Μικροί αρπακτικοί δεινόσαυροι περισσότερο από κοτόπουλο

Ο σχεδόν πλήρης σκελετός ενός δεινοσαύρου που υπολογίστηκε ότι ήταν μικρότερος από ένα μικρό νεοσσό έδωσε νέες γνώσεις για την εξέλιξη του alvarezsaurus, που είναι από τους μικρότερους δεινόσαυρους που έζησαν ποτέ.

Το απολίθωμα 95 εκατομμυρίων ετών Αλνασέτρι Cerropoliciensis ανακαλύφθηκε στη La Buitrera στη βόρεια Παταγονία, Αργεντινή, το 2014.

Το πρώτο παράδειγμα Αλνασέτριτο 2012, ένα ατελές σύνολο οστών πίσω άκρων, λέει Peter Makovicky στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, το οποίο ήταν μέρος μιας μελέτης για νέα απολιθώματα. Δεδομένου ότι έχουν απομείνει μόνο θραύσματα, είναι αδύνατο να πούμε περισσότερα από αυτό που πιθανώς ήταν ένας αλβαρέσσαυρος. «Δεν ήμασταν καν σίγουροι αν ήταν ανήλικος ή ενήλικος», είπε.

«Με όλο το κόκαλο, ξαφνικά είχαμε όλες τις πληροφορίες για να καταλάβουμε πώς» Αλνασέτρι ήταν παρόμοιο ή διαφορετικό από άλλα είδη και κλειδί για την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο εξελίχθηκε η ασυνήθιστη ανατομία του alvarezsaurus», λέει ο Makovicky.

Τα νέα απολιθώματα είναι πολύ μακριά, λεπτά χέρια και εκπληκτικά μακριά, τα οποία διατηρούν τρία καλά ανεπτυγμένα δάχτυλα. Η λεπτομερής ανάλυση των απολιθωμένων οστών αποκάλυψε ότι ο δεινόσαυρος ήταν ενήλικας και τουλάχιστον 4 ετών.

Υπολογίζεται ότι ζύγιζε μόλις επτακόσιες λίβρες όταν ζούσε. «Το ιδανικό είναι πραγματικά μικρό, λιγότερο κοτόπουλο», λέει ο Mackovicky.

Οι Alvarezsaurs θεωρούνταν κάποτε ότι ήταν οι πρόγονοι των πτηνών. Τώρα όμως είναι σαφές ότι ενώ Αλνασέτρι έχουν κάποια ομοιότητα με ένα πουλί και με όλους τους αλβαρέζσαυρους, πράγματι με θηρόποδα που δεν είναι πτηνά. «Η νέα ανακάλυψη έχει σίγουρα νόημα», λέει ο Mackovicky.

Παλαιότερα, πίστευαν ότι όλοι οι Alvarezsaurus ήταν πολύ κοντοί, με παχύτερα μπροστινά άκρα με μεγάλο αντίχειρα, αλλά με συσπασμένα πλευρικά δάχτυλα και μικρά δόντια. Οι παλαιοντολόγοι νόμιζαν ότι εξέλιξαν αυτά τα ανατομικά χαρακτηριστικά λόγω του μειωμένου σωματικού τους μεγέθους επειδή έτρωγαν μόνο μυρμήγκια και τερμίτες, λέει ο Makovicky. “Αλλά Αλνασέτρι δεν ταιριάζει σε αυτή τη μορφή, δηλαδή είναι μεταξύ των μικρότερων αλβαρέζσαυρων, αλλά ούτε τα δόντια του ούτε τα μπροστινά του δόντια είναι μειωμένα, επειδή αντιπροσωπεύει ένα πολύ πιο ώριμο κλαδί στο εξελικτικό δέντρο των αλβαρέζσαυρων.

Στην πραγματικότητα, τα χέρια του είναι πιο τυπικά για άλλα θηρόποδα παρά για αρχαία, λέει. “Αλνασέτρι είναι μικρό, αλλά χτισμένο διαφορετικά από ένα πιο τυπικό θηρόποδα – δεδομένου του μικρού του μεγέθους, πιθανότατα έτρωγε αρκετά ασπόνδυλα, αλλά πιθανότατα είχε μεγαλύτερο εύρος θηραμάτων.

Αυτό σημαίνει ότι οι παλαιοντολόγοι εξακολουθούν να μην καταλαβαίνουν πλήρως γιατί αυτοί οι αρχαίοι δεινόσαυροι έγιναν τόσο μικροί. «Μας έχει μείνει μόνο μια αόριστη αίσθηση ότι οι αλβαρέζαυροι κατάφεραν να αντιμετωπίσουν τους μικρότερους θηρευτές», λέει ο Mackovicky.