Ο Daniel Mays στο Παίζοντας Black Cab Rapist

Το επερχόμενο δράμα του ITV Πιστέψτε με περιλαμβάνει καθιερωμένους και ανερχόμενους Βρετανούς αστέρες που συναντιούνται για να πουν μια οδυνηρή βρετανική ιστορία. Aimée-Ffion Edwards (Αργά άλογα, Peaky Blinders, Κύριε Μπάρτον), Asia Shah (Raised by Wolves, Bloods, The Beast Must Die) και η Miriam Petche (Βιομηχανία) συμμετέχουν στη σειρά τεσσάρων επεισοδίων δίπλα στον Daniel Mays (Line of Duty, Des, A Thousand Blows, Moonflower Murders) ως John Worboys, ο οποίος είναι γνωστός στο Ηνωμένο Βασίλειο με ένα πιο απαίσιο παρατσούκλι: τον «Black Cab Rapist».

Έχει τραβήξει πολλούς τίτλους, οπότε τώρα είναι καιρός για τις γυναίκες που υπέφεραν εξαιτίας του να δουν τις ιστορίες και τις εμπειρίες τους να διηγούνται. Από την αναξιοπρέπεια των πολλαπλών συνεντεύξεων από την αστυνομία και τη συλλογή οικείων αποδεικτικών στοιχείων έως τις σκεπτικιστικές γραμμές ανακρίσεων από αστυνομικούς, Πιστέψτε με παρασύρει το κοινό μέσα από πολλές επώδυνες, απογοητευτικές και οργή εμπειρίες.

Πράγματι, Πιστέψτε μεσε σενάριο και εκτελεστική παραγωγή από τον Jeff Pope (Philomena, Stan & Ollie, Cilla), σε παραγωγή της Etta Pictures του, μέρος των ITV Studios, και σκηνοθεσία της Τζούλια Φορντ, αφηγείται την ιστορία των θυμάτων «έναν από τους πιο παραγωγικούς σεξουαλικούς επιτιθέμενους στη βρετανική ιστορία» και πώς «απέτυχαν το σύστημα», αναφέρεται στην περιγραφή της εκπομπής. «Ο Worboys καταδικάστηκε το 2009 για εγκλήματα, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής παρενόχλησης και της χρήσης ναρκωτικών με πρόθεση, εναντίον 12 γυναικών μεταξύ 2006 και 2008, με τις υποθέσεις τους να επιλέχθηκαν από έναν μεγάλο αριθμό ύποπτων περαιτέρω θυμάτων. Ο τρόπος λειτουργίας του ήταν να πάρει γυναίκες στο ταξί του αφού είχαν πάει σε μια παρτίδα σε ένα καζίνο, ισχυρίστηκε ότι τότε είχε κερδίσει σε ένα καζίνο. τους ένα ποτήρι σαμπάνια γεμάτο ναρκωτικά για να τον βοηθήσουν να «γιορτάσει» – κάτι που στη συνέχεια άφησε τα θύματά του αναίσθητα».

Πιστέψτε με επικεντρώνεται στις δοκιμασίες δύο γυναικών (των οποίων τα αληθινά ονόματα δεν χρησιμοποιούνται, με την εκπομπή να χρησιμοποιεί ψευδώνυμα, με στοιχεία των ιστοριών τους να αλλάζουν για να προστατεύουν την ανωνυμία τους), που απεικονίζονται από τον Edwards και τον Shah. Ανέφεραν σεξουαλικές επιθέσεις από τους Worboys, μόνο για να δουν τη Μητροπολιτική Αστυνομία του Λονδίνου, γνωστή και ως Scotland Yard, να αποτυγχάνει να διερευνήσει διεξοδικά τις υποθέσεις τους, αφήνοντας ουσιαστικά τους Worboy ελεύθερους να διαπράξουν επιθέσεις απαρατήρητες για χρόνια. Μετά τη δίκη του συνειδητοποίησε ότι συνδέθηκε με ισχυρισμούς για περαιτέρω σεξουαλικά αδικήματα σε βάρος περισσότερων από εκατό γυναικών.

Πιστέψτε με αναμένεται να κάνει πρεμιέρα στο ITV και το ITVX τις επόμενες εβδομάδες, με ημερομηνία κυκλοφορίας να μην έχει ακόμη γίνει επίσημη. Το δράμα δημιουργήθηκε σε συνεργασία και διανέμεται από τα ITV Studios. Γυρίστηκε στο Κάρντιφ με την υποστήριξη της κυβέρνησης της Ουαλίας μέσω της Creative Wales.

Ως συγγραφέας ή/και παραγωγός, ο Pope έχει εξερευνήσει ιστορίες αληθινού εγκλήματος σε σειρές όπως Ο Χήροςγια τον καταδικασθέντα δολοφόνο Malcolm Webster και Ο Απολογισμόςσχετικά με τα σεξουαλικά εγκλήματα του βρετανού προσωπικότητας των μέσων ενημέρωσης Jimmy Savile. Αλλά προτιμά να εξερευνήσει τις ανθρώπινες συνέπειες των εγκλημάτων παρά να δοξάσει τους δράστες τους. “Αυτή είναι πραγματικά η διαδικασία μου εδώ και πολύ καιρό”, δήλωσε ο Pope κατά τη διάρκεια μιας διαδικτυακής συζήτησης σχετικά Πιστέψτε με με μέλη του Τύπου. «Δεν με ενδιαφέρει πραγματικά να προσπαθήσω να μπω στο μυαλό των ψυχοπαθών».

Στην πραγματικότητα, μοιράστηκε ότι η δημιουργική ομάδα, συμπεριλαμβανομένου του σκηνοθέτη Ford, γνώριζε πολύ γρήγορα πού θα εστιαζόταν η ιστορία. «Πραγματικά καταλήξαμε πολύ νωρίς στη δημιουργική διαδικασία στο να αναφερθούμε πολύ στην εμπειρία των θυμάτων», εξήγησε ο Πόουπ. «Αυτές οι γυναίκες ήταν ναρκωμένες και μπορούσαν να πουν ότι κάτι είχε συμβεί, αλλά δεν ήξεραν ακριβώς τι είχε συμβεί».

Η δημιουργική ομάδα δεν μας δείχνει τα ίδια τα εγκλήματα, αλλά τι οδήγησε σε αυτά και τις συναισθηματικές συνέπειες. «Παίρνουμε το κοινό στο ταξίδι με (αυτές τις γυναίκες) την ημέρα που αναφέρουν ότι δέχθηκαν επίθεση, ώρες και ώρες και ώρες συνεντεύξεων, προσωπικές εξετάσεις, περισσότερες συνεντεύξεις, λαμβάνονται δείγματα, προσωπικές μπατονέτες», τόνισε ο Πόουπ. “Αυτές οι γυναίκες μόλις πέρασαν από την πιο φρικτή διαδικασία από όλες, για να μας πουν τελικά ότι δεν πιστεύουμε ότι έχει συμβεί κάποιο έγκλημα. Ουσιαστικά: “Δεν σε πιστεύουμε”. Από εκεί προέρχεται και ο τίτλος της σειράς.

Η Mays είχε ήδη συνεργαστεί στο παρελθόν με τον Pope Κυρία Μπιγκς και Ύποπτος: Ο Πυροβολισμός του Ζαν Σαρλ ντε Μενέζεςοπότε ήταν σίγουρος ότι Πιστέψτε με θα ήταν μια δυνατή παράσταση. «Αν ο Jeff πρόκειται να σας έρθει με ένα σενάριο, ξέρετε ότι θα είναι εγκάρδιο, θα είναι συναρπαστικό, θα ερευνηθεί διεξοδικά», μοιράστηκε ο ηθοποιός με τον Τύπο. “Είναι απολύτως σχολαστικός με την αφήγηση του. Προέρχεται από δημοσιογραφικό υπόβαθρο, και έτσι, όσο και αν ήταν ένας τεράστιος χαρακτήρας για να αναλάβω, με όλες τις προκλήσεις που μου έριξε, ο Τζεφ, ως συγγραφέας, φαίνεται να βγάζει το καλύτερο από εμένα ως ηθοποιό.”

Η Mays συνέχισε να υπογραμμίζει τις προκλήσεις της απεικόνισης ενός καταδικασμένου εγκληματία όπως ο Worboys, περιγράφοντας επίσης τον ρόλο ως «ένα τεράστιο πράγμα που πρέπει να αναλάβεις» και μια «πρόκληση υποκριτικής».

Η σταρ μοιράστηκε: “Σας ζητείται να εξανθρωπίσετε κάποιον που είναι κακός, ουσιαστικά. Είναι να ψάξετε κάτω από αυτούς τους τίτλους και να προσπαθήσετε να τον παίξετε με όσο το δυνατόν πιο τρισδιάστατο τρόπο.”

Ο Πόουπ είπε ότι ήξερε ότι η Μέις θα ήταν σε θέση να ανταπεξέλθει σε αυτήν την πρόκληση. Τι θα λέγατε, όμως, για το συναισθηματικό κόστος της ολίσθησης στον ρόλο του Worboy; «Υποτίμησα πόσο δύσκολο θα ήταν αυτό», είπε η Μέις στους δημοσιογράφους. “Έχω 26 χρόνια εμπειρίας ως επαγγελματίας ηθοποιός, αλλά δεν πρόκειται να σου πω ψέματα. Κατά καιρούς, έκανε τον φόρο του. Ήταν κάτι δύσκολο και ανησυχητικό να το απεικονίσω και πολύ απομονωτικό από τη φύση του.”

Η σκηνοθέτις Ford ρωτήθηκε για την περιγραφή της για την παράσταση ως μια δίκαιη και ισορροπημένη απεικόνιση του τι συνέβη στα θύματα του Worboy. «Απλώς αυτό ήταν ο καλύτερος τρόπος για να πεις την ιστορία», εξήγησε.

«Αναμφισβήτητα, αυτές οι γυναίκες αντιμετωπίστηκαν πολύ, πολύ άσχημα από την αστυνομία, … και αφηγούμαστε την ιστορία από τη σκοπιά τους», συνέχισε. “Αλλά υποθέτω ότι αυτό που εννοούσα με αυτό ήταν ότι δεν κουνάμε το δάχτυλο σε ένα άτομο, έναν αστυνομικό ή μια αστυνομική. Δεν πρόκειται για ένα συγκεκριμένο άτομο, αφορά ολόκληρο το σύστημα.”