Μετά από 25 χρόνια, ήρθε η ώρα να αγοράσετε ένα νέο iPod;

Αυτό είναι Χαμηλός διάδρομος Του Γιάνκο Ράτγκερςένα ενημερωτικό δελτίο σχετικά με τη διαρκώς εξελισσόμενη διασταύρωση τεχνολογίας και ψυχαγωγίας, που δημοσιεύεται ειδικά για Ακρη Συνδρομητές μία φορά την εβδομάδα.

Φέτος σηματοδοτεί την 25η επέτειο του αυθεντικού iPod. Με τη μονόχρωμη οθόνη, τον μηχανικό τροχό κύλισης και τον σκληρό δίσκο 5 GB, το κορυφαίο πρόγραμμα αναπαραγωγής μουσικής της Apple μοιάζει τώρα με ένα λείψανο μιας άλλης εποχής.

Ωστόσο, σε μια εκπληκτική εξέλιξη, υπάρχει ένα αυξανόμενο ενδιαφέρον για τον επανασχεδιασμό.

Αφού παρέμεινε σταθερή για πέντε χρόνια, οι αναζητήσεις της Google για “MP3 player” έχουν τριπλασιαστεί από το περασμένο φθινόπωρο. Μια ομάδα Reddit για τους λάτρεις της ψηφιακής συσκευής αναπαραγωγής ήχου προσελκύει πλέον 90.000 επισκέπτες την εβδομάδα κατά μέσο όρο. Και αυτή την άνοιξη, New York Times Δημοσίευσε ένα δημοφιλές άρθρο σχετικά με το πώς τα iPods έγιναν ξαφνικά δημοφιλή μεταξύ των εφήβων.

«Είναι υπέροχο να βλέπεις νεότερες γενιές που δεν (δοκίμασαν) ένα iPod την πρώτη φορά να το ανακαλύπτουν και να λένε: «Ακούγεται υπέροχη ιδέα», λέει ο μουσικός και ιδρυτής της startup Tom Kell.

Το μόνο πρόβλημα: Η Apple διακόπτει το τελευταίο της μοντέλο iPod το 2022. Και ενώ υπήρξε μια πλημμύρα συσκευών από Κινέζους κατασκευαστές ηλεκτρονικών ειδών ευρείας κατανάλωσης που προσπαθούν να καλύψουν το κενό, η Keil διαπίστωσε ότι πολλές από αυτές λείπουν. «Οι διεπαφές χρήστη όλων των ψηφιακών συσκευών αναπαραγωγής μουσικής είναι πολύ φτωχοί», λέει. “Τα περισσότερα από αυτά είναι βασικά μόνο τηλέφωνα Android με τα στοιχεία τηλεφώνου που έχουν αφαιρεθεί.”

Γι’ αυτό το Kiel και μια μικρή ομάδα συνεργατών άρχισαν να εργάζονται πάνω στο δικό τους MP3 player πριν από σχεδόν δύο χρόνια. Το Sleevenote, όπως ονομάζεται η συσκευή, έχει μια πολύ διαφορετική διεπαφή από πολλές από τις προκατόχους του: Αντί να σας κάνει να περιηγείστε σε ατελείωτες βάσεις δεδομένων με ονόματα καλλιτεχνών και τίτλους τραγουδιών, έχει να κάνει με το εξώφυλλο του άλμπουμ, το οποίο εμφανίζεται σε μια τετράγωνη οθόνη 4 ιντσών.

«Είμαστε επαγγελματίες στα πλήρη άλμπουμ», λέει ο Kell. «Θέλουμε να εστιάσετε σε ένα άλμπουμ τη φορά».

Κάθε άλμπουμ παρουσιάζεται με μια πλήρη διάταξη, την οποία μπορείτε να περιηγηθείτε όπως ακριβώς θα εξερευνούσατε ένα φυλλάδιο CD ή ένα δίσκο δίσκου. Δεν υπάρχουν επίσης λίστες αναπαραγωγής, αλγόριθμοι και ατελείωτες ανακατώσεις. Παίζετε το άλμπουμ από την αρχή μέχρι το τέλος και μετά επιλέγετε το επόμενο. «Είναι κάτι μεταξύ βινυλίου και iPod», λέει ο Keil.

Το Sleevenote είναι συμβατό με μουσική από όλα τα καταστήματα λήψης χωρίς DRM, συμπεριλαμβανομένων των Bandcamp, Beatport και Amazon Music. Η μουσική μεταφέρεται στη συσκευή ασύρματα και το Sleevenote δημιουργεί τη δική του βάση δεδομένων με άδεια εξώφυλλου άλμπουμ για να συνοδεύει αυτά τα κομμάτια.

Η ομάδα του Sleevenote βρίσκεται ακόμα στην αρχή του ταξιδιού της. Μετά την έναρξη μιας μικρής καμπάνιας προπαραγγελίας, η startup έχει επί του παρόντος 100 συσκευές «day one» που κατασκευάζονται στην Κίνα, με τον Keil να μου λέει ότι περιορισμένος αριθμός μονάδων θα είναι διαθέσιμος προς πώληση τον Ιούνιο. Το σχέδιο είναι να βελτιωθεί το υλικό και το λογισμικό με μια μικρή ομάδα πρώτων χρηστών και στη συνέχεια να επεκταθεί από εκεί.

Είναι ένα φιλόδοξο σχέδιο και τα πράγματα μπορεί να πάνε πολύ στραβά, ειδικά σε μια εποχή που μεγάλες εταιρείες ηλεκτρονικών ειδών ευρείας κατανάλωσης δυσκολεύονται να προμηθευτούν βασικά εξαρτήματα. Ωστόσο, η Sleevenote ελπίζει να καλύψει τις ανάγκες των εκατομμυρίων ανθρώπων που αγοράζουν ψηφιακή μουσική στο Bandcamp και παρόμοιες πλατφόρμες. Μόνο το Bandcamp πουλάει τώρα 15 εκατομμύρια ψηφιακά άλμπουμ ετησίως, με τις συνολικές πληρωμές σε καλλιτέχνες να ξεπερνούν τα 1,7 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι σήμερα, σύμφωνα με πληροφορίες της εταιρείας.

“Υπάρχει μια αντίδραση που δημιουργείται”, λέει ο Keil. Η ομάδα του Sleevenote σκέφτηκε αρχικά να προσθέσει υποστήριξη Spotify και στις συσκευές της, αλλά τελικά αποφάσισε να μην την κάνει. «Δεν θα είναι μια συσκευή ροής, θα είναι για ιδιόκτητη μουσική», λέει. «Αυτό που χρειαζόμαστε είναι οι εταιρείες τεχνολογίας μουσικής να έχουν κάποια ακεραιότητα και να υπερασπιστούν τους καλλιτέχνες».

Εν τω μεταξύ, η Sleevenote θέλει να κάνει την αγορά ψηφιακής μουσικής διασκεδαστική κάνοντας τα άλμπουμ να αισθάνονται ξεχωριστά. «Είναι ένα καρότο, όχι ένα ραβδί», λέει ο Keil.

Δεν είναι μόνο οι υπηρεσίες ροής μουσικής όπως το Spotify που αντιμετωπίζουν κριτική για τα ποσοστά δικαιωμάτων. Ορισμένοι λάτρεις της μουσικής αντιτίθενται επίσης στην εξάρτησή τους από αλγόριθμους για την παροχή ατελείωτων ροών που απαιτούν ελάχιστη ή καθόλου αλληλεπίδραση με μεμονωμένες μουσικές πράξεις, ενώ άλλοι επικρίνουν το όλο και πιο επιθετικό μάρκετινγκ podcast του Spotify. «Είναι σχεδόν τρελό να πληρώνεις για αυτό (δεδομένου) του όγκου της διαφήμισης που διαφημίζεται και σε παρασύρουν σε άλλα μέρη», λέει ο Keel.

Εκατομμύρια καταναλωτές φαίνονται σίγουρα ικανοποιημένοι να πληρώνουν για υπηρεσίες ροής μουσικής. Μόνο το Spotify έχει πλέον σχεδόν 300 εκατομμύρια συνδρομητές επί πληρωμή. Ωστόσο, υπάρχει επίσης αυξανόμενη κόπωση από τις συνδρομές, εν μέρει λόγω των συνεχιζόμενων αυξήσεων των τιμών για τις υπηρεσίες ροής ήχου και βίντεο. Το Spotify αύξησε τις τιμές του για τρίτη φορά εδώ και πολλά χρόνια τον Ιανουάριο.

«Όσο περισσότερα gadget ενσωματώνονται σε smartphone, τόσο χειρότερο γίνεται για τους καταναλωτές», έγραψε πρόσφατα ο συντονιστής της προαναφερθείσας ψηφιακής αναπαραγωγής ήχου Subreddit. «Ξαφνικά όλα ήταν συνδρομή και τίποτα δεν ήταν ιδιόκτητο».

Υπάρχει ένας άλλος λόγος για τον οποίο μερικοί ηχοφίλοι λαχταρούν συσκευές που μοιάζουν με iPod που δεν έχει καμία σχέση με τις τιμές και τα επιχειρηματικά μοντέλα. Με τα smartphone να καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος της ζωής μας, οι συσκευές που είναι καλές σε ένα πράγμα, αλλά δεν μας αποσπούν την προσοχή με ατελείωτες ροές και ειδοποιήσεις, ξαφνικά θεωρούνται μια ανάσα φρέσκου αέρα. Είναι ο ίδιος λόγος που οι άνθρωποι ανακαλύπτουν ξανά τις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές και αγκαλιάζουν απλά τηλέφωνα και συσκευές ανάγνωσης ηλεκτρονικών βιβλίων.

Η ιδέα τέτοιων συσκευών μίας χρήσης είναι κάτι που μπορεί να πάρει πίσω το Kiel. «Είναι ένα Kindle για μουσική», λέει για το Sleevenote. “Είναι 10.000 άλμπουμ, αλλά είναι επίσης μόνο ένα άλμπουμ τη φορά.”