Υπάρχει πολιτική ταυτότητας. Αυτό, φίλοι και εχθροί μου, είναι το ισοδύναμο των αθλημάτων ταυτότητας.
Και ο στόχος και η πρόθεση: να διασφαλιστεί ότι το mega και το MAGA δεν θα χωριστούν ποτέ, για πάντα και για πάντα, όταν πρόκειται για τον κανονισμένο γάμο με τον αθλητισμό.
Όπως το μπάσκετ για την αγροτική Αμερική, το ποδόσφαιρο για την αγροτική Αμερική, το μπέιζμπολ για την παλιά Αμερική και τις χώρες της Λατινικής και Λατινικής Αμερικής, το χόκεϊ για τον Καναδά και τη Ρωσία, το UFC (και ως επί το πλείστον το MMA γενικά) έχει ευθυγραμμιστεί και συνδέεται άμεσα με μια συγκεκριμένη ολιγαρχία της Αμερικής και την πολιτική αυτής της ομάδας ανθρώπων.
Και ο συναρχηγός αυτής της ομάδας τυχαίνει να βρίσκεται στο Οβάλ Γραφείο του Λευκού Οίκου. Έτσι, ενώ εκμεταλλευόμαστε τα 250ά γενέθλια του έθνους – μαζί με, κατά σύμπτωση, τα 80ά γενέθλια του Προέδρου Τραμπ, που τυχαίνει να πέφτουν την προγραμματισμένη ημέρα της εκδήλωσης – το UFC Freedom 250 που θα πραγματοποιηθεί στο South Lawn του Λευκού Οίκου στις 14 Ιουνίου θα είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια γιορτή για τον αθλητισμό και την ανεξαρτησία αυτής της χώρας. Θα είναι το θέαμα και θα το αναπαριστά μέσα από ένα άθλημα με φακό στο οποίο μια καμουφλαρισμένη έκθεση αυτονομισμού θέλει να δει τον εαυτό του και εμάς τους υπόλοιπους.
Η Dana White, ο διπλανός συν-αρχηγός της ταυτότητας του αθλήματος, το «αφεντικό» του UFC, ασχολήθηκε με τα πάντα τις τελευταίες εβδομάδες, από το «What Went Down» του HBO Max μέχρι την προσγείωση στο εξώφυλλο του Time. Ο λευκός (χωρίς λογοπαίγνιο) εθνικισμός πωλήθηκε ως τιμητική ενωτική υπερβολή μεταξύ του Justin Gaethje και της Ilia Topuria. Ο πατριωτισμός προστατεύεται ως απομονωτισμός. Η Caitlin Clark και ο Jaxon Dart γίνονται λίγο πολύ πιόνια στο μεγαλύτερο σχέδιο. Ο ιδιοκτήτης των Knicks, James Dolan, έκανε BFF κατά τη διάρκεια των τελικών του NBA για να υπενθυμίσει στον Τραμπ ποιος ήταν ο αθλητής του πριν εμφανιστεί ο White.
Δεν υπάρχει λόγος να αναφερθεί καν στη «φημολογούμενη» απαγόρευση του σημερινού πρωταθλητή μεσαίων βαρών Σον Στρίκλαντ, ο οποίος πιστεύει ότι αποκλείεται από τη διοργάνωση επειδή «δεν είναι αρκετά Ισραηλινός», ενώ λέει επίσης ότι «ο Τραμπ ανήκει στον (Μπέντζαμιν Νετανιάχου).
Φαίνεται ότι το Freedom 250 είναι η προσωπική εκδοχή του «Καγκελάριου» Τραμπ για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου το 1936, όπου έχει τον έλεγχο, επομένως δεν θα υπάρχει ο Τζέσι Όουενς εκεί για να διαταράξει το σχέδιό τους. (Φυσικά, ο μόνος μαύρος Αμερικανός μαχητής, ο Derrick Lewis, θα ήταν αυτός στο χαρτί με τις περισσότερες απώλειες (13) και ο παλαιότερος (41). Αναγνωρίζω απλώς το υποσυνείδητο. Εκτός αυτού, ο ίδιος ο Τραμπ προφανώς, σύμφωνα με αναφορές, ζήτησε να έχει τον Lewis στην κάρτα ως έβδομο αγώνα, ενώ ο White μόλις έκανα έξι φορές το βιβλίο. θέαμα που είναι περισσότερο ταυτότητα παρά αθλητισμός.
Μια «υλικοτεχνική πράξη υψηλής απόδοσης» 60 εκατομμυρίων δολαρίων είναι ο τρόπος με τον οποίο το ESPN περιέγραψε ένα γεγονός που, σύμφωνα με τον White, θα έπρεπε να λάβει «αριθμούς που μοιάζουν με το Super Bowl». Ακόμα κι αν υπήρχαν λιγότερα από 5.000 άτομα.
Και μην ξεχνάτε το εμπόρευμα. Τα πακέτα χορηγίας κερμάτων της μίας ουγγιάς PF70 Trump (Αναμνηστικά) ανά άτομο θα είναι διαθέσιμα για 1 έως 1,5 εκατομμύρια δολάρια το καθένα.
Είναι όλο μέρος του εισιτηρίου Trump/White που έχει αποδειχθεί (σκεφτείτε το UFC: Fight Island στο Άμπου Ντάμπι το 2020, με το UFC 306 να είναι το πρώτο αθλητικό γεγονός στο Sphere στο Λας Βέγκας το 2024) με πιο χαμηλών τόνων, λιγότερο αναγνωρισμένο τρόπο, πιο συναρπαστικό στη δύναμή του από το Trump/Vance. πιο επικίνδυνο στην ικανότητά του να κινητοποιεί τους οπαδούς και να δημιουργεί συνενοχή από τους Τραμπ/Μασκ, Τραμπ/Τρουθ Social και Τραμπ/Αλεπού.
Αν είχαμε μόλις επιλέξει έναν υποψήφιο που δεν πίστευε ότι κάποιοι από εμάς θα έπρεπε να μαζέψουν ακόμα βαμβάκι, τα πράγματα μπορεί να ήταν λίγο διαφορετικά. Για τους λίγους μη εκλεγμένους.
Όλα έχουν γίνει επιτελεστική προπαγάνδα, τυλιγμένη με το πρόσχημα του αθλητισμού. Με αυτήν την τελευταία «διακανονισμό» στον Λευκό Οίκο, αφαίρεσαν ξεδιάντροπα τη μάσκα για να δείξουν ευθαρσώς και περήφανα αγορίστικα ότι η χώρα των UFC/GOP είναι μια πολιτική δύναμη από μόνη της. Δεν είμαι σίγουρος, απλά είμαι πολύ σίγουρος.
Όλα είναι μέρος του μετασχηματισμού όχι μόνο του UFC, αλλά και της κατεύθυνσης προς την οποία δύο άντρες θέλουν να συνεχίσουν να βλέπουν τη χώρα να κινείται – και οι δύο κάνουν ό,τι μπορούν μαζί για να εξασφαλίσουν ότι η χώρα θα παραμείνει έτσι. Επειδή το UFC Freedom 250 είναι αυτό που απαιτεί – και παίρνει – ένα δικό του, όπως κάνει το 30 For 30 ESPN από αυτόν μόλις αποχωρήσει από το αξίωμά του, για να τεκμηριώσει την προεδρική του επίδραση στο άθλημα και να κρατήσει ζωντανά τα μηνύματα πολύ μετά τη λήξη του καθεστώτος του. Το «The Birth of a Nation» του.
Για να τιμήσουμε και να τιμήσουμε όχι απαραίτητα όλα τα 250 χρόνια της Αμερικής, αλλά αντίθετα για να τιμήσουμε τι και πώς ήταν η Αμερική πριν από 250 χρόνια. Και να υποκλιθούμε περισσότερο στον άνθρωπο που τώρα κρατά την καρέκλα και τα κλειδιά του σπιτιού που αντιπροσωπεύει το χρώμα και την παθολογία όλων όσων γίνονται για να βοηθήσουν τους ανθρώπους του να πάρουν πίσω τη γη τους.
