Δεν υπήρχε τίποτα πικρό στη δεξίωση στις Κάννες. πικρά ΧριστούγενναΤο τελευταίο ισπανικό μελόδραμα του Πέδρο Αλμοδόβαρ – 23η μεγάλου μήκους ταινία, 8η ταινία που θα εμφανιστεί στο φεστιβάλ (εξαιρουμένων των ταινιών του 2023) περίεργος τρόπος ζωήςένα μισάωρο queer γουέστερν με πρωταγωνιστές τους Ίθαν Χοκ και Πέδρο Πασκάλ).
Χαιρετίστηκε με όρθιους χειροκροτητές καθώς έμπαινε στο Grand Lumière Theatre για την πρεμιέρα της ταινίας, η οποία τράβηξε τους πάντες από τη Ζιλιέτ Μπινός μέχρι τους κινηματογραφιστές όπως ο Άμπελ Φεράρα, ο Ντάρεν Αρονόφσκι και ο δύο φορές νικητής του Χρυσού Φοίνικα Κεν Λόουτς. Στο σκάφος είναι επίσης ο γκέι αίσθηση του Instagram, Τζόρνταν Φέρστμαν, του οποίου το σενάριο και το σκηνοθετικό ντεμπούτο ήταν ένα αξιολάτρευτο δράμα πατέρα-γιου. παιδί του κλαμππου έγινε η πρόποση των Καννών τις τελευταίες μέρες και πουλήθηκε στην Α24 έναντι 17 εκατομμυρίων δολαρίων.
“Merci beaucoup”, είπε ο Almodóvar, ξεκάθαρα συγκινημένος, στο ενθουσιώδες πλήθος μετά το τέλος της προβολής. “Από όλο το κοινό που συναντώ στις προβολές των ταινιών μου, νομίζω ότι το κοινό σε αυτή τη Μεγάλη Αίθουσα είναι ο πιο ζεστός και αγαπημένος κόσμος που έχω γνωρίσει ποτέ. Δεν ξέρω πώς να σας ευχαριστήσω αρκετά για τη γενναιοδωρία που ένιωσα κάθε φορά που βρίσκομαι εδώ.”
Μετά γύρισε στη μελαγχολία. «Αν στο μέλλον δεν μπορώ πλέον να έρθω εδώ και να το δω μόνο στην τηλεόραση, θα είμαι πολύ λυπημένος».
Σκοπεύει ο 76χρονος προπονητής να αποσυρθεί; Ή μήπως αρχίζει να νιώθει την ηλικία του; “Δεν είναι αποχαιρετισμός. Αντιθέτως, έχω ήδη ιδέες για την επόμενη ταινία”, καθησύχασε τους δημοσιογράφους στη συνέντευξη Τύπου της ταινίας. “Αλλά αν έρθει η μέρα που δεν μπορώ να έρθω γιατί δεν υπάρχουν ταινίες ή δεν ξέρω ποια θα είναι η κατάσταση, φυσικά θα στεναχωρηθώ πολύ. Έχω μεγάλη νοσταλγία και μεγάλη αγάπη για αυτό το φεστιβάλ”.
Παρά το όνομά του, πικρά Χριστούγεννα Είναι λιγότερο μια ταινία διακοπών παρά ένας διαλογισμός εμπνευσμένος από τον Πιραντέλλο για την αφήγηση, τη δημιουργικότητα και τις μερικές φορές ηθικά αμφίβολη προέλευση της έμπνευσης. Αυτό αντικατοπτρίζεται και στην ημι-αυτοβιογραφική ταινία του 2019 του Αλμοδόβαρ πόνο και δόξαΣτην ταινία πρωταγωνιστεί ο Αντόνιο Μπαντέρας ως το alter ego του Αλμοδόβαρ, σκεπτόμενος πώς η κινηματογραφική του ζωή ήταν συνυφασμένη με σωματικές παθήσεις όπως ο χρόνιος πόνος στην πλάτη.
πικρά Χριστούγεννα Συνδυάζει δύο ιστορίες. Πρόκειται για έναν διάσημο σκηνοθέτη ονόματι Ραούλ (Ο Λεονάρντο Σμπαράρια, με γένια αλατοπίπερου τύπου Αλμοδοβάρ και δασύτριχα μαλλιά). Το σενάριο που γράφει αυτή τη στιγμή είναι για την Έλσα (Μπάρμπαρα Ρένι), μια καλτ σκηνοθέτη που πάσχει από ημικρανίες.
Η ιστορία της Έλσα και οι χαρακτήρες της είναι γεμάτοι με γεγονότα της πραγματικής ζωής που ο Ραούλ επαναχρησιμοποιεί ως σημεία πλοκής και η διαδικασία της συγγραφής του σεναρίου επιβαρύνει τη σχέση της με τον φίλο της, Σάντι (Κιμ Γκουτιέρες) και την επί χρόνια βοηθό της, Μόνικα (Αϊτάνα Σάντσεζ-Χιχόν). «Μας κάνεις βρικόλακες», λέει κάποια στιγμή η Μόνικα, κατηγορώντας τον Ραούλ ότι εκμεταλλεύεται τους γύρω του.
“πικρά Χριστούγεννα και πόνο και δόξα «Και στις δύο ταινίες μιλάω για τον εαυτό μου, οπότε μπορεί να φαίνονται αλληλένδετα, σαν ένα είδος δίπτυχου», είπε ο Αλμοδόβαρ. πικρά Χριστούγενναο πόνος είναι ένας ηθικός πόνος, ένας χρόνια βιωμένος ψυχολογικός πόνος και αναγνωρίζω τον εαυτό μου στον ρόλο του Ραούλ. Αυτή είναι μια αφόρητη κατάσταση και δίνει την εντύπωση ότι βιώνετε μια τρομερή υπαρξιακή κρίση. ”
Μερικές φορές, η ταινία αισθάνεται σαν εξομολογητική, και είναι σίγουρα ένα από τα πιο ψυχοφθόρα δράματα που έχει κάνει τα τελευταία 50 χρόνια. «Τουλάχιστον προσπαθούμε να βεβαιωθούμε ότι δεν βλάπτουμε κανέναν σε όλη τη διαδικασία», είπε. “Αλλά ο Ραούλ δεν νοιάζεται. Αυτή είναι η φύση του δημιουργού, πολύ εγωκεντρικός. Και αυτό είναι πολύ επικίνδυνο για όλους γύρω του. Υπάρχει ένα ηθικό επιχείρημα που είναι πραγματικά άλυτο και αφορά τις ηθικές ευαισθησίες του δημιουργού. Υπάρχει ένας πόνος σε όλη την ταινία. Όλοι βιώνουν ένα είδος πένθους.”
χαρακτήρες του πικρά Χριστούγεννα Μπορεί να παλέψουν με κρίσεις πανικού, απιστία, συναισθηματικά παραμελημένους συντρόφους, ακόμη και τον θάνατο ενός παιδιού. Για τον Raul και για τον Almodovar, είναι όλα δημιουργικά έτοιμα για μάδημα, είτε προέρχονται από την πραγματικότητα είτε από φαντασία. Και μπορεί να είναι δύσκολο να αντισταθείς, ακόμα κι αν πληγώνει τους ανθρώπους στην πραγματική ζωή. «Η δημιουργία είναι πολύ μυστηριώδης και πολύ ισχυρή», είπε. «Και όταν νιώθεις έμπνευση, δεν μπορείς παρά να ακολουθήσεις αυτό το μονοπάτι, ακόμα κι αν δεν ξέρεις πού θα σε οδηγήσει».
Ένας δημοσιογράφος ρώτησε τον σκηνοθέτη αν τον ενδιέφερε να εξερευνήσει άλλα θέματα και ο Αλμοδόβαρ συμφώνησε πρόθυμα. “Ναι, φυσικά! Είμαι αηδιασμένος με τον εαυτό μου”, παραδέχτηκε. “Δεν θέλω να βασίζομαι στον εαυτό μου για να συνεχίσω να γράφω. Σίγουρα θέλω να αλλάξω κατεύθυνση. Αυτή η ταινία είναι αρκετά ξεκάθαρη και πιθανότατα θα είναι η τελευταία για τον εαυτό μου. Νομίζω ότι η επόμενη ταινία θα είναι διαφορετική. Θα έχει περισσότερο σκοτεινό χιούμορ.”
