Ανασκόπηση «Hijamat»: Ένας ομοφυλόφιλος μουσουλμάνος και η οικογένειά του αντιμετωπίζουν το καθήκον και την επιθυμία

Μια οικογένεια Τούρκων που ζουν στο Βερολίνο διαλύεται όταν η queer σεξουαλικότητα ενός νεότερου μέλους εμφανίζεται στο δράμα Hijamatτο σοβαρό αλλά συντριπτικό τελευταίο από τον Ιρανο-Τούρκο συγγραφέα-σκηνοθέτη Nader Saeivar και έναν ανταγωνιστή για την Κρυστάλλινη Σφαίρα στο Κάρλοβι Βάρι φέτος.

Πολλά γίνονται στη δημοσιότητα και το προγραμματιστικό υλικό της ταινίας για τη συμμετοχή του συγγραφέα Jafar Panahi, ο οποίος είναι ο μοντέρ της ταινίας και ένας από τους τρεις παραγωγούς της. Είχε τους ίδιους τίτλους και για την ταινία του Saievar το 2024 Ο Μάρτυραςμία από τις πολλές συνεργασίες των δύο. (Ο Saievar συνέγραψε το πρόσφατο βραβευμένο του Panahi Ήταν απλώς ένα ατύχημα και επίσης συμμετείχε στα χαρακτηριστικά του Παναχή 3 Πρόσωπα και Όχι Αρκούδες.) Ωστόσο, αυτό το τραβηγμένο, μερικές φορές βαρετό δράμα που καθοδηγείται από προβλήματα δεν έχει ροή, αν και έχει στιγμές, συμπεριλαμβανομένου ενός παραδόξως κολλημένου, αλλά ακόμα συναρπαστικού σκηνικού-μασήματος από μια σπάνια εμφανιζόμενη Nastassja Kinski ως διανοητικά αδιάθετη γειτόνισσα.

Αν και, όπως ο Παναχί, ο Σάιβαρ έχει τη φήμη του αντιφρονούντα στον κόσμο του ιρανικού κινηματογράφου, όπου εξακολουθεί να διδάσκει σε πανεπιστήμιο της Τεχεράνης και να κάνει ταινίες που ασκούν ανοιχτή κριτική στο καθεστώς, μπορεί κανείς μόνο να αναρωτηθεί εάν κάποιο είδος αυτολογοκρισίας έχει μπερδέψει τη σαφήνεια της αφήγησης του εδώ. Αυτό είναι ένα ιδιαίτερα δελεαστικό συμπέρασμα, καθώς υπάρχουν αποσπάσματα που πετάγονται, μεταξύ άλλων μια μπραβούρα εναρκτήρια ακολουθία που γυρίστηκε ως ρευστό που παρακολουθεί ένα μικρό αγόρι που φτάνει σε ένα πάρτι ως ο επίτιμος καλεσμένος.

Αφορμή είναι η περιτομή του παιδιού, και καθώς το κέφι επικρατεί (με ξεχωριστούς χώρους για άνδρες και γυναίκες) όλα φαίνονται πολύ χαρμόσυνα μέχρι να ειδοποιηθεί ότι ένα μέλος της ευρύτερης οικογένειας, ο Kerem (Jael Cem Ilhan), ξυλοκοπείται. Καθώς ο πολύ μεγαλύτερος αδερφός του Κερέμ, Μουράντ (Κίντα Χοντρ Ραμαντάν) προσπαθεί να παρέμβει, φαίνεται ότι η οικογένεια είναι εξοργισμένη με φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν ανάμεσά τους και δείχνουν τον Κερέμ να είναι οικείος με έναν Γερμανό.

Ο Murad και η Κοσοβάρα σύζυγός του Leyla (Nicolette Krebitz), που είναι και οι δύο πιο ανοιχτοί σε δυτικούς τρόπους από τους άλλους στη φυλή, αποδέχονται την ομοφυλοφιλία του Kerem. Αλλά αυτό δεν ισχύει για τον πατέρα του Kerem και του Murad, Ibrahim (Vedat Erincin), έναν αυστηρό πατριάρχη που ελέγχει την οικογένεια μέσω της παράδοσης και των χρημάτων, έχοντας τα πάει καλά με εστιατόρια τόσο στο Βερολίνο όσο και στο σπίτι.

Στην πραγματικότητα, ακόμη και ο ίδιος ο Κερέμ βασανίζεται πολύ από τον φόβο για να σταθεί απέναντι στην οικογένεια. Πηγαίνει με ταπεινότητα για να συνεννοηθεί όταν ο Ιμπραήμ τον σέρνει στο τζαμί όπου ο Σεΐχης (Αζίζ Καπκούρτ), ο τοπικός κληρικός, τον καλεί να ομολογήσει τη ντροπή του. Αλλά τα κίνητρα του Σέιχ δεν είναι εντελώς θρησκευτικά. Ο Murad ξέρει ότι είναι σε σύγκρουση με έναν επιχειρηματία πίσω στο σπίτι που θέλει ο Ibrahim να πουλήσει ένα εστιατόριο, και ο Sheikh χρησιμοποιεί τη θέση του γραφείου του για να εκμεταλλευτεί την κατάσταση.

Ακριβώς όταν αυτά τα διάφορα σκέλη της πλοκής αρχίσουν να γίνονται αισθητά μαζί σε μια συνολική αφήγηση, ο Saeivar θα υφάνει μια νέα δέσμη πλοκής. Λίγος χρόνος στην οθόνη αφιερώνεται στην κατάρρευση που βιώνει η Margot (Kinski), μια φίλη της μητέρας του Murad που ζει απέναντι από τον Ibrahim και εξακολουθεί να ενοχλείται από την εμπειρία της να προσπαθεί να δραπετεύσει στο Δυτικό Βερολίνο από την ανατολή πριν από χρόνια. Η υποπλοκή χρησιμεύει για να μας υπενθυμίσει πώς η πόλη ήταν καταφύγιο για μετανάστες κάθε είδους για χρόνια και ότι το τραύμα της βίαιης απόδρασης αντηχεί σε πολλές γενιές, αλλά ποτέ δεν λειτούργησε ικανοποιητικά στο κύριο σώμα του δράματος.

Ομοίως, η όψιμη πρόταση ότι ο ίδιος ο Murad βασανίζεται από αισθήματα έλξης για τους άντρες παρεμβάλλεται αδέξια και δεν είναι ιδιαίτερα πειστική. Τουλάχιστον όμως αυτή η αποκάλυψη επιτρέπει μια άλλη εμφάνιση από έναν Γερμανό αστέρα του κινηματογράφου: τον Moritz Bleibtreu ως θεραπευτής της Νέας Εποχής με μια γελοία περούκα και κεφαλόδεσμο, ο οποίος προσφέρεται να φτιάξει τον Murad με κάποια θεραπεία βεντούζας, γνωστή και ως hijamat – εξ ου και ο τίτλος της ταινίας.