Κάποιοι κάνουν φίλους όπου κι αν πάνε, αλλά σε ό,τι αφορά την Τζένη Πάρρυ, μαγειρεύει ήδη με όλους.
Λόγω μιας σπάνιας εγκεφαλικής πάθησης, είτε σε εστιατόριο, είτε σε λεωφορείο είτε στην αγορά, ο 55χρονος πιστεύει ότι γνωρίζει ότι έχει βρει οποιοδήποτε άτομο στον εγκέφαλο.
«Ο εγκέφαλός μου πυροδοτεί αυτές τις ψεύτικες αναμνήσεις όταν κοιτάζω τα πρόσωπα των ανθρώπων», εξηγεί η Jenny, από το Scarborough.
«Ο εγκέφαλός μου μου λέει ότι θα πάω στην παμπ, σε μια συναυλία ή σε διακοπές, όταν το βλέπω, είναι σαν να έχουμε περάσει χρόνο μαζί».
Η Τζένη έχει υπερεξοικείωση με τα πρόσωπα (HFF), μια πολύ σπάνια νευρολογική πάθηση, που σημαίνει ότι η μαμά του ενός έχει ισχυρή αίσθηση ότι όλοι όσοι βλέπει την αναγνωρίζουν.
Πίστευε ότι ήταν ένας από τους λίγους ανθρώπους στη Βρετανία που έπασχαν από την πάθηση και οι μορφωμένοι άνθρωποι εξακολουθούν να προσπαθούν να το καταλάβουν.
Η Τζένι είπε ότι ήταν «υγιής και είχε αυτοπεποίθηση» πριν αρχίσει να εμφανίζει νέα συμπτώματα πριν από επτά χρόνια.
Μετά από μια σοβαρή ημικρανία ενώ ήταν έξω για μια βόλτα με την κόρη της, η Τζένη αναγνώρισε αμέσως ότι είχε δει το επόμενο άτομο και δεν βρισκόταν πουθενά.
Διηγείται πώς έγινε «ατρόμητη» μετά την επιστροφή της στο σπίτι, όταν νόμιζε ότι αναγνώρισε τους πάντες στο βενζινάδικο ενώ γέμιζε το αυτοκίνητό της.
Αυτό μου έδωσε μια πραγματικά ζεστή αίσθηση. Στη συνέχεια, όμως, τις επόμενες δύο μέρες, ξέφυγα πραγματικά από αυτό, και τότε ήταν που αποφάσισα να κάνω κάποια έρευνα.
Μέσω της διαδικτυακής της ανασκαφής, η Jenny μεγάλωσε τον καθηγητή Brad Duchaine στο Πανεπιστήμιο Dartmouth στις ΗΠΑ, ο οποίος σπούδασε HFF.
Αναζητήθηκε η τεχνογνωσία του και η Τζένι ήρθε σε επαφή με τους συναδέλφους του καθηγητή Duchaine στο Πανεπιστήμιο του York, οι οποίοι μελετούσαν την πάθηση.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν νευροαπεικόνιση για να παρακολουθήσουν την εγκεφαλική δραστηριότητα της Τζένης ενώ παρακολουθούσε κλιπ της τηλεοπτικής σειράς Game of Thrones, που δεν είχε ξαναδεί.
Στη συνέχεια συνέκριναν τα αποτελέσματά του με δύο ομάδες ανθρώπων – αυτούς που ενδιαφέρονται για την παράσταση και άλλους εντελώς άγνωστους.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η δραστηριότητα στον ιππόκαμπο της Jenny -μια περιοχή του εγκεφάλου ζωτικής σημασίας για τη μνήμη- παρακολουθούνταν στενά από μακροχρόνιους θαυμαστές.
«Σαν να είχα αναμνήσεις μαζί τους που κοίταξα μέσα από το παγωμένο παράθυρο, έτσι… δεν μπορούσα να δω τι ακριβώς ήταν η ανάμνηση», είπε η Τζένη.
Ο καθηγητής Tim Andrews, ανώτερος ερευνητής από το Τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του York, δήλωσε: «Η πρόταση προκύπτει επειδή τονίζεται η επικοινωνία μεταξύ του οπτικού συστήματος και του συστήματος μνήμης».
Ωστόσο, αν και το γεγονός είναι γνωστό, δεν υπάρχει θεραπεία για την πάθηση.
Η Τζένη λέει: «Ο γιατρός δεν ξέρει αν η ημικρανία προκάλεσε αλλαγή στον εγκέφαλό μου ή αν ο εγκέφαλός μου προκάλεσε ημικρανία, όλα είναι ένα μεγάλο μυστήριο».
Και, η Jenny, φύλακας ζωολογικού κήπου στο Filey Zoo, λέει ότι το HFF μπορεί να έχει μεγάλο αντίκτυπο στην καθημερινή ζωή.
Η ίδια λέει: «Επί τόσα χρόνια έχει επηρεάσει συχνά την αυτοεκτίμησή μου – με αφήνοντας πλέον ανίκανο να κοιτάξω τα πρόσωπα των ανθρώπων.
Κάποια στιγμή πείστηκα ότι αυτή η γυναίκα γνώριζε τον χορογράφο από μια παλιά επιχείρηση τσίρκου.
«Είχαμε μια ανάμνηση στην οποία αφιερώσαμε πολύ χρόνο και την εξασκούσα για χρόνια.
Διέσχισα το δρόμο και τη χτύπησα στον ώμο, αλλά εκείνη με κοίταξε ανέκφραστη.
Ζήτησα συγγνώμη και ξέσπασα σε κλάματα στην περίπτωση του πιο στενού μου φίλου γιατί ντρεπόμουν τόσο πολύ.
«Στην αρχή (όταν το αντιμετώπισαν) οι άνθρωποι μπερδεύτηκαν, έλεγαν ψέματα και νόμιζαν ότι ήμουν τρελή, αλλά τώρα μαθαίνουμε να το ελέγχουμε.
«Θα ένιωθα πάντα τόσο σοκαρισμένος μετά και θα με επηρέαζε για μέρες – μπορώ να δω πόσο εσωστρεφείς μπορεί να είναι οι άνθρωποι που εργάζονται με HFF».
Είπε ότι επηρέασε επίσης την προηγούμενη δουλειά του ως ρεσεψιονίστ.
Η Τζένη είπε: «Ήταν η πρώτη μου δουλειά μετά από εγκεφαλικό.
Και με έβαλαν στη ρεσεψιόν και μου είπαν ότι επιτρεπόταν στους πελάτες να πηγαινοέρχονται όλη την ημέρα.
Όταν ρώτησα αν είχαν ίχνη από τα χέρια τους, για να μάθω τι μου είπαν μόλις, «κοίτα τα πρόσωπά τους» και να ξέρω αν ήταν μέσα ή όχι.
Όταν όμως ήρθαν στα γκισέ, τους αναγνώρισα όλους, εκτός κι αν έλεγαν διαφορετικά και μόλις μπήκαν.
Η Τζένι βρίσκεται τώρα στον ζωολογικό κήπο στο ζωολογικό κήπο Filey, στο Σκάρμπορο, και λέει ότι το προσωπικό εκεί κατανοεί πολύ την κατάστασή της.
Αν και λέει: «Δεν μπορώ να τσακωθώ πια με τους ανθρώπους.
Πρέπει να βάλω μια προϋπόθεση για τον εαυτό μου, και έτσι πρέπει να ελέγξω τα πρόσωπα των ανθρώπων.
Τώρα ζητάω στοιχεία όπως δαχτυλίδια, μήκος μαλλιών ή το σκυλί τους, τα οποία χρησιμοποιώ για να αναγνωρίσω το άτομο.
Πρόσωπο υπεροικείωσης (HFF)
- Η υπεροικείωση με τα πρόσωπα (HFF) είναι μια σπάνια κατάσταση στην οποία τα άγνωστα πρόσωπα προκαλούν μια μη φυσιολογική αίσθηση οικειότητας.
- Αν και προηγούμενες μελέτες έχουν συνδέσει το HFF με βλάβη στον κροταφικό λοβό, οι ακριβείς νευρικοί μηχανισμοί που κρύβονται πίσω από αυτήν την πάθηση παραμένουν ασαφείς.
- Συνήθως μπορείτε να βρείτε εδώ”
«Έπρεπε να εκπαιδεύσω τους φίλους μου, ώστε αν πάμε σε ένα εστιατόριο, να είμαστε πραγματικά οργανωμένοι, να παίρνω θέσεις στην ώρα μου, να φορέσουν ένα λευκό φόρεμα ή να κουνήσουν ακανόνιστα μαζί μου, για να ξέρω ότι είναι εκεί.
«Ήταν δύσκολο, αλλά έπρεπε να κάνω μια θετική αλλαγή, καθώς διαφορετικά θα μπορούσα να χιονιάρω.
Μπορώ να καταλάβω γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι που υποφέρουν από την πάθηση γίνονται ένα κέλυφος αυτού που ήταν.
«Μπορεί να είναι τόσο ενοχλητικό όταν μιλάς σε κάποιον και δεν έχει ιδέα τι λες».
Έχετε κάποια ιστορία να μοιραστείτε;
Επικοινωνήστε στέλνοντας email στο MetroLifestyleTeam@Metro.co.uk.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Μου έδωσαν 6 μήνες ζωής – τότε θα ήμουν χαρούμενος
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Νόμιζα ότι με έπιασε ο άνεμος – η A&E είπε ότι μπορεί να χαθώ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Ο πατέρας μου με πέταξε από τις σκάλες – μετά με έκανε άστεγο
