Άτομα με υψηλό κίνδυνο να αναπτύξουν ρευματοειδή αρθρίτιδα (ΡΑ) μπορεί να είναι σε θέση να αποτρέψουν τη νόσο για χρόνια με έγκαιρη θεραπεία, σύμφωνα με νέα έρευνα από το King’s College του Λονδίνου. Μελέτες έχουν δείξει ότι μια διάρκεια ενός έτους του βιολογικού φαρμάκου abatacept καθυστερεί σημαντικά την εμφάνιση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, με τα οφέλη να συνεχίζονται πολύ μετά το τέλος της θεραπείας.
Δημοσιεύτηκε στο Lancet RheumatologyΗ μελέτη επεκτείνει τα ευρήματα από μια προηγούμενη κλινική δοκιμή που αναφέρθηκε από ερευνητές του King το 2024. Η αρχική μελέτη παρακολούθησε 213 συμμετέχοντες στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ολλανδία για δύο χρόνια.
Η έγκαιρη θεραπεία μπορεί να καθυστερήσει τη ρευματοειδή αρθρίτιδα
Η ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μια μακροχρόνια αυτοάνοση ασθένεια που επηρεάζει περίπου μισό εκατομμύριο ανθρώπους στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η πάθηση εμφανίζεται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται κατά λάθος στις αρθρώσεις, προκαλώντας πόνο, οίδημα, κόπωση και, με την πάροδο του χρόνου, μόνιμη βλάβη και αναπηρία των αρθρώσεων.
Τα άτομα που κινδυνεύουν να αναπτύξουν ρευματοειδή αρθρίτιδα συχνά αντιμετωπίζουν προκλήσεις ακόμη και πριν από τη διάγνωση. Πολλοί εγκαταλείπουν το εργατικό δυναμικό πριν αναπτυχθεί πλήρως η ασθένεια, δημιουργώντας οικονομικά προβλήματα και προβλήματα απασχόλησης.
Αν και αρκετές θεραπείες είναι διαθέσιμες για άτομα που έχουν ήδη ρευματοειδή αρθρίτιδα, δεν υπάρχει επί του παρόντος εγκεκριμένη θεραπεία για την πρόληψη της νόσου σε άτομα υψηλού κινδύνου.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι συμμετέχοντες που έλαβαν abatacept για 12 μήνες ανέπτυξαν ρευματοειδή αρθρίτιδα πολύ αργότερα από εκείνους που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ασθένεια καθυστέρησε έως και τέσσερα χρόνια πέρα από τη διάρκεια της θεραπείας.
Το φάρμακο δεν εμπόδισε εντελώς την ανάπτυξη της ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Ωστόσο, τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η παρέμβαση πριν την εμφάνιση της νόσου μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά την πορεία της, μειώνοντας ενδεχομένως τον αριθμό των ατόμων που ζουν με συμπτώματα και σχετικές επιπλοκές.
Ο καθηγητής Andrew Cope, καθηγητής ρευματολογίας στο Κέντρο Ρευματικών Νοσημάτων στο King’s College του Λονδίνου και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε: “Η έγκαιρη παρέμβαση σε άτομα υψηλού κινδύνου για ΡΑ μπορεί να έχει μακροχρόνια οφέλη. Έχουμε δείξει ότι αυτή η προσέγγιση είναι ασφαλής και μπορεί να αποτρέψει τη νόσο κατά τη διάρκεια της θεραπείας και να προσφέρει σημαντική ύφεση. ζωή.”
Το μεγαλύτερο όφελος παρατηρείται στους ασθενείς υψηλότερου κινδύνου
Μελέτες έχουν δείξει ότι το abatacept λειτουργεί καλύτερα σε άτομα που είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν ρευματοειδή αρθρίτιδα. Αυτά τα άτομα αναγνωρίστηκαν μέσω μιας εξέτασης αίματος που ανίχνευσε συγκεκριμένα αυτοαντισώματα που σχετίζονται με τη νόσο.
Αν και αυτή η ομάδα αντιμετώπιζε τον μεγαλύτερο κίνδυνο εξέλιξης σε ρευματοειδή αρθρίτιδα, βίωσε επίσης το μεγαλύτερο όφελος από την έγκαιρη θεραπεία.
Την περίοδο πριν την ανάπτυξη της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, οι συμμετέχοντες που έλαβαν θεραπεία με abatacept ανέφεραν βελτιώσεις σε συμπτώματα όπως πόνος στις αρθρώσεις και κόπωση, μαζί με καλύτερη συνολική ευεξία. Ωστόσο, μετά το τέλος της θεραπείας, τα επίπεδα των συμπτωμάτων έγιναν τελικά παρόμοια μεταξύ των ομάδων abatacept και εικονικού φαρμάκου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτό υποδηλώνει ότι η συνεχής τροποποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος μπορεί να είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της ανακούφισης των συμπτωμάτων.
Μακροχρόνια αποτελέσματα χωρίς νέες ανησυχίες για την ασφάλεια
Οι ερευνητές ανέφεραν επίσης ότι το abatacept φαινόταν να είναι ασφαλές. Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες εμφανίστηκαν σε παρόμοια ποσοστά τόσο στην ομάδα θεραπείας όσο και στην ομάδα εικονικού φαρμάκου και δεν εντοπίστηκαν νέα ζητήματα ασφάλειας που σχετίζονται με το φάρμακο.
Η ομάδα πιστεύει ότι τα ευρήματα ενισχύουν την υπόθεση για τη θεραπεία των αυτοάνοσων ασθενειών πριν αυτά εμφανιστούν πλήρως. Λένε ότι τα ευρήματα παρέχουν σημαντικές ενδείξεις ότι οι στοχευμένες ανοσοθεραπείες μπορούν να καθυστερήσουν τη ρευματοειδή αρθρίτιδα σε άτομα με υψηλότερο κίνδυνο και υποστηρίζουν περαιτέρω έρευνα για προληπτικές στρατηγικές για αυτοάνοσες παθήσεις.
