Η Ισπανίδα καλλιτέχνις Bad Gyal θέλει να αισθάνεστε με το νέο της άλμπουμ Más Cara

Δεν χρειάζεται όλες οι μουσικές να έχουν κάποιο βαθύ, βαθύ νόημα, και αυτό ακριβώς πιστεύει ο Ισπανός καλλιτέχνης Bad Gyal. «Είμαι μια καλλιτέχνιδα που είναι περισσότερο μια ατμόσφαιρα», λέει.

«Η μουσική μου, είναι για τους ανθρώπους να διασκεδάζουν, είναι για το κλαμπ», εξηγεί The Hollywood Reporter πάνω από το Zoom. «Θα ήθελα απλώς ο κόσμος να με ξέρει ως κάποιον που φτιάχνει μουσική για να τον απολαύσει, να χορέψει και να χάσει λίγο από το άγχος, τη ρουτίνα και τις υποχρεώσεις που έχουμε μέρα με τη μέρα».

Μεγαλώνοντας στην Ισπανία, η 28χρονη τραγουδίστρια και τραγουδοποιός, της οποίας το πραγματικό όνομα είναι Alba Farelo, ήξερε πάντα ότι η μουσική και ο χορός ήταν μέρος της ταυτότητάς της. Αλλά μόλις μπήκε στην ενηλικίωση, έλκεται από τη νέα αστική μουσική σκηνή της Βαρκελώνης που εμπλουτίστηκε σε τοπικά είδη όπως η Rumba Catalana καθώς και το hip-hop, το reggaeton, το trap και το drill.

Εμπνεύστηκε ιδιαίτερα από το άλμπουμ της Rihanna το 2016, ΑΝΤΙκαι πώς πραγματικά έγειρε στην «καραϊβική ουσία και την ταυτότητά της», λέει. Τότε ήταν που ο Bad Gyal αποφάσισε, «Θα πρέπει να προσπαθήσω να κάνω το δικό μου», και ξεκάθαρα πέτυχε. Όχι μόνο έγινε μια από τις πιο σημαίνουσες φωνές της Ισπανίας, αλλά χτύπησε και μια χορδή παγκοσμίως με τη μουσική της που επαναπροσδιορίζει την κουλτούρα του dancehall, reggaeton και club, συμπεριλαμβανομένου του άλμπουμ της που μόλις κυκλοφόρησε. Ακριβότερος.

Παρακάτω, η Bad Gyal ανοίγει για τους στόχους της με Ακριβότεροςτι θέλει να μάθει ο κόσμος για εκείνη ως καλλιτέχνη, την επερχόμενη περιοδεία της, την αντίδρασή της στο άλμπουμ της χρονιάς του Bad Bunny στα Grammy, τη στόχευση της ισπανόφωνης κοινότητας στις ΗΠΑ και πολλά άλλα.

Μίλησε μου για την έμπνευση πίσω από το δεύτερο άλμπουμ σου, Ακριβότερος.

Η έμπνευση πίσω από το άλμπουμ είναι βασικά τα είδη που αγαπώ. Ένιωθα ότι είχα μεγάλη ελευθερία μπαίνοντας στο στούντιο. Λοιπόν, αυτό άκουγα, ας προσπαθήσουμε να κάνουμε ένα τραγούδι κομπα. Και τώρα ας παίξουμε με μερέντα ή μάμπο. Και τώρα πάμε να δοκιμάσουμε reggaeton από τη δεκαετία του 2000, που είναι ένα είδος, φυσικά, που με έχει επηρεάσει πολύ για την απήχηση που είχε και στη χώρα μου. Όταν ήμασταν στο γυμνάσιο, ένιωθα πραγματικά, πραγματικά ελεύθερος να παίξω με τα είδη που αγαπώ. Οπότε, βασικά, αυτές είναι οι εμπνεύσεις που μιλούν για τη μουσική.

Μετά την επιτυχία του ντεμπούτου άλμπουμ σας, Η Χαράτο 2024, πώς ελπίζατε να διαφοροποιήσετε το δεύτερο άλμπουμ σας από αυτό;

Έπαιξα με νέους ήχους και νέα είδη, αλλά με οργανικό τρόπο. Είμαι κάποιος που του αρέσει πολύ να ανακαλύπτει τη μουσική, οπότε έχω πάντα κάτι στο μυαλό μου που θέλω να δοκιμάσω. Φυσικά υπάρχουν νέα είδη που δεν δούλεψα στο πρώτο μου άλμπουμ, καθώς μιλούσα για την κόμπα, για παράδειγμα. Αλλά η μεγαλύτερη διαφορά είναι ο τρόπος που έχτισα την ομάδα. Το πρώτο μου άλμπουμ, ήταν περισσότερο από εμένα να πηγαίνω σε συνεδρίες στούντιο με πραγματικά ταλαντούχους παραγωγούς, να πηγαίνω λίγο στο Μαϊάμι και να ηχογραφώ με αυτόν τον παραγωγό, μετά με έναν άλλο παραγωγό, και μετά να το συντάσσω και να διαλέγω τα κομμάτια που αγαπώ περισσότερο.

Αυτή η διαδικασία ήταν λίγο διαφορετική. Φτιάξαμε μια ομάδα. Η δισκογραφική μου έκανε καταπληκτική δουλειά. Τους εμπιστεύτηκα και είχαν 100 τοις εκατό δίκιο. Μου παρουσίασαν πολλούς νέους παραγωγούς με τους οποίους δεν δούλεψα (πριν), αλλά αυτό ήταν κάτι που με έκανε πολύ χαρούμενο γιατί ένιωσα ότι η δισκογραφική μου με καταλάβαινε πραγματικά ως καλλιτέχνη, κατάλαβε την ταυτότητά μου και κατάλαβα ποιοι άνθρωποι ήδη στην επιχείρηση θα συνδέονταν μαζί μου και θα σεβόντουσαν την ταυτότητά μου την ίδια στιγμή που κάνουν το έργο να μεγαλώσει και να ακούγεται μεγαλύτερο. … Κάνω μουσική στα Ισπανικά, αλλά η μουσική που ακούω είναι τόσο διαφορετική και μου έμοιαζαν πραγματικά σε αυτήν την πλευρά. … Έτσι, αυτό κάνει τη διαδικασία πολύ πιο εύκολη, λιγότερο απογοητευτική όταν νιώθετε ότι μιλάτε την ίδια γλώσσα με όλους όσους βρίσκονται στο δωμάτιο.

Κατά τη δημιουργία του άλμπουμ, τι ήλπιζα προσωπικά να αφαιρέσεις Ακριβότερος?

Ήξερα ότι θα ήταν μια μαθησιακή εμπειρία για μένα. Όπως είπα, ήταν πολύ διαφορετικό στον τρόπο που δουλεύαμε τα τραγούδια. Επίσης, είναι η πρώτη φορά που δούλεψα με συγγραφείς. (Παλαιότερα,) ήμουν πάντα μαζί με τον παραγωγό και είναι η πρώτη φορά που πηγαίνω με συγγραφείς γιατί είχα ένα μικρό τραύμα με αυτό. Θυμάμαι νωρίτερα όταν υπέγραψα στις ΗΠΑ, προσπάθησαν να βάλουν συγγραφείς στο δωμάτιο που δεν με καταλάβαιναν, που δεν καταλάβαιναν ότι είμαι και τραγουδοποιός. Δεν είμαι απλώς ερμηνευτής. Έτσι, αυτή η εμπειρία ήταν εντελώς διαφορετική, οι τραγουδοποιοί που είχα, απλώς ενίσχυαν αυτό που είχα στο μυαλό μου, κατανοούσαν πλήρως τη γλώσσα μου, τα θέματα, τα πράγματα που είναι μέσα στο μυαλό μου, την καρδιά μου και απλώς μου έδιναν περισσότερους πόρους για να εκφραστώ χωρίς να αλλάξω την ταυτότητά μου. Επίσης, να ξέρω πότε να βάζω ιδέες και μετά να ξέρω πού να σιωπήσω και να με αφήσω να γράψω και να εκφραστώ.

Για όσους ίσως ανακαλύψουν τη μουσική σας για πρώτη φορά με αυτό το νέο άλμπουμ, τι θέλετε να ξέρουν για εσάς ως καλλιτέχνη;

Μου αρέσει η μουσική μου να κάνει τον κόσμο να με γνωρίσει πριν από τα λόγια μου, γιατί στο τέλος της ημέρας, νιώθω σαν να είμαι ένας καλλιτέχνης που είναι περισσότερο μια ατμόσφαιρα. Δεν είμαι concept artist. Δεν είμαι ένας καλλιτέχνης που αναζητά έμπνευση μέσα από μια συγκεκριμένη ιδέα, αυτό είναι σαν μια πολύ διανοητική και (βάσει) βαθιάς έρευνας. Όχι, (η μουσική μου είναι) περισσότερο σαν ατμόσφαιρα. Η μουσική μου, είναι για να διασκεδάζει ο κόσμος, είναι για το κλαμπ. Απλώς θα ήθελα ο κόσμος να με ξέρει ως κάποιον που φτιάχνει μουσική για να τον απολαύσει, να χορέψει και να χάσει λίγο από το άγχος, τη ρουτίνα και τις υποχρεώσεις που έχουμε μέρα με τη μέρα.

Έχετε κάποιο αγαπημένο τραγούδι στο άλμπουμ;

Είναι δύσκολο να διαλέξω ένα, αλλά αν έπρεπε να πω ένα, θα έλεγα “Un Coro y Ya :)”, γιατί πραγματικά είχαμε την ατμόσφαιρα των ’90s και του 2000. Ήταν κάτι που δεν είχα κάνει πριν. Είμαι λάτρης του beat και του πόσο μουσικό είναι.

Μεταξύ της σύνθεσης τραγουδιών, της ηχογράφησης, της ερμηνείας και των γυρισμάτων μουσικών βίντεο, έχετε κάποιο αγαπημένο κομμάτι για το να είστε καλλιτέχνης;

Τραγουδοποιία, σίγουρα. Μου αρέσει να είμαι στο στούντιο.

Είναι μάλλον ένα καθαρτικό συναίσθημα εκεί μέσα.

Είναι πιο οικείο. Είναι κάτι σαν θεραπεία για μένα. Μερικές φορές υπάρχουν σημεία αυτής της δουλειάς όπου πρέπει να προβάλλετε τον εαυτό σας έξω, (και) ανάλογα με το σημείο που βρίσκεστε στη ζωή σας, (αυτό) μπορεί να είναι λίγο ανήσυχο ή μπορεί να αισθάνεστε μεγαλύτερη πίεση. Το απολαμβάνω κι εγώ. Δεν είναι σαν να με πιάνει πανικός να είμαι δημόσιο πρόσωπο ή οτιδήποτε άλλο, αλλά είναι κάτι που πρέπει να μάθεις να αντιμετωπίζεις. Και νιώθω ότι το στούντιο είναι πάντα το ασφαλές μέρος μου, κάπου όπου μπορώ να είμαι 100 τοις εκατό ο ίδιος, (να μην) κριθώ, απλώς να δημιουργήσω.

Εκτός από το νέο σας άλμπουμ, ξεκινάτε και μια περιοδεία φέτος. Τι μπορείτε να πειράξετε γι’ αυτό και πιστεύετε ότι θα κάνετε κάποιες παραστάσεις στις ΗΠΑ αργότερα φέτος;

Θα ήθελα να είναι νωρίτερα, αλλά από τη νέα νομοθεσία για την εργασία στις ΗΠΑ και τις βίζες, πρέπει να το αναβάλουμε λίγο. Νομίζω ότι θα είναι μετά το καλοκαίρι, πιθανώς μόνο και μόνο λόγω όλων αυτών των πραγμάτων που πρέπει να ρυθμίσουμε για να ταξιδέψουμε σωστά. Δεν θέλω να πω πολλά (για την περιοδεία), αλλά φυσικά θα ακούσουν τα νέα τραγούδια, τη σκηνή που δουλεύουμε, είμαι πολύ χαρούμενος γι’ αυτό. Είναι τόσο διαφορετικό από οποιαδήποτε περιοδεία που έχω κάνει. Ήθελα να δοκιμάσω κάτι διαφορετικό για αυτές τις περιοδείες, (όσον αφορά τη) σκηνή, χορογραφίες, φώτα, χρωματική παλέτα, τα πάντα. Είναι πραγματικά νέο, πραγματικά αναζωογονητικό για μένα.

Η ισπανόφωνη μουσική περνά επιτέλους τη στιγμή που της αξίζει στον mainstream χώρο. Ως καλλιτέχνης που βλέπει την απήχηση που έχει σε όλο τον κόσμο, τι σημαίνει αυτό για εσάς;

Το λατρεύω! Και έχουμε μια μοναδική ατμόσφαιρα όταν ακούς λάτιν μουσική σε ένα πάρτι, ακόμα κι αν είναι ρέγκετον ή σάλσα ή μερένγκα ή dembow, δημιουργεί μια διαφορετική ενέργεια. Και καταλαβαίνω γιατί το λατρεύουν άνθρωποι από τόσους πολλούς πολιτισμούς. Εγώ, είμαι Ισπανός. Δεν είμαι καν από την Καραϊβική, αλλά φυσικά η ιστορία της χώρας μου που δέχεται αυτό το είδος μουσικής πηγαίνει λίγο πιο μακριά. Μεγαλώσαμε με πολύ ρέγκετον. Αλλά αυτό είναι σίγουρα κάτι που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε, η ατμόσφαιρα που απλώνει αυτή η μουσική. Συνδέεται με διαφορετικούς τύπους ανθρώπων από διαφορετικά μέρη σε όλο τον κόσμο, διαφορετικούς πολιτισμούς, διαφορετικές εθνότητες, και αυτό είναι το πιο όμορφο πράγμα.

Συγκεκριμένα, ο Bad Bunny είχε κάνει τεράστια κύματα για τη λάτιν μουσική και την ισπανόφωνη κοινότητα. Ποια είναι η αντίδρασή σας βλέποντας τον αντίκτυπο που έχει κάνει, από την κατοικία του στο Πουέρτο Ρίκο, μέχρι το άλμπουμ της χρονιάς που κέρδισε στα Grammy μέχρι το πρωτοσέλιδο του Super Bowl;

Είναι τόσο εμπνευσμένος. Όταν είδα το residency στο Πουέρτο Ρίκο, ακόμη και πριν πάω στο “La Casita”, κόντεψα να δακρύσω γιατί είναι τόσο, τόσο, τόσο εμπνευσμένο. Και το γεγονός ότι έκανε τον πολιτισμό του να έχει αυτόν τον σεβασμό και την αγάπη και τον θαυμασμό σε όλο τον κόσμο. Επίσης, ως καλλιτέχνης και η ιστορία του, είναι τόσο εμπνευσμένη για όλους μας. Φυσικά, βλέποντάς τον στα Grammy και κέρδισε τρία Grammy, ήταν σαν μαγικό. Δεν θα μπορούσα να είμαι πιο χαρούμενος. Δεν είναι καν φίλος μου. Μόλις τον συνάντησα μια φορά. Θα ήθελα να γίνει φίλος μου, στην πραγματικότητα (γέλια). Αλλά ένιωσα ότι ήταν αδερφός μου ή κάτι τέτοιο όταν τον είδα να κερδίζει. Είναι σαν, “Ω, θέλω να κλάψω. Του αξίζει τόσο πολύ. Είναι μια τόσο μαγική στιγμή”, γιατί το έκανε τόσο σωστά.

Δεδομένου του τρέχοντος πολιτικού κλίματος στις ΗΠΑ και της στόχευσης της ισπανόφωνης κοινότητας και των μεταναστών, πιστεύετε ότι αυτό καθιστά τις νίκες Grammy του Bad Bunny ακόμα πιο σημαντικές και εντυπωσιακές;

Εκατό τοις εκατό. Θέλω να πω, νιώθω ότι είναι απλώς ένας ακόμα πιο ξεκάθαρος τρόπος να πω, ότι αυτό δεν έχει κανένα νόημα. Για παράδειγμα, είστε συνδεδεμένοι με τον πραγματικό κόσμο; Είστε ενήμεροι για το τι συμβαίνει; Νιώθω σαν την Αμερική — δεν μένω εκεί — αλλά ποιοι είναι στην πραγματικότητα οι Αμερικανοί; (γέλια.) Ξέρεις τι εννοώ; Η Αμερική είναι αυτό που είναι λόγω του μείγματος πολιτισμού της, του μείγματος των ανθρώπων που μετανάστευσαν (εκεί) και δημιούργησαν τη χώρα, επομένως δεν έχει κανένα νόημα να προσπαθήσουμε να είμαστε (αφαιρώντας) τους ίδιους ανθρώπους που έχτισαν τη χώρα. Είναι Αμερικανοί. Ίσως είναι ακόμη πιο Αμερικανοί από άλλους Αμερικανούς επειδή είναι οι άνθρωποι που την έκαναν Αμερική. Και το γεγονός ότι το Bad Bunny κυριαρχεί στα πάντα, είναι απλώς ένα ξεκάθαρο παράδειγμα. Οπότε φυσικά είμαι σούπερ κατά του ICE, είμαι σούπερ ενάντια σε όλα όσα συμβαίνουν. Είναι πραγματικά λυπηρό και δεν έχει κοινή λογική για μένα.

Όταν κάνετε ένα διάλειμμα από τη δουλειά και τις παραστάσεις, πώς σας φαίνεται η τέλεια μέρα;

Μου αρέσει αυτή η ερώτηση. Η τέλεια μέρα μου θα ήταν να ξυπνάω, να πηγαίνω στο γυμναστήριο, να πίνω τον καφέ μου, το πρωινό μου στην παραλία ή σε μια πισίνα ενώ βγαίνω λίγος ήλιος, απλά απολαμβάνοντας τη μέρα. Είμαι Ιχθύς, οπότε αυτή είναι 100% η τέλεια μέρα μου. Και μετά από αυτό, απλά ετοιμάσου, φόρεσε μερικά ρούχα που με κάνουν να νιώθω όμορφα και πήγαινε να δειπνήσω σε ένα ωραίο εστιατόριο και να πιεις μερικά ποτά, ίσως να το αφήσεις εκεί, ίσως να πάω στο κλαμπ αν υπάρχει κάτι ενδιαφέρον. Αυτή θα ήταν η τέλεια μέρα μου. Αν είχα χρόνο, λίγο ψώνια. Λατρεύω τη Νέα Υόρκη για ψώνια (γέλια). Ίσως τη μισή μέρα στο Μαϊάμι και μετά την άλλη μισή στη Νέα Υόρκη (γέλια).

Κοιτάζοντας πίσω στη μέχρι τώρα καριέρα σας, υπάρχει κάποια στιγμή για την οποία είστε πιο περήφανοι;

Θα έλεγα την πρώτη φορά που πούλησα ένα γήπεδο 20.000 θέσεων, γιατί από εκεί άλλαξαν όλα. Είναι μια από τις καλύτερες ανταμοιβές για έναν καλλιτέχνη μόνο και μόνο να βλέπει την πρόοδο και να του αρέσει: «Εντάξει, αυτός είναι ο τύπος κοινού με τον οποίο συνεργάζομαι αυτή τη στιγμή. Δεν πρόκειται να κάνω άλλο κλαμπ ».

Αν έπρεπε να περιγράψεις τι κάνει τον Bad Gyal Bad Gyal, τι θα έλεγες;

Δεν ξέρω άλλη συνταγή από το να είμαι ο εαυτός μου, ειλικρινά.