Κατά τη χρυσή εποχή των αεροπορικών ταξιδιών στις αρχές της δεκαετίας του 1950, οι άνθρωποι είδαν για πρώτη φορά αεροφωτογραφίες που αποκάλυπταν τις γραμμές και τα ορθογώνια που σκιαγράφησαν τα χωράφια των αγροτών. Για τον Richard Diebenkorn (1922-1993), αυτό το γεωμετρικό μοτίβο βρήκε το δρόμο του στους πρώιμους αφηρημένους πίνακές του με τοπίο, συμπεριλαμβανομένων των σειρών του Sausalito, Albuquerque και Berkeley. Γεμάτα φωτεινά χρώματα και έντονες γωνίες, όλα τα έργα του είναι επηρεασμένα από την αρχιτεκτονική, την υφή της γης, τις κάθετες και οριζόντιες επιφάνειες, τις καμπύλες και γραμμικές απόψεις, τον Ειρηνικό Ωκεανό και τον λαμπερό, καθαρό ήλιο. Όταν άλλοι ζωγράφοι τράβηξαν τη Νέα Υόρκη ως τη γενέτειρα της τέχνης, ο Diebenkorn το δοκίμασε για ένα χρόνο, επέστρεψε δυτικά και παρέμεινε εκεί, ζωγραφίζοντας κάθε μέρα για το υπόλοιπο της ζωής του.
Από τις πρώιμες αφηρημένες ζωγραφιές του, μεταπήδησε σε παραστατικούς πίνακες τη δεκαετία του 1960. Σιλουέτες γυναικών, μερικές φορές απρόσωπες φιγούρες, απεικονίζονται στο βάθος με μπλοκ χρώματος. Προκαλώντας μια λεπτή και στοχαστική αφήγηση, μια γυναίκα πίνει καφέ ενώ μια άλλη κάθεται και κοιτάζει έξω από το παράθυρο, καπνίζει ένα τσιγάρο και στέκεται δίπλα σε μια φίλη. Αυτή η απλή πράξη ενός χαριτωμένου σώματος που ξεκουράζεται ήσυχα είναι μυστηριώδης, τι σκέφτεται; Οι φιγούρες του Diebenkorn είναι δομημένες και απλοποιημένες, ελάχιστες και μοναδικές, με χώρο γύρω τους, απομονώνοντας τις φιγούρες. Κατά τη διάρκεια αυτών των πρώτων ετών, συνέχισε να ζωγραφίζει συναρπαστικές ζωγραφικές νεκρές φύσεις. Νεκρή φύση με φλούδα πορτοκαλιού. Μπορείτε να νιώσετε τον ήλιο της Καλιφόρνια στις φλούδες πορτοκαλιού και τα λαμπερά τιρκουάζ και λευκά ριγέ τραπεζομάντιλα. Οι γυναίκες του φορούν αμάνικα ή ριγέ φούστες. Ο κόσμος που ζει είναι ξεκάθαρα ζεστός.
Η φήμη του Diebenkorn εκτοξεύτηκε με τη σειρά του Ocean Park, την οποία ξεκίνησε το 1967 και κορυφώθηκε με 135 πίνακες. Ένας ισχυρός χωρικός διαχωρισμός που συνδυάζει εξωτερικό και εσωτερικό σχεδιασμό γεννιέται από το στούντιο του στο Ocean Park της Santa Monica. Το γυαλί παραθύρων, τα καλούπια οροφής και τοίχων, το δυνατό φως του ήλιου και τα σχήματα σκιάς είναι ένας συνδυασμός γραμμής και κίνησης, καλλιγραφίας και χρώματος. Οι πίνακες είναι αισθησιακοί και συγκινητικοί και μπορείτε σχεδόν να δείτε τη διαδικασία του καλλιτέχνη. Καθόταν στο στούντιό του για μεγάλες χρονικές περιόδους, απλά κοιτούσε και δούλευε. Είπε ότι έχει μια «τάση για το χώρο και τη μοναξιά… Μερικές φορές κάθομαι αναπαυτικά στην καρέκλα μου…νομίζω ότι πρόκειται να το τελειώσω, αυτά τα περίφημα τελευταία λόγια, και όμως ένα χρόνο μετά το δουλεύω ακόμα».
Τα μπλουζ, τα τιρκουάζ, τα κοβάλτια και οι ώχρες του είναι παρόντα στο τοπίο, αλλά αυτά είναι περισσότερο σαν γραφήματα, χάρτες της γης. Στη μία άκρη μπορεί να υπάρχει μια κοφτερή, ευδιάκριτη μαύρη λωρίδα που να διατρέχει μια μικρή διαγώνιο της γωνίας. Ήταν ένας μεθοδικός, ήρεμος και αυστηρός καλλιτέχνης. Δούλεψε μια σειρά από γλυπτά ξανά και ξανά μέχρι να αποκτήσει τη σωστή ποσότητα μείγματος, σχήματος και άκρης. Ήταν ένας ήρεμος και αργός ζωγράφος, αν και μερικές φορές οι εικόνες του ήταν τόσο κυριολεκτικές που τις κατέστρεφε. Ο αείμνηστος κριτικός Peter Schjeldahl είπε ότι ο Diebenkorn είχε «την ήσυχη, επίμονη χάρη που χαρακτηρίζει πολλούς από τους μεγαλύτερους ζωγράφους του Bay Area», συμπεριλαμβανομένων των David Park και Wayne Thiebaud. Ο Diebenkorn ήταν ντροπαλός και ντροπαλός, αποφεύγοντας τα πλήθη και αγαπούσε τους μαθητές που δίδασκε όλα αυτά τα χρόνια σε σχολεία όπως το Ινστιτούτο Τέχνης του Σαν Φρανσίσκο και το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια. Ένας μαθητής είπε, «Μου δίδαξε πώς να διατηρώ την ένταση της μη αντικειμενικής ζωγραφικής ενώ πλησιάζω τον άνθρωπο. Ο Diebenkorn γεφύρωσε το χάσμα μεταξύ των δύο».
Το 1992, ο Gagosian πραγματοποίησε την έκθεση Richard Diebenkorn, την τελευταία ατομική έκθεση του Diebenkorn πριν από το θάνατό του. Πρόσφατα, ο Gagosian συνεργάστηκε με το Ίδρυμα Diebenkorn για να εκπροσωπήσει το έργο του. Φέτος τον Δεκέμβριο, είχα την τύχη να δω την έκθεση Diebenkorn στην Gagosian’s Madison Avenue Gallery. Με την επιμέλεια του συγγραφέα και σκηνοθέτη Jasper Sharp, αυτή η μεγάλη γκαλερί παρουσίασε έξι δεκαετίες υποβλητικών έργων ζωγραφικής και έργων σε χαρτί. Ο Larry Gagosian γνώριζε τον καλλιτέχνη στην Καλιφόρνια και επισκέφτηκε το στούντιό του πολλές φορές. «Είναι μεγάλη τιμή για εμένα και τη γκαλερί να συνεχίσουμε την κληρονομιά του», ανέφερε ο έμπορος σε μια δήλωση. Υπάρχει επίσης ένα βιβλίο και με τους 4 τόμους, Richard Diebenkorn: Κατάλογος Raisonné2.176 σελίδες από το Yale University Press. Αντίγραφα είναι διαθέσιμα αλλά είναι δύσκολο να βρεθούν.
Ο Diebenkorn ήταν πρωτοπόρος. Θαυμαστής του Matisse και του Cézanne, φαινόταν να επανεφεύρει και τα δύο. «Είμαι πραγματικά παραδοσιακός ζωγράφος, τίποτα αβανγκάρντ», είπε ο καλλιτέχνης. «Ήθελα να διατηρήσω την παράδοση και να την επεκτείνω». Το έκανε πέρα από μια συγκεκριμένη εποχή. Είναι ένα από τα μεγάλα ταλέντα του 20ου αιώνα, που δεν έχει αραιωθεί από τις τάσεις ή τον δημόσιο θόρυβο. Η εκπαίδευσή του, η ακλόνητη αυτοκριτική και ο συνεχής πειραματισμός τον παρακίνησαν να συνεχίσει το έργο του. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ήταν απτόητος από το πάθος του.
