ΩΡΑΥπάρχει μια προοπτική λύτρωσης, μια δεύτερη ευκαιρία για τους Εργατικούς να ξεκινήσουν από την αρχή. Η νίκη του Andy Burnham στις ενδιάμεσες εκλογές του Makerfield όχι μόνο ανοίγει την πόρτα για τη 10η έδρα. ο ανταγωνισμός ηγεσίας επιτρέπει επίσης σε αυτόν και στον Γουές Στρίτινγκ να ανοίξουν επιτέλους τα φτερά τους. Ιδέες που είναι τώρα ακλόνητες στην Ντάουνινγκ Στριτ μπορούν να απελευθερωθούν. Φόρος αξίας γης; Φόρος περιουσίας; Υπάρχουν άλλα παιδιά σε προσωρινή στέγαση; Εθνική υπηρεσία φροντίδας; Γιατί όχι;
Για να μην παραλείψουμε, η ίδια η κυβέρνηση έχει εξαπολύσει μια αναταραχή δραστηριοτήτων, ξεκινώντας τις καλοκαιρινές δραστηριότητες της Rachel Reeves και ολοκληρώνοντας γρήγορα μια συμφωνία με την ΕΕ για την προστασία των παιδιών στο διαδίκτυο. Αυτή την εβδομάδα αναμένονται ανανεωμένες προσπάθειες για να στοχεύσουν σχεδόν ένα εκατομμύριο nits (νέοι χωρίς εκπαίδευση, εργασία ή κατάρτιση) με τα ριζοσπαστικά σχέδια του Alan Milburn.
Προτάσεις από υποψηφίους ηγεσίας μπορεί να αντιμετωπιστούν με σκεπτικισμό από κάποιους κουρασμένους από τον κόσμο. Αναμεταξύ 10 υποσχέσεις Ο Keir Starmer μίλησε στην εκστρατεία, παραβιάστηκαν τα εξής: η κατάργηση των διδάκτρων. κοινή ιδιοκτησία αλληλογραφίας, ρεύματος και νερού· αύξηση των φόρων εισοδήματος για το κορυφαίο 5%· και την προστασία της «ελεύθερης κυκλοφορίας μετά την αποχώρηση από την ΕΕ». (Βασικές υποσχέσεις όπως τα εργασιακά δικαιώματα και «όχι άλλοι παράνομοι πόλεμοι» τηρήθηκαν). Μόλις πίσω από αυτή τη μαύρη μπροστινή πόρτα, οι πολιτικές μπορεί να είναι δύσκολο να εφαρμοστούν. Οι καιροί αλλάζουν, τα ταμεία του Υπουργείου Οικονομικών αδειάζουν, το κόστος δανεισμού αυξάνεται, ο Ντόναλντ Τραμπ εξαπολύει έναν οικονομικά καταστροφικό πόλεμο και οι βαρείς οικονομικοί χούλιγκαν εγείρουν φόβους: κάτι πρόκειται να συμβεί ή τα νεύρα αποτυγχάνουν.
Αυτή τη φορά όμως υπάρχει κάτι εντελώς διαφορετικό. Η μοναδική μεγαλύτερη υπόσχεση που δίνει ο Μπέρνχαμ – και το λέει εδώ και χρόνια – θα αλλάξει για πάντα τη βρετανική πολιτική. Αν μπορεί να κερδίσει αυτές τις ενδιάμεσες εκλογές: πρόωρη ψηφοφορία πολύ κοντά.
Από αυτό το αποτέλεσμα εξαρτώνται πολύ περισσότερα από (άλλη) αλλαγή πρωθυπουργού ή ακόμα και η προοπτική να σωθεί το Εργατικό Κόμμα από τον αφανισμό. Αυτό που θα μπορούσε να αλλάξει το μέλλον είναι η ισχυρή δέσμευση του Μπέρναμ στην εκλογική μεταρρύθμιση. Η αντικατάσταση του εγκαταλελειμμένου συστήματος πρώτου παρελθόντος με αναλογική εκπροσώπηση (PR) θα φιλοξενήσει το νέο μας τοπίο των πέντε ή των έξι κομμάτων. Αλλά πάνω από όλα, θα αποτρέψει ξανά την απόλυτη δικτατορία ενός κόμματος που έχει μόνο μια μικρή μειοψηφία ψήφων. Το 2024, οι Εργατικοί κέρδισαν το 63% των εδρών με μόλις 34% των ψήφων. Αυτό δεν θα μπορούσε να συμβεί με ένα αναλογικό σύστημα, το οποίο κατανέμει τις έδρες ανάλογα με τις ψήφους.
Για πολλά χρόνια η Εταιρεία Εκλογικής Μεταρρύθμισης ανέφερε την υποστήριξη της πλειοψηφίας για PR, αλλά περιμένετε νέα αύξηση του ενδιαφέροντος σχετικά με την προοπτική της άφιξης του Νάιτζελ Φάρατζ στον άμβωνα της Ντάουνινγκ Στριτ λιγότερο από 30% ψηφοφορία. Ο Burnham υποστηρίζει να αποτραπεί αυτό, η μόνη πραγματικά δημοφιλής προσωπικότητα στο Εργατικό Κόμμα. Αν και ο Streeting έχει κατά καιρούς μιλήσει με συγκρατημένα λόγια υπέρ των δημοσίων σχέσεων στο παρελθόν, μέχρι στιγμής έχει αποφύγει το θέμα, παρά το γεγονός ότι ήταν η μόνη αλλαγή που θα μπορούσε να σώσει τη βρετανική πολιτική.
Ο Μπέρνχαμ μου μίλησε για την εμπειρία του ως δήμαρχος του Ευρύτερου Μάντσεστερ, το οποίο προηγουμένως χρησιμοποιούσε ένα συμπληρωματικό σύστημα ψηφοφορίας, που σημαίνει ότι οι ψηφοφόροι έχουν μια πρώτη και δεύτερη επιλογή. «Αλλάζει εντελώς τον τρόπο με τον οποίο συζητάμε για την πολιτική με τους ψηφοφόρους», λέει. Αν κάποιος δεν τον ψηφίσει κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, προσφέρει μια δεύτερη επιλογή, η οποία ανοίγει μια εντελώς νέα συζήτηση που περιέγραψε την περασμένη εβδομάδα ως «λιγότερο βαθμολογούμενο, περισσότερο επίλυση προβλημάτων». Οι πιο αντιδημοφιλείς υποψήφιοι δεν θα κερδίσουν ποτέ, αναγκάζοντάς τους να είναι ανοιχτόμυαλοι και να αποφεύγουν τις ακρότητες.
Η μνημειώδης συνταγματική μεταρρύθμιση όπως το PR θα απαιτήσει νομιμότητα από τη συμπερίληψή της στο μανιφέστο, λέει ο Burnham. Αν φτάσει στο νούμερο 10, να συγκαλέσει επειγόντως εθνική επιτροπή, όπως ζητήθηκε την περασμένη εβδομάδα περισσότεροι από 60 Εργατικοί βουλευτές. Αφήστε κάποιον σοφό ηγέτη όπως ο Sir John Curtis να τον καθοδηγήσει σε μια γρήγορη επιλογή συστήματος: χρόνια συζητήσεων και η προηγούμενη Επιτροπή Jenkins άφησαν έτοιμες τις επιλογές δημοσίων σχέσεων.
Τότε αμέσως προκηρύξτε εκλογές: ο μήνας του μέλιτος των πρωθυπουργών γίνεται ολοένα και πιο σύντομος. Η σύνταξη ενός νέου μανιφέστου θα έδινε στον Μπέρναμ προσωπική αυθεντικότητα και θα του έδινε την εξουσία να επιβεβαιώσει τις πολιτικές του. Η εκλογική μεταρρύθμιση είναι η πιο επείγουσα αυτή τη στιγμή, αλλά θα μπορούσε να επαναβεβαιώσει στις αγορές ομολόγων ότι θα τηρήσει τους κανόνες δανεισμού της Reeves, αν και όχι απαραίτητα τα ακριβή φορολογικά της σχέδια. Θα μπορούσε να αφήσει ανοιχτό το ακριβές σχήμα της μελλοντικής σχέσης με την ΕΕ, χωρίς να αποκλείσει την τελωνειακή ένωση, την ενιαία αγορά ή την ενοποίηση μέσω του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου.
Η εκκαθάριση των πολιτικών μετρητών θα ήταν μια επίκαιρη έκκληση, καθώς ο Farage έχει καταστρέψει κάθε εμπιστοσύνη στο εμπόδιο μεταξύ προσωπικού κέρδους και πολιτικού εράνου. Έγινε ο κανόνας γι’ αυτόν να λαμβάνει τεράστιες δωρεές και να κερδίζει απίστευτα ποσά παράπλευρης φασαρίας χάρη στην πολιτική του θέση. Ο Guardian ανέφερε ότι το 2024, 5 εκατομμύρια λίρες του ήρθαν προσωπικά από τον Christopher Harborne, έναν Ταϊλανδό δισεκατομμυριούχο κρυπτογράφησης που βομβάρδισε τη Reform UK με χρήματα. Αυτό δεν φαίνεται καλό προτεινόμενη μεταρρύθμιση Το νομοσχέδιο «κρυπτοστοιχεία και ψηφιακή χρηματοδότηση» θα μειώσει τον φόρο κεφαλαιουχικών κερδών στα κρυπτονομίσματα στο 10%, θα αναγκάσει το Υπουργείο Οικονομικών να δημιουργήσει ένα αποθεματικό ταμείο bitcoin και θα επιτρέψει την πληρωμή φόρων σε κρυπτογράφηση. Η προώθηση των συμφερόντων των δωρητών σας μπορεί να μην είναι παράνομη, κάτι που σε αυτή την περίπτωση μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη χρήση κρυπτονομισμάτων, αλλά δεν είναι καλό.
Το σοκ του κοινού δεν είναι αρκετά βαθύ. Ο Φάρατζ ακολουθεί τα θρασύτατα, άπληστα ένστικτα των δεξιών ηγετών από τον Ντόναλντ Τραμπ μέχρι τον Μπόρις Τζόνσον και τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Θυμηθείτε, ο Τραμπ είπε κάποτε: «Θα μπορούσα να σταθώ στη μέση της Πέμπτης Λεωφόρου και να πυροβολήσω κάποιον και δεν θα έχανα ούτε έναν ψηφοφόρο». Είτε οι άνθρωποι πιστεύουν ότι όλη η πολιτική είναι διεφθαρμένη ούτως ή άλλως, είτε ο χρυσός προσθέτει αίγλη στον αγαπημένο τους ηγέτη, είτε πιστεύουν ότι οποιαδήποτε ανάρμοστη συμπεριφορά είναι ψέμα από τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης.
Η εκλογική μεταρρύθμιση και η απομάκρυνση των χρημάτων από την πολιτική υπό πίεση είναι τρόποι για να ξανακερδηθούν οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες και οι Πράσινοι αποστάτες, διασφαλίζοντας ότι είναι τακτικά έτοιμοι να ψηφίσουν ξανά. Θα ξέρουν ότι το μέλλον των δημοσίων σχέσεων θα οδηγήσει σε συνασπισμούς που θα τους περιλαμβάνουν. Γνωρίζουν ότι υπάρχει ένα βασικό κενό μεταξύ του δεξιού και του αριστερού μπλοκ. Δεν χρειάζεται να πιστεύουν ότι ο Μπέρναμ είναι ο μεσσίας, αλλά είναι ο μόνος εύλογος δρόμος προς τη σωτηρία για τη διεστραμμένη και διεφθαρμένη πολιτική της Βρετανίας.
