ΕΝΑΤις προάλλες υπήρξε άλλη μια προσφορά εξαγοράς για μια εταιρεία εγγεγραμμένη στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μάλιστα την Πέμπτη ήταν τρεις. Η Rotork με βάση το μπάνιο, η οποία κατασκευάζει βαλβίδες ασφαλείας αγωγών, εξαγοράζεται από τον ελβετικό όμιλο ABB έναντι 4,1 δισεκατομμυρίων λιρών. Η Gooch & Housego, ειδικός στα οπτικά ακριβείας για την αεροδιαστημική και την αμυντική βιομηχανία, αγοράζεται από αμερικανική επενδυτική εταιρεία έναντι 346 εκατομμυρίων λιρών. Και η Ramsdens, μια εταιρεία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών και ενεχυροδανειστηρίων, εξαγοράζεται επίσης από τις ΗΠΑ για 230 εκατομμύρια λίρες.
Μεμονωμένα, αυτές οι συναλλαγές αντιπροσωπεύουν εξαιρετικά νέα μιας νύχτας για τους μετόχους των εταιρειών, με premium σε τιμές μετοχών πριν από τη συμφωνία 73%, 41% και 49%. Συνολικά, ωστόσο, αντιπροσωπεύουν ένα άλλο απογοητευτικό κεφάλαιο στην απίστευτη πτώση του χρηματιστηρίου του Λονδίνου.
Οι προσφορές εξαγοράς αποτελούν, φυσικά, μέρος της χρηματιστηριακής ζωής, αλλά το πρόβλημα είναι ότι σχεδόν τίποτα δεν έχει έρθει προς την άλλη κατεύθυνση μέσω των νέων εισαγωγών στο Λονδίνο. Μια έκθεση του μεσίτη Peel Hunt που δημοσιεύτηκε αυτόν τον μήνα με τίτλο “Selling the Family Silver” σκιαγράφησε την ασυνήθιστα μονόπλευρη φύση αυτού που έχει συμβεί από την αρχή του 2023.
Σε αυτό το διάστημα, υποβλήθηκαν 154 προσφορές για βρετανικές εταιρείες με χρηματιστηριακή αξία άνω των 100 εκατομμυρίων λιρών, συνολικής χρηματιστηριακής κεφαλαιοποίησης 165 δισεκατομμυρίων λιρών. Σε αυτόν τον αριθμό μπορεί να προστεθεί η κεφαλαιοποίηση των 120 δισεκατομμυρίων λιρών που έχει περάσει από επτά μεγάλες εταιρείες που έχουν μεταφέρει τις κύριες καταχωρίσεις τους από το Λονδίνο, συνήθως στις ΗΠΑ. Και προς την άλλη κατεύθυνση; Υπήρχαν μόλις 11 νέες καταχωρίσεις εταιρειών αξίας άνω των 100 εκατομμυρίων λιρών στο Λονδίνο, που αντιπροσωπεύουν μια συνδυασμένη κεφαλαιοποίηση 6 δισεκατομμυρίων λιρών. Έτσι χάθηκαν 285 δισεκατομμύρια λίρες και έμειναν μόνο 6 δισεκατομμύρια £.
Δεν είναι ότι οι πολιτικοί, οι ρυθμιστικές αρχές και το ίδιο το χρηματιστήριο ήταν εντελώς τυφλοί σε αυτό το θέμα. Υπήρξαν πολλές σοβαρές διαβουλεύσεις, αξιόλογες ομάδες εργασίας και ανησυχητικές εκθέσεις, ορισμένες από τις οποίες προκάλεσαν αλλαγές πολιτικής. Οι κανόνες εισαγωγής στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν αλλάξει για να επιτρέψουν στους ιδρυτές να προσκολλώνται σε τεράστιους αριθμούς ψήφων, a la US tech bros.
Ήρθε όμως η ώρα να παραδεχτούμε ότι τα μικροβιολί και τα θερμά πολιτικά αισθήματα δεν έχουν αλλάξει την κατάσταση. Η αγορά του Ηνωμένου Βασιλείου είναι ανοιχτή στους πλειοδότες. Σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα, η τιμή του είναι υποτιμημένη. Τα διοικητικά συμβούλια αναγκάζονται να πουλήσουν. Και σε έναν κόσμο όπου οι ΗΠΑ αντιπροσωπεύουν περίπου το 70% της παγκόσμιας χρηματιστηριακής αξίας, η ρευστότητα στρέφεται προς τη Νέα Υόρκη, τουλάχιστον για εταιρείες με έσοδα κάτω των 10 δισ. λιρών, που είναι η πλειοψηφία τους.
Έχει σημασία; Φυσικά και είναι. Το χρηματιστήριο προορίζεται να είναι ο πιο σημαντικός τρόπος με τον οποίο το κεφάλαιο φτάνει σε περιουσιακά στοιχεία που δημιουργούν πλούτο. Οι διάφορες επαύλεις και οι συμφωνίες της Rachel Reeves έχουν σχεδιαστεί για να τονώσουν αυτές τις ροές κεφαλαίων, αλλά ο ορισμός της Καγκελαρίου για τα «παραγωγικά περιουσιακά στοιχεία» ήταν πάντα πολύ λοξός προς τις υποδομές και τα ιδιόκτητα περιουσιακά στοιχεία. Οι λαϊκές αγορές έχουν αγνοηθεί σε μεγάλο βαθμό, εκτός από το αναποτελεσματικό ανώτατο όριο για τις κατανομές μετρητών της Isas και την αργία των τελών χαρτοσήμου στις νέες εισαγωγές. Αυτή η προσέγγιση ήταν διπλά περίεργη δεδομένου ότι η ενθάρρυνση της «κλιμάκωσης» (άλλη μια φιλοδοξία του Δημοσίου) θα μπορούσε επίσης να συμβεί σε μια ανοδική χρηματιστηριακή αγορά.
Τι μπορεί να γίνει; Ο Charles Hall, επικεφαλής της έρευνας στο Peel Hunt, πρόσφερε έναν μακρύ κατάλογο στην έκθεσή του: η στάθμιση προεπιλογής του Ηνωμένου Βασιλείου στα συνταξιοδοτικά συστήματα καθορισμένων εισφορών είναι πάνω από 20%. ελάχιστο βάρος ΗΒ για φορολογική ελάφρυνση Isa? οφέλη φόρου κεφαλαίου για επιχειρηματίες που είναι εγγεγραμμένοι στο Λονδίνο· πλήρης κατάργηση του τέλους χαρτοσήμου στη διαπραγμάτευση μετοχών (προτείνεται επίσης εδώ και καιρό) και πολλά άλλα.
Ωστόσο, δεν μπορεί να ειπωθεί ότι η αναβίωση της αγοράς του Λονδίνου, συμπεριλαμβανομένων των νέων αγορών, αναφέρθηκε ευρέως στις προθερμαντικές ομιλίες του Andy Burnham στην Downing Street. Και μπορεί κανείς να μαντέψει για τις οικονομικές προτεραιότητες της Shabana Mahmud αν προορίζεται να πάρει την 11η θέση.
μετά την προώθηση του ενημερωτικού δελτίου
Αλλά τουλάχιστον ο Andy Haldane, που φαίνεται να ακούει ο Burnham, είναι γεμάτος ιδέες. Με το σημερινό του καπέλο του Προέδρου των Βρετανικών Εμπορικών Επιμελητηρίων, τηλεφώνησε τον περασμένο μήνα να αντικαταστήσει στα κίνητρα και τις φορολογικές ελαφρύνσεις για τη διοχέτευση περισσότερων κεφαλαίων σε βρετανικές επιχειρήσεις, επισημαίνοντας ότι μέχρι το 1997 το καθεστώς φορολογίας μερισμάτων του Ηνωμένου Βασιλείου ευνοούσε τις επενδύσεις των συνταξιοδοτικών ταμείων σε εταιρείες του ΗΒ. Δεν πρόκειται για περιορισμό των επενδυτικών επιλογών, υποστηρίζει ο Haldane, αλλά «για τη διόρθωση της (έλλειψης) «κατ’ οίκον μεροληψίας» που διακρίνει επί του παρόντος το συνταξιοδοτικό σύστημα του Ηνωμένου Βασιλείου από όλα τα άλλα συστήματα στον κόσμο.
Αυτό είναι δίκαιο. Εάν θέλετε πραγματικά να αλλάξετε το επενδυτικό τοπίο στο Ηνωμένο Βασίλειο, η απάντηση περιλαμβάνει αναπόφευκτα το συνταξιοδοτικό σύστημα. Στο πλαίσιο του χρηματιστηρίου, οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να δουν ότι υπάρχει κάτι που αξίζει να τονωθεί. Η τρέχουσα καταστροφή δεν είναι υγιής.
