Αυτή ήταν πάντα η καλύτερη παράδοση των βρετανικών φεστιβάλ: λιπαρά μπιφτέκια και ζεστή μπύρα, τουαλέτες που προκαλούν εμετό και πέφτουν σε ατημέλητη κατάσταση όταν η αγένεια κάνει το δικό της.
Αλλά υπάρχει μια γενιά θεατών του φεστιβάλ που είναι πρόθυμοι να ξοδέψουν χρήματα για να προσφέρουν πολυτέλεια στην εμπειρία. Φέτος το καλοκαίρι υπάρχουν ενδείξεις ότι η λιτή βιομηχανία διακοπών αυξάνει τις προσφορές της, από λαμπερές ιδιωτικές τουαλέτες και «σαλόνια χαλάρωσης» μέχρι εκλεκτά εστιατόρια, υδρομασάζ, σάουνες και ακόμη και έναν «κρύο καταρράκτη» για να δροσιστείτε.
«Οι Millennials, και συγκεκριμένα η Gen Z, θέλουν να ξοδεύουν τα χρήματά τους σε εμπειρίες και όχι σε υπάρχοντα», λέει ο Digby Vollrath, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας προγραμματισμού εκδηλώσεων Togather. «Τα φεστιβάλ είναι η απόλυτη έκφραση αυτού, γι’ αυτό εξοικονομούν τα χρήματά τους».
Νωρίτερα τον Ιούλιο, ο Togather άνοιξε ένα μεγάλο εστιατόριο 65 θέσεων με τον σεφ Yotam Ottolenghi στο φεστιβάλ τζαζ Love Supreme στο Glynde Place στο Ανατολικό Σάσεξ.
Το μενού τριών πιάτων των 65 λιρών, που συμπληρώνεται από επιλογές που περιλαμβάνουν ένα ροζέ αξίας 80 λιρών, διαρκεί 13 συνεδρίες και εξαντλήθηκε κατά τη διάρκεια της τριήμερης εκδήλωσης με 845 πελάτες.
Στο Wilderness στο Oxfordshire, το οποίο έχει εδώ και καιρό μια περίφημη φήμη και έχει το παρατσούκλι “Waitrose of Festivals” σε ορισμένους κύκλους, οι επισκέπτες του φεστιβάλ μπορούν να κάνουν κράτηση για ένα πικνίκ Fortnum & Mason “με θέα στο γήπεδο του κρίκετ”.
Το μενού των 97,50 λιρών ανά κεφάλι περιλαμβάνει «παρφέ συκωτιού πάπιας με ζελέ πορτοκαλιού» και «γαρίδες άνηθου τσίλι με πιεσμένο αγγούρι».
Ενώ τα εστιατόρια υψηλής ποιότητας γίνονται όλο και πιο δημοφιλή στα φεστιβάλ, η παροχή ανέσεων για τον τρόπο ζωής γίνεται επίσης μεγάλη επιχείρηση.
Για όσους εγγραφούν μέσω Όταν η φύση καλείπου λειτουργεί υψηλού επιπέδου εγκαταστάσεις σε φεστιβάλ, όπως το Latitude και το Rewind, για όσους θέλουν να πληρώσουν περίπου 80 £, οι πελάτες μπορούν να αποφύγουν τις ουρές και τις έντονες χημικές μυρωδιές των τουαλετών που χρησιμοποιούνται από τις μάζες.
Αυτά τα “lounge lounge”, τα οποία μπορούν να στελεχωθούν από DJ, κάνουν τους πελάτες που πληρώνουν να αισθάνονται σαν στο σπίτι τους, με πορσελάνινες τουαλέτες “καθαρισμένες μετά από κάθε χρήση” με ξεπλύματα γλυκού νερού, σαπούνι χεριών Molton Brown και ζεστό τρεχούμενο νερό.
Μέσα στις γιγάντιες σκηνές του υπάρχουν σειρές από καθρέφτες με σίδερα για μπούκλες και πιστολάκι για τα μαλλιά, έτσι «μπορείτε να παραμένετε λαμπεροί μέρα ή νύχτα… νιώθοντας φρέσκος και έτοιμος για selfie».
Για όσους επιθυμούν να πληρώσουν 460 £, μπορείτε να κάνετε κράτηση για ένα υδρομασάζ δίπλα στη λίμνη για έξι άτομα στο Wilderness για να «καταπραΰνετε τα συμπτώματα της επιπολαιότητας της προηγούμενης νύχτας».
Με επιλογές μπουτίκ, συμπεριλαμβανομένης της πληρωμής πάνω από 5.000 £ για ένα «καλοκαιρινό σπίτι με μπάνιο για δύο» – εκτός από ένα πάσο 288 £ ανά άτομο το Σαββατοκύριακο – το Wandering Wild Spa ενθαρρύνει τους επισκέπτες να εγκαταλείψουν ουσιαστικά τη μουσική για την οποία πλήρωσαν και “Μεταφορά από τον ανεμοστρόβιλο της ζωής του φεστιβάλ στην πολυτελή ηρεμία”.
«Αυτή είναι μια megatrend», λέει ο Vollrath. «Οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τα φεστιβάλ περισσότερο ως γιορτές ή ως κάτι περισσότερο από ό,τι στο παρελθόν».
Ο Vollrath λέει ότι η τάση ηγείται από τη Generation Z, που γεννήθηκε συνήθως μεταξύ 1997 και 2012, η οποία δίνει αυξανόμενη σημασία στην απόλαυση εμπειριών από την πραγματική ζωή σε μια εποχή που κυριαρχείται από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στη συνέχεια προβάλλει αυτές τις εμπειρίες στο διαδίκτυο.
Σχεδόν το 60% των Βρετανών Gen Zers σχεδιάζει να παρακολουθήσει ένα μουσικό φεστιβάλ το επόμενο έτος, σε σύγκριση με το 41% των ενηλίκων του Ηνωμένου Βασιλείου συνολικά, σύμφωνα με τη Mintel. Το δεύτερο μεγαλύτερο κοινό που παρακολουθεί φεστιβάλ είναι οι millennials, γεννημένοι από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 έως τα μέσα της δεκαετίας του 1990, με το 48% να σχεδιάζει να παρακολουθήσει ένα τους επόμενους 12 μήνες.
Μια έκθεση που δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο από το Resolution Foundation διαπίστωσε ότι οι πραγματικοί εβδομαδιαίοι μισθοί στην ηλικία των 24 ετών για όσους γεννήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1990 ήταν 12% υψηλότεροι από ό,τι για τις κοόρτες που γεννήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1980.
Στα 24, όσοι γεννήθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 2000 κερδίζουν επίσης περισσότερα από κάθε άλλη γενιά από αυτούς που γεννήθηκαν τη δεκαετία του 1950, σύμφωνα με τη μελέτη.
Το φαινόμενο ορισμένων μελών του Gen Z να πεινούν για χρήματα και να θέλουν να τα ξοδέψουν, σε ένα ευρύτερο πλαίσιο όπου τα περισσότερα νοικοκυριά σφίγγουν το ζωνάρι εν μέσω της κρίσης κόστους ζωής, είναι ένα επίκαιρο όφελος για τη βιομηχανία των φεστιβάλ.
Πέρυσι, ο αριθμός των «μουσικών τουριστών» -θαυμαστών που ταξιδεύουν σε μεγάλες αποστάσεις εντός του Ηνωμένου Βασιλείου και από το εξωτερικό- έφτασε τα 24,7 εκατομμύρια δολάρια, οδηγώντας 11,2 δισεκατομμύρια £ δαπανών στην οικονομία του Ηνωμένου Βασιλείου.
Ωστόσο, ενώ αυτές οι φιγούρες περιλαμβάνουν τα μεγαλύτερα φεστιβάλ του Ηνωμένου Βασιλείου, όπως το Glastonbury, το Reading και το Download, οι κύριοι οδηγοί ήταν παραστάσεις σε υπερστάδια από παγκόσμιες εκδηλώσεις όπως οι Oasis, Coldplay και Beyoncé.
Ενώ το αφιερωμένο κοινό των φεστιβάλ προβλέπεται να αυξηθεί από 6,5 εκατομμύρια το 2023 σε περισσότερα από 8 εκατομμύρια το 2027, πολλά μικρότερα ανεξάρτητα φεστιβάλ αγωνίζονται να επιβιώσουν καθώς το κόστος παραγωγής και καλλιτεχνών έχουν αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια.
Συνολικά 43 φεστιβάλ του Ηνωμένου Βασιλείου ακυρώθηκαν, αναβλήθηκαν ή έκλεισαν εντελώς το 2025, μετά από ένα ρεκόρ 78 φεστιβάλ που απέτυχαν να πραγματοποιηθούν το 2024, σύμφωνα με την Ένωση Ανεξάρτητων Φεστιβάλ.
Το πρώτο παγκοσμίου φήμης φεστιβάλ Womad της Σκωτίας ακυρώθηκε τον Ιούνιο και αυτή την εβδομάδα μια σειρά συναυλιών Heritage Live αυτό το καλοκαίρι σε χώρους όπως το Sandringham Castle, όπου συμμετείχαν καλλιτέχνες όπως οι Lionel Richie, Christina Aguilera, Eric Clapton και Ricky Martin, ακυρώθηκαν λόγω «πολύ χαμηλότερες από τις μέσες οικονομικές πωλήσεις» εισιτηρίων.
Η αξιοποίηση της τάσης για ψυχαγωγία προστιθέμενης αξίας στα φεστιβάλ γίνεται γρήγορα μια επικερδής επιταγή, αποφέροντας υψηλά περιθώρια κέρδους και αυξάνοντας σημαντικά τα έσοδα από παραδοσιακές πηγές, όπως οι πωλήσεις εισιτηρίων και οι επιλογές φαγητού χαμηλού κόστους.
Αλλά για τους θαμώνες του φεστιβάλ που τσακώνονται όταν οι άνθρωποι πληρώνουν υπερβολικά για την πολυτέλεια, υπάρχει κάτι περισσότερο από ένα ήπιο αδιέξοδο όταν οι μεγάλες αποτυχίες εισιτηρίων πάνε φρικτά (βλ.: Fyre Festival).
Πέρυσι, οι επισκέπτες του Glastonbury που πλήρωσαν μεταξύ 10.000 και 16.500 £ για πολυτελή γιουρτ – μέρος ενός πακέτου που περιελάμβανε δείπνο στο ύπαιθρο, υδρομασάζ, κοκτέιλ μπαρ, ζεστά ιδιωτικά ντους και υπηρεσία σοφέρ από και προς τη σκηνή – έμειναν από την τσέπη τους όταν ο πάροχος Yurtel.
Ωστόσο, ακόμη και το φεστιβάλ Shambhala, που ιδρύθηκε πριν από 26 χρόνια με ένα ξεκάθαρα μη VIP ήθος στον πυρήνα του, αποφάσισε να βουτήξει στα νερά μιας ελίτ εμπειρίας για πρώτη φορά φέτος.
«Η πολυτέλεια και το VIP δεν ταιριάζουν με το ήθος μας, είμαστε λίγο αλλεργικοί στην ιδέα του VIP, επομένως αυτό είναι ένα εντελώς νέο πράγμα για εμάς», λέει ο Christopher Johnson, συνιδρυτής του φεστιβάλ Northamptonshire. «Αυτό που το ονομάζουμε είναι βιώσιμη πολυτέλεια».
Shambhala, το οποίο τον Απρίλιο έγινε το πρώτο φεστιβάλ της Βρετανίας που ανήκει σε εργάτες όταν οι ιδρυτές του υποχώρησαν και δημιούργησε μια εμπιστοσύνη ιδιοκτησίας των εργαζομένωνλανσάρει το Dragonfly Camping αυτό το καλοκαίρι.
Η ανατροπή της βιωσιμότητας είναι ότι για 45 £, οι επισκέπτες του φεστιβάλ έχουν πρόσβαση σε πολυτελείς τουαλέτες κομποστοποίησης, ένα σαλόνι ομορφιάς που τροφοδοτείται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ένα υδρομασάζ και σάουνα με καύση ξύλου και έναν «ψυχρό καταρράκτη».
«Περισσότεροι άνθρωποι αναζητούν λίγη επιπλέον άνεση», λέει ο Johnson. “Ήταν μια ενδιαφέρουσα διαδρομή για εμάς να εξερευνήσουμε πώς να αντιπροσωπεύουμε την πολυτέλεια. Θέλαμε να το κάνουμε διαφορετικά, με βιώσιμο τρόπο και να το κάνουμε προσβάσιμο. Αυτές οι τάσεις είναι πραγματικές και θέλαμε να δείξουμε ότι αυτές οι εμπειρίες δεν χρειάζεται να είναι πάντα ακριβές και αποκλειστικές.”
