Ως ζωγράφος και εκπαιδευτικός πλήρους απασχόλησης, μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι η τεχνολογία έχει αλλάξει εντελώς τον κόσμο της τέχνης. Το έχω πάθος και το χρησιμοποιώ στην καθημερινή μου πρακτική. Δεν χρησιμοποιείται μόνο για σχέδιο, αλλά σήμερα καλλιτέχνες σαν εμένα το χρησιμοποιούν επίσης για να διδάξουν μαθητές από όλο τον κόσμο και να κάνουν την τέχνη πιο προσιτή. Χαιρετίζω την τεχνολογία ως εργαλείο για αποτελεσματικότητα, συνδεσιμότητα και εκπαίδευση. Μερικοί καλλιτέχνες έχουν δημιουργήσει ολόκληρη τη δημιουργική τους καριέρα χρησιμοποιώντας ψηφιακά εργαλεία και πλατφόρμες. Η τεχνολογία έδωσε τη δυνατότητα να μεταδοθεί η δημιουργικότητα με ισχυρούς και συναρπαστικούς τρόπους. Αλλά αυτό έρχεται με ένα μεγάλο πρόβλημα. Είναι AI.
Η χρήση της τεχνολογίας για τη δημιουργία και την κοινή χρήση τέχνης δεν είναι το ίδιο με την αντικατάσταση της καλλιτεχνικής δημιουργίας με την τεχνολογική δημιουργία. Όταν η ίδια η δημιουργική διαδικασία εξαφανίζεται, χάνεται κάτι σημαντικό. Αλλά καθώς το περιεχόμενο που δημιουργείται από AI γίνεται πιο διαδεδομένο στο διαδίκτυο, πιστεύω ότι θα έρθει μια στιγμή που θα δούμε μια αλλαγή προς την αντίθετη κατεύθυνση. Αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι που έχουν βαρεθεί να κατακλύζονται από τεχνητές εικόνες επιστρέφουν σε αυθεντικά, χειροποίητα κομμάτια. Οι άνθρωποι συνδέονται με τους ανθρώπους και τα συναισθήματα πίσω από την τέχνη.
Ψηφιακή τέχνη και εικόνες AI: αξίζει μια διάκριση
Μερικοί άνθρωποι εκτός της βιομηχανίας τέχνης εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η ψηφιακή ζωγραφική και η δημιουργία εικόνων AI είναι το ίδιο πράγμα. Βρίσκομαι να εξηγώ ότι η ψηφιακή τέχνη δεν είναι κάτι που δημιουργείται με το πάτημα ενός κουμπιού. Καταλαβαίνουν ότι και οι δύο διαδραματίζονται σε μια οθόνη, και οι δύο χρησιμοποιούν λογισμικό και και οι δύο παράγουν ψηφιακές εικόνες, επομένως θα πρέπει να είναι ίδιες. Αλλά για τους καλλιτέχνες, η δημιουργική διαδικασία βρίσκεται στη ρίζα της διάκρισης. Και συμφωνώ ότι υπάρχουν σημεία σε όλη την ιστορία της τέχνης όπου νέα τεχνολογικά εργαλεία έχουν απειλήσει τους καλλιτέχνες. Αυτό όμως είναι διαφορετικό. Αυτή είναι η πρώτη φορά που παραλείπουμε εντελώς το ανθρώπινο κομμάτι της δημιουργίας.
Όπως η φωτογραφία είναι μια δημιουργική διαδικασία, η ψηφιακή ζωγραφική είναι επίσης ένα είδος ζωγραφικής. Οι καλλιτέχνες βρίσκουν ακόμα έμπνευση, δημιουργούν σκίτσα, πειραματίζονται μέσω δοκιμής και λάθους, ερμηνεύουν αναφορές, προσαρμόζουν συνθέσεις… Με λίγα λόγια, κάνουν όλα όσα ζωντανεύουν τις ιδέες. Εργαλεία όπως ταμπλέτες και γραφίδες είναι απλώς ένας άλλος καμβάς και πινέλα, αλλά η μαγεία της δημιουργίας είναι η ίδια.
Το AI είναι ένα άλλο εργαλείο, αλλά οι γεννήτριες εικόνων χρησιμοποιούν βάσεις δεδομένων (κλεμμένων) έργων τέχνης για να δημιουργήσουν εικόνες. Το σύστημα παράγει αποτελέσματα επεξεργάζοντας μεγάλα σύνολα δεδομένων υπαρχουσών εικόνων και μοτίβων που είναι διαθέσιμα στο διαδίκτυο. Ο χρήστης μπορεί να καθοδηγήσει τις προτροπές, αλλά η οπτική ερμηνεία και εκτέλεση επαφίεται στο μηχάνημα. Αυτή η διάκριση είναι σημαντική γιατί η καλλιτεχνική ανάπτυξη δεν προέρχεται απλώς από την κατοχή μιας ιδέας, αλλά από την υλοποίησή της. Προέρχεται από το να μάθεις πώς να μεταμορφώνεις αυτή τη σκέψη σε κάτι ουσιαστικό μέσω δεξιοτήτων και προσωπικής ερμηνείας. Σκεφτείτε το “Happy Accident” του Bob Ross. Ο πειραματισμός είναι η ρίζα της δημιουργικότητας.
Καμία προτροπή δεν μπορεί να αντικαταστήσει το ταξίδι ενός καλλιτέχνη
Ψηφιακά εργαλεία υποστηρίζουν το χέρι του καλλιτέχνη. Το AI θα προσπαθήσει να το αντικαταστήσει. Με την ψηφιακή ζωγραφική, το μέσο μπορεί να διαφέρει από την παραδοσιακή ζωγραφική, αλλά η γνώση που απαιτείται για τη δημιουργία ενός έργου τέχνης είναι η ίδια (και η χρήση σύνθετου λογισμικού μπορεί να απαιτεί ακόμη μεγαλύτερη καμπύλη εκμάθησης). Ένας ικανός ψηφιακός ζωγράφος πρέπει να κατανοήσει την ανατομία, την προοπτική, τη σύνθεση, τη θεωρία των χρωμάτων και την οπτική αφήγηση. Εξακολουθούν να περνούν χρόνια εκπαιδεύοντας τα μάτια και τα χέρια τους για να μεταφέρουν αυτό που βλέπουν και αισθάνονται. Οι ζωγράφοι καταλαβαίνουν εγγενώς πώς η εμπειρία του αγώνα και της αποτυχίας οδηγεί στην καλλιτεχνική ανάπτυξη. Αυτές οι στιγμές είναι ευκαιρίες για ανάπτυξη και βελτίωση για να αναπτύξετε την καλλιτεχνική σας ταυτότητα και δεξιότητες.
Η δημιουργία τέχνης απαιτεί πάντα χρόνο και υπομονή, και οι νέοι καλλιτέχνες θα πρέπει να ενθαρρύνονται να το εκτιμήσουν αυτό. Το να μάθεις τα βασικά όπως το χρώμα και η σύνθεση απαιτεί χρόνια και απαιτεί κατανόηση της ιστορίας της τέχνης. Εάν οι εκκολαπτόμενοι καλλιτέχνες οδηγηθούν να πιστέψουν ότι μπορούν να παρακάμψουν εντελώς τα βασικά και να δημιουργήσουν εικόνες εν ριπή οφθαλμού, μπορεί να μην βιώσουν ποτέ τη δημιουργική αυτοπεποίθηση και τις ανταμοιβές της ανάπτυξης της τέχνης τους.
Το AI αφαιρεί τον αγώνα. Ο τηλεπρομηθευτής δεν ερμηνεύει τον κόσμο, απλώς επιμελείται την έξοδο. Στους χώρους τέχνης, οι νέοι μαθητές που στρέφονται στην τεχνητή νοημοσύνη χάνουν την ευκαιρία να πειραματιστούν. Ζούμε σε έναν κόσμο με γρήγορο ρυθμό που απαιτεί άμεσα αποτελέσματα. Τα διαστήματα προσοχής γίνονται όλο και μικρότερα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ορισμένοι υποψήφιοι καλλιτέχνες δεν σκέφτονται την εκπαίδευση για χρόνια έως ότου μπορέσουν να λάβουν άμεση ικανοποίηση με το πάτημα ενός κουμπιού.
Δεν πρόκειται για ελιτισμό ή φύλαξη. Έχει να κάνει με τη συλλογική ανάπτυξη και τον ανθρωπισμό. Γι’ αυτό μελετάμε και σεβόμαστε πρώτα τους Δασκάλους. Όσο περισσότερο οι καλλιτέχνες κατανοούν το ταξίδι τους και μαθαίνουν μέσω δοκιμής και λάθους, τόσο πιο ξεκάθαρα είναι σε θέση να εκφράσουν τις ιδέες τους. Δεν πρέπει να θεωρούμε δεδομένα εκατοντάδες χρόνια ιστορίας.
Και από την τεχνική πλευρά, η κατανόηση του τρόπου εκπαίδευσης των συστημάτων AI κάνει τα πράγματα λιγότερο πολύχρωμα. Η δουλειά των καλλιτεχνών προστίθεται στη βάση δεδομένων εκπαίδευσης χωρίς συγκατάθεση, αποζημίωση ή αναγνώριση. Τα χρόνια που αφιερώσατε αναπτύσσοντας το προσωπικό σας στυλ είναι οι πρώτες ύλες για ένα σύστημα που μπορεί να το μιμηθεί σε δευτερόλεπτα. Οι καλλιτέχνες δεν μπορούν να παραπονεθούν. Όταν αποδεχθήκαμε τους κινδύνους της κοινής χρήσης στο διαδίκτυο, η τεχνητή νοημοσύνη δεν είχε ακόμη εφευρεθεί (ή τουλάχιστον δεν ήταν το αδηφάγο τέρας που είναι σήμερα). Ακόμη περιμένουμε νόμους και κανονισμούς. Μέχρι να περάσει τελικά, είναι πιθανό να είναι πολύ αργά.
Για τους εργαζόμενους καλλιτέχνες, οι ερωτήσεις σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη και την ιδιοκτησία είναι κάτι περισσότερο από ένα μέρος μιας φιλοσοφικής συζήτησης για την τεχνολογία. Πρόκειται για την εργασία, τη συγγραφή και τον σεβασμό για τη δημιουργική εργασία. (Ας σταματήσουμε να εστιάζουμε στο περιβαλλοντικό κόστος. Υπάρχουν ήδη αρκετά κόστη.)
Αυτό που η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να αντιγράψει είναι αυτό που κάνει την τέχνη σημαντική.
Κατά ειρωνικό τρόπο, πιστεύω ότι η ταχεία άνοδος και ο πολλαπλασιασμός της τεχνητής νοημοσύνης θα κάνει την ανθρώπινη τέχνη πιο πολύτιμη από ποτέ. Ακόμη και τώρα, υπάρχει μια σειρά από τάσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που ενθαρρύνουν τους καλλιτέχνες να μοιράζονται όχι μόνο την τέχνη τους, αλλά τη διαδικασία τους, ακόμη και τον εαυτό τους στη δουλειά. (Ας είμαστε ειλικρινείς: Γίνουμε λιγότερο ικανοί να ξεχωρίσουμε τι είναι AI και τι όχι.)
Αυτή τη στιγμή ζούμε σε μια εποχή όπου οι περισσότεροι άνθρωποι περιβάλλονται από μια συνεχή ροή παραγόμενων εικόνων και περιεχομένου. Καθώς οι ροές μας γίνονται κορεσμένες με εικόνες τεχνητής νοημοσύνης, ελπίζουμε ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα αναζητούν ανθρωπογενή τέχνη, έργο που μπορεί να είναι ατελές αλλά έχει συναίσθημα πίσω του και συνδέει τον θεατή με τον καλλιτέχνη.
Οι τέχνες και οι χειροτεχνίες ήταν πάντα πολύτιμες, όχι μόνο επειδή φαίνονται όμορφες, αλλά επειδή είναι βαθιά ανθρώπινες, αγγίζοντας κοινούς αγώνες και συναισθήματα. Γιατί πιστεύετε ότι οι άνθρωποι εξακολουθούν να πληρώνουν για να δουν τα μισά γλυπτά του Μιχαήλ Άγγελου; δούλος?Αυτά τα γλυπτά που δεν είναι Finito φαίνεται να προσπαθούν να ξεφύγουν από τα βράχια, εκφράζοντας δυναμικά τον αγώνα και τον πόνο. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν έχει δημιουργήσει ποτέ κάτι τόσο συγκινητικό. Καθώς το περιεχόμενο που δημιουργείται από την τεχνητή νοημοσύνη κατακλύζει το Διαδίκτυο, οι άνθρωποι θα αναζητήσουν τέχνη που θα αισθάνεται αναμφισβήτητα ανθρώπινη. Προχωράμε προς ένα μέλλον όπου οι αυθεντικές ανθρώπινες δημιουργίες γίνονται πιο σημαντικές.
Το μέλλον της τέχνης δεν καθορίζεται από τις εικόνες που μπορούμε να δημιουργήσουμε. Η τέχνη είναι πάντα κάτι που οι άνθρωποι επιλέγουν να δημιουργήσουν για άλλους ανθρώπους. Ο Strauss Zelnick, Διευθύνων Σύμβουλος της Take-Two Interactive (η εταιρεία πίσω από το GTA), αναγνώρισε σε ένα podcast με τον David Senra ότι υπάρχουν χρήσεις για την τεχνητή νοημοσύνη, αλλά έσπευσε επίσης να επισημάνει ότι “τα σύνολα δεδομένων είναι εγγενώς οπισθοδρομικά και η δημιουργικότητα είναι εγγενώς στραμμένη προς το μέλλον”. Και έχει δίκιο. Τελικά, η τεχνητή νοημοσύνη δεν δημιουργεί τέχνη. Όπως είπε ο Zelnick, δημιουργεί «παράγωγη ιδιοκτησία».
