Ο διάσημος Ιάπωνας σκηνοθέτης Sho Miyake έφτασε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έφερε μαζί του δύο μεγάλου μήκους ταινίες: Μικρό, αργό αλλά σταθερό και Δύο εποχές, δύο ξένοιένα ζευγάρι εικόνων τοπίου που πραγματεύονται την ταραγμένη ανθρώπινη επιθυμία να συνδεθεί με άλλους. Η απομόνωση και το άγχος είναι οι ακρογωνιαίοι λίθοι της αναπτυσσόμενης κινηματογραφικής δημιουργίας του Miyake. «Λατρεύω αυτούς τους χαρακτήρες που έχουν μια αίσθηση δυσφορίας που σιγά σιγά αρχίζει να τους απομακρύνει από την κοινωνία», λέει. Ακρη.
Πρώτη φορά το είδα Μικρό, αργό αλλά σταθερό Στο New Directors/New Films (ένα από τα καλύτερα κινηματογραφικά φεστιβάλ που έχει να προσφέρει η Νέα Υόρκη). Είναι η συναισθηματική ιστορία μιας κωφής πυγμάχου, της Keiko (Yukino Kishi), που επιδιώκει να κερδίσει τον πρώτο της αγώνα. Η Miyake εξισορροπεί απαλά την ένταση της φιλοδοξίας της Keiko με την άτονη δυσφορία που νιώθει για την επιτυχία της, η οποία επιδεινώνεται όταν η υγεία του μακροχρόνιου προπονητή της επιδεινώνεται και η ρουτίνα της ανατρέπεται.
Το τελευταίο χαρακτηριστικό του Sho Miyake, Δύο εποχές, δύο ξένοιέχει τη δική του τριβή να λύσει. Η ταινία ξεκινά και τελειώνει με τον σεναριογράφο Lee (Shim Eun-kyung) να γράφει σε ένα γραφείο. Αλλά στη μέση βρίσκεται η ύφανση του Miyake σε ξεχωριστές ιστορίες ανθρώπινης σύνδεσης και απομόνωσης που βασίζονται στην ιστορία του διάσημου σκιτσογράφου Yoshiharu Tsuji. Θέα στην παραλία της θάλασσας και Ο κύριος Μπεν και το ιγκλού του — Μια ταινία μέσα σε μια ταινία ή ένα manga μέσα σε ένα manga. Οι δομικές του καινοτομίες επαινούνται από τον Miyake. Πρόσφατα έλαβε το βραβείο Golden Leopard στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λοκάρνο.
Ακρη Κάθισε με τον Shu Miyake μπροστά Δύο εποχές, δύο ξένοι Αμερικάνικο θεατρικό ντεμπούτο. (Μικρό, αργό αλλά σταθερό Διαθέσιμο κατ’ απαίτηση τώρα.) Μιλώντας μέσω ενός μεταφραστή, ο Miyake απάντησε σε μεγάλες υπαρξιακές ερωτήσεις – όπως γιατί εμείς ως άνθρωποι λέμε ιστορίες – και τι πιστεύει για την τεχνητή νοημοσύνη.
Αυτή η συνέντευξη έχει τροποποιηθεί για λόγους σαφήνειας.
Πρόσφατα δώσατε μια συνέντευξη στο Nowness Asia όπου είπατε ότι σας αρέσουν πολύ οι αδέξιοι αλλά ειλικρινείς χαρακτήρες. Τι σου αρέσει σε αυτό;
Για να είμαι ειλικρινής, σκέφτομαι τον εαυτό μου, σχεδόν προς απογοήτευση, ότι είμαι τόσο έξυπνος που μπορώ να βρω τρόπους να είμαι αναληθής με τον εαυτό μου ή να πω ψέματα στον εαυτό μου. Οπότε πιστεύω ότι είναι φιλόδοξο οι χαρακτήρες μου να είναι χαζοί, αλλά τουλάχιστον πολύ ειλικρινείς. Είναι κάτι που φιλοδοξώ.
Μικρό, αργό αλλά σταθερό Ήταν η πρώτη σου ταινία που είδα. Όταν κοιτάς πίσω, υπάρχουν μαθήματα που έχεις πάρει;
Νομίζω ότι υπάρχουν πολλά πράγματα που έμαθα από τη δημιουργία του Μικρό, αργό αλλά σταθερόΘα δώσω όμως ένα παράδειγμα και νομίζω ότι αποτυπώνεται και μόνο στον τίτλο. Νιώθω ότι αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζω τη δημιουργία ταινιών. Νομίζω πως ναι Μικρό, αργό αλλά σταθερό Αντικατοπτρίζει όχι μόνο την προσέγγισή μου στη δημιουργία ταινιών, αλλά και το πώς βλέπω τον κόσμο να αλλάζει. Όταν ήμουν νεότερος, πίστευα ότι τα πράγματα δεν άλλαξαν από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά τώρα βλέπω ότι αυτές οι μικρές, αόρατες προσπάθειες και το αποκορύφωμά τους μπορούν να οδηγήσουν σε μεγαλύτερες αλλαγές στην κοινωνία. Αλλά και όταν σκέφτομαι τη δημιουργία ταινιών, κάθε περικοπή και κάθε σκηνή είναι τόσο σημαντική που πρέπει να το χειριστώ πολύ προσεκτικά, οπότε ίσως αυτή η σκηνή να μην είναι αρκετή για να εντυπωσιάσει κανέναν. Αλλά το αποκορύφωμα είναι αυτό που δημιουργεί μια καλή ταινία.
Υπάρχει μια στιγμή μέσα Μικρό, αργό αλλά σταθερό Απλώς δείχνει τη σκόνη στο γυμναστήριο του μποξ. Ένιωσα σαν μια άνετη απόφαση.
Αυτό είναι στην πραγματικότητα ένα από τα αγαπημένα μου πλάνα στην ταινία και ένιωσα λίγο συντριπτικό γιατί είχα όλα αυτά τα αστέρια και τους ηθοποιούς στο πλατό, αλλά ξυπνούσαμε νωρίς το πρωί για να κινηματογραφήσουμε τη σκόνη που κολλούσε στον αέρα. Νομίζω λοιπόν ότι αυτή η λήψη είναι ένα παράδειγμα του πώς θέλω να δείξω αυτά τα πράγματα που είναι συνήθως αόρατα και να φροντίσω να μην τα παραβλέψουμε. Και νιώθω σαν το πλήρωμα και εγώ πραγματικά ενθουσιαστήκαμε από το πόσο συγκλονιστική και σημαντική ήταν αυτή η λήψη, μόνο και μόνο για να μπορέσω να συλλάβω τη σκόνη που ανάβει για ένα δευτερόλεπτο το πρωί.
οι τελευταίες σου ταινίες, Δύο εποχές, δύο ξένοιξεκινά με τον πρωταγωνιστή να γράφει ένα κείμενο. Είναι ένα πολύ ήσυχο και υπέροχο μέρος. Ποιο είναι το ιδανικό περιβάλλον συγγραφής σας;
Πρώτα και κύρια, θέλω να μπορώ να περπατήσω στη γειτονιά μου και να βρω έναν πραγματικά διασκεδαστικό δρόμο για να περπατήσω, γιατί φυσικά όταν γράφω, θέλω να είμαι σε ένα γραφείο με ησυχία. Αλλά όταν περπατάω συνήθως παίρνω τις καλύτερες ιδέες μου.
Αυτοί οι χαρακτήρες παλεύουν με πολλά υπαρξιακά ανθρώπινα ερωτήματα. Γιατί ήταν απαραίτητο να το εξερευνήσετε;
Αυτή είναι μια πολύ βαθιά ερώτηση και δύσκολο να απαντηθεί, αλλά νομίζω ότι ακόμη και όταν ήμουν πολύ μικρός και ακόμη και ως παιδί, σκεφτόμουν πολύ γιατί ζούμε. Και δεν θέλω να το πω με καταθλιπτική έννοια. Ήμουν ειλικρινά περίεργος για αυτήν την ερώτηση.
Αλλά όσο μεγαλώνεις, διαπιστώνω ότι η ερώτηση γίνεται όλο και πιο βαριά. Και όταν το σκέφτομαι πάρα πολύ, μπορεί να με κάνει να νιώσω λίγο απογοητευμένος. Αλλά αν προσπαθήσετε να αλλάξετε τη μορφή αυτής της ερώτησης: Γιατί κάνουμε ταινίες; Γιατί κάνουμε φωτογραφίες; Γιατί ζωγραφίζουμε; Απλά αλλάζω τη διατύπωση αυτής της ερώτησης με κάνει να νιώθω πολύ θετικά για αυτό. Νομίζω ότι αυτή η νέα ταινία αφορά: Γιατί γράφουμε ιστορίες; Γιατί πάμε και ταξιδεύουμε;
Νομίζω ότι με αυτούς τους τρόπους σκέφτεται την ανθρώπινη ύπαρξη, αλλά κάπως από αυτό το έμμεσο μέρος. Και φυσικά μέσα Μικρό, αργό αλλά σταθερόΓιατί ο Κίκο θέλει να συνεχίσει την πυγμαχία; Οπότε σκέφτομαι ότι γύρω από αυτά τα ερωτήματα, το βασικό είναι, Γιατί είμαστε ζωντανοί και γιατί κάνουμε αυτό που κάνουμε;
Δύο εποχές, δύο ξένοι Είναι μια δομικά φιλόδοξη ταινία, καθώς παρακολουθούμε την προσωπική ιστορία της σεναριογράφου και της ταινίας που έγραψε. Είδα λίγο τον Χονγκ Σανγκσού και τον Ριουσούκε Χαμαγκούτσι μέσα του. Αυτοί οι σκηνοθέτες σας ενέπνευσαν;
Φυσικά, οι δύο σκηνοθέτες που ανέφερα είναι πολύ σημαντικοί για μένα, αλλά νομίζω ότι το θεμέλιο και η μεγαλύτερη έμπνευση για αυτήν την ταινία είχε τον Μπάστερ Κίτον. Σέρλοκ Τζούνιορ. Στην ταινία, ο Buster Keaton παίζει το ρόλο ενός προβολέα που προσπαθεί να μπει στον κόσμο των ταινιών. Πιστεύω ότι αυτή η ταινία διερευνά την ιδέα του τι είναι ο κινηματογράφος και ποια είναι η σχέση του κινηματογράφου με τη ζωή. Είναι επίσης η πρώτη στιγμή που βλέπουμε ταινία μέσα σε ταινία. Οπότε νομίζω ότι αυτή ήταν η μεγαλύτερη έμπνευσή μου.
Οι ταινίες σας τείνουν να βασίζονται σε χαρακτήρες που βιώνουν κάτι που είναι χαμηλού πονταρίσματος αλλά αισθάνεται πολύ υψηλό. Θα συνεχιστεί αυτό το θέμα στο επόμενο έργο σας;
Αυτό είναι ένα ενδιαφέρον πράγμα που επεσήμανα για τους χαρακτήρες μου. Στην πραγματικότητα, η ταινία που μοντάζω αυτή τη στιγμή έχει έναν πρωταγωνιστή που αντί να παίζει για τον εαυτό του, ενεργεί για τους άλλους. Άλλαξε πραγματικά τη δομή της ταινίας και νομίζω ότι είναι μια νέα προσέγγιση για μένα. Είτε οι χαρακτήρες μου ενεργούν από ενδιαφέρον για τον εαυτό τους είτε για χάρη των άλλων, όλες οι ταινίες μου αφορούν το πώς ένας χαρακτήρας αλληλεπιδρά με την κοινωνία γύρω τους και προσπαθεί να τη βελτιώσει. Οπότε νομίζω ότι έχω περάσει από χαρακτήρες που επικεντρώνονται στη δική τους ευτυχία σε ίσως με αυτή τη νέα ταινία, έναν χαρακτήρα που επικεντρώνεται κυρίως στην ευτυχία των άλλων.
Αυτή είναι μια περίεργη ερώτηση, αλλά οι δύο τελευταίες ταινίες σας ήταν πριν Δύο εποχές, δύο ξένοι Γυρίστηκε σε ταινία. αλλά Δύο εποχές, δύο ξένοι Είναι ψηφιακά, ναι;
Γιατί επιλέξατε να γυρίσετε αυτή την ταινία ψηφιακά;
Υπάρχουν δύο λόγοι, ο πρώτος είναι πολύ τεχνικός καθώς η ταινία θα γυριστεί στον ωκεανό και μετά σε θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν, και νομίζω ότι ήταν μεγάλο ρίσκο να γυριστεί η ταινία.
Το δεύτερο βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της απόφασης, αλλά σχετίζεται με αυτό το ερώτημα όπως: Γιατί να μετατρέψετε το manga σε ταινία; Και νομίζω ότι η απάντηση σε αυτό ήταν η ψηφιακή φωτογραφία γιατί προφανώς τα manga, οι εικονογραφήσεις και τα κόμικς είναι ακίνητες εικόνες. Αλλά αν τραβήξετε αυτές τις σκηνές σε ταινία, θα υπάρχουν πάντα αυτές οι λεπτές κινήσεις του κόκκου. Μια λήψη θα είναι πάντα κινούμενη, αλλά με την ψηφιακή, όσο τίποτα δεν κινείται μέσα στη σκηνή, πραγματικά μοιάζει με φωτογραφία. Αυτό επιτρέπει επίσης στις μικρότερες κινήσεις να είναι πολύ εκπλήξεις και συγκλονιστικές για τον θεατή. Λες και το manga ξαναζωντάνεψε.
Πώς σκέφτεσαι τώρα για την τεχνολογία; Ο θόρυβος γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη επηρεάζει καθόλου την επιχείρησή σας; Είναι εμπνευσμένο; Το μειώνει κάπως;
Δεν το σκέφτομαι καθόλου.
Σύνδεσμος πηγής: www.theverge.com