Πώς το «The Death of Robin Hood» επανεφευρίσκει έναν θρυλικό παράνομο

Στο πλαίσιο της έρευνας για τη νέα του ταινία Ο θάνατος του Ρομπέν των ΔασώνΟ συγγραφέας-σκηνοθέτης Michael Sarnoski εμβάθυνε σε μια σειρά διαλέξεων μεσαιωνικής-αγγλικής ιστορίας. Αυτά τα μαθήματα παρείχαν ένα καθηλωτικό παράθυρο στον κόσμο που ο Sarnoski επρόκειτο να φέρει στην οθόνη, με μια ιδιαίτερη πρόκληση για τη συμβατική σοφία να αποδεικνύεται ιδιαίτερα ηχηρή.

«Σκέφτεστε τις μεσαιωνικές μάχες ως ιππότες με λαμπερές πανοπλίες, καβαλάρηδες πάνω σε άλογα, αλλά τις περισσότερες φορές ήταν απλώς αγρότες που χτυπούσαν ο ένας τον άλλον μέχρι θανάτου με φτυάρια στη λάσπη», λέει τώρα ο Σαρνόσκι. Αυτή η διορατικότητα ενέπνευσε το όραμά του για το πώς ήθελε να αποτυπώσει τη δράση στην ταινία του: “Μόλις μερικοί ηλικιωμένοι, προσπαθώντας απεγνωσμένα να σκοτωθούν ο ένας τον άλλο στη λάσπη – αυτή ήταν η βασική ιδέα. Πώς να το απογυμνώσουμε στα βασικά του;”

Αυτή η κινητήρια ερώτηση μιλάει Ο θάνατος του Ρομπέν των Δασών ως σύνολο. Η σκληρή ταινία μπορεί να φαίνεται να προσφέρει μια απομάκρυνση από τον τυπικό, αιματηρό ρόλο του ομώνυμου παράνομου σε ταινίες και τηλεόραση, αλλά για τον Σαρνόσκι, αντανακλά την ειλικρινή σχέση του με το υλικό από την παιδική του ηλικία. Λάτρευε την έκδοση της Disney του 1973 ως παιδί. Ήταν ακόμη μικρός όταν πέθανε ο πατέρας του, μετά από αυτό συνάντησε την μπαλάντα Ο θάνατος του Ρομπέν των Δασώνπου χρονολογείται από τον 17ο αιώνα. Η συμφιλίωση των δραματικά διαφορετικών παραμυθιών οδήγησε στην ερμηνεία του.

«Θυμάμαι ως παιδί να έχασα ένα ανδρικό πρότυπο, προσπαθώντας να συμφιλιωθώ με το «Περιμένετε ένα λεπτό, υπάρχει αυτός ο αθάνατος λαϊκός χαρακτήρας που είναι ο κινούμενος Ρομπέν των Δασών, και μετά, την ίδια στιγμή, υπάρχει αυτή η ιστορία του να πεθαίνει με πολύ ήσυχο ανθρώπινο τρόπο», λέει ο Sarnoski. «Αυτό ήταν πολύ μπερδεμένο για μένα ως παιδί και ήταν κάτι που με γοήτευε και ήθελα να το εξερευνήσω πιο βαθιά».

Ο θάνατος του Ρομπέν των Δασώνγυρισμένο σχεδόν εξ ολοκλήρου σε τοποθεσία στην εκπληκτική έρημο της Βόρειας Ιρλανδίας, ανοίγει σε μια τεράστια ευρεία οθόνη, με τον αντιήρωά μας (τον ρόλο του Hugh Jackman) έναν καταζητούμενο, ηλικιωμένο επιδρομέα που σκοτώνει και σκοτώνει για να επιβιώσει. Η πρώτη πράξη της ταινίας είναι αδυσώπητη στη βαναυσότητά της, γενναία ρεαλιστική στο πορτρέτο της ζωής στο κέλτικο περιθώριο περίπου το 1247 μ.Χ. «Χρειαζόμουν αυτή τη δράση για να είναι δυσάρεστη. Αφού παρακολουθήσετε τη δράση στο πρώτο τρίτο της ταινίας, θέλω να σας ενοχλήσει λίγο».

Αφού παρασύρεται σε μια σχεδόν μοιραία συνάντηση με τον πρώην σύντροφό του, τον Little John (Bill Skarsgård), ο Robin Hood βρίσκει την ιστορία του να κάνει μια εκπληκτική τροπή: Τον οδήγησαν να θεραπεύσει σε ένα ειδυλλιακό μακρινό κοινόβιο και τον φροντίζει η ζεστή αδελφή Brigid (Jodie Comer). Οι αιματηρές συγκινήσεις της εισαγωγής της ταινίας δίνουν τη θέση τους στο διαλογιστικό ψυχολογικό δράμα, με τον Ρομπέν των Δασών να κουβαλά μια ζωή ενοχές και προδοσίες και μυστικά – τα τελευταία από τα οποία απειλούν να διαταράξουν τις ειρηνικές τελευταίες μέρες του. Το σενάριο του Σαρνόσκι μηδενίζει τους κύκλους βίας που καθόρισαν τη ζωή του χαρακτήρα και, με τη σειρά του, τι μπορεί να αφήσει πίσω του.

«Πολλά είναι ο Ρόμπιν που παλεύει με αυτή την κληρονομιά», λέει ο σκηνοθέτης. “Τι κάνει τον Ρομπέν των Δασών; Ήθελα πραγματικά να εξανθρωπίσω αυτούς τους χαρακτήρες και να τους καταλάβω σε ένα βαθύτερο επίπεδο. Οι ανατροπές, ή τα πράγματα που οι άνθρωποι βλέπουν ως ανατροπές, προέκυψαν από το να είναι “Εντάξει, πώς θα μπορούσε να ήταν η ζωή ενός μεσαιωνικού ληστή; Οι άνθρωποι χτυπιούνταν μέχρι θανάτου όλη την ώρα. Θέλω να φανταστώ πώς θα ήταν πραγματικά ένας άνθρωπος τότε”.

**

Ένας ντόπιος του Μιλγουόκι που συνέχισε τις σπουδές του στο Γέιλ, ο Σαρνόσκι γνώρισε μια γρήγορη άνοδο στο Χόλιγουντ. Το ντεμπούτο του το 2021, Χοίροςπου γιορτάστηκε ως μια βιτρίνα επιστροφής για τον Νίκολας Κέιτζ ως θρηνητικό κυνηγό τρούφας, του κέρδισε το βραβείο Spirit για το καλύτερο πρώτο σενάριο (μαζί με τη συν-σεναριογράφο Βανέσα Μπλοκ) και μια σειρά από βραβεία κριτικών. Στη συνέχεια, άρχισε να παίρνει γενικές συναντήσεις με στούντιο και ταλέντο — συμπεριλαμβανομένου του Comer, ο οποίος θα πρωταγωνιστούσε στο Ρόμπεν των δασών — και ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις για να διευθύνουν το spinoff του prequel Ένα ήσυχο μέρος: Ημέρα πρώτη. Τελικά υπέγραψε σε αυτήν την ταινία franchise – αλλά τους μήνες πριν υπογράψει αυτό το συμβόλαιο, έγραψε μια γρήγορη Ρόμπεν των δασών σχέδιο καθαρά για τον εαυτό του.

«Σκεφτόμουν: «Είναι τώρα ή ποτέ να προσπαθήσω να το κάνω αυτό Ρόμπεν των δασών σενάριο για να δω αν είναι κάτι στο οποίο μπορώ να πιστέψω», λέει ο Sarnoski. «Συνέχισα να το δουλεύω σε όλη τη διάρκεια του Ήσυχο μέρος διαδικασία, και στη συνέχεια μέχρι τη στιγμή Ήσυχο μέρος τελείωσε, ήμασταν έτοιμοι να βγούμε με αυτό. Δεν το σκέφτηκα σαν κάτι σαν «ένα για μένα, ένα για εκείνους», αλλά ήθελα να βεβαιωθώ ότι είχα αυτό το πράγμα για το οποίο ήξερα ότι ήμουν παθιασμένος στο παρασκήνιο καθώς δούλευα σε αυτό το μεγάλο στούντιο».

Τον Μάιο του 2024, η A24 απέκτησε τα δικαιώματα για Ο θάνατος του Ρόμπεν των δασών. Τον επόμενο μήνα, Ημέρα Πρώτη άνοιξε την αναγνώριση των κριτικών και την επιτυχία στο box office.

«Πήγαινα από αυτή τη μεγάλη ταινία στούντιο και πριν από αυτό είχα κάνει μια μικρή indie ταινία», λέει ο Sarnoski. «Ήθελα να χρησιμοποιήσω ό,τι έμαθα και από τους δύο αυτούς κόσμους σε κάτι που ήταν ενδιάμεσο». Δεν είχε σκοπό να κάνει ένα συμβατικό Ρόμπεν των δασών και έτσι προσέγγισε την κλίμακα του έργου με πειθαρχία. Ο ίδιος αποκαλεί τον προϋπολογισμό «λογικό» και περιέγραψε αναιδώς το τελικό προϊόν ως «μια περίεργη άποψη Ρόμπεν των δασών», προσθέτοντας, «Είναι μια στοχαστική, εγκάρδια, σκοτεινή ταινία που είναι κάπως προκλητική, αλλά αυτή είναι η ταινία που όλοι θέλαμε να κάνουμε — και έτσι βρήκαμε έναν τρόπο να το κάνουμε. Ο κόσμος θα υποθέσει ότι αυτό ήταν ένα μεγάλο έπος, αλλά αυτή ήταν μια indie ταινία. Το χρηματοδοτήσαμε διεθνώς και το έγραψα στο spec. Αυτό ήταν ένα πραγματικό έργο αγάπης».

Παρόλα αυτά, η ταινία μπορεί να υπερηφανεύεται για σημαντικό οπτικό εύρος, μεταβαίνοντας σε μια πιο εύστοχη αναλογία διαστάσεων μετά την άφιξη στο προαύλιο, ενώ διατηρεί τη δέσμευσή της για πραγματικές, εντυπωσιακές τοποθεσίες, από κάστρα μέχρι βουνοκορφές και λασπότοπους. Οι μάχες του εναρκτηρίου είναι έντονες και περίτεχνες στη νατουραλιστική τους χορογραφία. Οι ηθοποιοί «βγήκαν με τους ρυθμούς τους», λέει ο Σαρνόσκι — ειδικά επειδή το γύρισμα διήρκεσε 30 ημέρες συνολικά, πολύ λίγο χρόνο δεδομένης της κλίμακας του έργου.

Ο Τζάκμαν είπε στον Σαρνόσκι ότι δεν είχε γυρίσει ταινία σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα από το πρώτο indie που γύρισε ποτέ στην πατρίδα του την Αυστραλία, σχεδόν πριν από 30 χρόνια.

“Ξέρω ότι ήταν τραχύ για τον Χιου. Ήταν λάσπη. Έτρεξε το λαιμό του. Αλλά το απολάμβανε – του άρεσε το πόσο γρήγορα σουτάραμε”, λέει ο Σαρνόσκι. «Ήταν σαν, «Φωτιζόμαστε, είμαστε κίνηση.’ Μια μέρα θα γυρίζαμε μια τρελή σκηνή δράσης και μετά αυτή την πραγματικά έντονη δραματική σκηνή την επόμενη μέρα. Ήταν απλά ασταμάτητα.”

Συναντάμε τον Ρομπέν των Δασών του Τζάκμαν ως ένα είδος «λεοντάριου», ένα τέρας που κατοικεί σε σπήλαια που οι άνθρωποι γύρω του προσπαθούν να σκοτώσουν. Αυτό το ζωώδες στρώμα φθείρεται, όμως, καθώς αναθεωρεί την ανθρωπιά του. «Ο Χιου έχει κάνει τον Γούλβεριν, έχει κάνει δράση — ήξερα ότι μπορούσε να κάνει την επιθετική, βίαιη πλευρά αυτού», λέει ο Σαρνόσκι. «Αλλά είναι τόσο ζεστός, ευγενικός άνθρωπος που ό,τι κι αν γίνει, μπορούμε να τον κάνουμε όλα τα φρικτά πράγματα που θέλουμε στην ταινία – και εκείνες οι στιγμές που βλέπεις καλοσύνη σε αυτόν νιώθουν πραγματικά αληθινές».

Αυτή η απόχρωση ήταν εξίσου σημαντική στο Sister Brigid, που ενσαρκώθηκε από τον Comer με ατσάλινη ζεστασιά. Ο χαρακτήρας σε προηγούμενες επαναλήψεις του παραμυθιού έτεινε να εμφανίζεται περισσότερο ως «κακή καλόγρια», λέει ο Σαρνόσκι, και δεν ήθελε να έχει καμία σχέση με αυτό.

«Έχει δημιουργήσει αυτόν τον απίστευτο κόσμο αγάπης και φροντίδας χρησιμοποιώντας μερικά από τα ίδια εργαλεία που η Robin δημιούργησε έναν κόσμο πόνου και βίας», λέει ο Sarnoski. «Οι δυο τους που παλεύουν με αυτή τη δυναμική γίνεται μεγάλο μέρος της ιστορίας». Σχετικά με την ερμηνεία της Comer, ο σκηνοθέτης ξεψυχά: “Είναι πολύ παιδική και γλυκιά μερικές φορές, αλλά μετά έχει αυτή την πραγματική βαρύτητα, την ισορροπία και τη σοφία που αισθάνεται κάπως πέρα ​​από τα χρόνια της, και μπορεί να παίζει όλα αυτά τα πράγματα ταυτόχρονα. Είναι πολύ παρατηρητική, αλλά παίζει επίσης πολύ κοντά στο στήθος.”

Σε μόλις τρεις ταινίες, ο Σαρνόσκι έχει ήδη παρουσιάσει σταθερά θέματα και μοτίβα. Χοίρος και Ημέρα Πρώτη Και οι δύο παρόντες μοναχικοί πρωταγωνιστές σε ένα συγκεκριμένο αδιέξοδο, νιώθουν εξαντλημένοι και εξαντλημένοι, μόνο για να αρχίσει να ανοίγει ξανά η ζωή γύρω τους — και Ρόμπεν των δασών ακολουθεί αυτή την τροχιά. Είναι ξεκάθαρο ακόμη και στον σχεδιασμό της νέας ταινίας, η οποία σταδιακά απορρίπτει μια αρχική χρωματική παλέτα από σκοτεινά καφέ και γκρι για μια σειρά από μπλε φωτισμένα στο φυσικό φως.

Τίποτα από όλα αυτά δεν σημαίνει ότι μέχρι το τέλος είναι όλο ηλιοφάνεια και ουράνια τόξα. Ο Σαρνόσκι δεν λειτουργεί ποτέ με αυτόν τον τρόπο. «Οι άνθρωποι περιγράφουν τις ταινίες μου ως θλιβερές και είναι σκοτεινές και θλιβερές με συγκεκριμένους τρόπους, αλλά νομίζω ότι όλες έχουν αρκετά αισιόδοξο ή ελπιδοφόρο τέλος», λέει. «Προσπαθώ να βρω αυτά τα ελπιδοφόρα φινάλε – ενώ εξακολουθώ να αποδέχομαι πλήρως τη σκοτεινή πλευρά αυτού που συμβαίνει».

**
Ο θάνατος του Ρομπέν των Δασών βγαίνει στους κινηματογράφους στις 19 Ιουνίου.