Jason Schwartzman, Aubrey Plaza στο Amazon Cat Cartoon

When Kevin (με φωνή Jason Schwartzman), πρωταγωνιστής της νέας σειράς κινουμένων σχεδίων της Amazon Ο Κέβινυφίσταται έναν άσχημο χωρισμό, κάνει ό,τι μπορεί να κάνει κάθε νέος στη μεγάλη πόλη.

Φεύγει από τον παλιό του τόπο, μαζεύει νέους φίλους και νέα ενδιαφέροντα, εξερευνά την πρώην γειτονιά του με φρέσκα μάτια. Αφιερώνει χρόνο μόνος του για να σκεφτεί τι πραγματικά θέλει από μια σχέση ή από τη ζωή. Σκέφτεται νέους πιθανούς συντρόφους ζωής και, τελικά, δικαστήρια. Περιστασιακά, δυστυχώς, υποχωρεί σε επαφή με την πρώην του.

Αυτό που κάνει το ταξίδι του Kevin πιο απροσδόκητο από τους περισσότερους είναι ότι δεν είναι τραπεζίτης με φλις ή τατουάζ barista, αλλά μια γάτα σμόκιν. Ο χωρισμός του δεν είναι με έναν εραστή αλλά με τους ανθρώπους του. Το γατίσιο twist είναι αρκετό για να γίνει Ο Κέβινπου δημιουργήθηκε από τους Joe Wengert και Aubrey Plaza, αισθάνεστε σαν μια φρέσκια περιστροφή στην κωμωδία του στέκι. Αν μόνο περιστασιακά ανταποκρίνεται στο μέγιστο των δυνατοτήτων του για χιούμορ και καρδιά, τελικά βρίσκει αρκετή ζεστασιά για να αξίζει να κουλουριαστεί.

Αναμφίβολα ένα τεράστιο κομμάτι του κοινού-στόχου για Ο Κέβιν Απλώς διαβάστε αυτήν την περιγραφή της πλοκής και προετοιμαστείτε να αντιδράσετε με τον ίδιο τρόπο που αντιδρά ο Σεθ (Γκιλ Οζέρι), ένας διευθυντής καταφυγίου ζώων με κανονικά μιλκετόστ, σε έναν ιδιοκτήτη που είχε τολμήσει να εγκαταλείψει τη γάτα του: «Το να εγκαταλείψεις έναν γούνινο σύντροφο είναι το απόλυτο όχι όχι!» ουρλιάζει. «Ανήκεις στη Χάγη, μαλάκα!» Να είστε λοιπόν βέβαιοι ότι αυτή δεν είναι μια ιστορία εγκατάλειψης με λυγμούς ηχογραφημένη από τη Sarah MacLachlan.

Αντίθετα, είναι ο Κέβιν που φεύγει όταν το ζευγάρι που τον κατέχει ανακοινώνει ότι χωρίζει, αποφασίζοντας ότι προτιμά να πάρει τις ευκαιρίες του μόνος του παρά να ακολουθήσει την Dana (Plaza) στο νέο της σπίτι. Από Ο Κέβιν βρίσκεται σε ένα σύμπαν που βρίσκεται κάπου ανάμεσα Η μυστική ζωή των κατοικίδιων και Bojack Horseman στο φάσμα των ανθρωπομορφοποιημένων πλασμάτων — τα ζώα επικοινωνούν στα αγγλικά με τους ανθρώπους και κάθονται δίπλα τους στο μπαρ ή στο τρένο, αλλά δεν φαίνεται να νοικιάζουν διαμερίσματα ή, ως επί το πλείστον, να έχουν σταθερές δουλειές — η Dana δεν έχει πολλές επιλογές από το να τον αφήσει να φύγει και να ελπίζει ότι θέλει να επιστρέψει κάποια μέρα.

Μετά από ένα καταστροφικό βράδυ στο Central Park, κατά το οποίο οι σκίουροι στα δέντρα κοροϊδεύουν τη θεαματική ακαταλληλότητα της γάτας του σπιτιού για ζωή στην «άγρια», ο Kevin παίρνει το δρόμο για το καταφύγιο Seth’s Furrever Friends στην Αστόρια του Κουίνς. Εκεί, φτιάχνει ένα νέο σπίτι ανάμεσα σε ένα ετερόκλητο πλήρωμα που περιλαμβάνει επίσης έναν αυτοκρατορικό Πέρση που ονομάζεται Armando (ένας εξαιρετικός John Waters). ένα ντροπαλό και άρρωστο γατάκι που ονομάζεται Judy (Aparna Nancherla). Ο αρχηγός Shih Tzu του Seth (μια ξεκαρδιστική Amy Sedaris). και η Cupcake (Whoopi Goldberg), μια άγρια ​​γάτα με πλάγιες φασαρίες που ρέουν σε έναν ιστότοπο που μοιάζει με OnlyFans και πουλά τον εμετό της στον σκοτεινό ιστό. (Το πώς πλοηγείται στο τραπεζικό σύστημα και για τι χρειάζεται αρχικά τα χρήματα δεν είναι ερωτήματα Ο Κέβιν καταφέρνει πραγματικά να απαντήσει. Είναι καλύτερο να μην σκέφτεστε πολύ τα πρακτικά.)

Ειδικά στα πρώτα του βήματα, Ο Κέβιν χτυπιέται ή χάνεται ως όχημα για χιούμορ. Μερικά από τα αστεία του, όπως λίγο για το πέος μιας πάπιας σε σχήμα τιρμπουσόν, μοιάζουν με μια σειρά που προσπαθεί πάρα πολύ να δηλώσει ότι δεν είναι το Animal Cartoon της μικρής σου αδερφής. Άλλοι, όπως μια βαρετή φράση σχετικά με τις γάτες που μπερδεύονται με το γιατί οι άνθρωποι πάντα μαζεύουν σκουπίδια, δεν έχουν νόημα σε ένα σύμπαν όπου οι γάτες έχουν αντίχειρες και μιλούν ανθρώπινη γλώσσα. Τουλάχιστον μια δευτερεύουσα πλοκή, που περιλαμβάνει μια άλογη σταρ του Μπρόντγουεϊ, την Πάτι ΛουΠόνι, την οποία ερμηνεύει η Πάτι Λουπόνε, μοιάζει σαν Bojack Horseman castoff. Απλώς κάθονται πολλές περισσότερες γροθιές, ούτε αρκετά προσβλητικές για να προκαλέσουν γκρίνια ούτε αρκετά έξυπνες για να πείσουν τα γέλια.

Αλλά καθώς η σειρά βρήκε το αυλάκι της κατά τη διάρκεια των οκτώ μισών ωρών της – και, ίσως, καθώς συνήθιζα περισσότερο την απίστευτη αίσθηση του χιούμορ της – η αναλογία των επιτυχιών προς τις αστοχίες βελτιώνεται. Ο Κέβιν τελικά πέφτει στους αρεστούς ρυθμούς μιας κωμωδίας στέκι της Νέας Υόρκης à la Φίλοι ή Seinfeld ή πιο πρόσφατα, Ενήλικεςαν και με πολύ υψηλότερο επίπεδο παραλογισμού. Η σειρά αισθάνεται πιο εκπληκτική και πιο ευχάριστη όταν παραδίδεται σε μια βαρετή ανοησία, όπως με μια πλοκή C στην οποία μια αποικία μυρμηγκιών στέφουν την Τζούντι ως τη νέα τους βασίλισσα, ή μια άλλη όπου ο Κέβιν συναντά την Πίτσα αρουραίων – μια ευαίσθητη φέτα πίτσα που σέρνει έναν νεκρό αρουραίο και θρηνεί πικρά για την ανυπόφορη συμπεριφορά του.

Τελικά, κάπου ανάμεσα σε όλα τα γατάκια με κωδικοποίηση Gen Z και τους αιμομικτικούς ρομαντισμούς με γάτες, κάτι πιο σοβαρό αρχίζει να αναδύεται. Υπάρχει πραγματική γλυκύτητα στον τρόπο με τον οποίο οι χαρακτήρες σχετίζονται μεταξύ τους, είτε είναι ο Αρμάντο που υπενθυμίζει στην Τζούντι να αντέξει για το σωστό για πάντα σπίτι αντί να αφήσει τον εαυτό της να υιοθετηθεί από ένα ναρκισσιστικό μωρό νέπο που τη βλέπει μόνο ως στήριγμα για την τέχνη της, είτε στο Cupcake που ωθεί τον Αρμάντο να συμβιβαστεί με ένα παλιό σπαραγμό που αφορούσε έναν προηγούμενο ιδιοκτήτη.

Η περιπετειώδης αναζήτηση του Kevin για να καταλάβει τι θέλει από τον επόμενο ανθρώπινο σύντροφό του (ή αν, πράγματι, θέλει άλλον άνθρωπο σύντροφο) θα αισθανθεί συγγενής με οποιονδήποτε έχει βγει ποτέ από μια μακροχρόνια σχέση αβέβαιος ποιος μπορεί να είναι έξω από αυτήν — αν τους άρεσε ποτέ το Halloween ή το συγκρότημα Pavement ή η παράσταση Πες Ναι στο Φόρεμαή απλώς υπέθεσαν ότι το έκαναν επειδή το έκανε ο σύντροφός τους.

Αλλά μέσα στην αναζήτησή του είναι ενσωματωμένη και η πιο συγκεκριμένη παραδοχή για τα κατοικίδια ότι, αν και μπορούμε να τα δεχθούμε και να τα ταΐσουμε και να συνδέσουμε τις διευθύνσεις επικοινωνίας μας με τα μικροτσίπ τους, οι σύντροφοι των ζώων μας έχουν δικές τους εσωτερικές ιδιότητες, επιθυμίες και ανάγκες που μπορεί να συμπίπτουν με τις δικές μας ή όχι. Ο Κέβιντα οποία υποδεικνύουν ότι τα υλικά του Τύπου βασίζονται σε μια πραγματική γάτα και έναν πραγματικό χωρισμό, γίνεται ένα τρυφερό ερωτικό γράμμα προς την άγνωστη γνώση των πλασμάτων που έχουν χαρεί να μας αφήσουν να μοιραστούμε τη ζωή τους. Μιλώντας ως περήφανη κυρία με γάτες, δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι καλύτερο να πω για την Plaza και τη Wengert από αυτό: Φαίνονται σαν να είναι απολύτως υπέροχοι ιδιοκτήτες κατοικίδιων.