Η πρώτη τηλεόραση RGB της Sony είναι ένα statement κομμάτι

Το πρώτο κύμα τηλεοράσεων RGB LED παλεύει για τη θέση του στην ιεραρχία των τηλεοράσεων. Πρέπει να ξεπερνούν τις OLED τηλεοράσεις σε φωτεινότητα και χρώμα (επειδή δεν θα ταιριάζουν ποτέ με την αντίθεση της OLED) και πρέπει να ξεπερνούν τις κανονικές τηλεοράσεις LED σε όλα (επειδή είναι πολύ πιο ακριβές). Ήρθε τώρα η ώρα για τη Sony να κάνει μια ταλάντευση με το Bravia 7 II, το οποίο κυκλοφόρησε μαζί με το ναυαρχίδα Bravia 9 II. Και τα δύο είναι RGB LED με οπίσθιο φωτισμό με πάντα κορυφαία επεξεργασία από τη Sony.

Οι τηλεοράσεις RGB όπως η Bravia 7 II χρησιμοποιούν κόκκινα, πράσινα και μπλε LED αντί για ένα πεδίο μπλε ή λευκών LED για οπίσθιο φωτισμό. Αυτό επιτρέπει στην τηλεόρασή σας RGB LED να εμφανίζει περισσότερα και φωτεινότερα χρώματα χωρίς να βασίζεται στο φίλτρο χρώματός της. Η Sony ανάβει κάθε LED ξεχωριστά, δίνοντας στην τηλεόρασή της τον ακριβή έλεγχο του συνδυασμού χρωμάτων.

Το μεγαλύτερο δυνητικό μειονέκτημα της τεχνολογίας RGB LED είναι η έγχρωμη αντιπαράθεση, η οποία συμβαίνει όταν ένα χρώμα επικαλύπτει το χρώμα δίπλα του. Αυτό συμβαίνει επειδή τα κόκκινα, πράσινα και μπλε LED παρέχουν φως σε μια περιοχή που περιλαμβάνει πολλά pixel. Εάν η πλειονότητα αυτών των εικονοστοιχείων υποτίθεται ότι είναι κόκκινα, ο οπίσθιος φωτισμός θα δημιουργούσε κόκκινο φως και θα βασιζόταν στο φίλτρο χρώματος για να κόψει τα σωστά χρώματα για τα υπόλοιπα pixel σε αυτήν την περιοχή. Αλλά μερικές φορές αυτό το κόκκινο χρώμα επηρεάζει ελαφρώς τα μη κόκκινα pixel, ειδικά αν είναι πιο ανοιχτόχρωμα ή λευκά.

Μέχρι στιγμής, παραδείγματα χρωματικών κροσσών εμφανίζονται πιο ξεκάθαρα στα μοτίβα δοκιμών, και ενώ εκτελούσα το Bravia 7 II μέσα από ένα μπαράζ δοκιμών, μπόρεσα να δω αποδείξεις γι’ αυτό. Ένα πράσινο ορθογώνιο θα δημιουργούσε διακριτικά ένα φωτοστέφανο στον χώρο γύρω του – και αυτό συνέβη με μια σειρά χρωμάτων, όχι μόνο με πράσινο.

Αλλά τα πρότυπα δοκιμής έχουν σχεδιαστεί για να δείχνουν ελαττώματα. Εκτός από αυτές τις ασυνήθιστες περιστάσεις, έχω δει μόνο επικαλύψεις χρωμάτων σε λίγες περιπτώσεις, καμία από τις οποίες δεν ήταν σημαντική. Πιο αξιοσημείωτα ήταν τα πλακίδια εφαρμογής στο Apple TV μου. Το μπλε του πλακιδίου Prime Video εισχώρησε ελαφρώς στο λευκό του κειμένου και στο πλακίδιο της εφαρμογής NASA το κείμενο του λογότυπου είχε μια κόκκινη απόχρωση.

Στις ταινίες και τις τηλεοπτικές εκπομπές, υπήρχε πολύ μικρή συζήτηση. Μπορώ να εντοπίσω το κόκκινο χρώμα της αίθουσας του θρόνου του Snoke που προκαλεί μια μικρή αλλαγή στον τόνο του δέρματός του σε λίγα καρέ Ο τελευταίος τζεντάι Όταν σταμάτησα και εξέτασα τα pixel από ένα πόδι μακριά, η αλήθεια είναι ότι δεν πειράζει. Όταν κάθισα και έβλεπα, δεν είχε νόημα Ο τελευταίος τζεντάιή Mad Max: Fury Roadή το Γκραν Πρι του Καναδά της Formula 1 όπου ένιωσα ότι αποσύρθηκα από τη διοργάνωση λόγω χρωματικών παρεμβολών.

Μάλιστα, στη λειτουργία Pro Photo, το Bravia 7 II παράγει μια όμορφη εικόνα με όλο το περιεχόμενο. Εκτός από το ότι η έγχρωμη διαφωνία είναι ουσιαστικά μη προβληματική, τα χρώματα και η κλίμακα του γκρι στο SDR είναι εξαιρετικά ακριβή, εκτός από μερικά σφάλματα στο κόκκινο, το οποίο είναι υπερβολικά κορεσμένο. Το ανοιχτό γκρι σε HDR είναι λίγο πιο φωτεινό από ό,τι θα έπρεπε, αλλά δεν είναι πολύ αισθητά και τα χρώματα φαίνονται ζωντανά. Το Bravia 7 II είναι επίσης ικανό να αποδίδει 2.200 nits φωτεινότητας. Δεν ταιριάζει με το ελαφρύ κανόνι του TCL X11L ή ακόμα και με το LG G5 OLED από πέρυσι, αλλά προσφέρει άφθονη φωτεινότητα για ένα μέσο σαλόνι. Και δεδομένου ότι το μεγαλύτερο μέρος του περιεχομένου εξακολουθεί να ελέγχεται στα 1.000 nits, το τελευταίο της Sony εξακολουθεί να έχει αρκετή φωτεινότητα.

Ένα πλεονέκτημα του οπίσθιου φωτισμού RGB είναι η δυνατότητα εμφάνισης περισσότερων χρωμάτων και κατά τη δοκιμή, η Sony μέτρησε το 88 τοις εκατό του BT.2020. Υπάρχει περιορισμένος αριθμός περιεχομένου που χρησιμοποιεί πραγματικά αυτά τα χρώματα, οπότε αν και οι δυνατότητες είναι εντυπωσιακές, δεν θα έχει σημασία αν δεν παρακολουθείτε κάτι σαν Πλανήτης Γη II Αυτό είναι ειδικά σχεδιασμένο για αυτό. Τα δάση του Ισημερινού είναι καταπράσινα και τα λαμπερά μπλε και κυανά χρώματα των κολιμπρί εμφανίζονται στην οθόνη. Μοιάζει με το Hisense UR9 σε αυτές τις σκηνές, αν και η Sony είναι γενικά πιο ακριβής. Ωστόσο, έως ότου έχουμε περισσότερες ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές με mastering στο BT.2020 αντί για το P3, δεν θα έχει νόημα.

Όταν χρησιμοποιείτε τη λειτουργία Pro σε ένα τηλέφωνο Sony, υπάρχει μια ενδιαφέρουσα επιλογή μενού που σας επιτρέπει να αλλάξετε τον οπίσθιο φωτισμό από τη χρήση έγχρωμου σε λευκό. Εάν η ελαφριά διαρροή χρώματος στα πλακίδια της εφαρμογής Apple TV σας ενοχλεί, η αλλαγή από χρώμα σε λευκό θα εξαλείψει το πρόβλημα. Αλλά αυτό επηρεάζει επίσης την κάλυψη της χρωματικής γκάμας, μειώνοντάς την από 88 τοις εκατό σε 73 τοις εκατό στο BT.2020 και σε 91 τοις εκατό στο P3. Η συμπερίληψη της επιλογής είναι περίεργη, καθώς δεν είμαι σίγουρος ποια χρήσιμη εφαρμογή έχει, εκτός από την καινοτομία του να βλέπω τη διαφορά απόδοσης μεταξύ έγχρωμων και λευκών LED με οπίσθιο φωτισμό.

Πέρα από την απόδοση εικόνας, το 7 II έχει μερικές εξαιρετικές σχεδιαστικές επιλογές και μερικές όχι τόσο εξαιρετικές. Ξεκινώντας με την εξαιρετική λειτουργία είναι η βάση στήριξης, η οποία έχει μια φακοειδή οθόνη στο μπροστινό μέρος της που κάνει τα καλώδια που κρέμονται πίσω της να εξαφανίζονται από την ορατότητα, ενώ εξακολουθεί να προσφέρει μια κυρίως διαφανή εμφάνιση. Είναι μια διασκεδαστική και απολαυστική λύση διαχείρισης καλωδίων.

Μια όχι και τόσο καλή επιλογή ήταν να έχετε μόνο δύο εισόδους HDMI που υποστηρίζουν 4K στα 120 Hz, η μία από τις οποίες είναι θύρα eARC. Δεδομένου ότι άλλοι κατασκευαστές τηλεοράσεων περιλαμβάνουν υποστήριξη και στις τέσσερις εισόδους, αυτό είναι ένα λάθος εκ μέρους της Sony. Αυτό δεν δημιουργεί ή χαλάει μια τηλεόραση, αλλά αν σκοπεύετε να συνδέσετε μια γραμμή ήχου ή AVR στη θύρα eARC HDMI και θέλετε να συνδέσετε περισσότερες από μία κονσόλες παιχνιδιών ή υπολογιστή για να παίξετε παιχνίδια με υψηλό ρυθμό ανανέωσης, δεν είναι δυνατό.

Το Bravia 7 II έχει επίσης μια όμορφη μετακλαστική οθόνη. Τα ανακλώμενα φώτα δεν προκαλούν δραματικό εφέ ουράνιου τόξου όπως έχω δει στις τηλεοράσεις TCL και Hisense, αλλά η οθόνη δεν μειώνει πολύ το φως. Το Bravia 9 II έχει ένα μη αντανακλαστικό πάνελ χαμηλής ανάκλασης, οπότε αν έχετε ένα δωμάτιο με λαμπτήρες ή φωτιστικά οροφής που σας ανησυχούν, αυτή είναι η καλύτερη επιλογή — για τουλάχιστον 1.000 $ επιπλέον.

Κάτι που μας φέρνει στο κόστος. Η Sony πάντα τιμολογούσε τις τηλεοράσεις της λίγο υψηλότερες από άλλους κατασκευαστές και αυτή η τάση συνεχίζεται. Το Bravia 7 II 65 ιντσών για την κριτική μου είναι 2.600 $. Αυτό είναι 600 $ περισσότερα από την high-end RGB LED τηλεόραση της Hisense, την UR9 (κάποτε η Hisense μείωσε την τιμή μετά την κυκλοφορία) και 500 $ περισσότερα από τη Samsung R85H. Δεν είχα την ευκαιρία να ρίξω μια προσεκτική ματιά στο R85H ακόμα, αλλά μπορώ να πω ότι ακόμη και για 600 $ επιπλέον, η πολύ καλύτερη ανάλυση και χειρισμός του Sony Bravia 7 II αξίζει τον κόπο σε σχέση με το Hisense.

Αν μπορούσα να ελέγξω το φως της ημέρας στο δωμάτιό μου, πιθανότατα θα επέλεγα μια OLED όπως το LG C6. Ανεξάρτητα από την τεχνολογία οπίσθιου φωτισμού RGB, η Bravia 7 II (και κάθε άλλη τηλεόραση LED RGB) εξακολουθεί να είναι τηλεόραση LCD. Χειρίζεται καλά την ανθοφορία, αλλά δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τον έλεγχο σε επίπεδο pixel και τη βαθιά αντίθεση που προσφέρει μια οθόνη OLED.

Καθώς κυκλοφορούν και αξιολογούνται περισσότερες τηλεοράσεις LED RGB, θα έχουμε μια καλύτερη ιδέα για το πώς αποδίδουν με το πραγματικό περιεχόμενο και εάν οι ανησυχίες σχετικά με το χρωματικό περιθώριο είναι πραγματικές ή αποτελούν τέχνασμα μάρκετινγκ από τους ανταγωνιστές. Αλλά ένα ή δύο πράγματα είναι βέβαιο: είτε το χρωματικό κρόσσι δεν είναι πρόβλημα, είτε η Sony έχει βρει έναν τρόπο να το καταστήσει μη πρόβλημα για να το αντιμετωπίσει. Παρά τα μειονεκτήματα όπως η ανακλαστική οθόνη και η περιορισμένη θύρα HDMI 2.1, η Bravia 7 II είναι μια εξαιρετική τηλεόραση με όμορφη εικόνα.

Φωτογραφία John Higgins/The Verge