100 χρόνια από τη γέννηση του φυσικού ιστορικού και διάσημου ραδιοτηλεοπτικού φορέα David Attenborough

Το BBC διοργανώνει ένα πάρτι για τον David Attenborough στο Royal Albert Hall. Οι κινηματογράφοι προβάλλουν ταινίες για τη φύση του. Για βδομάδες, οι φίλοι επαινούν τον άνθρωπο και το έργο του.

Αλλά ο Alastair Fothergill, ο παραγωγός ορισμένων από τα πιο γνωστά ντοκιμαντέρ του Attenborough, είπε ότι ο πιο διάσημος παρουσιαστής άγριας φύσης στον κόσμο μπορεί να νιώθει άβολα με όλη την προσοχή καθώς γιορτάζει τα 100α γενέθλιά του την Παρασκευή.

«Ήταν πάντα πολύ ξεκάθαρος σε όλους εμάς που δουλέψαμε μαζί του: «Θυμήσου, τα ζώα είναι τα αστέρια, εγώ όχι», είπε ο Φόδεργκιλ στο Associated Press. «Λοιπόν, ναι, είναι περίεργο που για έναν από τους πιο διάσημους ανθρώπους στον πλανήτη, δεν του άρεσε καθόλου να είναι διάσημος».

ένδοξος γορίλας

Αλλά το Attenborough έπρεπε να δεχτεί τις τιμές αυτή την εβδομάδα καθώς επιστήμονες, πολιτικοί και οικολόγοι γιορτάζουν τον άνθρωπο που για περισσότερα από 70 χρόνια έφερε παιχνιδιάρικους γορίλες, φάλαινες και μικροσκοπικούς δηλητηριώδεις βατράχους σε σαλόνια σε όλο τον κόσμο.

Μέσω προγραμμάτων του BBC όπως π.χ ζωή στη γη, Η ιδιωτική ζωή των φυτών και μπλε πλανήτης, Με μια ήσυχη, μελωδική φωνή, ο Attenborough εικονογραφεί την ομορφιά, την αγριότητα και μερικές φορές την καθαρή παράξενη φύση της φύσης, εκφράζοντας το δέος του για όσα βλέπει.

Οι θεατές που μπορεί να μην φύγουν ποτέ από το σπίτι μεταφέρονται στα Ιμαλάια, στον Αμαζόνιο και στα ανεξερεύνητα δάση της Παπούα Νέας Γουινέας. Αλλά πίσω από αυτές τις εκπληκτικές εικόνες βρίσκεται η εστίαση στην επιστημονική ακρίβεια, η οποία βοηθάει τους ανθρώπους να διδάσκουν πολύπλοκα θέματα όπως η εξέλιξη, η συμπεριφορά των ζώων και η βιοποικιλότητα.

Καθώς τα στοιχεία πληθαίνουν, άρχισε να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την κλιματική αλλαγή, τα πλαστικά των ωκεανών και άλλες ανθρωπογενείς απειλές για τον πλανήτη.

Ο καθηγητής Ben Garrod, εξελικτικός βιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Αγγλίας, είπε ότι αυτό όχι μόνο βοηθά τους ανθρώπους να κατανοήσουν πώς εξελίχθηκε η ζωή, αλλά το πιο σημαντικό, γιατί πρέπει να την προστατεύσουμε.

Ο Garrod πιστεύει ότι ο Attenborough αρχικά θεωρούσε τον εαυτό του ως ουδέτερο παρατηρητή, αλλά αναγκάστηκε να μιλήσει όταν είδε πολιτικούς, ηγέτες επιχειρήσεων και το κοινό να μην παίρνουν την έκτακτη ανάγκη στα σοβαρά.

“Σας δείχνει το μεγαλείο, την αγριότητα και την ευθραυστότητα του φυσικού κόσμου. Δεν έπρεπε να στραφεί στη χάραξη πολιτικής και την υπεράσπιση”, είπε ο Garrod.

“Νομίζω ότι είναι εύκολο για πολλούς ανθρώπους να πουν, “Έπρεπε να το είχε κάνει αυτό νωρίτερα. Γιατί δεν ανέλαβε δράση πριν από 20, 30, 40 χρόνια;”» ρώτησε ο Garrod στη συνέχεια, “Γιατί δεν το κάνουμε αυτό;”

Αγαπήστε τα απολιθώματα από την αρχή

Γεννημένος στο Λονδίνο στις 8 Μαΐου 1926, την ίδια χρονιά με την αείμνηστη βασίλισσα Ελισάβετ Β’, ο Attenborough μεγάλωσε στο σημερινό Πανεπιστήμιο του Leicester, όπου ο πατέρας του ήταν ανώτερος ηγέτης.

Η γοητεία του με τη φύση ξεκίνησε όταν ήταν μικρό αγόρι, οδηγώντας το ποδήλατό του στη γύρω ύπαιθρο για να μαζέψει θησαυρούς όπως εγκαταλελειμμένες φωλιές πουλιών, υπόστεγα φιδιών και, το πιο σημαντικό, απολιθώματα.

«Θα έβρισκα ένα απολίθωμα, θα το έδειχνα στον μπαμπά μου και θα μου έλεγε «Εντάξει, εντάξει, πες μου τα πάντα». Έτσι απάντησα και έγινα ειδικός του εαυτού μου. » είπε ο Attenborough στο Smithsonian Magazine το 1981.

Συνέχισε τις σπουδές του στη γεωλογία και τη ζωολογία στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ.

Το 1952, ο Attenborough εντάχθηκε στο BBC, δουλεύοντας στα παρασκήνια «τα πάντα, από μπαλέτα μέχρι διηγήματα». Μετά από περίπου δύο μήνες εκεί, του ζητήθηκε να γράψει ένα σύντομο δοκίμιο για τον κολάκανθο, όταν ένα «ζωντανό απολίθωμα» που καταλήφθηκε στα ανοικτά των ακτών της Ανατολικής Αφρικής έγινε διεθνής αίσθηση.

Η ιστορία αφηγείται σε ένα στούντιο ο εξελικτικός βιολόγος καθηγητής Τζούλιαν Χάξλεϋ, ο οποίος χρησιμοποιεί δείγματα άγριας πανίδας τουρσί και μια φωτογραφία μιας κελακάνθου για να εξηγήσει τη σημασία αυτού του ψαριού.

Αλλά ο Attenborough πιστεύει ότι η τηλεόραση μπορεί να κάνει περισσότερα.

«Πάντα ήθελα να κάνω ταινίες για ζώα από όλο τον κόσμο», θυμάται σε συνέντευξή του το 1985 στο Associated Press. “Αλλά η στάση τους ήταν: “Έχουμε τηλεοπτικές κάμερες στο στούντιο. Τι ωφελεί να ξοδεύουμε χρήματα στο εξωτερικό;”

Το 1954, τελικά έπεισε το BBC να τον αφήσει να συνοδεύσει μια ομάδα από τον ζωολογικό κήπο του Λονδίνου σε ένα ταξίδι στη Δυτική Αφρική για τη συλλογή δειγμάτων. Ξεκίνησε την καριέρα του στο χώρο δέκα χρόνια αργότερα ως οικοδεσπότης και παραγωγός του ZooQuest.

το προνόμιο της ζωής του

Μια από τις πιο διάσημες στιγμές αυτής της μακράς καριέρας ήρθε στη σειρά Life on Earth του 1979, όταν ο Attenborough συνάντησε μια ομάδα ορεινών γορίλων στα δάση στα σύνορα μεταξύ της Ρουάντα και του τότε Ζαΐρ (τώρα Κονγκό).

Σε μια σκηνή που ψηφίστηκε μια από τις καλύτερες στιγμές της βρετανικής τηλεόρασης όλων των εποχών, ένα μωρό γορίλα ξάπλωσε από πάνω του ενώ πολλά μωρά προσπαθούσαν να του βγάλουν τα παπούτσια. Ο Άτενμπορο χαμογέλασε αμίλητος από χαρά.

«Ειλικρινά, δεν ήξερα πόσο θα διαρκούσε αυτό», είπε αργότερα ο Attenborough στο BBC. «Υποψιαζόμουν ότι ήταν περίπου 10 λεπτά, ίσως και ένα τέταρτο της ώρας». Μόλις συγκινήθηκα. “

«Πραγματικά, εξαιρετικό», θυμήθηκε. «Ήταν μια από τις πιο προνομιακές στιγμές της ζωής μου».

Ένας χαρακτήρας που όλοι μπορούν να σχετιστούν

Ο Jean-Baptiste Gouyon, καθηγητής επικοινωνίας επιστημών στο University College του Λονδίνου, είπε ότι ο Attenborough συνδύασε τις γνώσεις του για την τηλεόραση, την κατανόηση του κοινού και τη δέσμευσή του στην επιστήμη για να δημιουργήσει έναν χαρακτήρα που θα μπορούσε να επικοινωνήσει σύνθετα ζητήματα σχετικά με την άγρια ​​ζωή, τη διατήρηση και τη φυσική ιστορία σε ένα ευρύ κοινό.

«Ουσιαστικά, παρείχε στην τηλεόραση της άγριας ζωής έναν χαρακτήρα, μια μπροστινή περσόνα… που ενσαρκώνει τον τηλεοπτικό λόγο για τη φύση», είπε ο Guyon.

Με αφορμή τα 100 του γενέθλια, οι θαυμαστές του έκαναν τα πάντα για να τον βρουν. Σε ένα ηχογραφημένο μήνυμα, είπε ότι ήθελε να σηματοδοτήσει την ημέρα ήσυχα. τάχα.

«Έχω συγκλονιστεί πλήρως από τις ευχές γενεθλίων που έχω λάβει από ομάδες προσχολικής ηλικίας, από τους κατοίκους του γηροκομείου και από αμέτρητα άτομα και οικογένειες όλων των ηλικιών», είπε. «Δεν μπορώ να απαντήσω στον καθένα από εσάς ξεχωριστά, αλλά θέλω να εκφράσω την ειλικρινή μου ευγνωμοσύνη σε όλους σας για τα ευγενικά σας μηνύματα».

Ο Fothergill είπε ότι δεν έχει σχέδια να σταματήσει τώρα.

“Μου είπε πρόσφατα ότι ένιωθε απίστευτα προνομιούχος που ζητούσαν ακόμα να δουλέψει ένας άντρας στα 90 του. Και, ξέρετε, θα συνέχιζε για πάντα. Θα είχε πεθάνει με το κυνηγετικό σορτς του.”