LA GAIRA, Βενεζουέλα — Πώς το πολυώροφο όπου έμενε ο Noel Márquez με την οικογένειά του έπεσε στο έδαφος και τυλίχθηκε στις φλόγες στη Βενεζουέλα Δίδυμοι σεισμοίΟ Márquez, ο οποίος έτυχε να βρίσκεται στο διαμέρισμα της κοπέλας του, οδήγησε στο σπίτι και κάλεσε τη μητέρα του, τον παππού και τη γιαγιά και τα αδέρφια του. Μόνο ο 17χρονος αδερφός του, με τα πόδια του κολλημένα κάτω από τις κολώνες που απαιτούσαν βαριά μηχανήματα για να σηκωθούν, απάντησε.
Ο Márquez και ο πατέρας του, ο οποίος επίσης επέζησε, μίλησαν μέσα από στρώματα σκυροδέματος, ακούγοντας τον Leonel να υποφέρει, να καλεί σε βοήθεια και να εισπνέει αναθυμιάσεις καθώς περίμενε έναν γερανό να αφαιρέσει τις κολόνες που τον συνθλίβουν. Αλλά δεν ήρθε ποτέ. Μετά από λίγες ώρες, οι κραυγές του Λεονέλ έδωσαν τη θέση τους στη σιωπή, είπε ο Μάρκες.
Αλλά και αυτό, όσο τρομερό κι αν ήταν, δεν ήταν που τον ενόχλησε περισσότερο. Το χειρότερο μέρος, είπε ο Márquez, είναι να προσπαθεί να ανακτήσει τα μπερδεμένα λείψανα της οικογένειάς του με λίγα περισσότερα από τα γυμνά του χέρια σε μια λίμνη. Έκοψε τα άκρα για να ελευθερώσει τα σώματα του Λεονέλ και της μητέρας του, αλλά αναγκάστηκε να αφήσει την αδερφή του, που ήταν οκτώ μηνών έγκυος, τη γιαγιά και άλλα μέλη της οικογένειας κάτω από τα ερείπια – και με τα σώματά τους, την ελπίδα ότι αν δεν μπορούσε να τους σώσει, θα μπορούσε τουλάχιστον να τους κάνει τις σωστές ταφές.
“Είναι άδικο. Είναι απάνθρωπο, όλα αυτά που συμβαίνουν”, είπε ο 26χρονος Márquez του πολυτελές αυτοσχέδιο νεκροτομείο στο λιμάνι La Guaira. «Δεν μπορέσαμε να βγάλουμε τον αδερφό μου γιατί δεν λάβαμε απάντηση από το κράτος…και μετά από 11 μέρες ζητάμε ακόμα γερανό».
Ο Márquez είναι ένας από τους αμέτρητους Βενεζουελάνους που, μετά από μέρες πόνου, έχουν μείνει μόνοι τους να ψάχνουν, αν όχι για σημάδια ζωής, τότε για τα λείψανα αγαπημένων προσώπων – και για κάποιο κλείσιμο.
Οι διεθνείς ομάδες διάσωσης, αναγνωρίζοντας αθόρυβα την πιθανότητα να μην βρεθούν θύματα ζωντανοί μετά από 12 ημέρες κάτω από τα ερείπια, ετοιμάζονται να φύγουν. Οι τοπικές αρχές στρέφουν την προσοχή τους στην εύρεση καταφυγίου χιλιάδες εκτοπισμένοι. Ωστόσο, η ανάκτηση των νεκρών έχει γίνει ένα επείγον και τρομερό έργο για τους Βενεζουελάνους που εξακολουθούν να νοσταλγούν τα αγαπημένα τους πρόσωπα.
«Βρήκα το χέρι της, αλλά ο κορμός της είναι τσακισμένος», είπε η Norely Rodríguez, προσπαθώντας να βγάλει την 5χρονη κόρη της από τα ερείπια στην πολιτεία La Guaira που έχει πληγεί περισσότερο. «Θέλω να δω αν μπορώ να τη βγάλω εντελώς».
Πολλοί το λένε όπως ακριβώς ήταν έμειναν χωρίς βοήθεια από την κυβέρνηση για τη διάσωση των επιζώντων αμέσως μετά τους σεισμούς, έτσι και αυτοί είναι πλέον ανεπαρκώς εξοπλισμένοι για να ανακαλύψουν τους νεκρούς τους σχεδόν δύο εβδομάδες αργότερα.
Όσο περισσότερος χρόνος περνά, τόσο πιο τρομακτική γίνεται η διαδικασία ανάκαμψης, είπε ο Γουίλιαμ Γκόμεζ, πυροσβέστης στη Λα Γκουάιρα. «Ήταν δύσκολο γιατί τα σώματα βρίσκονται ήδη σε προχωρημένη κατάσταση αποσύνθεσης, σε τέτοιο βαθμό που πολλές φορές όταν προσπαθούμε να τα αφαιρέσουμε, καταρρέουν».
Οι αρχές ανακοίνωσαν ότι ο αριθμός των νεκρών ανήλθε στους 3.342 την Κυριακή, ενώ άλλοι 16.740 τραυματίστηκαν. Πέρα από αυτό είναι ένας ασυνήθιστος φόρος: εκείνοι των οποίων τα σώματα δεν έχουν ακόμη βρεθεί. Δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά στοιχεία για το πόσοι άνθρωποι είναι θαμμένοι κάτω από τα ερείπια, αλλά περισσότεροι από 30.000 Αναφορές αγνοουμένων στάλθηκαν σε ιστότοπο που δημιούργησε η αντιπολίτευση της Βενεζουέλας.
Κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου στη La Guaira, κανένα κυβερνητικό συνεργείο πολιτικής άμυνας ή δυνάμεις ασφαλείας δεν εμφανίστηκαν να βοηθούν οικογένειες να σκάψουν. Η συντριπτική πλειονότητα όσων διέσχισαν τα συντρίμμια ήταν πολίτες χρησιμοποιώντας γυμνά χέρια ή υποτυπώδη εργαλεία όπως αξίνες και φτυάρια, μερικές φορές συνοδευόμενοι από πυροσβέστες και Μεξικανούς διασώστες που παρέμεναν στη χώρα.
“Είμαστε αυτοί που βοηθούμε τους εαυτούς μας: την οικογένειά μας. Κανείς άλλος δεν μας βοηθάει εκτός από λίγους εθελοντές”, είπε η Yeikhary Urbina, η οποία βρήκε τα πτώματα της μητέρας και του αδελφού της κρεμασμένα κάτω από σωρούς από σκυρόδεμα το Σάββατο, προφανώς κλειδωμένα σε μια αγκαλιά.
Ομάδες αναζήτησης από την Ιταλία, την Αργεντινή, την Ισπανία και άλλες χώρες έχουν ήδη επιστρέψει στην πατρίδα τους. Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας δεν έχει ακόμη σταματήσει τις έρευνες για επιζώντες. Αλλά οι αξιωματούχοι αποσπάστηκαν από την προαγωγή ηρωικές ιστορίες διάσωσης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να ανακοινώσει τα σχέδια ανοικοδόμησης στο πλαίσιο ενός προγράμματος που ονομάζεται Venezuela Reborn.
«Η Βενεζουέλα εισέρχεται σε μια διαδικασία ανοικοδόμησης υποδομών, ανοικοδόμησης κατοικιών», δήλωσε η υπηρεσιακή πρόεδρος Ντελσί Ροντρίγκες στην κρατική τηλεόραση το Σάββατο.
Οικογένειες με αγαπημένα πρόσωπα που αγνοούνται αντιμετωπίζουν νέα φρίκη καθώς περνούν από τα ερείπια. Κάποιοι έψαχναν για μέρες να βρουν πτώματα αγαπημένων προσώπων τόσο μπερδεμένα που δεν μπορούν να τα ξεχωρίσουν.
Άλλοι έσκαβαν και έσκαβαν για να μην βρουν τίποτα. «Ρωτούσε συνέχεια, «Γιατί μου έκανε αυτό το κόλπο ο Θεός;» είπε η Geraldine Perdomo για την αδερφή της, η οποία έψαχνε πυρετωδώς στα ερείπια του σπιτιού της για οτιδήποτε θα επιβεβαίωνε τον θάνατο των δύο κορών της.
Και κάποιοι, όπως ο Márquez, αγωνίστηκαν για αρκετές μέρες για να βγάλουν τα πτώματα των αγαπημένων τους για να τα χάσουν ξανά στο χάος του αυτοσχέδιου νεκροτομείου κάτω από σιλό σιτηρών στο λιμάνι La Guaira, όπου μια σχεδόν συνεχής ροή πτωμάτων έχει φτάσει από τον σεισμό της 24ης Ιουνίου.
Ο Márquez είπε ότι την Κυριακή, μια εβδομάδα μετά την παράδοση των σορών τους, άκουσε ότι οι αρχές εντόπισαν τη μητέρα και τον παππού του. Αλλά ο Λεονέλ, είπε, «αγνοείται ακόμη εξαιτίας της αμέλειας εδώ».
Αυτός και πολλοί άλλοι κάτοικοι των δημόσιων κατοικιών της χώρας – που χτίστηκαν πριν από χρόνια για οικογένειες χαμηλού εισοδήματος από τον πρώην σοσιαλιστή ηγέτη Ούγκο Τσάβες – λένε τα παράπονά τους για αμέλεια πολύ πριν από αυτή την καταστροφή. Τα πολυώροφα κτίρια που στεγάζουν εκατοντάδες διαμερίσματα που στριμώχτηκαν από τον σεισμό, αναζωογονούν ερωτηματικά υποτυπώδης κατασκευή.
Ο Αλεξάντερ, ένας 42χρονος αστυνομικός που ζούσε σε έναν από τους πύργους, πλημμύρισε από θυμό την Κυριακή με την κυβέρνηση — επειδή απέτυχε να αντιμετωπίσει, όπως είπε, τις ανησυχίες των μακροχρόνιων κατοίκων για το συγκρότημα κατοικιών του από μπετόν. κακοχτισμένογια όχι Στείλτε ομάδες διάσωσης εγκαίρως για να σώσει τη γυναίκα του και τις τρεις κόρες του και τώρα, να μην παραδώσει βαριά μηχανήματα για να τον βοηθήσει να ανακτήσει τα σώματά τους.
«Ούτε ένα άτομο από την κυβέρνηση δεν ήταν εδώ», είπε, ζητώντας να ταυτοποιηθεί μόνο με το μικρό του όνομα, επειδή, ως κυβερνητικός αξιωματούχος, φοβάται αντίποινα επειδή άσκησε κριτική στις αρχές.
Μετά από 11 ημέρες αναζήτησης, έφτασε στο τελευταίο αγνοούμενο μέλος της οικογένειάς του – τη 12χρονη κόρη του, με το σώμα της σε αποσύνθεση αλλά άθικτο.
«Περίμενε να τη βγάλω έξω», είπε, κρατώντας την μαύρη πλαστική σακούλα στην αγκαλιά του.
___
Ο DeBre αναφέρει από το Μπουένος Άιρες της Αργεντινής.
