Φιλούσα τον φίλο μου – πριν από αυτή την εκπληκτική συνειδητοποίηση

ΕΝΑΦιληθήκαμε και μετά έλιωσα στον φίλο μου, τον Όλι*.

Στέκομαι στην τοπική μας ακαδημία μετά από πάρα πολλά ποτά στο κλαμπ, η μουσική γέμισε τα αυτιά μου και χάθηκα στη στιγμή.

Ο κόσμος έτρεχε γύρω μας καθώς ο Όλι κι εγώ στηριχθήκαμε αργά στον τοίχο, με τα χέρια μας να τρέχουν με πάθος ο ένας πάνω από το σώμα του άλλου.

Μετά, από το πουθενά, μου έσπρωξε την πλάτη για να μην νιώσω κανέναν άλλο να σπρώχνει. Ο Poke ήταν πιο σκόπιμος.

Μικρό, αυλακωμένο φρύδι όπως συνέχισα να κάνω με τον Όλι.

Ένιωσα το σπρώξιμο ξανά – αυτή τη φορά πιο δυνατά – και μετά, πάνω από τη μουσική, άκουσα το όνομά μου να προφέρεται με έναν εκπληκτικό ήχο. Ακουγόταν σαν Όλι.

«Σίδνεϊ;»

σταμάτησα. Σίγουρα η φωνή του Όλι.

Τραβώντας πίσω από τον άντρα που φιλούσα, περίμενα να καθαρίσει η όρασή του, αναβοσβήνει καθώς τα μάτια του έψαχναν το πρόσωπό του. Σιγά σιγά κατάλαβα ότι, ενώ δεν ήξερα ποιος ήταν, έκλεινα τα χείλη μου στον άντρα ενώ σίγουρα δεν ήταν ο Όλι.

Ήταν 2009 – και όπως πολλοί μαθητές, πέρασα τον περισσότερο χρόνο μου με τους Bacardi Breezers για μεσημεριανό γεύμα.

Γνώριζα το πρόσωπο του φίλου μου, ωστόσο – είχε βγει μαζί της σχεδόν ένα χρόνο, τελικά.

Ο Όλι ήταν ένας ψηλός και όμορφος άντρας. Όταν τα μάτια μας καρφώθηκαν για πρώτη φορά στην πανεπιστημιούπολη μας, ήξερα ότι ήμουν αυτός που έβγαινε ραντεβού.

Εκείνο το πρώτο βράδυ πίνουμε και φιλιόμαστε σε ένα μπαρ, πριν πέσουμε αργότερα στο κρεβάτι μου.

Μετά από τέτοιες μέρες, αρχίσαμε να αποκαλούμε ο ένας τον άλλον «αγόρι» και «φίλη», σε μια παιδική προσπάθεια να «επιβεβαιώσουμε» τη σχέση μας. Δεν μιλήσαμε – απλά αρχίσαμε να χρησιμοποιούμε λέξεις. Ένιωθε φυσικό.

Η σχέση μας ήταν καλή, αλλά όσο περνούσαν οι μήνες βαριόμουν. Ενώ ο Όλι ήταν καλός τύπος, δεν έκανε καλές χειρονομίες και δεν αφιέρωσε πολύ χρόνο για μένα.

Και το να είμαστε στο πανεπιστήμιο σήμαινε ότι περιστρέφαμε τη ζωή μας γύρω από το ποτό και τους φίλους, δουλεύοντας για «εμάς».

Έτσι, όπως ήταν αναμενόμενο, αρχίσαμε να χωρίζουμε λίγο.

Ωστόσο, ο Όλι και εγώ πηγαίναμε μαζί για το βράδυ. Απόψε περίπου, αν και κορόιδευα τον εαυτό μου, του έστελνα μήνυμα να με συναντήσει στο κλαμπ.

Ήταν Παρασκευή βράδυ, οπότε δεν ανησυχούσα μήπως μείνω μόνος – ήξερα ότι περίπου η μισή πελατεία θα ήταν φίλοι μου.

Δούλευα σε ένα ειδικό έργο εκείνη την εβδομάδα, οπότε έπρεπε να σβήσω λίγους ατμούς – ήμουν σε αποστολή να πιω πάρα πολύ για να ξεχάσω την καριέρα μου και να χάσω το ενδιαφέρον μου για τη σχέση μου.

Το lip gloss μου ήταν αποτελεσματικά ντυμένο γύρω από τα χείλη μου, η φούστα μου ήταν αρκετά μικρή και οι σκέψεις μου ήταν στο πλάι μου.

ήμουν έτοιμος.

Λίγες ώρες αργότερα κατάλαβα ότι ο Όλι δεν είχε φτάσει. Έλεγξα το τηλέφωνό μου για να δω αν μου έστειλε μήνυμα, αλλά δεν υπήρχε τίποτα εκεί. Αυτό είναι κρίσιμο γιατί δεν πέρασα καμία υποδοχή – τότε το μυαλό μου ήταν μεθυσμένο.

Ανασηκώνοντας τους ώμους, πήγα στο μπαρ με μια παρέα φίλων. Τρεις βολές αργότερα, γύρισα για να βρω κάπου να καθίσω.

Τότε ήταν που κάποιος με άρπαξε από πίσω και μου ψιθύρισε στο αυτί: «Ε, μωρό μου».

Χαμογελώντας μεθυσμένος με κλειστά μάτια, τοποθέτησα τον Όλι και γύρισα να τον φιλήσω. Με φιλάει. και αυτό ήταν όταν είδα τον εαυτό μου να σπρώχνομαι στον τοίχο με κάποιον να γελάει στην πλάτη μου.

Κοιτάζοντας πίσω, υπήρχαν τόσα πολλά σημάδια ότι δεν ήταν ο άνθρωπός μου.

Μύριζε διαφορετικά – ο Oli Lynx δεν το έχει συνηθίσει – και φίλησε κι αυτός διαφορετικά.

αλλά, αφού είμαι μεθυσμένος, δεν θέλω ούτε να με παρατηρούν ούτε να με νοιάζονται.

Καθώς απομακρύνθηκα και συνειδητοποίησα ότι τα έβγαζα με κάποιον που δεν ήταν ο Όλι, όλα αυτά άστραψαν στο μπροστινό μέρος του μυαλού μου – με τρομερές ενοχές.

«Θεέ μου!»

Με έδιωξε ένας άγνωστος και ήρθα αντιμέτωπος με έναν πολύ παθιασμένο εραστή.

«Σίδνεϊ, τι στο διάολο;»

Είδε το κακό. Προσπάθησα να του το πω, αλλά το κεφάλι μου είχε γίνει ανάρπαστο από κάθε γέροντα. Παρακολούθησα αξιολύπητα από το κλαμπ καθώς έμεινα σε ντροπή.

Αυτόν που φίλησα επίσης εξαφανίστηκε — τον οποίο ευτυχώς δεν είδα ποτέ και ήμουν ευγνώμων.

Έφυγα από το κλαμπ και πήγα σπίτι, προσπαθώντας να τηλεφωνήσω στον Όλι – ο οποίος είχε κλείσει το τηλέφωνό του. Άφησα μια σειρά από γράμματα, όλα διεφθαρμένα και γεμάτα μεθυσμένη απόγνωση, πριν σηκωθώ από το κρεβάτι.

Κοιμήθηκα με το πληγωμένο βλέμμα του Όλι να καίγεται στον εγκέφαλό μου.

Το επόμενο πρωί, δίπλα στον δήμιο και το θύμα, με συνάντησε χτυπώντας την πόρτα.

Ήταν ο Όλι.

Ήθελε να μιλήσει, και ήξερα τι ήταν. Βέβαια, η βλακεία μου μας έφερε στο τέλος.

Όχι όμως ο πρώην μου. Ο Όλι επέμεινε να μείνω μακριά για λίγα λεπτά ακόμα και απέδειξε αυτό το γεγονός. Έτυχε επίσης να έχω μια αμοιβαία αίσθηση γι ‘αυτό.

Αναρωτήθηκα αν έγινε υποσυνείδητα με άλλον άντρα σε μια προσπάθεια να τελειώσουν τα πράγματα μεταξύ μας, θεωρώ πλέον την απόφαση να τερματίσω τη σχέση εξαιρετικά πρόωρη.

Πήγα να δω τον Όλι γύρω από το πανεπιστήμιο και ήμασταν φίλοι. Για άλλη μια φορά.

Ωστόσο, η πληγή έμεινε μαζί μου. Συνειδητοποίησα ότι αν έπρεπε να πάω προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, όσο λιγότερο το σκεφτόμουν, τόσο πιο αποφασιστική χρειαζόμουν να πάρω μια απόφαση – αλλά πίνοντας πολύ, το έσπρωξα στο πίσω μέρος του μυαλού μου.

Δεν θέλω να ξαναδώ τον πόνο που έχω γράψει ξανά.

Έχετε κάποια ιστορία που θα θέλατε να μοιραστείτε; Επικοινωνήστε στέλνοντας email στο Ross.Mccafferty@metro.co.uk.

Μοιραστείτε τις σκέψεις σας στα σχόλια παρακάτω.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Είναι η χρονιά μου για να εκπληρώσω τη φαντασία μου – αυτό είναι το νύχι ενός άντρα

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Οι άντρες λένε ότι είναι ένα ευαίσθητο μέρος του σώματος που εκνευρίζει τις γυναίκες – και όχι βιβλία ή σπασίκλες

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Ποια φωτογραφία δείχνει μια γιγάντια «μη διορθωμένη» κήλη στο στομάχι μιας γυναίκας

Προσθήκη ως προτιμώμενη πηγή