Η Κλέα Νιούμαν κουβαλά τη δάδα για τη φιλανθρωπική κληρονομιά του πατέρα της

Η Clea Newman θυμάται την πρώτη της φορά που ήταν εθελοντής μαζί της Σοβαρή Διασκέδασητο παγκόσμιο δίκτυο δωρεάν κατασκηνώσεων για άρρωστα παιδιά.

Ήταν το μοναδικό στρατόπεδο τότε – στο Κονέκτικατ – που είχε δημιουργηθεί από τον διάσημο ηθοποιό, ακτιβιστή και Αμερικανό είδωλο Paul Newman το 1988. «Ο μπαμπάς μου είπε, “Γιατί δεν πας να γίνεις εθελοντής ως σύμβουλος;”» θυμάται στο The Hollywood Reporter. “Ποτέ δεν έκανα πολύ babysat. Ήμουν λίγο νευρικός γι ‘αυτό. Και είπε, “Απλώς δοκίμασέ το””. Γελάει σκεπτόμενος το τώρα. «Κατέληξε να μην ήταν το σχέδιο», λέει στο Zoom, με αυτά τα χαρακτηριστικά μάτια του Νιούμαν – διαπεραστικά μπλε – να αστράφτουν.

Αμέσως μετά την άφιξή της στον καταυλισμό, χτυπήθηκε από δηλητηριώδη κισσό. «(Ήταν) φρικτό – σε όλα τα πόδια μου», θυμάται. Αλλά για καλή τύχη για τον Νιούμαν, είχε γίνει φίλη με τρία νεαρά αγόρια, περίπου εννέα ετών, που έμεναν στην κατασκήνωση, τα οποία τη φρόντισαν καλύτερα από ό,τι θα μπορούσε να φανταστεί ποτέ: «Με πήγαν στο ιατρικό κέντρο και με βοήθησαν να πλύνω τα πόδια μου, έβαλαν λοσιόν για να φύγει η φαγούρα. Ανησυχούσαν πολύ για μένα.

Στο SeriousFun, ωστόσο, αυτά τα ερωτευμένα παιδιά περνούσαν τον χειρότερο εφιάλτη ενός γονέα: Και τα τρία έδιναν μάχη με απειλητικές για τη ζωή ασθένειες του αίματος. Παρόλα αυτά, φρόντισαν για το δέρμα του Newman με φουσκάλες. “Οδήγησα στην κατασκήνωση εκείνη την πρώτη φορά, λίγο κακομαθημένη, στις αρχές των 20 μου. Άφησα έναν εντελώς αλλαγμένο άνθρωπο”, λέει.

Τώρα 61 ετών, ο Νιούμαν δεν έχει φύγει ποτέ από το στρατόπεδο – όχι πραγματικά. Από το 1988, υπήρξε μεγάλη υποστηρίκτρια του SeriousFun και παρακολούθησε τον πατέρα της να επεκτείνει το καταφύγιο του Κονέκτικατ σε 30 κατασκηνώσεις και προγράμματα σε πέντε ηπείρους, θεραπεύοντας περισσότερα από 2,5 εκατομμύρια παιδιά με σοβαρές ασθένειες σε όλο τον κόσμο. Προσφέρουν καλοκαιρινές κατασκηνώσεις, οικογενειακά Σαββατοκύριακα, προγράμματα ενημέρωσης νοσοκομείων, σαββατοκύριακα πένθους, προσαρμοστικά χειμερινά σπορ, λέσχες εφήβων και καταφύγια για νέους ενήλικες. Το σημαντικότερο – μια σκληρή γραμμή που ενστάλαξε ο αείμνηστος ηθοποιός από την αρχή – κάθε κατασκήνωση είναι ένας ανεξάρτητος, μη κερδοσκοπικός οργανισμός, που βασίζεται στην ιδιωτική χρηματοδότηση για να διασφαλίσει ότι κάθε παιδί και οικογένεια μπορούν να συμμετέχουν εντελώς δωρεάν.

Ο Newman και η ομάδα αντιμετωπίζουν τώρα περισσότερες από 100 διάφορες ασθένειες, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου, του HIV/AIDS και μιας σειράς προβλημάτων ψυχικής υγείας όπως το PTSD και το άγχος. Έρευνα SeriousFun δείχνει ότι οι εμπειρίες έχουν μεταμορφώσει εκατομμύρια ζωές, βοηθώντας να μουδιάσει το τραύμα, να ανακουφίσει κάποιο πόνο και, πολύ απλά, να δώσει σε αυτά τα παιδιά την παιδική τους ηλικία πίσω. Με το πρώτο τους στρατόπεδο στο Ηνωμένο Βασίλειο επίσημα να λειτουργεί αυτή την εβδομάδα, ο Newman έδωσε ΘΡ λίγο από τον πολύτιμο χρόνο της – και ακόμη πιο πολύτιμες αναμνήσεις από τον αείμνηστο πατέρα της – να συμπέσει με την εκτόξευση.

Γυρίζει το μυαλό της πίσω σε αυτό που οδήγησε τον μπαμπά της, τον βραβευμένο με Όσκαρ αστέρι Το Χρώμα του Χρήματος, Cool Hand Luke και Ο Μπουτς Κάσιντι και το παιδί του Σάντανςνα ιδρύσει αυτό που θα γινόταν κάτι σαν φιλανθρωπικό μεγαθήριο. «Υπήρχαν πολλά πράγματα που συνέβαιναν εκείνη τη στιγμή στη ζωή του, αλλά πραγματικά ξεκίνησε για δύο λόγους», ξεκινά.

Ο πατέρας της, ο οποίος ήταν παντρεμένος με τη μητέρα του Newman, Joanne Woodward, από το 1958 μέχρι τον θάνατό του το 2008, ένιωθε απίστευτα τυχερός. «Το έλεγε «τύχη του Νιούμαν», λέει. «Εννοώ, απλώς έτυχε να βρίσκεται στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή για τα πάντα στη ζωή του, ή έτσι ένιωθε». Αλλά ένας στενός παιδικός τους φίλος αρρώστησε πολύ και η οικογένεια πήγαινε να τον επισκεφτεί στο τοπικό νοσοκομείο. «Όλα τα παιδιά και οι ενήλικες νοσηλεύονταν στον ίδιο όροφο», εξηγεί ο Νιούμαν, «και όλοι έβγαιναν στο διάδρομο και του έλεγαν ένα γεια. Συνάντησε όλες αυτές τις όμορφες οικογένειες και γονείς των οποίων τα παιδιά νοσηλεύονταν εκεί και του μιλούσαν για το πώς το παιδί τους έχασε την παιδική του ηλικία».

Ο Παύλος, ως πατέρας έξι παιδιών, συντετριμμένος άκουσε την αγωνία τους. «Τα παιδιά ήταν βασικά μέσα και έξω από τα νοσοκομεία για μερικές φορές χρόνια και θα έχαναν τα πάντα – από το σχολείο μέχρι να κάνουν φίλους, μέχρι όλες εκείνες τις παιδικές εμπειρίες που σε κάνουν αυτό που είσαι», λέει η κόρη του. Θυμάται με πόση αγάπη μιλούσε για καλοκαιρινές κατασκηνώσεις. πόσο διαμορφωτική ήταν αυτή η εμπειρία για αυτόν, πολύ πριν γίνει ο θρύλος του Χόλιγουντ που έγινε. “Είπε, “Λοιπόν, γιατί δεν μπορώ να δημιουργήσω μια κατασκήνωση για παιδιά που ζουν με σοβαρή ασθένεια;” Όλοι του έλεγαν ότι δεν μπορούσε να το κάνει και φυσικά αυτό τον έκανε ακόμα πιο συγκεντρωμένο στο να το κάνει». Λάμπει από περηφάνια καθώς μιλάει. “Ήξερε ότι δεν ήξερε τα πάντα, γι ‘αυτό περιβαλλόταν με τους πιο γνώστες ανθρώπους που μπορούσε να βρει, συμπεριλαμβανομένου του επικεφαλής παιδοογκολογίας στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Yale. Βρήκε το ακίνητο, έχτισε 52 κτίρια, στρατολόγησε τους εθελοντές ιατρικής περίθαλψης και εξυπηρετούσαμε παιδιά μέσα σε 18 μήνες.”

Το δεύτερο στρατόπεδο, στο Upstate της Νέας Υόρκης, ακολούθησε γρήγορα. Εκεί, εξυπηρετούσαν παιδιά που επλήγησαν από την καταστροφή του Τσορνόμπιλ το 1986 στην Ουκρανία. Η επέκταση μετά από αυτό ήρθε μέσω του Paul Newman που εντόπισε διαφορετικές ανάγκες σε διαφορετικούς τομείς και βρήκε έναν τοπικό πρωταθλητή για να συνεργαστεί. Πολλά από τα στρατόπεδα —όπως τα προγράμματα συνεργασίας με ΜΚΟ στην Ινδία, την Αφρική και την Καραϊβική— ιδρύθηκαν μέσω της επίσκεψής του στη χώρα. «Ο μπαμπάς μου είχε τελειώσει στην Αφρική και ρώτησε τον κύριο που ήταν ιδιοκτήτης του ιστότοπου, «Τι κάνεις με αυτό το μέρος όταν δεν είναι στην εποχή του;» λέει η κόρη του. “Είπε, “Είναι πραγματικά δύσκολο. Πρέπει να κλείσουμε τα πάντα. Πρέπει να αφήσουμε όλους να φύγουν.” Και ο μπαμπάς είπε, «Λοιπόν, ξέρετε, έχω διευθύνει αυτές τις κατασκηνώσεις στο Περού. Και αναρωτιόμουν, θα ήθελες να εξυπηρετήσεις παιδιά εδώ όταν δεν κάνεις σαφάρι;». Και ο τύπος είπε, «Θα ήθελα πολύ να το κάνω αυτό».

Στην πραγματικότητα, το SeriousFun ήταν ένα από τα πρώτα προγράμματα στον κόσμο που εξυπηρετούσε παιδιά με HIV. «Ο μπαμπάς έλεγε συνέχεια, «Αυτά τα παιδιά δεν έχουν κανέναν άλλο», λέει ο Νιούμαν. “Ήταν τόσο απογοητευτικό να το βλέπεις. Και αυτό είναι πραγματικά μόλις στην αρχή της κρίσης του HIV. Δεν υπήρχε πρωτόκολλο για το πώς να εξυπηρετηθούν αυτά τα παιδιά. Και μερικά από αυτά έρχονταν στην κατασκήνωση και δεν είχαν κρατηθεί ποτέ.” Η Νιούμαν παίρνει μια στιγμή για να αφήσει το συναίσθημα στη φωνή της να καταλαγιάσει.

Κατά τη διάρκεια σχεδόν 40 ετών, το SeriousFun έχει κλιμακωθεί για να γίνει φιλανθρωπικό ίδρυμα του 21ου αιώνα και τώρα εξυπηρετεί παιδιά με σπάνιες ασθένειες. Βασίζονται στο έργο αφοσιωμένων επαγγελματιών γιατρών και εθελοντών που εργάζονται όλο το εικοσιτετράωρο για να διασφαλίσουν ότι κάθε παιδί θα έχει την εμπειρία στην κατασκήνωση που του αξίζει: «Κάθε δραστηριότητα είναι προσαρμοσμένη για κάθε παιδί», συνεχίζει ο Newman. “Έχουμε τέχνες και χειροτεχνίες. Έχουμε (ιππασία). Έχουμε κολύμπι. Έχουμε θέατρο. Έχουμε κάμπινγκ. Και όλα είναι προσβάσιμα.” Οι πισίνες θερμαίνονται στους 93 ή 94 βαθμούς, ώστε τα παιδιά με δρεπανοκυτταρική αναιμία να μην έχουν κρίση. Οι φερμουάρ έχουν προσαρμοστεί για να μεταφέρουν ένα παιδί σε αναπηρικό καροτσάκι σε αναπνευστήρα. Κανένα παιδί δεν πρέπει να χάσει καμία δραστηριότητα. Ο Νιούμαν επαινεί την αποφασιστικότητα μιας ομάδας 30.000 εθελοντών που συμμετέχει στη μαζική επιχείρηση που οργανώνει και διευθύνει αυτούς τους καταυλισμούς. Κάθε στρεσογόνος στιγμή αξίζει τον κόπο. “Τα χαμόγελα, οι κραυγές χαράς. Αυτό πρέπει να κάνουν τα παιδιά”, λέει. ΘΡ.

Η Newman λέει ότι οι πρώτες συζητήσεις με τον πατέρα της για την κατασκήνωση ήταν μια διαδικασία ώθησης και έλξης. “Αυτός και εγώ είχαμε απλώς μια καταπληκτική σχέση, και μεγάλωσε καθώς μεγαλώναμε και οι δύο. Αλλά ήταν πολύ αστείος μαζί μου γιατί ήξερε ότι ήμουν πεισματάρης, κάπως σαν αυτόν”, γελάει ξανά. “Ήξερε ότι αν μου έλεγε τα πράγματα απευθείας, πιθανότατα θα έλεγα: “Ξέρω καλύτερα. Θα το κάνω με αυτόν τον τρόπο”. Έτσι απλά έλεγε απαλά: «Ίσως θέλετε να το δοκιμάσετε…», αλλά αφού προσφέρθηκα εθελοντικά την πρώτη φορά», παραδέχεται, «είχα κολλήσει».

Έχει αναλάβει διάφορους ρόλους στο SeriousFun όλα αυτά τα χρόνια, ως εθελόντρια, μέλος του προσωπικού και υπεύθυνη ανάπτυξης. Ήταν στο διοικητικό συμβούλιο μέχρι το 2012, πριν μεταβεί στη σημερινή της θέση ως πρέσβειρα. Το Παιδικό Δίκτυο SeriousFun ήταν μια δια βίου αναζήτηση για την Κλέα, η οποία κλήθηκε από τον πατέρα της να επιβλέπει τη φιλανθρωπική του κληρονομιά πριν πεθάνει. «Πάντα νιώθω σαν μια ατημέλητη δεύτερη μαζί του», εξομολογείται. “Είχε πραγματικά αυτό το καθοδηγητικό φως. Αλλά πραγματικά αισθάνομαι ότι, όλα αυτά τα χρόνια, έχω ενσωματώσει αυτό το καθοδηγητικό φως και το όραμα σε αυτό που είμαι. Και δεν μπορώ να φανταστώ ότι δεν συμμετέχω. Ο σύζυγός μου αστειεύεται μαζί μου όλη την ώρα. Μου λέει, “Θα αποσυρθείς ποτέ;” Και σκέφτομαι συνέχεια, «Γιατί να το κάνω αυτό; Είναι μέρος αυτού που είμαι».

Είναι ιδιαίτερα συγκινημένη όταν μιλάει για την τελευταία τους κυκλοφορία, Over the Wall στο Ockbrook School, κοντά στο Derby στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο ιστότοπος είναι ανοιχτός και έτοιμος να υποδεχθεί τους κατασκηνωτές από την Παρασκευή, αν και τα σχέδια είναι ήδη σε εξέλιξη για τη βελτίωση των εγκαταστάσεων μέχρι το 2027. Ευτυχώς, η SeriousFun έχει εξασφαλίσει μια 40ετή μίσθωση στο χώρο, καθιερώνοντάς τον ως νέο μόνιμο σπίτι στους αρχηγούς και τους αρχηγούς. δεν είναι τίποτα λιγότερο από ανακούφιση που επιτέλους έχουμε μια βάση στη Βρετανία. «Υπάρχει τόση ανάγκη», λέει (η Newman θα περιγράψει αργότερα τη ζήτηση ως το πιο δύσκολο κομμάτι της δουλειάς της), «και θα μπορέσουν να εξυπηρετήσουν τόσα περισσότερα παιδιά».

Ο Paul Newman ήταν ιδιαίτερα πρόθυμος να παραμείνει ενημερωμένη η ομάδα SeriousFun σχετικά με μερικές από τις πιο πιεστικές καταστάσεις υγείας για τα παιδιά και η κόρη του λέει ότι, για αυτόν τον λόγο, έχουν διακλαδιστεί σε ασθένειες ψυχικής υγείας λόγω της μεταπανδημικής αύξησης του κοινωνικού άγχους, της κατάθλιψης και του PTSD στα μικρά παιδιά. «Μερικοί από τους καταυλισμούς μας το χρησιμεύουν ως η κύρια ασθένεια», εξηγεί. Έχουν στη διάθεσή τους ειδικούς ψυχικής υγείας και ευεξίας σε ειδικούς καταυλισμούς για αυτά τα θέματα και έχουν συνεργαστεί με τον οργανισμό ψυχικής υγείας και πρόληψης αυτοκτονιών The Jed Foundation για να εγγυηθούν την καλύτερη δυνατή φροντίδα.

Μερικά παιδιά έχουν τόσο έντονο άγχος που δεν θα φύγουν από το σπίτι ούτε θα πάνε σχολείο. Αλλά η έρευνα SeriousFun δείχνει ότι οι κατασκηνώσεις αλλάζουν πραγματικά τη ζωή για τα παιδιά και τους γονείς τους. «Ήταν περιτριγυρισμένα από άλλα παιδιά που αντιμετώπιζαν τόσα άλλα ζητήματα και το είδαν και ένιωθαν ότι συμπεριλήφθηκαν και δεν ένιωθαν απομονωμένα», λέει για ένα πρόσφατο πρόγραμμα κατασκήνωσης. «Κάθε ένας από αυτούς επέστρεψε στο σχολείο». Οι γονείς τους είπαν στον Νιούμαν: «Σας ευχαριστώ που μου δώσατε πίσω το παιδί μου».

Αυτό που πέτυχε το SeriousFun του Paul Newman μέσα σε 38 χρόνια είναι μια απόδειξη του οράματος και της ανθρωπιάς του ηθοποιού. Είναι, προφανώς, ιδιότητες που έχει κληρονομήσει η κόρη του – πολλά είναι προφανή από την τρυφερότητα στη φωνή της, το μπλουζάκι Over the Wall που φοράει περήφανα στο κάλεσμά μας – και ο Clea Newman πιστεύει ότι θα ήταν πολύ περήφανος να δει πώς έχει εξελιχθεί η φιλανθρωπία από τότε που πέθανε.

«Έχουμε εξυπηρετήσει δυόμισι εκατομμύρια παιδιά και τις οικογένειές τους σε όλο τον κόσμο και το γεγονός ότι τα προγράμματά μας έχουν επεκταθεί σε τόσα πολλά διαφορετικά είδη προσέγγισης, νομίζω ότι θα ήταν έκπληκτος», λέει ο νεότερος Newman. ΘΡ. “(Αλλά) είχε ένα ρητό στην οικογένειά μας. Σε χαϊδεύει στην πλάτη και έλεγε, “Αγάπη μου, αυτό είναι τόσο υπέροχο! Αυτό είναι μια υπέροχη αρχή”, γελάει ξανά. «Οπότε νομίζω ότι θα ένιωθε το ίδιο όπως κι εγώ: ότι υπάρχουν τόσα πολλά παιδιά και οικογένειες που μας χρειάζονται ακόμα».

Για να μάθετε περισσότερα για το SeriousFun και τη δουλειά που κάνουν, κατευθυνθείτε στο seriozfun.org.