Καθισμένος στο γραφείο του υπεύθυνου φροντίδας στο σπίτι που μόλις είχα δει, ένιωσα κάτι που δεν ένιωθα εδώ και πολύ καιρό όταν ήμουν στη μαμά μου: ανακούφιση.
Ήταν ένα πραγματικά υπέροχο μέρος – ζεστό και φιλόξενο, με καθημερινές δραστηριότητες, θρεπτικό φαγητό, ένα δωμάτιο με μπάνιο και όμορφους κήπους για εξερεύνηση.
Σε αυτό το σημείο συνειδητοποίησα ότι η μητέρα μου Νταϊάνα, η οποία διαγνώστηκε με άνοια το 2019, είχε περισσότερα από όσα μπορούσα να της δώσω. αλλά η μετακόμισή της στο σπίτι εξακολουθούσε να είναι προδοσία. Τώρα που είχα δει ένα μέρος για τον εαυτό μου, τελικά πίστεψα ότι ήταν καλύτερο και για τους δυο μας.
«Λοιπόν, αν είστε στην ευχάριστη θέση να προχωρήσετε», είπε το προσωπικό, «θα χρειαστούμε αποδείξεις ότι έχετε 300.000 £ σε περιουσιακά στοιχεία και μπορείτε να πληρώνετε 8.200 £ το μήνα».
Οποιαδήποτε θεραπεία ένιωσα γρήγορα μετατράπηκε σε πανικό. Μερικά δευτερόλεπτα νοητικής αριθμητικής μου είπαν ότι κοιτάζαμε σχεδόν 100.000 £ ετησίως.
Ήξερα επίσης ότι δεν θα ήμουν φθηνή να ζήσω στο αυτοκίνητο κάποιου όπως οι ανάγκες της μάνας, μέτριας άνοιας – ακόμα κι αν δεν ζούσαμε καν σε ένα μονόκλινο δωμάτιο, δεν χρειαζόμασταν χώρο.
Η εταιρεία σας προειδοποιεί για το συναισθηματικό τραύμα της άνοιας. Όλοι γνωρίζουμε ότι το να βλέπεις κάποιον που αγαπάς να αποτυγχάνει μπορεί σιγά σιγά να απομακρύνει μια οικογένεια. Όταν διαγνώστηκε ο Mummius, οι φόβοι του ήταν προφανείς: θα συναντούσε ποτέ τα εγγόνια του; Πώς θα αντιμετώπιζα αν σταματούσε να με αναγνωρίζει;
Αυτό που δεν φανταζόμασταν πραγματικά θα μπορούσε να προκαλέσει οικονομική καταστροφή. ΑΠΛΟ ίσως – αλλά, αποδεικνύεται, πολύ συνηθισμένο. Κάθε φορά που λέω σε φίλους πόσο κοστίζει η αυτοφροντίδα, η αντίδραση είναι πάντα η ίδια: σοκαρισμένη.
και το θέμα με την άνοια είναι ότι μπορεί να είναι αργή. Οι οικογένειες δεν χρειάζεται να αντιμετωπίσουν λογαριασμούς των 100.000 λιρών μόνο μία φορά, αλλά κάθε χρόνο, μερικές φορές για το μεγαλύτερο μέρος μιας δεκαετίας.
Ήμουν μόνος όταν αναγκάστηκα να αναλάβω τη φροντίδα της άνοιας του κόσμου, για να ανακαλύψω πόσο σκληρά μπορεί να αποδειχθεί το γήρας.
Στην Αγγλία, εάν έχετε περισσότερες από 23.250 £ σε αποταμιεύσεις ή περιουσιακά στοιχεία, αναμένεται να επενδύσετε στη φροντίδα σας. Μια ζωή με προσεκτική αποταμίευση, εξόφληση του στεγαστικού δανείου, αποταμίευση για συνταξιοδότηση, παιδιά, εγγόνια, γίνεται ξαφνικά ο λόγος για τον οποίο αποκλείεστε από τη βοήθεια.
Μερικοί άνθρωποι έχουν κάποιες συνέπειες. Τα άτομα με άνοια μπορούν συχνά να ζητήσουν Επίδομα Παρακολούθησης, όχι επίδομα δοκιμαζόμενων πόρων, για να βοηθήσουν στις ανάγκες φροντίδας τους. Αλλά σε σύγκριση με τους μισθούς των 8.000 λιρών ή 9.000 λιρών το μήνα, μπορεί να είναι σαν να ρίχνεις ένα φλιτζάνι νερό σε μια φωτιά στο σπίτι.
Οι οικογένειες ενημερώνονται επίσης για τη φροντίδα που χρηματοδοτείται από το NHS Continuum of Care για άτομα με σημαντικές ιατρικές ανάγκες. Όμως η άνοια βρίσκεται στη γκρίζα ζώνη μεταξύ «υγείας» και «κοινωνικής» φροντίδας.
Για να ελεγχθεί, η ανάγκη του ανθρώπου πρέπει να θεωρείται πρωτίστως πρόβλημα υγείας παρά κοινωνική – μια διάκριση που μπορεί να αισθάνεται σχεδόν φιλοσοφική όταν κάποιος δεν μπορεί πλέον να πλύνει ή να αναγνωρίσει τα παιδιά του. Πολλές οικογένειες περνούν μήνες προσφεύγοντας στα δικαστήρια, μόνο για να τους πετάξουν έξω.
Και τότε το ερώτημα είναι: Τι συμβαίνει όταν τα χρήματα αποτυγχάνουν;
Μετά από χρόνια καταβολής τελών ηλιακής ενέργειας, πολλοί άνθρωποι διαπιστώνουν ότι δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι ο συγγενής τους θα μπορεί ακόμη και να μείνει στο σπίτι με την ίδια φροντίδα μόλις χρειαστούν το σχέδιο χρηματοδότησης. Ορισμένα σπίτια λαμβάνουν τιμές τοπικής αρχής. Άλλοι απαιτούν από τις οικογένειες να πληρώνουν ακριβά πρόσθετα και οι κάτοικοι αναγκάζονται να μετακινηθούν εντελώς.
Ακριβώς όπως κάποιος με άνοια χρειάζεται περισσότερο σταθερότητα και εξοικείωση, μπορεί επίσης να αφαιρέσει τα οικονομικά.
Η πλοήγηση στο κόστος της φροντίδας για την 79χρονη μητέρα μου είναι περίπλοκη και υπάρχει κάτι πολύ άβολο στο να παραδίδω τα επιτεύγματα της ζωής σε λογαριασμούς ταμιευτηρίου, περιουσιακά στοιχεία και οικονομικές καταστάσεις σε στενούς αγνώστους.
Η μούμια ξόδεψε χρόνια δημιουργώντας προσεκτικά αποταμιεύσεις για τη συνταξιοδότηση, συζητώντας συχνά μια μελλοντική «τρύπα της θάλασσας» όπου πίστευε ότι θα μπορούσε επιτέλους να επιβραδύνει και να απολαύσει τη ζωή μετά από μια δεκαετία δουλειάς και καθήκοντος.
Αλλά περάσαμε τον πρώτο χρόνο φροντίζοντας το σπίτι μέσω αποταμίευσης, πριν το αγοράσουμε εντελώς στην αγορά για περίπου πέντε χρόνια. Μετά από αυτό, το μέρος είναι άγνωστο.
Υπάρχει κάτι πολύ λυπηρό στο να ξέρεις ότι τα χρήματα που δούλεψες τόσο σκληρά για να εξοικονομήσεις δεν καταλήγουν ποτέ με τον τρόπο που προορίζονταν. Αυτό που προοριζόταν να αντιπροσωπεύει την ελευθερία και την ανεξαρτησία στη μετά θάνατον ζωή έγινε το τίμημα της ασφάλειας και της φροντίδας.
Λογικά, ξέρω ότι τα χρήματα εξακολουθούν να τον εξυπηρετούν, αλλά συναισθηματικά είναι δύσκολο να μην πονέσει για το μέλλον που οραματίζεται για τον εαυτό του – και, αν είμαι απόλυτα ειλικρινής, θα φανταζόμουν ακόμη και το μέλλον: αμμώδη σάντουιτς με τη μαμά και τα παιδιά μου στην παραλία, τις συνήθεις αναμνήσεις που σιωπηρά υποθέτεις ότι θα έχεις χρόνο να φτιάξεις.
Εξήγησε τη φροντίδα των οικονομικών του νοικοκυριού
Δεύτερος Lauren Pates, Ανώτερη Επιστημονική Υπεύθυνη για την υγεία και την κοινωνική περίθαλψη στην Εταιρεία του ΑλτσχάιμερΕίναι καλή ιδέα να εξερευνήσετε όλες τις επιλογές περιποίησης νωρίς. «Αυτό βοηθά στην οικοδόμηση μιας σαφής κατανόησης του τι είναι διαθέσιμο και του συναφούς κόστους», εξηγεί.
Το αν η φροντίδα στο σπίτι είναι η σωστή επιλογή για ένα άτομο με άνοια μπορεί να είναι δύσκολο. Μερικοί άνθρωποι με άνοια θα μπορούν να παίρνουν αποφάσεις μόνοι τους, αλλά οι περισσότεροι θα χρειαστεί να εργαστούν για αυτούς.
Η Εταιρεία Αλτσχάιμερ έχει σχεδιασμό και έλεγχο που διερευνά τις κύριες αιτίες, μπορεί να εξετάσει την κατ’ οίκον φροντίδα, όπως ατυχήματα και ακράτεια, και τρόπους κάλυψης των αναγκών που μπορούν ενδεχομένως να καλυφθούν στο σπίτι.
Για ορισμένους, αυτές οι λύσεις μπορεί να μην λειτουργούν ή τα οφέλη του σπιτιού τους μπορεί τελικά να αντισταθμιστούν από τον κίνδυνο. Η συζήτηση με ειδικούς θα σας βοηθήσει να καταλάβετε τι είναι καλύτερο για το αγαπημένο σας πρόσωπο ».
Η Λόρεν προσθέτει ότι η τοπική αρχή μπορεί να πραγματοποιήσει οικονομική αξιολόγηση εάν ένα άτομο με άνοια φορολογηθεί για υποστήριξη. Εάν είναι επιλέξιμη, η τοπική αρχή πρέπει να παρέχει τουλάχιστον έναν οίκο φροντίδας που να καλύπτει τις ανάγκες του ατόμου εντός του δικού του προϋπολογισμού.
Εάν δεν πληροί τις προϋποθέσεις, το άτομο θα υπολογίζεται ως αυτοχρηματοδοτούμενος, δηλαδή θα πρέπει να καλύψει μόνος του όλες τις αμοιβές.
«Καθώς αυτό επιτρέπει συχνά στα σπίτια φροντίδας ηλικιωμένων να επιλέξουν, μπορούν ακόμα να διεκδικήσουν επιδόματα αναπηρίας, όπως επίδομα παρακολούθησης, για να υποστηρίξουν ένα μικρό μέρος του κόστους».
Οι επενδυτές θα πρέπει επίσης να εξετάσουν πόσο καιρό θα διαρκέσουν τα χρήματά τους. “Εάν τα κεφάλαιά τους πέσουν κάτω από το όριο και στη συνέχεια χρειαστούν υποστήριξη από την τοπική αρχή, μπορεί να τους ζητηθεί να μετακομίσουν σε ένα πιο προσιτό σπίτι εάν οι ανάγκες τους μπορούν να καλυφθούν αλλού”, προσθέτει. Η Λόρεν.’ Καθώς οι κινήσεις των ατόμων με άνοια μπορεί να είναι ιδιαίτερα ενοχλητικές, αυτό θα πρέπει να αποφεύγεται όπου είναι δυνατόν.
Μπορείτε να επικοινωνήσετε με την Ένωση Αλτσχάιμερ για να παράσχετε συμβουλές και υποστήριξη από ειδικούς. Για βοήθεια ή δωρεά, καλέστε στο 0333 150 456 και επισκεφθείτε alzheimers.org.uk
Αλλά πιο σοβαρό από το οικονομικό κόστος είναι το συναισθηματικό κόστος: να καθίσουμε και να υπολογίσουμε πόσο καιρό μπορούμε να ζήσουμε Μούμια.
Με έπιασε το έγκλημα της προσπάθειας να ζήσω την επόμενη δεκαετία. Ακολουθεί η αμηχανία και η υπενθύμιση του πόσο τυχερός είναι που την έχει καθόλου.
Το κόστος της περίθαλψης έχει έναν τρόπο να καταθλίβει τους ηλικιωμένους, να μειώνει τους ανθρώπους στα νούμερα, τα κατώφλια και τα αποδεικτικά μέσα για το άτομο που ήταν κάποτε – και εξακολουθούν να είναι.
Μερικές μέρες, η μαμά χαμογελά ακόμα όπως πάντα. Εξακολουθεί να απλώνει το χέρι όταν φοβάται. Ακόμα χαμογελάει όταν βλέπει τα εγγόνια του. Εκείνες οι στιγμές μου θυμίζουν ότι η άνοια αλλάζει τον άνθρωπο, αλλά δεν τον σβήνει.
Και ίσως αυτό είναι που κάνει τα μέρη της οικονομικής φροντίδας να αισθάνονται τόσο απάνθρωπα. Επειδή, ενώ το σύστημα βλέπει αγαθά, κατώφλια και προσιτές τιμές, οι οικογένειες εξακολουθούν να βλέπουν μόνο τη μαμά τους.
Σήμερα, η Ella συμμετέχει στο Life Metro Challenge περπατώντας 50 χιλιόμετρα στο Cotswolds για να συγκεντρώσει ζωτική ευαισθητοποίηση και χρήματα για την Εταιρεία του Αλτσχάιμερ. Εάν θέλετε να κάνετε δωρεά στην Ella και στους άλλους οδοιπόρους μας, πραγματοποιώντας πάνω από 1000 χιλιόμετρα μεταξύ τους αυτό το Σαββατοκύριακο, κάντε κλικ εδώ.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Παντρεύτηκα ένα bot τεχνητής νοημοσύνης – η γυναίκα μου δεν με πειράζει καθόλου
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Όταν ο Jon Snow μοιράζεται τη διάγνωση του Αλτσχάιμερ, εδώ είναι τα πρώτα σημάδια που πρέπει να αναζητήσετε.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Επίθεση στα 35.000 πόδια: Η ανησυχητική άνοδος της σεξουαλικής χυδαιότητας στον ουρανό