“Perfect Match:” Ο Chase DeMoor μιλάει για το “Stigma” Of Being A Reality Star

Ο Chase DeMoor ξέρει ακριβώς τι σκέφτονται οι άνθρωποι όταν ακούνε το όνομά του. Για χρόνια, ο αθλητής των 6’5” ήταν περισσότερο γνωστός για τις εμφανίσεις του στο Netflix εκπομπές γνωριμιών όπως “Πολύ ζεστό για να το χειριστείτε“και”Τέλειο ταίριασμα», όπου η μεγαλύτερη προσωπικότητα και η αυτοπεποίθησή του τον έκαναν μια ξεχωριστή φιγούρα τηλεοπτικού ριάλιτι. Αλλά καθώς πέρασε στην πυγμαχία, ο Chase DeMoor συνειδητοποίησε γρήγορα ότι η φήμη είχε ένα τίμημα, ένα τίμημα που θα έπρεπε να παλέψει για να ξεπεράσει.

Σε μια ειλικρινή συνομιλία με το The Blast, ο DeMoor μίλησε για το «στίγμα της τηλεόρασης της πραγματικότητας» που τον ακολούθησε στο ρινγκ, την πειθαρχία που απαιτείται για να κερδίσει τον σεβασμό σε ένα βάναυσο άθλημα και πώς η νίκη του στον Andrew Tate που καθόρισε την καριέρα του βοήθησε να αλλάξει η αντίληψη του κοινού.

Για τον DeMoor, η πρόκληση δεν ήταν μόνο η εκμάθηση του αθλήματος της πυγμαχίας. Αντίθετα, έπεισε τους ανθρώπους ότι ανήκε εκεί εξαρχής. «Μου έγινε σαφές μόλις μπήκα σε γυμναστήρια πυγμαχίας και συνειδητοποίησα ότι οι άνθρωποι είχαν ήδη άποψη για μένα πριν φορέσω γάντια», εξήγησε. «Το ριάλιτι μου έδωσε ορατότητα και είμαι ευγνώμων για αυτό, αλλά η πυγμαχία είναι ένας εντελώς διαφορετικός κόσμος».

Συνέχισε, “Κατάλαβα πολύ νωρίς ότι αν ήθελα να με πάρουν στα σοβαρά, δεν θα μπορούσα να βασιστώ στο παρελθόν μου. Έπρεπε να οικοδομήσω κάτι νέο μέσα από τη συνέπεια, την ταπεινοφροσύνη και την πραγματική δουλειά με την πάροδο του χρόνου.”

Το «στίγμα», λέει, δεν ήταν κάτι που μπορούσε απλά να αγνοήσει. «Θα έλεγα ψέματα αν έλεγα όχι», παραδέχτηκε ο DeMoor όταν ρωτήθηκε αν ανησυχούσε ότι η δισκογραφική θα τον ακολουθούσε μόνιμα. “Αυτό το στίγμα είναι πραγματικό και δεν είναι κάτι που μπορείς να το σβήσεις από τη μια μέρα στην άλλη. Αλλά έμαθα επίσης ότι η πυγμαχία έχει έναν τρόπο να απογυμνώνει τα πάντα πίσω στην αλήθεια. Δεν μπορείς να προσποιείσαι την προετοιμασία, την πειθαρχία ή την ανθεκτικότητα.”

Μόλις ασπάστηκε αυτή την πραγματικότητα, η αμφιβολία έγινε καύσιμο. «Μόλις αποδέχτηκα ότι η πρόοδος θα ήταν αργή και θα κερδίσει, η ανησυχία μετατράπηκε σε κίνητρο», είπε στο The Blast.

Η απομάκρυνση από την έκθεση της τηλεοπτικής πραγματικότητας δεν ήταν τόσο δύσκολη όσο η απόκτηση αξιοπιστίας στην πυγμαχία. «Πείστε τον κόσμο της πυγμαχίας, χωρίς αμφιβολία», είπε ο DeMoor. “Η απομάκρυνση από την έκθεση είναι μια προσωπική απόφαση, αλλά η αλλαγή της αντίληψης απαιτεί χρόνο και υπομονή. Ήξερα ότι έπρεπε να εμφανίζομαι επανειλημμένα, να τσακώνομαι συχνά και να παίρνω πραγματικά ρίσκα πριν καν οι άνθρωποι σκεφτούν να αλλάξουν γνώμη.”

Αυτή η νοοτροπία αντικατοπτρίζεται στο πρόγραμμά του. Ενώ πολλοί crossover μαχητές αγωνίζονται περιστασιακά, ο DeMoor μάχεται έως και πέντε ή έξι φορές το χρόνο σε τηλεοπτικούς αγώνες, μια σκόπιμη επιλογή που βασίζεται στην υπευθυνότητα. «Αφορούσε περισσότερο την ευθύνη παρά την κριτική», εξήγησε. “Ήθελα οι πράξεις μου να ταιριάζουν με τα λόγια μου. Το να παραμένω ενεργός αναγκάζει την ανάπτυξη, δεν μπορείς να κρυφτείς πίσω από τις δυνατότητές σου όταν αγωνίζεσαι τακτικά.”

Παρά την πρόοδο, λέει ότι εξακολουθούν να υπάρχουν λανθασμένες αντιλήψεις. «Ότι είμαι εδώ για τα φώτα της δημοσιότητας και όχι για τη χειροτεχνία», είπε. “Η αλήθεια είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς μου συμβαίνει όταν κανείς δεν με βλέπει. Η πυγμαχία με έχει ταπεινώσει και παίρνω αυτή την ευθύνη στα σοβαρά.”

Μία από τις μεγαλύτερες αλλαγές στην αντίληψη του κοινού ήρθε μετά την πολυαναμενόμενη νίκη του DeMoor επί του Andrew Tate, μια στιγμή που περιγράφει ως σημείο καμπής στην καριέρα του. «Ναι, έγινε», είπε όταν ρωτήθηκε αν ο αγώνας ήταν διαφορετικός σε πραγματικό χρόνο. “Όχι μόνο λόγω του αντιπάλου, αλλά επειδή ένιωθα σαν μια στιγμή όπου η προετοιμασία συναντούσε την ευκαιρία. Μπορούσα να αισθανθώ ότι ο κόσμος άρχιζε να επαναξιολογεί αυτό που ήμουν ικανός.”

Για τον DeMoor, ο αγώνας αντιπροσώπευε κάτι περισσότερο από έναν απλό αγώνα. Ήταν μια ευκαιρία να ξαναγράψει την αφήγησή του. «Απολύτως», είπε όταν ρωτήθηκε αν ένιωθε ότι πολεμούσε μια αφήγηση. “Πολεμούσα χρόνια με υποθέσεις και αμφιβολίες. Δεν προσπαθούσα να αποδείξω σε κανέναν λάθος. Προσπαθούσα να αποδείξω ότι έχω δίκιο και να δείξω πώς μοιάζει η πειθαρχημένη προετοιμασία υπό πίεση.”

Μετά τη νίκη, οι ευκαιρίες άλλαξαν, αλλά και οι προσδοκίες. «Οι προσδοκίες έγιναν μεγαλύτερες, όπως και η ευθύνη», εξήγησε. «Οι ευκαιρίες έγιναν πιο δομημένες και σοβαρές, και με αυτό ήρθε η κατανόηση ότι κάθε απόδοση έχει μεγαλύτερη σημασία τώρα».

Ενώ οι θαυμαστές βλέπουν συχνά τις βραδιές και τις καλύτερες στιγμές του αγώνα, ο DeMoor λέει ότι τα πιο δύσκολα μέρη του ταξιδιού του συμβαίνουν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. «Οι ήσυχες θυσίες», είπε. “Οι μεγάλες κατασκηνώσεις, η απομόνωση, οι ρουτίνες που δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για άνεση. Οι άνθρωποι βλέπουν τη νύχτα του αγώνα, αλλά δεν βλέπουν τους μήνες πειθαρχίας που οδήγησαν σε αυτήν.”

Υπήρξαν στιγμές που η ψυχική και σωματική επιβάρυνση τον ώθησε να αμφισβητήσει το μονοπάτι, αλλά αυτές οι προκλήσεις ενίσχυσαν τελικά τον σκοπό του. «Ναι, υπήρξαν δύσκολες στιγμές», παραδέχτηκε. “Αλλά αυτές οι στιγμές ξεκαθάρισαν επίσης γιατί βρίσκομαι εδώ. Η πυγμαχία με ανάγκασε να αναπτυχθώ τόσο ψυχικά όσο και σωματικά.”

Η πειθαρχία που απαιτείται τώρα είναι μια έντονη αντίθεση από τη ζωή του πριν μπει στο άθλημα. «Είναι ένας τρόπος ζωής τώρα, όχι ένας διακόπτης που ανοίγεις και κλείνεις», είπε. “Όλα είναι σκόπιμα, πώς αναρρώνω, πώς προπονούμαι, πώς προετοιμάζομαι ψυχικά. Αυτή η δομή με έχει αλλάξει προς το καλύτερο.”