
Η εταιρεία τεχνολογίας Snap έχει δημιουργήσει ένα επίπεδο επαυξημένης πραγματικότητας που μπορεί να εμφανίζει περιεχόμενο αόρατο με γυμνό μάτι.
Ο ήχος είναι ένα χαμηλό, ορυκτό βουητό, που προέρχεται από το πρώην μέλος των Daft Punk, Thomas Bangalter, ο οποίος ήταν 10 ετών τη χρονιά που ο Christo έδεσε τη γέφυρα.
Το σπήλαιο θα είναι ανοιχτό όλο το εικοσιτετράωρο από τις 6 έως τις 28 Ιουνίου, οπότε και η γέφυρα θα είναι κλειστή για την κυκλοφορία, και θα είναι ορατή από την προβλήτα, τα διερχόμενα πλοία ακόμη και από την κορυφή του Πύργου του Άιφελ.
Θα συμπέσει με την Εβδομάδα Μόδας του Παρισιού, την Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής και το All Night Arts Festival.
Όταν πέσει, το ύφασμα θα επαναχρησιμοποιηθεί ή θα ανακυκλωθεί.
Τότε, όπως ο χρυσός φάκελος πριν από περισσότερα από σαράντα χρόνια, το σπήλαιο θα εξαφανιστεί — και το Pont Neuf, παλαιότερο από τη Δημοκρατία, παλαιότερο από την Επανάσταση, θα εμφανιστεί ξανά ακριβώς το ίδιο.
___
Ο συγγραφέας του Associated Press Oleg Cetinic συνέβαλε Παρίσι.
