Φωτογραφίες από την επίδειξη Jonathan Anderson Dior Cruise στο LACMA

Το LA είναι μια απόδειξη του γεγονότος ότι μερικές φορές το μόνο που χρειάζεστε είναι ένα αυτοκίνητο, ένας δρόμος και ένα πορτοκαλί φως για να συμβεί κάτι πραγματικά ξεχωριστό. Ο Jonathan Anderson παρουσίασε το πρώτο του σόου Dior Cruise στο Λος Άντζελες κάτω από τις κυματιστές σκιές του νέου κτιρίου Brutalist του Peter Zumthor στο LACMA, και το όλο θέμα έμοιαζε σαν να στέλνεις ένα μήνυμα μετά από ώρες προετοιμασίας, με ένα προσχεδιασμένο buzz: “I’m OMW”.

Στη βάση των David Geffen Galleries, αγκυροβολημένη από κλασικά αμερικανικά αυτοκίνητα σε χρώματα όπως το μπορντό και το βούτυρο, όπου τα μοντέλα κάθονταν μέσα σε γλειφιτζούρια και μιλούσαν από κοντά, ήταν «η ψευδαίσθηση του LA, στο LA», όπως λένε οι σημειώσεις της εκπομπής. Φέρνοντας τη δύναμη της κινηματογραφικής εικόνας στο προσκήνιο, η σκηνή πυροδοτεί όλο το δράμα και το θέαμα και σκορπίζει καπνό από μυστηριώδεις γωνιές, τιμώντας τη σχέση του σπιτιού με την ταινία. Η εκπομπή περιλαμβάνει επίσης ένα σενάριο για την ταινία – με τίτλο “Wilshire Boulevard” – που ξεκινά με το “No Dior, No Dietrich!” Όλα αυτά ακολουθήθηκαν από τις σκέψεις του Άντερσον για την πτήση και τα όνειρα. Οι σημερινοί αστέρες του Χόλιγουντ — Taylor Russell, Greta Lee, Anya Taylor-Joy, Alison Oliver, Jisoo, Matildas Apatow, Jeff Goldblum, Sabrina Carpenter, για να αναφέρουμε μερικούς— ήταν παρόντες.

Το λουκ που ονόμασε επίσης The Bridge Down in a Dream, μια παρτιτούρα που περιελάμβανε το σύμβολο του blues John Lee Hooker και το συγκρότημα French Air. Η νέα επανάληψη της τσάντας Dior Saddle είναι εμπνευσμένη από το αυτοκίνητο, μοιράζεται DNA με τις τσάντες Dior Cadillac του 2001 του John Galliano, με επιφάνειες βαφής αυτοκινήτου και βασικά γοητεία κινητήρα. Υπήρχαν οι Philip Treacy Princes που επανεξέτασαν τη χιλιετή τέχνη του ακονίσματος, με στυλό που σχηματίζουν λέξεις όπως “Buzz” και “Flow” με μερικά ανθρώπινα μάτια. Ο Άντερσον φορούσε το δικαστικό σακάκι που έφτιαξε ο Christian Dior για να φορέσει ο Μάρτιν Ντίτριχ στο «Scene Fright» του Άλφρεντ Χίτσκοκ, λευκό με μαύρο γεωμετρικό γιακά. Το γκρι φανελένιο πουκάμισο ήταν εμπνευσμένο από την ταινία, που οδηγεί την καρφίτσα, η οποία εμπνεύστηκε από τους τυφλωμένους Βενετούς. Το κόκκινο μεταξωτό φόρεμα με τη ροζέτα ήταν ο τρόπος του Άντερσον να παίζει με την πρακτική του Christian Dior να φορά ένα κόκκινο φόρεμα σε όλη τη διάρκεια της παράστασης «μόνο για να ενθουσιάσει τον κόσμο».

Όσο γυαλιστερό και παλιό Χόλιγουντ κι αν είναι, υπήρξαν στιγμές που επίσης αισθάνθηκαν άτονες και διασκεδαστικές με τον τρόπο που έκανε το Χόλιγουντ το 2007, όταν η φωτογράφιση να χυθεί από ένα αυτοκίνητο στο δρόμο ήταν μια ιεροτελεστία και γεμάτη από τη δική του διεστραμμένη υπόσχεση. Το τζιν σκίστηκε σκόπιμα και υφάνθηκε σε σκισίματα με ασημένιες αλυσίδες, αντικαθιστώντας τα υφαντά βαμβακερά νήματα («καθημερινά γίνεται λίμνη», λένε οι επωνυμίες της εκπομπής). Το δερμάτινο παντελόνι ολοκληρώνεται με υπερμεγέθη γυαλιά ηλίου με στρας. Ένα γκρι παλτό ήταν ντυμένο στον ώμο του σαν κόκκος ξύλου, φορεμένο με ένα μαύρο φόρεμα. Πουκάμισα σε συνεργασία με καλλιτέχνη του LA Ed Ruschaπλήρης με μοντέλα με ακατάστατα μακριά μαλλιά και τα χέρια στις τσέπες τους, με το είδος της βόλτας που έκανε ένα παιδί-ηθοποιός-μοντέλο σκέιτερ να εργάζεται σε μια τοπική καφετέρια. «Όταν σκέφτομαι το LA, σκέφτομαι το έργο του Ruscha, το οποίο έχει μια συναρπαστική αίσθηση κοσμικότητας και πώς σχετίζεται με την αξιοπρέπεια της πόλης», έγραψε ο Άντερσον στις σημειώσεις.

Η δημοφιλής συλλογή έχει να κάνει με την επιθυμητή τοποθεσία και στο Λος Άντζελες μπορεί να είναι ένας ημερήσιος προορισμός, ένα συνηθισμένο μέρος. Για παράδειγμα, ακόμα και το πιο σπάνιο κομμάτι της ντουλάπας σας βιώνεται για πρώτη φορά στο αυτοκίνητό σας, ή στην πίσω αυλή ή στην αυλή ενός μουσείου. Οι άνθρωποι του Λος Άντζελες έχουν έναν κοσμικό προορισμό επειδή η εκδοχή μας δεν είναι καθόλου κοσμική.

Κόψιμο στο Κάστρο Marmont. Υπήρχε μια σαμπάνια, τσίζμπεργκερ In-N-Ot πλήρους μεγέθους, εκφωνητές φορούσαν ρούχα από το κοτόπουλο του θεού με ένα γκρι πουκάμισο και floaties που έτρεχαν τέλεια στο πόδι. Α, και επίσης, ο συλλογικός φόβος ότι κάποιος μπορεί να γλιστρήσει και να πέσει πάνω στο καρνελικό στολίδι (αλλά δεν είναι αυτή μια ακατανίκητη σκέψη που επικρατεί σε όλα τα πάρτι του Κάστρου;). Διασημότητες όπως η Teyana Taylor, ο Mikey Madison, ο Paul W. Downs, πρότυπο και ο Dominic Fike, όλοι στον Dior, μούσκεψαν στην ατμόσφαιρα.

Καθώς η νύχτα έσβηνε και στοιβαζόμασταν στα μεγάλα μαύρα SUV με το εμβληματικό «CD» στα παράθυρα που θα μας πήγαιναν στο σπίτι, δεν μπορούσα να μην θυμηθώ το τροπάριο του Χόλιγουντ, όπου στο Λος Άντζελες, το ταξίδι ήταν γραφτό να γίνει.