Μετά από 32 χρόνια πήγα τελικά στη Φλωρεντία – στεναχωρήθηκα με αυτό που είδα

Όταν η μητέρα μου και εγώ πήγαμε σε ένα οδικό ταξίδι στην κεντρική Ιταλία, το κύριο μέρος για να επισκεφτούμε ήταν η Φλωρεντία.

Το λίκνο της Αναγέννησης, η πρωτεύουσα της Τοσκάνης είναι μια από τις μεγαλύτερες πόλεις τέχνης της Ευρώπης, όπου φιλοξενούνται τα πιο διάσημα αριστουργήματα του κόσμου.

Υπάρχουν σκαλωσιές από τα γλυπτά Giotto, Botticelli και τα γλυπτά του Michelangelo, για να μην αναφέρουμε την όπερα, την κλασική μουσική και τις γαστρονομικές σκηνές που ευδοκιμούν μέσα στους αρχαίους τοίχους.

Αλλά τραγωδία έπληξε αυτήν την πόλη.

Ο επιθετικός τουρισμός έβγαλε την καρδιά από το ιστορικό του κέντρο.

Διευθύνων συντάκτης, γνωρίζω καλά τον υπερτουρισμό.

Πήρε συνεντεύξεις από ντόπιους από τη Μαγιόρκα μέχρι τη Μύκονο για τον τρόπο ζωής τους. Περνάω τις μέρες μου γράφοντας και υποβάλλοντας ιστορίες για ιστότοπους που οι επισκέπτες αναζητούν ενεργά αντί να περιηγούνται.

Κι όμως δεν ετοίμασα τίποτα για αυτό που είδα στη Φλωρεντία.

Disneyland

Ερχόμενοι στα μέσα Απριλίου, θα ελπίζαμε να σταματήσουμε πριν από τα πλήθη της περιόδου αιχμής.

Ωστόσο, από τη στιγμή που βγήκαμε στο σταθμό Santa Maria Novella, βρεθήκαμε στην Disneyland.

Ο έντονος τουρισμός είναι διάσπαρτος σε μεγάλες πόλεις όπως η Ρώμη ή το Μιλάνο. Αλλά η Φλωρεντία, μια πόλη στην οποία μπορείτε να περπατήσετε σε περίπου 30 λεπτά, είναι εύθραυστη και κυκλοφορεί εύκολα. Το ιστορικό κέντρο – μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO – καταλαμβάνει μια πολύ μικρή έκταση.

Κύκλοι από κύκλους πολιόρκησαν τα στενά δρομάκια. Influencers και απρόβλεπτοι Instagrammers διαγωνίστηκαν για να τραβήξουν την τέλεια φωτογραφία. Ουρές κόσμου έξω από μαγαζιά viral ίδρωναν στον ήλιο.

Στην Piazza del Duomo, μια σειρά ωρών και εκατοντάδες ψηλά φίδια γύρω από τη Santa Maria del Fiore, μια από τις μεγαλύτερες εκκλησίες στον κόσμο.

Όλοι είναι άθλιοι.

Στο λόφο στην Piazzale ο Μιχαήλ Άγγελος είπε ότι ήταν το καλύτερο μέρος στην πόλη του ήλιου και δεν υπήρχε μέρος για να καθίσετε και λιγότερο για να αναπνεύσετε.

Σειρές τουριστών και φοιτητών από το κοντινό Αμερικάνικο Πανεπιστήμιο στέκονταν κάθετα, αλλά λιγότερο ικανοί να σκαρφαλώσουν σε μια καλύτερη θέα. Δεν φαίνεται να το απολαμβάνει. Ακριβώς όπως μια εικόνα.

Είναι υπέροχο να τονίσουμε τη Φλωρεντία. Και έχει ακόμα ήρεμες και φιλικές γωνιές.

Οι κήποι Bardini, το εργοστάσιο παραγωγής δέρματος Scuola del Cuoio και η αγορά Sant’Ambrogio, για παράδειγμα, είναι όλα υπέροχα σημεία που αξίζει να επισκεφτείτε και όπου οι ντόπιοι εξακολουθούν να πηγαίνουν.

Αλλά δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι ο μαζικός τουρισμός έχει αλλάξει το DNA αυτής της πόλης.

«Οι Φλωρεντινοί δεν θέλουν πια να έρχονται στο ιστορικό κέντρο», λέει η Emiko Davies, η οποία ζει στη Φλωρεντία από το 2005. Υπόγεια διάβαση.

Το ερώτημα είναι το αυτοκίνητο. Είναι πρόβλημα πλήθους. Δεν θέλουν όλοι οι τουρίστες να δράσουν.

«Απλώς ξεχύνονται στην πόλη, καθιστώντας την ανίκητη για τους ανθρώπους που ζουν εκεί». Είναι το ίδιο όπως στη Βενετία, με τα στενά δρομάκια. Έβλεπα τις ηλικιωμένες κυρίες με τα ψώνια τους να πολεμούν τους τουρίστες και να μην μπορούν να περάσουν. Τον χτύπησε ένα κύμα της θάλασσας.

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ο Emiko, ένας Αυστραλός συγγραφέας και δημοσιογράφος τροφίμων, μετακόμισε μια νεαρή οικογένεια περίπου 40 λεπτά μακριά, πιο κοντά στην Πίζα, μια απόφαση που ωθήθηκε από διασπάσεις πτήσεων και άθλιες συνθήκες.

Πάντα ζούσα στη μέση της Banga, σε απόσταση αναπνοής από τη Ponte Vecchio (Γέφυρα) ή την Πινακοθήκη Ουφίτσι. Ένας από τους λόγους που μετακόμισα στη Φλωρεντία ήταν ότι μου άρεσε να βρίσκομαι στο κέντρο, αλλά δεν μπορείς πια να κάνεις ποδήλατο. Δεν μπορείτε να κατεβείτε από συγκεκριμένους δρόμους και αν το κάνετε, το σώμα σας θα στρίψει μέσα από το πλήθος ».

Λιγότεροι από 40.000 ζουν τώρα σε αυτό το πιο ακριβό μέρος της πόλης, το οποίο ο Emiko λέει ότι έχει κατακλυστεί από διαμερίσματα και εστιατόρια της Airbnb.

Οι περισσότεροι κάτοικοι αισθάνονται ότι εμποδίζονται από την αδυναμία να κάνουν κοινή ζωή στην πόλη τους, λέει, και από τη διάβρωση της μοναδικής της ταυτότητας.

Ιογενής άνοιξη

Ο τουρισμός αποτελεί ουσιαστική πηγή εσόδων για τη Φλωρεντία και άλλες ιταλικές πόλεις. Είμαστε όλοι, κάποια στιγμή, τουρίστες.

Αυτό είναι στυλ η περιεγησία, που ενθαρρύνει τους ανθρώπους να μην συνεισφέρουν τίποτα στην πόλη, αυτό είναι το πρόβλημα.

Όλοι πιστεύουμε στον τουρισμό της Φλωρεντίας. Δεν είναι μεμονωμένοι τουρίστες ή ομάδες τουριστών, αλλά οι άνθρωποι που πετυχαίνουν να προωθήσουν μια ποιοτική, αυθεντική εμπειρία, λέει ο εστιάτορας Giulio Picchi.

Πάρτε το κρασί σας από τα μικρά παράθυρα, τις τοξωτές πόρτες σκαλισμένες σε αναγεννησιακά παλάτια όπου παραγγέλνετε ένα ποτό μέσα από τον τοίχο.

αυτά τα πράγματα ανθοδέσμες κρασί ζώντας στα απομεινάρια της εποχής που το λουλούδι της Φλωρεντίας σέρβιρε κρασί, περνώντας τους φόρους και αποφεύγοντας τον λοιμό.

Όμως, ενώ μερικά είναι ιστορικά, που χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα, πολλά είναι φτηνά απομιμήσεις, που δημιουργήθηκαν για να αξιοποιήσουν τις τάσεις του TikTok και του Instagram.

Τα social media έχουν πολλά να απαντήσουν, λέει η Emiko.

Τα πρώτα χρόνια της Φλωρεντίας ζούσε στη Via dei Neri, η οποία είναι τώρα η έδρα του All’Antico Vinaio, ενός viral σάντουιτς που λέγεται ότι ήταν το best seller της πόλης. Η ατελείωτη ουρά μπλοκάρει τον δρόμο που προσελκύει.

«Έζησα ακριβώς το αντίθετο», θυμάται η Emiko. «Ήταν ο χώρος μου, αποσύρθηκε το 2010». Στη συνέχεια, χάρη στον αλγόριθμο του TripAdvisor, ένα εστιατόριο στη Φλωρεντία έφτασε σε έναν αυξημένο αριθμό.

Είναι παράλογο, λέει, χωρίς τουαλέτα, «περίπου τρεις καρέκλες» και σχεδόν καθόλου όρθιο δωμάτιο.

Τα ιογενή σκουλήκια και οι ταραχές των καρουσέλ και οι τουριστικές βιασύνες έχουν αλλάξει το πρόσωπο του κέντρου της Φλωρεντίας. Στη θέση της, λέει η Emiko, είναι ένα άδειο κέλυφος.

Εκείνος ο δρόμος όπου ήταν αυτό το μέρος για σάντουιτς ήταν μια πραγματική γειτονιά. Υπήρχαν επιχειρήσεις, υπήρχε οπωροπωλείο, στεγνοκαθαριστήρια. Υπήρχαν δύο κρεοπώλες και ένας φούρναρης.

«Αν περπατήσετε εκεί τώρα, δεν υπάρχουν μέρη για αυτούς». Αυτό έχει γίνει μια μονοκαλλιέργεια καταστημάτων που είναι όλα ξεκάθαρα τουριστικά.

Η λύση διστάζει;

Την τελευταία δεκαετία, περισσότερες από 1.000 επιχειρήσεις έκλεισαν στη Φλωρεντία, λέει ο Emiko. Και η ίδια είδε το τίμημα.

«Χάνεις τον χαρακτήρα της πόλης». Εάν δεν έχετε πρακτικά πράγματα για τους ανθρώπους που ζουν εκεί, πού θα πάνε; Βγαίνουν προφανώς ».

Οι επαρχιώτες μπορεί να φεύγουν, αλλά όπως το Παρίσι και η Ρώμη, οι τουρίστες θέλουν πάντα να έρχονται στη Φλωρεντία. Τι μπορεί να γίνει λοιπόν;