Ο Patrick Radden Keefe είναι ο νέος αγαπημένος συγγραφέας του Χόλιγουντ

Οι σεναριογράφοι ζηλεύουν κρυφά τους συγγραφείς βιβλίων για το πνευματικό κύρος και τον δημιουργικό τους έλεγχο, και οι συγγραφείς κρυφά ονειρεύονται να δουλέψουν στο Χόλιγουντ. Ελάχιστοι συγγραφείς διασχίζουν και τους δύο κόσμους με την ατάκα του Πάτρικ Ράντεν Κίφ. Για να σας δώσω μια αίσθηση: Βρήκε την ιδέα για το νέο του βιβλίο, Πτώση του Λονδίνουενώ βρισκόταν στο σετ για την προσαρμογή του FX του μπεστ σέλερ του 2018, Πες Τίποταγια τα προβλήματα στη Βόρεια Ιρλανδία.

Ή μάλλον τον βρήκε η ιδέα. Ο Keefe, εκτελεστικός παραγωγός της σειράς, βρισκόταν στο Λονδίνο, καθισμένος σε μια καρέκλα σκηνοθέτη ανάμεσα σε σκηνικά σε μια μακέτα της Scotland Yard, όταν ένας καλεσμένος του σκηνοθέτη του επεισοδίου άρχισε να συνομιλεί μαζί του. Ο άντρας είπε στον Keefe για μια οικογένεια που ήξερε, της οποίας ο 19χρονος γιος πήδηξε στον Τάμεση κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες και ότι μετά τον θάνατό του, ανακάλυψαν ότι είχε προσποιηθεί ότι ήταν ο γιος ενός Ρώσου ολιγάρχη και είχε συναναστραφεί με διαβόητα μέλη του υπόκοσμου του Λονδίνου.

Ο Κίφ γαντζώθηκε. Η τραγωδία, πίστευε, θα μπορούσε να είναι ένας φακός για να αφηγηθεί την ιστορία του πόσο δραματικά είχε αλλάξει το Λονδίνο, μια πόλη που αγάπησε και έζησε τα τελευταία χρόνια, μετατρέποντας τον πόλο έλξης για βρώμικα χρήματα και σκηνή για επανεφεύρεση.

Όταν επέστρεψε στο σπίτι εκείνο το βράδυ, ο Keefe έψαξε στο google το περιστατικό. Δεν υπήρχε ίχνος του στο Διαδίκτυο — όπως ακριβώς του αρέσει. «Ήξερα ότι αν η οικογένεια το ήθελε, αυτό θα ήταν το επόμενο πράγμα μου», λέει. «Θα καθαρίσω τα καταστρώματα».

Η Rachelle και ο Matthew Brettler, οι γονείς του Zach Brettler, του αγοριού που πήδηξε, ήταν διστακτικοί στην αρχή. Όμως η έρευνα της Μητροπολιτικής Αστυνομίας του Λονδίνου δεν είχε οδηγήσει πουθενά. Αποφάσισαν ότι ο Keefe είχε την απαιτούμενη ευαισθησία για να πει την ιστορία και την οξυδέρκεια να αποκαλύψει λεπτομέρειες που είχαν χάσει μικρότεροι sleuth. Το ιστορικό του μίλησε από μόνο του.

Ως συγγραφέας, ο Keefe έχει ειδικευτεί στο ξεμπλέξιμο σκιωδών δικτύων, είτε πρόκειται για τον Προσωρινό IRA είτε για την οικογένεια Sackler, των οποίων ο ρόλος στην κρίση των οπιοειδών μέσω της ιδιοκτησίας της Purdue Pharma ήταν το θέμα του βιβλίου του. Αυτοκρατορία του Πόνου. Το best-seller του 2021 οδήγησε στο να υπηρετήσει ως εκτελεστικός παραγωγός στη μίνι σειρά του Netflix Παυσίπονοκαι, το πιο σημαντικό, συνέβαλε στο να υποχρεωθούν οι Sacklers να πληρώσουν ένα διακανονισμό 7,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων στα θύματα. Ο υπότιτλος της δημοσιογραφικής συλλογής του Keefe 2022, Απατεώνεςθα μπορούσε κάλλιστα να τυπωθεί στην επαγγελματική του κάρτα: «Αληθινές ιστορίες αρπαγών, δολοφόνων, ανταρτών και απατεώνων».

Πτώση του Λονδίνου ξεκίνησε όπως τα περισσότερα από τα έξι βιβλία του: ως άρθρο για Ο Νεοϋορκέζοςόπου ο Keefe εργάζεται ως συγγραφέας προσωπικού από το 2012. Και τελειώνει όπως τα δύο τελευταία βιβλία του — ως τηλεοπτική σειρά. Τον Μάρτιο, πριν από τη δημοσίευση του βιβλίου στις 7 Απριλίου, το A24 αναδείχθηκε νικητής μετά από έντονους ανταγωνισμούς για τα δικαιώματα προσαρμογής. Με την επιμονή του Keefe, όλοι οι σοβαροί μνηστήρες έκαναν ζουμ με τους Brettlers. «Το σχέδιο είναι να προχωρήσουμε όχι μόνο με την ευλογία της οικογένειας αλλά με την ενεργό διαβούλευση», λέει ο Keefe.

Στα 49 του, ο ντόπιος Ντόρτσεστερ της Μασαχουσέτης εντάχθηκε στο πάνθεον των διασημοτήτων ερευνητών δημοσιογράφων, μιας ομάδας που δυστυχώς συρρικνώνεται. Η αναγνώριση του ονόματός του είναι τέτοια που τον έπαιξαν ως τον εαυτό του στην τελευταία σκηνή του HBO Βιομηχανία. «Διασκέδασα πάρα πολύ» με την υποκριτική, λέει. «Έχω κάνει πλάκα με έναν φίλο μου στο FX που το έκανε Πες Τίποτα ότι θα του ρίξω μια κεφαλιά». Θα μπορούσε απλώς να δώσει στον φίλο του ένα απόσπασμα από την καμπάνια του 2025 για τον J.Crew, που τον απεικονίζει με καμπαρντίνα και κοστούμι, με φλιτζάνι καφέ στο χέρι.

Όταν η μουσική πέφτει στο καφέ στα προάστια της Νέας Υόρκης όπου συναντιόμαστε, η φωνή του Keefe χαμηλώνει σε έναν ψίθυρο. Δεν είναι ξεκάθαρο αν αυτό είναι από την προσοχή των συναδέλφων μας θαμώνες ή από την ανησυχία για το ποιος μπορεί να ακούει. Δεδομένης της δουλειάς του και των δυσάρεστων ανθρώπων για τους οποίους γράφει, αξίζει να είσαι προσεκτικός. Γι’ αυτόν τον λόγο δεν θέλει να αποκαλύψει ποιο προάστιο της Νέας Υόρκης αποκαλεί η οικογένειά του σπίτι.

«Όταν έκανα το βιβλίο του Sackler», λέει, «είχαμε έναν ιδιωτικό ερευνητή που ήταν παρκαρισμένος μπροστά στο σπίτι μας». Ο Keefe έχει επίσης λάβει το μερίδιό του από νομικές απειλές και έχει μάθει να τις απορρίπτει. “Σε ένα ορισμένο σημείο, τους αρκετώνετε που αρχίζετε να εκφοβίζεστε λίγο λιγότερο εύκολα από αυτούς. Στην πραγματικότητα, μερικές φορές νιώθετε ότι αν δεν λαμβάνετε τις νομικές απειλές, δεν κάνετε τη δουλειά σας.”

του Κίφ Νεοϋορκέζος συνάδελφος David Grann, συγγραφέας του Το στοίχημα και Killers of the Flower Moonλέει, «Είναι απλώς ένας κολασμένος ρεπόρτερ, και γι’ αυτό είναι σε θέση να πάρει τις αναλυτικές λεπτομέρειες για τους ανθρώπους για τους οποίους γράφει και τα γεγονότα για τα οποία γράφει, να τους ζωντανέψει, να τους κάνει να νιώθουν αληθινοί».

Ο Keefe φοράει ελαφρά όλη αυτή την έρευνα, προσέχοντας να μην επιβαρύνει μια καλή ιστορία. «Τα βιβλία του είναι απίστευτα κινηματογραφικά», λέει ο Έρικ Νιούμαν, ο παρουσιαστής του Narcos ο οποίος συνεργάστηκε με τον Keefe πριν από χρόνια σε ένα έργο, αφότου αποβλήθηκε, σχετικά με το οργανωμένο έγκλημα στο Χρυσό Τρίγωνο της Ασίας. «Θυμάμαι ότι διάβασα το άνοιγμα του Πες Τίποταόταν αυτοί οι άντρες έρχονται σε αυτό το σπίτι και τραβούν αυτή τη γυναίκα μπροστά στα παιδιά της, και έχει απλώς αυτό το ταλέντο που πραγματικά αρπάζει τον θεατή». (Η σκηνή έχει ξαναδημιουργηθεί σχεδόν beat for beat στην προσαρμογή του FX.) Πτώση του Λονδίνου ξεκινά το ίδιο δραματικά. Αλλά ο Keefe λέει ότι ποτέ δεν σκέφτεται το ενδεχόμενο προσαρμογής στην οθόνη όταν γράφει δημοσιογραφία. Αν μη τι άλλο, η επιρροή πηγαίνει αντίθετα. Η περιστασιακή του δουλειά ως σεναριογράφος όλα αυτά τα χρόνια – όλα σε έργα χωρίς παραγωγή, συμπεριλαμβανομένης της προσαρμογής του Jo Nesbo για τον Channing Tatum – του έχει διδάξει την αξία της αφηγηματικής οικονομίας.

«Ένα μέρος αυτού που έμαθα από το σενάριο», λέει, «ήταν πώς να πάρω, ας πούμε, ένα δικαστικό αντίγραφο 300 σελίδων και να το μετατρέψω σε δύο υπέροχες παραγράφους. Πρέπει να διαλέξω τα καλύτερα πράγματα και να τα συνοψίσω σε μια σελίδα». Έχοντας μεγαλώσει στη δεκαετία του 1990, την οποία αποκαλεί «μια χρυσή εποχή ταινιών», είναι εξίσου πιθανό να στραφεί στις ταινίες για έμπνευση όσο και στους μη μυθιστορηματικούς προγόνους του. Πάρτε τις αρχικές σελίδες του Αυτοκρατορία του Πόνουγια την κατάθεση ενός από τους Sacklers: «Τι θα μπορούσε να είναι πιο βαρετό από ένα μάτσο δικηγόρων που κάθονται σε ένα τραπέζι;» Ο Keefe θυμάται τη σκέψη του. «Πώς το εμποτίζεις αυτό με μια πραγματική αίσθηση δράματος; Και βρήκα την απάντηση στην αρχική σκηνή του Μάικλ Κλέιτον», όπου ένας δικηγόρος παθαίνει ψυχική κατάρρευση.

Παρά την αφοσίωσή του στην πραγματικότητα στη μη μυθοπλασία, ο Keefe έχει αποδειχθεί πιο ευέλικτος όταν πρόκειται για προσαρμογές της δουλειάς του σε σενάριο οθόνης. «Είναι επίσης ένας απίστευτος σεναριογράφος», λέει η Nina Jacobson, η οποία μαζί με τον Brad Simpson ήταν παραγωγοί Πες Τίποτα«Έτσι θα μπορούσε εύκολα να πει: «Θέλω να το προσαρμόσω μόνος μου». Αλλά στην πραγματικότητα μου έδινε ακόμη περισσότερο σεβασμό για τον Πάτρικ ως παραγωγό για να δω πόσο εύστροφα μπορούσε να κάνει πίσω και να ενθαρρύνει την πατρότητα κάποιου άλλου».

Ακόμα κι όταν συνεχίζει να γράφει Νεοϋορκέζος αποστολές — Τον έπιασα ανάμεσα σε ταξίδια στη Νέα Ορλεάνη, το σκηνικό της τελευταίας του έρευνας — ο Keefe τρυπώνει βαθύτερα στο Χόλιγουντ. Jacobson και Simpson, καυτή από την επιτυχία τους με Ερωτική ιστορίασυνεργάζονται ξανά με τον Keefe για μια σειρά εμπνευσμένη από τη δουλειά του. Και με τον Bad Wolf, την αγγλική εταιρεία παραγωγής πίσω ΒιομηχανίαΟ Keefe προσαρμόζεται Όλο αυτό που λάμπειένα βιβλίο μη μυθοπλασίας για έναν απατεώνα στον κόσμο της τέχνης, για το HBO.

Εξακολουθεί να συνηθίζει τη διπλή του ταυτότητα. «Βρίσκω το σενάριο αρκετά επώδυνο σε σύγκριση με τη μη μυθοπλασία», λέει. “Ακόμα και όταν προσαρμόζετε κάτι, επινοείτε από ολόκληρο ύφασμα. Όταν κάθομαι, είναι σαν να μπορεί να συμβεί οτιδήποτε, όπως “είμαι θεός”. Το βρίσκω αρκετά δύσκολο».

Αυτή η ιστορία εμφανίστηκε στο τεύχος 8 Απριλίου του περιοδικού The Hollywood Reporter. Κάντε κλικ εδώ για να εγγραφείτε.