ΛΟΝΔΙΝΟ — Η τελευταία γυναίκα που εκτελέστηκε Μεγάλη Βρετανίαεπειδή πυροβόλησε τον υβριστικό εραστή της έξω από μια παμπ του Λονδίνου πριν από περισσότερα από 70 χρόνια θα λάβει υπό όρους χάρη, δήλωσε την Τετάρτη ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ντέιβιντ Λάμι.
Η Ruth Ellis, μια 28χρονη ανύπαντρη μητέρα και οικοδέσποινα νυχτερινού κέντρου, απαγχονίστηκε στις 13 Ιουλίου 1955, για τη δολοφονία του οδηγού αγώνων αυτοκινήτων David Blakely. Τον πυροβόλησε και σκότωσε έξω από την παμπ Magdala στην περιοχή Hampstead στις 10 Απριλίου 1955.
«Αν και η χάρη δεν ισχυρίζεται ότι ήταν αθώα για τη δολοφονία του Ντέιβιντ Μπλέικλι, αντικαθιστά τη θανατική ποινή με ισόβια κάθειρξη για να αναγνωρίσει μια βαθιά αδικία σε αυτή την εξαιρετική υπόθεση», είπε ο Λάμι.
Η δολοφονία και η δίκη προκάλεσαν αίσθηση και η Έλις έγινε διασημότητα. Όταν πήγε στην αγχόνη, 1.000 άνθρωποι έκαναν σιωπηλή αγρυπνία έξω από τη φυλακή Holloway στο βόρειο Λονδίνο.
Η υπόθεσή τους πιστεύεται ότι άλλαξε τη βρετανική νομοθεσία. Στη δίκη, δεν της επετράπη να υποστηρίξει ότι ενήργησε λόγω του συναισθηματικού αντίκτυπου της κακοποίησης. Δύο χρόνια μετά τον απαγχονισμό, το Κοινοβούλιο ψήφισε νόμο που επιτρέπει την άμυνα μειωμένης ευθύνης.
Τη συγγνώμη ζήτησαν τα εγγόνια της, τα οποία αγωνίστηκαν εδώ και καιρό για να μειωθεί η καταδίκη της επειδή η επανειλημμένη σεξουαλική, συναισθηματική και σωματική κακοποίηση που υπέστη η Έλις δεν ελήφθη υπόψη κατά τη διάρκεια της δίκης ή μετά, όταν θα είχε λάβει αναστολή από τη θανατική ποινή.
«Επιτέλους αποδόθηκε δικαιοσύνη», είπε η Laura Enston, μια εγγονή, σε μια δήλωση. “Αυτή η χάρη δεν αναιρεί αυτό που συνέβη πριν από 71 χρόνια. Δεν αποκαθιστά τις ζωές που χάθηκαν – τα παιδιά που άφησαν πίσω, τα χρόνια που χάθηκαν. Αλλά λέει, επίσημα και τελικά, ότι η Ρουθ δεν έπρεπε να είχε εκτελεστεί, ότι το δικαστικό σύστημα την απέτυχε. Αυτή η αναγνώριση είναι βαθιά σημαντική για την οικογένειά μας.”
Οι δικηγόροι που εκπροσωπούν την οικογένεια ζήτησαν χάρη πέρυσι παρουσιάζοντας στοιχεία ότι η Έλις μπορεί να έπασχε από αυτό που έγινε γνωστό ως «σύνδρομο κακοποιημένης γυναίκας».
Η Έλις και μάρτυρες, συμπεριλαμβανομένων των φίλων και των γιατρών της, είπαν ότι ο Μπλέικλι την απείλησε να τη σκοτώσει και ότι καλύφθηκε με μώλωπες από επιθέσεις στο κοινό και έσπρωξε τις σκάλες, είπε ο δικηγόρος της Μισκόν ντε Ρέγια. Είπαν ότι μια φορά χτυπήθηκε τόσο δυνατά στο στομάχι που προκάλεσε αποβολή.
Οι ένορκοι στην υπόθεσή της, ωστόσο, κλήθηκαν να μην θεωρήσουν ότι «κακοποιήθηκε από τον εραστή της». Η δίκη διήρκεσε λίγο περισσότερο από μία ημέρα και η κριτική επιτροπή κατέληξε στην ετυμηγορία της σε λιγότερο από μισή ώρα.
Αν ο νόμος που επέτρεπε την υπεράσπιση μειωμένης ευθύνης είχε τεθεί σε ισχύ κατά τη στιγμή της δίκης, οι δικηγόροι που ζητούσαν επιείκεια είπαν ότι ο Έλις θα είχε καταδικαστεί το πολύ για φόνο και δεν θα είχε καταδικαστεί σε θάνατο.
Η Μεγάλη Βρετανία ανέστειλε τη θανατική ποινή το 1965 και την κατάργησε το 1970.
Η Ένστον είπε ότι η μητέρα και ο θείος της, τα δύο παιδιά της Έλις, δεν συνήλθαν ποτέ μετά την εκτέλεση.
«Ο θείος μου αυτοκτόνησε· το τραύμα της μητέρας μου την έκανε να μην μπορεί να είναι ο γονιός που χρειαζόμασταν», είπε ο Ένστον. “Η σκιά της εκτέλεσης της Ρουθ έπεσε σε δύο γενιές. Βαστήκαμε ντροπή που δεν ήταν ποτέ δική μας να αντέξουμε.”
Το έγκλημα και η δίκη ήταν το θέμα μιας ταινίας μεγάλου μήκους του 1985, “Dance with a Stranger”, και μιας μίνι σειράς που μεταδόθηκε στο ITV πέρυσι με τίτλο “A Cruel Love: The Ruth Ellis Story”.
