Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας επιβεβαίωσε ότι η εθνική κυριαρχία υπερισχύει της ατομικής ελευθερίας, ειδικά σε υποθέσεις που σχετίζονται με διακίνηση ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών, υπογραμμίζοντας τη σοβαρότητα τέτοιων εγκλημάτων κατά του έθνους.
Εικόνα: Άποψη του Ανώτατου Δικαστηρίου της Ινδίας. Φωτογραφία: Φωτογραφία της Annie
Βασικά σημεία
- Η απόφαση ανατρέπει την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου που χορηγεί εγγύηση σε έναν άνδρα που κατηγορείται ότι διευθύνει δίκτυο διακίνησης ναρκωτικών από τη φυλακή.
- Το δικαστήριο τόνισε τις σοβαρές επιπτώσεις της προσφοράς ναρκωτικών στην εθνική οικονομία και τη δημόσια υγεία.
- Ο κατηγορούμενος είχε προηγούμενα αδικήματα βάσει του νόμου περί ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών (NDPS).
- Η μακροχρόνια φυλάκιση μπορεί να επιβάλλει εγγύηση, αλλά η εφαρμογή της δεν είναι ενιαία, σύμφωνα με το Ανώτατο Δικαστήριο.
Το Ανώτατο Δικαστήριο δήλωσε την Τρίτη ότι εάν υπάρξει σύγκρουση μεταξύ της κυριαρχίας και της προσωπικής ελευθερίας της χώρας, προτεραιότητα θα έχει η πρώτη, ειδικά σε υποθέσεις που σχετίζονται με ναρκωτικά και ψυχοτρόπες ουσίες.
Το δικαστήριο έκανε τις παρατηρήσεις ενώ ακύρωσε την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Πουντζάμπ και της Χαριάνα που χορηγούσε εγγύηση σε έναν άνδρα που κατηγορείται ότι διευθύνει δίκτυο λαθρεμπορίου ναρκωτικών από τη φυλακή χρησιμοποιώντας κινητά τηλέφωνα.
Οι δικαστές Sanjay Karol και N Koteswar Singh δήλωσαν: «Εάν υπάρχει οποιαδήποτε σύγκρουση μεταξύ της κυριαρχίας της χώρας και της προσωπικής ελευθερίας, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πρώτη θα επικρατήσει, ειδικά όταν διεξάγεται πόλεμος εναντίον του έθνους, είτε με τη μορφή προμήθειας ναρκωτικών, που επηρεάζει ζωτικά την εθνική οικονομία και την υγεία του λαού.
Νόμος NDPS και ιστορικό του κατηγορουμένου
Στην περίπτωση αυτή, είπε το Ανώτατο Δικαστήριο, υπάρχουν προηγούμενα που αφορούν τη διάπραξη αδικημάτων της ίδιας φύσης βάσει του Νόμου περί Ναρκωτικών Ναρκωτικών και Ψυχοτρόπων Ουσιών (NDPS) και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να ειπωθεί ότι ο κατηγορούμενος είναι απίθανο να διαπράξει ένα τέτοιο αδίκημα ενώ βρίσκεται υπό εγγύηση.
Επισημαίνοντας ότι ο κατηγορούμενος πέρασε μόνο ένα χρόνο και επτά μήνες στη φυλακή, το συμβούλιο είπε ότι εάν κριθεί ένοχος, μπορεί να του επιβληθεί μέγιστη ποινή φυλάκισης 20 ετών.
Και πρόσθεσε: «Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να ειπωθεί ότι υπέφερε από φυλάκιση για μεγάλο χρονικό διάστημα, κάτι που απαιτεί παρέμβαση υπό το φως του άρθρου 21 του Συντάγματος».
Παρατεταμένη φυλάκιση και εγγύηση
Το δικαστήριο είπε ότι είχε αναγνωρίσει σε πολλές περιπτώσεις ότι η παρατεταμένη φυλάκιση καθιστούσε αναγκαία τη χορήγηση εγγύησης υπό το φως του άρθρου 21, αλλά η εφαρμογή της έννοιας δεν ήταν ομοιόμορφη.
«Επιπλέον, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτό που συνιστά «παρατεταμένη φυλάκιση» για τους σκοπούς της εγγύησης δεν έχει εξηγηθεί από αυτό το δικαστήριο ή το δίκαιο της χώρας», πρόσθεσε.
