Τα τελευταία δύο χρόνια, άλλαξα δύο φορές τις αντωνυμίες μου. Αλλά δεν μιλάω για ταυτότητα φύλου. Πάντα ήμουν γυναίκα cis. Και εγώ, στη σπουδαιότερη ζωή μου, ήμουν ένα εγώ ενώθηκε στη θάλασσα είμαστε.

Ο κόσμος μάλλον α εμείς προς * εγώειδικά αν είσαι γυναίκα. Αν κάποιος ρωτήσει επιπόλαια τι κάνατε αυτό το Σαββατοκύριακο, η απάντηση “αγόρασα ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο” είναι μια θλιβερή, μοναχική σκέψη για τους περισσότερους ακροατές. Το να απαντάς «αγοράσαμε ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο» είναι χαρούμενο, λέγεται ότι είναι ζεστό, νομίζοντας ότι δεν είσαι ο μόνος που γιορτάζει τα Χριστούγεννα ή, ό,τι είναι δυνατόν, πεθαίνει σχεδόν μόνος.

Εγώ, όπως πολλές γυναίκες, μεγάλωσα με τον μύθο του γάμου. Μεγαλώνοντας στην κοιλάδα του Σαν Φερνάντο τη δεκαετία του ’70 και του ’80, ήταν δεδομένο ότι μια μέρα θα παντρευόμουν και θα έκανα οικογένεια. Η μητέρα μου έλεγε συχνά, «Περίμενε μέχρι να αποκτήσεις τα παιδιά σου», όταν νόμιζε ότι δυσκολευόμουν. Συνεχίζει να το λέει στα 40 μου, οπότε θα απαντούσα με λύπη και αυτολύπηση ότι, στην ηλικία μου, δεν θα κάνω ποτέ παιδιά ούτε θα παντρευτώ.

Τελικά, στη μέση ηλικία, σταμάτησα να με ενδιαφέρει ο γάμος και το πώς μια ανύπαντρη γυναίκα τείνει να ζει μια καλή ζωή. Ζούσα μπροστά στη θάλασσα στη Σάντα Μόνικα. Έφτιαξα μια επιτυχημένη επιχείρηση. Είχα υπέροχους φίλους. Η υιοθεσία ενός σκύλου, τη Φωφώ, ήταν η καλύτερη απόφαση της ζωής μου.

Τότε γνώρισα τον έρωτα της ζωής μου. Ο Βάγκνερ ήταν ψηλός, αφόρητα όμορφος, αφοπλιστικά γοητευτικός.

Βρεθήκαμε στην εφαρμογή και συναντηθήκαμε για πρώτη φορά στο οικόπεδο του κήπου μου στην Main Street και μετά πήραμε ramen στο Jinya. Από τότε ήμασταν μαζί. Ο Βάγκνερ λάτρευε την προβλήτα της Σάντα Μόνικα, την οποία είχε δει σε ένα βιντεοπαιχνίδι με τον έφηβο γιο του στο Ρίο. Ήταν μια μικρή σκάλα από το δωμάτιό μου και όταν περπατούσαμε με τη Φωφώ προς το ηλιοβασίλεμα, ο Βάγκνερ ήθελε πάντα να ανέβει τις ξύλινες σκάλες και να απολαύσει το ένδοξο θέαμα της θάλασσας. Και ήταν σαν ένα παιδί που βίωσε κάτι από ταινία στην πραγματική ζωή και βλέποντας την πόλη μέσα από τα μάτια του του έκανε ένα νέο θαύμα.

Όταν έσπασα τον ώμο μου έξι εβδομάδες μετά το ρομαντισμό και τη χειρουργική μας επέμβαση, έμεινε μαζί μου στο νοσοκομείο και μετακόμισε για να με φροντίσει. Απλώς πρόκειται να κάνει έναν καταπληκτικό τύπο. Ένα βράδυ ο Βάγκνερ γονάτισε και έκανε πρόταση γάμου. Ήμασταν ερωτευμένοι. Ήταν στις ΗΠΑ με τουριστική βίζα για έξι μήνες, και έπρεπε να μείνουμε μαζί πριν λήξει η βίζα γάμου. Ο Βάγκνερ ήταν το πιο στοργικό, στοργικό άτομο που γνώρισα ποτέ, έτσι λέω.

Τρεις μήνες αφότου παντρευτήκαμε, ο Βάγκνερ κι εγώ γίναμε διαφορετικός άνθρωπος 24 ώρες αφότου είπαμε «ναι».

Αγόραζε οδοντόκρεμα στην Costco για περισσότερο από το γάμο μας.

αλλά για 11 μήνες ζήσαμε τη δόξα του να είμαστε παντρεμένοι εμείς για μια εγώ. Ξαφνικά ήμουν μέλος ενός γιγαντιαίου κλαμπ, του People’s Club. Αν και δεν ήταν αποκλειστικό κλαμπ, ένιωθα περίεργο να μπω τελικά.

Ήθελα να μιλήσω πληθυντικά. Και αγαπούσε τους φίλους μου να μιλούν για τις γυναίκες μου μας, μας γάμος; μας ζωή δεν είμαι πια εγκαταλελειμμένος.

Αν μπορούσα να βρω την αγάπη και να παντρευτώ για πρώτη φορά στα 51 μου — στο Λος Άντζελες, μια πόλη που είναι διαβόητα δύσκολο να βρεθεί, ειδικά για γυναίκες άνω των 40 — ο καθένας θα μπορούσε.

Όταν αρχίσαμε να εκμυστηρευόμαστε στους παντρεμένους φίλους μας για τα προβλήματά μας, μοιράζονταν ατελείωτα τους αγώνες τους, τους οποίους δεν ανέφεραν ποτέ όταν ήμουν ελεύθερος. Πάνω από σούσι και καρυκευμένα μαργαριτάρια Wabi στο Rose, ένας μακροχρόνιος φίλος με συμβούλεψε πώς να κερδίσω τον σύζυγό σου, να χτίσω αυτοεκτίμηση και να κατακλύζομαι από τις αντιληπτές απαιτήσεις. Ήμουν ευγνώμων για τις συμβουλές του, και παρόλο που δοκίμασα τα κόλπα που μου πρότειναν, δεν άφησα τίποτα πίσω μου. Ο Βάγκνερ είναι κλειστός, συναισθηματικά απών και επιρρεπής στο να απομακρύνεται κάθε φορά που έχουμε μια διαφωνία.

Ωστόσο, παρέμεινα στην πρόσφατη ταυτότητά μου ως . εμείς ωστόσο καθόλου μας σε γάμο Ακόμα και όταν ήμουν δυστυχισμένος παντρεμένος, εξακολουθούσα να είμαι μέλος του κλαμπ.

«Δεν έχει σημασία αν βγαίνεις ραντεβού για 10 εβδομάδες ή 10 χρόνια, αλλάζεις ανθρώπους μετά το γάμο», άκουσα περισσότερες από μία συμπαθητικές ψυχές. Αυτό με παρηγορούσε, γιατί άρχισα να κατηγορώ τον εαυτό μου που παντρεύτηκα πολύ νωρίς.

Όπως αποδείχτηκαν τα πράγματα, ήταν πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα από τον γάμο. Πίστευαν ότι ήμασταν απλά δύο καλοί άνθρωποι που ορμήσαμε στο βωμό, η ευφορική παρόρμηση της νέας αγάπης και η πίεση της εκπνοής φαινόταν πολύ λιγότερο οδυνηρή από την αλήθεια.

Στην πρώτη συνέντευξη ήταν ο συνήγορός μου. Στην πραγματικότητα ήταν ένας στρατιωτικός που είχε απολυθεί για έγκλημα. Αλλά η μεγαλύτερη παράλειψή του ήταν ότι δεν μου είπε για το δεύτερο παιδί του, έναν 13χρονο γιο που έφερε το όνομά του, του οποίου την ύπαρξη ανακάλυψε τρεις μήνες μετά τον γάμο μας όταν υπέβαλε ένα έντυπο μετανάστευσης. Υποστήριξε ότι το παιδί δεν ήταν δικό του, αλλά αποτέλεσμα της απιστίας της γυναίκας του.

Επίσης, ο Βάγκνερ σπάνια ήθελε να περνούν χρόνο μαζί. Έχοντας αποκτήσει δυναμική στην καριέρα του, ανακοίνωσε την απόφασή του να πιάσει δουλειά ως οδηγός μεγάλων αποστάσεων στη Φλόριντα. Την παραμονή των Χριστουγέννων. αυτή ήταν η αρχή του τέλους.

Αυτό που άρχισα να μαζεύω εν μέρει μόλις το τελείωσα είναι ότι ο σύζυγός μου δεν είναι μόνο παραγωγικός αφηγητής, αλλά και κύριος διαπραγματευτής. Ήμουν χαρούμενος που βγήκα μόνο με μια ραγισμένη καρδιά, όχι μια ραγισμένη ζωή.

Ένιωσα καλά -τουλάχιστον εν συντομία- που τελικά ήμουν εκεί εμείς ότι θα ήμουν πολύ πιο ευτυχισμένος αν δεν είχα τραυματιστεί. Και εγώ Καθώς περπατούσα στην παραλία, τον αγκαλιάστηκα στο κρεβάτι και πετούσα μια μπάλα στο Hotchkiss Park, συνειδητοποίησα ότι ήταν ο μεγαλύτερος αδερφός του πρώην συζύγου μου.

Ευτυχώς, δεν άλλαξα το όνομα, οπότε έμεινε να αλλάξω μόνο την αντωνυμία. Δεν χάθηκε ούτε ένα μικρό κομμάτι που μπορούσα να σχετίσω με τον εαυτό μου εμείςκαι ήταν τόσο ανακούφιση που ο Βάγκνερ έπρεπε να με ελευθερώσει.

Παρόλο που ήμουν παραβατικός στη λέσχη Society of the People, έγινα μέλος μιας άλλης, εξίσου μη αποκλειστικής, αλλά πολύ λιγότερο διαφημισμένης λέσχης, των Happy Divorced Women.

Είναι ο ιδρυτής της Genius Internal Prep, μιας μπουτίκ εκπαιδευτικής και συμβουλευτικής εταιρείας σταδιοδρομίας. Ζει στη Σάντα Μόνικα, έχει μεταπτυχιακό στη δημιουργική γραφή από το Brooklyn College και εργάζεται πάνω σε απομνημονεύματα για μια μυστηριώδη ασθένεια. Είναι στο Instagram: @smgardengirl.

LA Business εξιστορεί την αναζήτηση της ρομαντικής αγάπης σε όλες τις ένδοξες εκφράσεις της στην περιοχή του Λος Άντζελες και θέλουμε να ακούσουμε την αληθινή σας ιστορία. Πληρώνουμε 400 $ ανά δημοσιευμένο άρθρο. E-mail LAAffairs@latimes.com. Μπορείτε να βρείτε τις οδηγίες υποβολής εδώ. Εκτός από τις στήλες μπορείτε να βρείτε εδώ.



Σύνδεσμος πηγής