Το λιώσιμο των πάγων της Γροιλανδίας έχει εξαπλασιαστεί και οι επιστήμονες ανησυχούν

Από το 1990, η επιφάνεια που επηρεάστηκε από αυτά τα ακραία γεγονότα έχει επεκταθεί κατά περίπου 2,8 εκατομμύρια χιλιόμετρα² κάθε δεκαετία. Ταυτόχρονα, η ποσότητα του νερού που απελευθερώνεται από το λιώσιμο των πάγων έχει αυξηθεί. Μεταξύ 1950 και 2023, τα ακραία φαινόμενα τήξης παρήγαγαν κατά μέσο όρο 12,7 γιγατόνους νερού ανά δεκαετία. Από το 1990, ο αριθμός αυτός έχει αυξηθεί σε 82,4 γιγατόνους ανά δεκαετία, σημειώνοντας εξαπλάσια αύξηση.

Τα γεγονότα τήξης που σπάνε ρεκόρ γίνονται όλο και πιο συνηθισμένα

Τα πιο έντονα επεισόδια τήξης έχουν συμβεί τις τελευταίες δεκαετίες Επτά από τα δέκα ακραία γεγονότα που έχουν καταγραφεί έχουν συμβεί από το 2000, συμπεριλαμβανομένων σημαντικών γεγονότων τον Αύγουστο του 2012, τον Ιούλιο του 2019 και τον Ιούλιο του 2021. Αυτά τα γεγονότα είναι διαφορετικά επειδή δεν έχουν συγκρίσιμα δυναμικά προηγούμενα που υπογραμμίζουν πόσο ασυνήθιστη έχει γίνει η τρέχουσα κατάσταση

Η μελέτη δείχνει επίσης ότι κάθε ακραίο γεγονός παράγει τώρα περισσότερο νερό τήξης από παρόμοια γεγονότα στο παρελθόν. Από το 1990, η παραγωγή νερού τήξης κατά τη διάρκεια αυτών των επεισοδίων έχει αυξηθεί κατά 25% σε σύγκριση με την περίοδο 1950-1975, όταν εξετάστηκαν παρόμοιες αντικυκλωνικές και κυκλωνικές κυκλοφορίες μάζας αέρα. Λαμβάνοντας υπόψη όλες τις ακραίες περιπτώσεις μαζί, η αύξηση φτάνει το 63%. Αυτό δείχνει ένα ισχυρό θερμοδυναμικό αποτέλεσμα, που σημαίνει ότι οι αυξανόμενες θερμοκρασίες εντείνουν την τήξη πέρα ​​από αυτό που θα εξηγούσε μόνο η ατμοσφαιρική κυκλοφορία.

Η Βόρεια Γροιλανδία αναδείχθηκε ως βασικό hotspot

Το βόρειο τμήμα της Γροιλανδίας είναι τώρα μια από τις περιοχές που επηρεάζονται περισσότερο από αυτές τις αλλαγές, αναδεικνύοντας ως σημαντικό σημείο για ακραία τήξη. Κοιτάζοντας το μέλλον, οι προβλέψεις βάσει σεναρίων υψηλών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου υποδηλώνουν ότι μέχρι το τέλος του αιώνα, οι πιο σοβαρές ανωμαλίες του νερού τήξης θα μπορούσαν να τριπλασιαστούν.

Νέες μέθοδοι αποκαλύπτουν τους οδηγούς πίσω από την έντονη τήξη

Επικεφαλής της μελέτης ήταν ο μεταδιδακτορικός ερευνητής και καθηγητής γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, Marc Oliva, ο οποίος ήταν επίσης καθηγητής στο τμήμα. Η μελέτη, η οποία διεξήχθη ως μέρος της ερευνητικής ομάδας Antarctic, Arctic and Alpine Environments (ANTALP), εξέτασε ακραία φαινόμενα τήξης που καταγράφηκαν μεταξύ 1950 και 2023.

Για να κατανοήσει καλύτερα τι οδηγεί αυτές τις αλλαγές, η ομάδα χρησιμοποίησε μια νέα μέθοδο ταξινόμησης που συνδυάζει αντικυκλωνικά και κυκλωνικά μοτίβα κυκλοφορίας μάζας αέρα με ένα τοπικό κλιματικό μοντέλο. Αυτή η προσέγγιση επιτρέπει στους ερευνητές να διαχωρίσουν τα θερμοδυναμικά φαινόμενα, τα οποία σχετίζονται με την ατμοσφαιρική θέρμανση, από τα δυναμικά αποτελέσματα που σχετίζονται με τα μοτίβα ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας.

Παγκόσμια επιρροή και αυξανόμενη στρατηγική σημασία

Καθώς η παγκόσμια προσοχή στρέφεται όλο και περισσότερο στη Γροιλανδία λόγω των ραγδαίων περιβαλλοντικών αλλαγών και των γεωπολιτικών τους επιπτώσεων, αυτά τα ευρήματα έχουν επιπλέον βάρος. Ο Bonsoms, ο κύριος συγγραφέας του άρθρου, είπε ότι «ο γρήγορος μετασχηματισμός του στρώματος πάγου όχι μόνο έχει παγκόσμιες περιβαλλοντικές συνέπειες, όπως η άνοδος της στάθμης της θάλασσας και πιθανές αλλαγές στην κυκλοφορία των ωκεανών, αλλά επίσης τοποθετεί την Αρκτική στο κέντρο της νέας στρατηγικής, οικονομικής και περιφερειακής δυναμικής».

Η κατανόηση των ακραίων διαδικασιών τήξης είναι σημαντική για την πρόβλεψη μελλοντικών κινδύνων και τη διαμόρφωση τεκμηριωμένων αποφάσεων πολιτικής. Η έρευνα αποτελεί μέρος του έργου Grayarctic με επικεφαλής την ερευνητική ομάδα UB ANTALP, με τον Mark Oliva ως κύριο ερευνητή, και υποστηρίζεται από βραβείο από το πρόγραμμα ICREA Academia.