Υποτίθεται ότι ήταν η πρώτη γυναίκα με την οποία κοιμήθηκα – μέχρι που είπε το όνομά της

«Είναι μόνη η Νατάσα;»

Τα μάτια μου πέρασαν γρήγορα από τον καφέ μου στο ραντεβού μου που καθόταν μπροστά μου.

μέτωπο, μπερδεμένος

«Νατάσα;» Ρώτησα σαν να μην ήξερα τι ήταν, αλλά το κατάλαβα. Η Νατάσα ήταν φίλη μου – και νόμιζα ότι είχα δει κάποια σαν τη Σάρα πρόσφατα.

«Ω, ξέρεις. Νατάσα Αυτή με τα μακριά καστανά μαλλιά που κάνει γιόγκα…»

Προσπαθώντας να με πείσει ότι ήθελε να μάθει για κάποιον άλλο, είπα «όχι, δεν νομίζω», αναστενάζοντας αβέβαια.

Μάλιστα, η Νατάσα ήταν πολύ μοναδική και η Σάρα ήταν σίγουρα ο τύπος της. Αλλά αυτό που δεν ήθελα να κάνω ήταν να πω το ραντεβού μου – το κορίτσι που είχα τσακίσει για μήνες.

Δεν ήταν εκείνη η μέρα – ήταν μια αποστολή διερεύνησης γεγονότων και δεν ήμουν εγώ ο στόχος.

Πριν από τρεις μήνες, θα έβγαινα αμφιφυλόφιλος και δεν θα έβγαινα ραντεβού με σύγχρονους άντρες – ούτως ή άλλως όχι για λίγο.

Όλοι οι φίλοι μου είτε ανακατεύτηκαν μαζί μου είτε αποδείχτηκαν σύμμαχοι – ήταν μια τεράστια στιγμή και μπήκα στην ομάδα LGBT+.

Η Νατάσα κι εγώ γίναμε τακτικοί στη βραδιά queer ποίησης, που ήταν η πρώτη φορά που είδα τη Σάρα να περνάει νευρικά το χέρι της στα μαλλιά της και να ρίχνει ένα σημείωμα. Παρακολούθησα καθώς ο οικοδεσπότης φώναζε το όνομά του και πλησίασα στο μικρόφωνο.

Μετά έγινα κλισέ και έπεσα σε έναν ποιητή.

Η Σάρα διάβασε κάτι που την αφορούσε και τη φανταζόμουν να γράφει για μένα μια μέρα. Κάποια στιγμή τον είδα να με κοιτάζει και ένιωσα σαν να ήταν κλειστά τα μάτια του.

Μετά την παράσταση, η Σάρα και εγώ μιλήσαμε. Ξεχύθηκα πάνω από την ποίησή του και του είπα ότι θα επιστρέψουμε την επόμενη εβδομάδα. Υποσχέθηκε ότι θα ήταν εκεί και μου έδωσε ένα χρόνο.

Στο δρόμο για το σπίτι, είπα στη Νατάσα ότι ήθελα να πάρω τη Σάρα ραντεβού και φώναξε πανικόβλητη. Ως έφηβοι, πηδήσαμε στο λεωφορείο και μιλούσαμε μέχρι το σπίτι.

Την επόμενη εβδομάδα είδα τη Σάρα σε μια βραδιά ποίησης. Καθίσαμε μαζί, ήπιαμε και βλέπαμε παραστάσεις. Με ρώτησε πού ήταν η Νατάσα και της είπα ότι ήμουν απασχολημένη.

Η Σάρα έγνεψε καταφατικά και γρήγορα άλλαξε τη συζήτηση – την έβαλα με ευγενικό τρόπο ρωτώντας για τη Νατάσα και ένιωσα μια σπίθα ανάμεσά μας.

Λίγες εβδομάδες αργότερα, η Σάρα και εγώ πλέκαμε κάθε μέρα για το τίποτα και τα πάντα.

Του είπα ότι δεν είχα ξαναπάει με γυναίκα. «Πρέπει να το φτιάξουμε!» που απάντησε

Η καρδιά μου σταμάτησε. Σκεφτόμασταν ακόμη να μαζευτούμε μια γάτα – δεν είχαμε καν βγει ραντεβού.

Κοιτάζοντας πίσω, τη βλέπω να χρησιμοποιεί τη συσκευή μου πάνω της για να πλησιάσει τη Νατάσα.

Πάντα τη ρωτούν για τη Νατάσα που – Αυτό είναι για φιλία.

Μετά από μερικούς μήνες που στέλνω μηνύματα στη Σάρα κάθε μέρα, τελικά το έκανα. Ρώτησα γράφοντας: “Θέλεις ραντεβού μαζί μου;”

Κοίταξα ξανά το γκρι τικ στο μπλε WhatsApp – και τίποτα. Πέταξα δραματικά το τηλέφωνο στο κρεβάτι μου και άρχισα να καλώ πριν ακούσω το συνηθισμένο βόμβο του τηλεφώνου μου.

«Ναι, θα πάρω έναν καφέ :)» απάντησε τελικά.

Υπήρχε κάτι σε αυτό το πρόσωπο και το χαμόγελο που με ανησύχησε – δεν είχε χρησιμοποιήσει ποτέ emojis, έτσι ένιωθε – αλλά το έβγαλα, υποθέτοντας ότι συμμεριζόταν τη νευρικότητά μου.

Αλλά κάθομαι σε ένα καφενείο εκείνο το απόγευμα ότι ενθουσιασμό σύντομα έσβησε

Πριν καν ρωτήσει η Σάρα για τη Νατάσα, τα πράγματα ήταν άβολα. Είχαμε γνωριστεί πολλές φορές και δεν είχε νιώσει ποτέ αναγκασμένη – αλλά εκείνη τη μέρα ένιωθε σαν να μην ήθελε να είναι εκεί.

Μετά με ρώτησε ποιο ήταν το φύλο της Νατάσα και αυτό έκανε την καρδιά μου να χάσει ένα ρυθμό. Κατάλαβα γιατί ήμουν εκεί, γιατί είχε περάσει μήνες στέλνοντάς μου μηνύματα και φλέρταρε μαζί μου.

Ήθελε τον φίλο μου, όχι εμένα.

Η μέρα τελείωσε γρήγορα και πήγα σπίτι απογοητευμένος. Δεν μου έστειλε μήνυμα το βράδυ. Η μέρα πέρασε και ακόμα τίποτα.

Δεν το είπα στη Νατάσα γιατί δεν ήθελα να τη γνωρίσω – ένιωσα ντροπή που η πρώτη γυναίκα που αγάπησα δεν με έφερε πίσω. Γίνεται άσχημο και η ανάγκη μου γίνεται.

Στην αρχή ένιωθα ένοχος που στέρησα τη Νατάσα την εξουσία, αλλά έθαψα το συναίσθημα.

Και αποδείχτηκε ότι δεν ένιωθα καθόλου άσχημα.

Τελικά, μετά από μια εβδομάδα, το έμαθα από άλλους φίλους Η Νατάσα και η Σάρα άρχισαν να βλέπονται. Δεν με άγγιξαν κανένα, όχι, με έκοψαν και οι δύο.

Ήμουν συντετριμμένος. Δεν έχασα απλώς τη συσκευή μου – ο φίλος μου ήταν φαντάσματα κι εμένα

Σταμάτησα σε εκείνες τις ποιητικές βραδιές και μου πήρε πολύ καιρό να αρχίσω να βγαίνω ξανά. Τελικά, βρήκα μια γυναίκα περίπου οκτώ μήνες μετά από μια άλλη Σάρα – που δεν λέει ψέματα, δεν νοιάζεται και δεν βάζει τα πρώτα μου συναισθήματα.

Κατάλαβα ότι πρόσφατα είχα τραυματιστεί από ένα κακό κακό. ότι δεν ήμουν αξιαγάπητος. Είναι μακριά.

Ένα μήνα μετά τη νέα σχέση, άκουσα από τη Νατάσα – η Σάρα την απάτησε και έβγαινε με κάποιον άλλο. Μου ζήτησε συγγνώμη και βελτιώσαμε τη φιλία μας. Αλλά το όλο θέμα με έκανε πιο προσεκτικό σε κάθε σχέση.

Ήμουν η Σάρα – αλλά είμαι σίγουρος ότι δεν θα περπατήσω ξανά, είτε από φίλη είτε από πιθανή αγάπη.

Και έτσι ήταν πάντα.

* Τα ονόματα έχουν αλλάξει

Δημοσιεύθηκε αρχικά στις 10 Ιανουαρίου 2026

Έχετε κάποια ιστορία που θα θέλατε να μοιραστείτε; Επικοινωνήστε στέλνοντας email στο Ross.Mccafferty@metro.co.uk.

Μοιραστείτε τις απόψεις σας στα σχόλια παρακάτω.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Συναντηθήκαμε στην κηδεία του πατέρα του – και κοιμήθηκε εκείνο το βράδυ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Αρχίσαμε να κάνουμε σεξ – μετά την κάναμε facetime

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Ήμουν στην εκκλησία του LDS – δεν υπάρχει τίποτα σαν το Secret Lives of Mormon Wives

Προσθήκη ως προτιμώμενη πηγή