ΣΑΝΤΑ ΚΡΟΥΖ, Βολιβία — Από απόσταση, οι γυναίκες που κάνουν σπριντ, εκτελούν κόρνερ και ντριμπλάρουν τους αμυντικούς σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου στην ανατολική Βολιβία την Παρασκευή, θα μπορούσαν εύκολα να θεωρηθούν ότι προετοιμάζουν παίκτες το Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών της FIFA του επόμενου έτους. Αλλά οι τερματοφύλακες σώζουν με το ένα χέρι, ενώ άλλοι παίκτες χρησιμοποιούν πατερίτσες για να χαμηλώσουν στον αγωνιστικό χώρο.
Αυτή είναι η πρώτη κατασκήνωση ποδοσφαίρου στη Νότια Αμερική για γυναίκες ακρωτηριασμένες που θα εκπροσωπήσουν τις χώρες τους στο Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου ακρωτηριασμένων γυναικών το 2027. Σχεδόν τρεις δωδεκάδες γυναίκες από 10 χώρες – συμπεριλαμβανομένης της Αργεντινής, της Βολιβίας, της Βραζιλίας, του Ισημερινού και της Κολομβίας – συγκεντρώθηκαν στο γήπεδο στη πεδινή πόλη της Βολιβίας, Santa Cruz, για πέντε ημέρες προπόνησης, η οποία ολοκληρώθηκε την Παρασκευή με φιλικά. Οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες έχασαν άκρα από μολύνσεις ή τραυματικούς τραυματισμούς.
Σύμφωνα με τους κανόνες του Amputee Cup, ενός τουρνουά ποδοσφαίρου επτά ατόμων, όλα τα προσθετικά μέλη πρέπει να αφαιρεθούν πριν από την έναρξη του αγώνα. Οι παίκτες βασίζονται σε πατερίτσες για να τρέξουν αλλά δεν μπορούν να τις χρησιμοποιήσουν για να αγγίξουν την μπάλα. Επίλεκτοι αθλητές από όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Εθνικής Ομάδας Ποδοσφαίρου Ακρωτηριασμένων Γυναικών των ΗΠΑ, βοήθησαν να προπονήσουν την κατασκήνωση, η οποία οργανώθηκε από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Ακρωτηριασμένων, το όργανο που διοικεί τα παγκόσμια τουρνουά, μαζί με τοπικές αρχές και μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς.
«Η ζωή των ακρωτηριασμένων μπορεί να είναι δύσκολη μερικές φορές, αλλά προσαρμοζόμαστε πολύ γρήγορα», είπε η Amie Donathan, 21 ετών, από την ομάδα των ΗΠΑ, η οποία γεννήθηκε με το ένα πόδι. «Ο τρόπος που νιώθω για αυτό το στρατόπεδο, ειλικρινά, δεν μπορεί να περιγραφεί».
Η εκπαίδευση στη Βολιβία, εκτυλίχθηκε ενώ ο κόσμος της τελευταίας εβδομάδας παραμένει αιχμάλωτος Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA 2026, καλύπτοντας τα πάντα, από την ισορροπία, τον συντονισμό και την κίνηση με πατερίτσες μέχρι τον έλεγχο της μπάλας, την τακτική και τους κανόνες του ποδοσφαίρου με ακρωτηριασμένα άτομα.
Οι άνδρες παίζουν διεθνές ποδόσφαιρο ακρωτηριασμένων από τη δεκαετία του 1980 και τώρα αγωνίζονται σε Παγκόσμιο Κύπελλο κάθε τέσσερα χρόνια. Το άθλημα έχει αναπτυχθεί σταθερά τις τελευταίες δεκαετίες, ειδικά σε μέρη που σπαράσσονται από τον πόλεμο όπως η Γάζα στο Ρουάντα.
Αλλά το γυναικείο παιχνίδι πραγματοποίησε το πρώτο του Παγκόσμιο Κύπελλο μόνο το 2024. Η οικοδέσποινα, η Κολομβία, κέρδισε τον εναρκτήριο τίτλο. Το επόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο Ακρωτηριασμένων Γυναικών θα διεξαχθεί στην Πολωνία το 2027, με τη συγκεκριμένη ημερομηνία και πόλη να μην έχουν ακόμη ανακοινωθεί, είπαν οι διοργανωτές της κατασκήνωσης στο Associated Press.
«Έτσι οι γυναίκες με ακρωτηριασμούς πραγματοποιούν το όνειρό τους μέσω του αθλητισμού, μέσω του ποδοσφαίρου», είπε η Lidia Mayser, πρόεδρος του Αθλητικού Συμβουλίου για την περιοχή Santa Cruz, η οποία εργάζεται για τη δημιουργία μιας εθνικής ομοσπονδίας και τη δημιουργία μιας ομάδας που θα εκπροσωπήσει τη Βολιβία στο τουρνουά του επόμενου έτους.
Για τη Filomena Luna, η εκπαίδευση τη βοήθησε να βρει κοινότητα και να αγκαλιάσει ένα άθλημα που ποτέ δεν φανταζόταν ότι θα μπορούσε να παίξει. Η μητέρα έξι παιδιών έχασε ένα πόδι σε ηλικία 11 ετών μετά από επιδείνωση μιας λοίμωξης όταν οι γονείς της αρχικά αναζήτησαν θεραπεία από παραδοσιακό θεραπευτή αντί για γιατρό. Τώρα 50 ετών, ελπίζει να εκπροσωπήσει μια μέρα τη Βολιβία στην παγκόσμια σκηνή.
«Αυτή η άσκηση και η προπόνηση με βοήθησαν να βελτιωθώ τρομερά», είπε. «Το ποδόσφαιρο είναι μια απόδραση για μένα».
