Σχεδόν όλοι γνωρίζουν ότι η οστική πυκνότητα μειώνεται με την ηλικία. Ωστόσο, ειδικοί ορθοπεδικοί λένε ότι οι νεαροί ενήλικες αναπτύσσουν πλέον προβλήματα στα οστά και τη σπονδυλική στήλη πολύ νωρίτερα από το αναμενόμενο. Οι μυοσκελετικές διαταραχές επηρεάζουν ολοένα και περισσότερο τα άτομα των 20 και 30 ετών, κυρίως λόγω της καθιστικής ζωής, της κακής στάσης του σώματος, της ανθυγιεινής διατροφής και των χαμηλών επιπέδων σωματικής δραστηριότητας. Ενώ ορισμένοι θόρυβοι των αρθρώσεων είναι αβλαβείς, οι ειδικοί προειδοποιούν ότι ο πόνος, η αδυναμία ή η περιορισμένη κινητικότητα δεν πρέπει ποτέ να αγνοούνται.
Η λήψη μιας προληπτικής προσέγγισης για την υγεία των οστών, των αρθρώσεων και της σπονδυλικής στήλης μέσω τακτικής άσκησης, σωστής διατροφής και έγκαιρης ιατρικής φροντίδας μπορεί να αποτρέψει επιπλοκές αργότερα στη ζωή και να υποστηρίξει τη βελτίωση της κινητικότητας για δεκαετίες.
Πότε πρέπει ένας νεαρός ενήλικας να ελέγχεται για πόνο στην πλάτη;
Μία από τις μεγαλύτερες αλλαγές που έχει παρατηρήσει ο Δρ MDS Sasidharan, χειρουργός σπονδυλικής στήλης στο νοσοκομείο Gleneagles στο Chennai, την τελευταία δεκαετία είναι ότι οι ασθενείς αναπτύσσουν προβλήματα στη σπονδυλική στήλη σε πολύ μικρότερη ηλικία.
“Μία από τις μεγαλύτερες αλλαγές στην πρακτική μου ως χειρουργός σπονδυλικής στήλης τα τελευταία 10 χρόνια ήταν η ηλικία των ασθενών που έρχονται στην κλινική μου. Οι καταστάσεις που κάποτε παρατηρήθηκαν σε άτομα ηλικίας πενήντα ετών επηρεάζουν όλο και περισσότερο τα άτομα κάτω των 30”, λέει.
“Δεν είναι ότι τα οστά μας έγιναν ξαφνικά πιο αδύναμα. Είναι επειδή ο τρόπος ζωής μας έχει αλλάξει σημαντικά. Οι πολλές ώρες στον υπολογιστή, οι ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης, ο υπερβολικός χρόνος οθόνης και η περιορισμένη έκθεση στον ήλιο που οδηγεί σε ανεπάρκεια βιταμίνης D συμβάλλουν στον πρόωρο εκφυλισμό των οστών και των αρθρώσεων”, προσθέτει.
Είπε επίσης ότι η παχυσαρκία, το κάπνισμα, το άτμισμα και η χρόνια στέρηση ύπνου κάνουν τους νεαρούς ενήλικες να αναπτύσσουν προβλήματα που σχετίζονται με τη σπονδυλική στήλη νωρίτερα από ποτέ.
Το ράγισμα των αρθρώσεων είναι πάντα λόγος ανησυχίας;
Ο Δρ Sasidharan αντιμετωπίζει επίσης την κοινή παρανόηση ότι τα κατάγματα των αρθρώσεων είναι επιβλαβή.
“Μια άλλη κοινή παρανόηση που βρήκα είναι ότι το σκάσιμο των αρθρώσεων τους βλάπτει. Για τους περισσότερους ανθρώπους, μια ανώδυνη ρωγμή της άρθρωσης προκαλείται απλώς από την απελευθέρωση φυσαλίδων αερίου μέσα στην άρθρωση και είναι ακίνδυνη. Ωστόσο, εάν η ρωγμή προκαλεί πόνο, οίδημα, δυσκαμψία, κλείδωμα ή μειωμένη κίνηση, δεν πρέπει ποτέ να απορριφθεί ως φυσιολογικό”, λέει.
Συμπτώματα που απαιτούν ιατρική φροντίδα
Οι ειδικοί της σπονδυλικής στήλης συμβουλεύουν επίσης να μην αγνοούμε τον επίμονο πόνο στην πλάτη, ειδικά όταν συνοδεύεται από νευρολογικά συμπτώματα.
Οσφυαλγία που διαρκεί περισσότερο από τρεις εβδομάδες, πόνος που σας ξυπνά επανειλημμένα, μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα στα χέρια ή τα πόδια, αδυναμία όταν σηκώνεστε από την καρέκλα, δυσκολία στο περπάτημα, απώλεια ισορροπίας ή πόνος που ακτινοβολεί στα χέρια ή τα πόδια απαιτούν θεραπεία. Αντί να βασίζεται σε επαναλαμβανόμενες δόσεις παυσίπονων ή αυτοθεραπείας, συνιστά επαγγελματική αξιολόγηση.
Η επιδείνωση της υγείας των οστών είναι μια κρυφή επιδημία
Ο Δρ Akshay D, Σύμβουλος Ορθοπεδικής και Αρθροπλαστικής στο Gleneagles BGS Hospital, Kengeri, Bengaluru, λέει ότι η οστεοπόρωση και η χαμηλή οστική πυκνότητα διαγιγνώσκονται όλο και περισσότερο σε νεαρούς ενήλικες, κυρίως λόγω διατροφικών ελλείψεων και παραγόντων τρόπου ζωής.
“Ένα άλλο πρόβλημα που γίνεται όλο και πιο κοινό μεταξύ των νεαρών ενηλίκων είναι τα αδύναμα οστά. Πολλοί άνθρωποι έχουν χαμηλή οστική πυκνότητα λόγω ανεπάρκειας βιταμίνης D και ασβεστίου, καπνίσματος, ανεπαρκούς πρόσληψης πρωτεΐνης, υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ ή παρατεταμένης σωματικής αδράνειας. Το χρόνιο στρες μπορεί να συμβάλει στη μείωση της υγείας των οστών”, λέει ο Δρ Akshay.
Σημειώνει ότι τα αδύναμα οστά είναι συχνά ασυμπτωματικά μέχρι να εμφανιστεί κάταγμα.
Η πρόληψη ξεκινά από νωρίς
Και οι δύο ειδικοί τονίζουν ότι η πρόληψη της ζημιάς είναι πολύ πιο εύκολη από την αντιστροφή της αργότερα.
«Η μέγιστη οστική μάζα επιτυγχάνεται συνήθως πριν από την ηλικία των 30 ετών, καθιστώντας αυτά τα χρόνια κρίσιμα για την οικοδόμηση μακροπρόθεσμης υγείας των οστών», λέει ο Δρ Sasidharan.
Συνιστά τακτική προπόνηση με αντιστάσεις, επαρκή πρόσληψη πρωτεϊνών, επαρκές ασβέστιο και βιταμίνη D, διατήρηση υγιούς σωματικού βάρους και διόρθωση της κακής στάσης έγκαιρα για μείωση του κινδύνου μελλοντικού εκφυλισμού.
Ο Δρ Akshay συνιστά τακτική άσκηση, ενδυνάμωση, ισορροπημένη διατροφή, επαρκή έκθεση στο ηλιακό φως για τη διατήρηση υγιών επιπέδων βιταμίνης D και αποφυγή παρατεταμένου καθίσματος.
“Η αγνόηση των φαινομενικά ασήμαντων συμπτωμάτων σήμερα μπορεί τελικά να οδηγήσει σε χρόνιες μυοσκελετικές διαταραχές. Η έγκαιρη ιατρική φροντίδα είναι απαραίτητη για την προστασία της μακροπρόθεσμης υγείας των οστών και των αρθρώσεων”, λέει.
(Η συγγραφέας, Nivedita, είναι ανεξάρτητος συγγραφέας. Γράφει για την υγεία και τα ταξίδια.)
