Κριτική «Masters of the Universe»: Nicholas Galitzine Plays He-Man

Οι δημιουργοί του νέου Δάσκαλοι του Σύμπαντος ταινία πραγματικά, πραγματικά, θέλω να σας ενημερώσω ότι είναι στο αστείο. Ξέρουν βαθιά μέσα τους, ή τουλάχιστον αυτοί πρέπει να ξέρετε, ότι το νεανικό τους υλικό είναι κατάλληλο μόνο για παιδιά ή έφηβους που έχουν μεγαλώσει σε μεγάλο βαθμό με μια καταληκτική περίπτωση παιδικής νοσταλγίας. Ο σκηνοθέτης λοιπόν Travis Knight (Μέλισσα, Ο Kubo and the Two Χορδές) και το κουαρτέτο των σεναριογράφων του έχουν φορτώσει τη διαδικασία με τόσο καταθλιπτικό, αυτοαναφορικό χιούμορ που δεν ξέρεις αν να γελάσεις ή να κλάψεις. Η ταινία τελειώνει νιώθοντας τόσο πολύ σαν μια από αυτές τις περιθωριακές παρωδίες του μουσικού θεάτρου του φεστιβάλ που βρίσκεσαι να περιμένεις τους χαρακτήρες να ξεσπάσουν στο τραγούδι.

Όλα αυτά μπορεί να πάνε καλά με τους θαυμαστές που μεγάλωσαν παίζοντας με τα παιχνίδια της Mattel και στη συνέχεια βυθίστηκαν στα μυριάδες προϊόντα spin-off, συμπεριλαμβανομένων των κόμικ και μιας τηλεοπτικής σειράς κινουμένων σχεδίων, που ακολούθησαν. Το κατάμεστο σπίτι στην προεπισκόπηση της προβολής, το οποίο υποδέχτηκε swag που περιελάμβανε δωρεάν τσάντες και φιγούρες δράσης, σίγουρα βρυχήθηκε με έγκριση, ειδικά για τα μυριάδες πασχαλινά αυγά, καμέο της ταινίας, κ.λπ. Αλλά είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι οι θεατές δεν έχουν ήδη βυθιστεί στο Σύμπαν βρίσκοντας αυτό ένα ελκυστικό σημείο εισόδου.

Nicholas Galitzine (Η ιδέα σου), υποβάλλοντας το γνωστό τελετουργικό των πολλά υποσχόμενων νεαρών ηθοποιών που συγκεντρώνονται για έναν ρόλο franchise ταινίας, εργάζεται σκληρά – πάρα πολύ σκληρά – για να εμφυσήσει τον χαρακτηρισμό του με απίστευτα ανόητο χιούμορ. Μετά από μια εναρκτήρια σεκάνς στην οποία ένας νεαρός Πρίγκιπας Άνταμ (Άρτι Γουίλκινσον Χαντ) βλέπει τον αγαπημένο του πλανήτη Αιτέρνια να κατακτάται από τον κακό Σκελετό (Τζάρεντ Λέτο) και τα τσιράκια του, τον συναντάμε ως έναν γήινο κολλημένο σε μια δουλειά ανθρώπινου δυναμικού και φοβίζει ραντεβού με τις ιστορίες του ότι ελπίζει να επανενωθεί με τους βασιλικούς γονείς του μόνο αν μπορούσε να ξαναβρεί τη δύναμη των γονιών του.

Σε ειδοποίηση spoiler, βρίσκει το σπαθί, όπου αλλού, ένα κατάστημα συλλεκτικών ειδών επιστημονικής φαντασίας. Αφού δέχθηκε επίθεση από ένα γκροτέσκο πλάσμα, επανενώνεται με την παιδική του φίλη Teela (Camila Mendes, Ρίβερντεϊλ), τώρα ένας ενήλικος κακός που τον πηγαίνει πίσω στην Eternia. Δυστυχώς, τα πράγματα δεν πάνε τόσο καλά εκεί, με τον Skeletor και τη μάγισσα Evil-Lyn (Alison Brie, σε οντισιόν για να παίξει την Cruella de Vil στο επόμενο reboot του 101 Δαλματοί) υπεύθυνος και ο πολεμιστής πατέρας της Τίλα Ντάνκαν (Ίντρις Έλμπα) τώρα ένα μεθυσμένο ναυάγιο.

Χρειάζεται λίγος χρόνος, φαινομενικά για πάντα, για τον Κλαρκ Κεντ, εννοώ τον Πρίγκιπα Άνταμ, να αποκτήσει πλήρη πρόσβαση στη δύναμη του σπαθιού του προφέροντας αυτή τη μαγική φράση «Με τη δύναμη του Γκρίζουλα!» και μεταμορφώνονται σε He-Man, ρίχνοντας τα σπασμωδικά ρούχα του για μια εσώρουχα, ενώ η κάμερα παραμένει με αγάπη πάνω από τους κοιλιακούς του. Ξεκινήστε τις επικές μάχες που προέκυψαν ως He-Man — μαζί με συμμάχους όπως ο Fisto (Jóhannes Haukur Jóhannesson), ο Ram Man (Jon Xue Zhang) και ο Mekaneck (James Wilkinson) — πολεμήστε τον Skeletor και τις δυνάμεις του για τον έλεγχο της Eternia.

Συμμετέχουν στη μάχη τόσο αγαπημένοι χαρακτήρες όπως ο σοφός Roboto (με φωνή Kristen Wiig) και η πράσινη ρίγες τίγρη του He-Man, που έχει λίγο δειλό σερί. «Την επόμενη φορά σίγουρα θα φορέσω πανοπλία», ανακοινώνει η τίγρη λίγο πριν πάει στη μάχη. Η Μάγισσα (Morena Baccarin) εμφανίζεται σε ιδιαίτερα τεταμένες στιγμές για να προσφέρει μαγική υποστήριξη.

Υπάρχουν πολλά, πολλά άλλα, με την ταινία φαινομενικά να ενσωματώνει κάθε χαρακτήρα που υπήρξε ποτέ μέρος της σειράς, είτε για να ευχαριστήσει τους μακροχρόνιους θαυμαστές είτε για να βεβαιωθεί ότι τα ράφια των καταστημάτων παιχνιδιών είναι πλήρως εφοδιασμένα για τα Χριστούγεννα.

Από τη μία πλευρά, είναι αξιοθαύμαστο ότι η ταινία δεν παίρνει τον εαυτό της πολύ στα σοβαρά. Αλλά η αδυσώπητη πλάκα θα μπορούσε να λειτουργήσει καλύτερα αν το υλικό ήταν πραγματικά αστείο. Από τη στιγμή που ξεκινάει με την αφήγηση του πρίγκιπα Άνταμ που αυτοσαρκάζεται, τα αστεία είναι τόσο κουτά που γίνονται ανατριχιαστικά. Υπάρχει ένα τρεχούμενο φίμωμα για τον συγκάτοικο του Άνταμ που παρακολουθεί κρυφά ταινίες με δακρύβρεχτες και κρύβει τα δάκρυά του όταν εμφανίζεται ο Άνταμ που μοιάζει σαν κάτι που έχει απομείνει από μια κωμική σειρά της δεκαετίας του ’80. Και όταν ο Adam προσπαθεί να αποδείξει την πραγματική του ταυτότητα σε διάφορους άπιστους στον πλανήτη του, τους δείχνει το δίπλωμα οδήγησης.

Ο διάλογος είναι ακόμα χειρότερος. «Γιατί να το κάνει αυτό;» Ο Άνταμ ρωτά την Τίλα με αηδία όταν βλέπει για πρώτη φορά την πλανητική καταστροφή που έχει προκαλέσει ο Σκελετόρ. «Επειδή είναι κακός», απαντά εκείνη. Λοιπόν, duh. Κατά τη διάρκεια μιας βίαιης μάχης, ένας χαρακτήρας αναφωνεί «Σωθήκαμε!» μόνο για να το αλλάξουμε σε “Είμαστε βιδωμένοι!” ένα δευτερόλεπτο αργότερα.

Προσπαθώντας να συγκεντρώσει τα στρατεύματα, ο He-Man φωνάζει στον φαύλο Φίστο, «Πόσο κάνεις πάγκο;»

«Τι είναι ο πάγκος;» Ο Φίστο απαντά μπερδεμένα.

Και σε μια κορυφαία αντιπαράθεση με τον Skeletor, ο He-Man προσπαθεί να συζητήσει με τον κακό που έχει ένα κρανίο για ένα κεφάλι. «Ίσως δεν σε αγαπούσαν αρκετά ως παιδί», προτείνει απαλά.

Ανάμεσα στα κομμάτια του χιούμορ της Borscht Belt, υπάρχουν πολλές σεκάνς δράσης, που σκηνοθετούνται από τον Knight με τον ξέφρενο τρόπο που χαρακτηρίζει τις ταινίες κόμικ και συνοδεύονται από τη βομβιστική παρτιτούρα του Daniel Pemberton που χαρακτηρίζει τσιρίζοντας δόσεις ροκ κιθάρας με την ευγενική προσφορά του Brian May. Αλλά ο κινητικός χάος αισθάνεται περισσότερο υπάκουος παρά συναρπαστικός, χωρίς να φαίνεται πραγματικά τίποτα να διακυβεύεται.

Οι ερμηνευτές φαίνεται να απολαμβάνουν τον εαυτό τους καθώς περνούν από τους ανόητους ρυθμούς τους, αν και είναι πολύ εύκολο να τους φανταστείς να ξεσπούν κάθε φορά που ο σκηνοθέτης φώναζε «Κόψτε». Ο Leto, υιοθετώντας μια αόριστη βρετανική προφορά, προσφέρει μερικές διασκεδαστικές στιγμές ως Skeletor. Αν υποθέσουμε ότι είναι ο Λέτο, φυσικά, αφού η φωνή του είναι μεταμφιεσμένη και δεν βλέπουμε ποτέ τα χαρακτηριστικά του. Ωραία δουλειά αν μπορείς να την αποκτήσεις.

Δάσκαλοι του Σύμπαντος αγγίζει όλες τις βάσεις εξυπηρέτησης θαυμαστών, με ένα διασκεδαστικό καμέο από ένα συγκεκριμένο αστέρι μιας προηγούμενης ενσάρκωσης ταινιών και αρκετές σεκάνς μετά την πίστωση για να εγγυηθούν αρκετές συνέχειες. Αλλά όλα γίνονται τρομερά αναγκαστικά, σαν όλοι οι εμπλεκόμενοι να προσπαθούσαν ήδη να καταλάβουν πόσα ακριβώς θα κερδίσουν υπογράφοντας αυτόγραφα στα μελλοντικά Comic-Cons.