Olivia Wilde, Cooper Hoffman Get Dangerously Kinky

Όταν η Olivia Wilde διάβασε για πρώτη φορά το σενάριο για Θέλω το σεξ σουσε σενάριο από την Karley Sciortino, είχε ακριβώς την αντίδραση που θα ήλπιζε κάθε θαυμαστής του προκλητικού σκηνοθέτη Γκρεγκ Αράκι: «(Γέλασα τόσο σκληρά, απλώς χακαρίσαμε στον καναπέ μου, στέλνοντας και στους δύο φωνητικές νότες για το πόσο πολύ μου άρεσε», λέει η 41χρονη σταρ, «και είπε:Ναί Φυσικά πρέπει να παίξω αυτόν τον τρελό χαρακτήρα, αρκεί να βρούμε τον καλύτερο ηθοποιό όλων των εποχών να παίξει τον Έλιοτ.»

Αυτή θα ήταν η πρώτη ταινία του Araki εδώ και πάνω από μια δεκαετία. Ο Ουάιλντ θα έπαιζε την Έρικα Τρέισι, μια καλλιτέχνιδα που ωθεί τα όρια στο σύγχρονο Λος Άντζελες. Θα χρειαζόταν να παίξει απέναντι σε έναν ατρόμητο νεότερο ηθοποιό που θα υποδύεται τον Έλιοτ, τον νέο ασκούμενο της Έρικα — ω, και σαδομαζοχιστική σεξουαλική μούσα.

Ο Ουάιλντ πρότεινε τον 22χρονο Κούπερ Χόφμαν, ένα ανερχόμενο αστέρι (και γιο του αείμνηστου, σπουδαίου Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν) ο οποίος δεν είναι ακριβώς γνωστός για τα ριψοκίνδυνα κόμιστρα. «Είμαι ο Κούπερ Χόφμαν; Εννοείς το παιδί από Πίτσα με γλυκόριζα? Είναι τόσο ανατριχιαστικό και παράξενο. Είναι σαν μωρό!» λέει ο Αράκι με ένα αναιδές γέλιο. «Αλλά λόγω των γονιδίων του «nepo baby», έχει πολλή βαρύτητα. Θα μπορούσε πραγματικά να συγκρατηθεί με την Ολίβια. Ήταν απροσδόκητο να παίξει έναν τέτοιο ρόλο. Και ως ηθοποιός, είναι απλώς το όνειρο ενός σκηνοθέτη — είναι τόσο απίστευτα προικισμένος. Αυτός και η Ολίβια ήταν κεραυνοί σε ένα μπουκάλι».

Για το Araki, δεν είναι μικρό πράγμα αυτά τα συστατικά να έχουν ενωθεί τόσο ιδανικά μετά από ένα τόσο μεγάλο κενό μεταξύ των ταινιών. Ο ιθαγενής του Χόλιγουντ ξέσπασε στις δεκαετίες του ’80 και του ’90 στο κίνημα του New Queer Cinema με τολμηρές, ασυγχώρητες και αγενώς αγενείς εξερευνήσεις της σεξουαλικότητας και της ενηλικίωσης. την παραγωγή του στον 21ο αιώνα, συμπεριλαμβανομένων των κριτικών επιτυχιών Μυστηριώδες δέρμα (2004) και Kaboom (2010), έκανε πρεμιέρα σε μεγάλα ευρωπαϊκά φεστιβάλ όπως η Βενετία και οι Κάννες. Με Θέλω το σεξ σουΟ Araki θα επιστρέψει στο Sundance (η ταινία κάνει πρεμιέρα απόψε), σηματοδοτώντας την 11η και τελευταία του πρεμιέρα στο Park City πριν το φεστιβάλ μετακομίσει στο Κολοράντο το 2027.

Το τοπίο των ανεξάρτητων ταινιών άλλαξε δραματικά όταν ήταν εκτός σκηνής — στο ενδιάμεσο εργάστηκε σε μεγάλο βαθμό στην τηλεόραση, βοσκώντας το 2019 Τώρα Αποκάλυψη — αλλά ο Αράκι κατάφερε να πάρει τον δρόμο της επιστροφής χωρίς πολύ αγώνα. «Συνάντησα την Ολίβια μια Παρασκευή και είπα στη συνάντηση: «Μπορούμε να σας συνδέσουμε και να προσπαθήσουμε να βρούμε χρηματοδότηση;» και είπε ναι», λέει ο Araki. «Πήγα στο αυτοκίνητό μου περίπου στις 5:00 μ.μ. και μετά η Black Bear ανέλαβε (χρηματοδότηση) μέχρι τη Δευτέρα ή την Τρίτη».

Ο Ουάιλντ εξηγεί, «Το να τον γνώρισα ως ηθοποιό και να προσκληθώ να συμμετάσχω στο καστ του, ήταν τεράστια τιμή».

Αυτό δεν σημαίνει ότι Θέλω το σεξ σου συνήλθαν μια νύχτα. Το έργο βρισκόταν στα σκαριά σχεδόν όσο καιρό από την τελευταία ταινία του Araki, το διχαστικό όχημα Shailene Woodley του 2014 Λευκό πουλί σε μια χιονοθύελλα. Αρχικά, τα φύλα των χαρακτήρων του καλλιτέχνη και της μούσας αντιστράφηκαν. Ο πολιτισμός άλλαξε και ο Αράκι ερωτεύτηκε τη δική του ιδέα. «Μετά το #MeToo και όλα αυτά, άρχισα να νιώθω όλο και λιγότερο άνετα κάνοντας μια ταινία όπου μια γυναίκα σέρνεται από τα μαλλιά, ακόμα κι αν είναι μια συναινετική σχέση», λέει. «Δεν ήθελα να δω ή να διαδώσω αυτή την εικόνα». Η ανατρεπόμενη δυναμική ριζώθηκε σταδιακά καθώς ο Araki επέστρεφε περιοδικά στο σενάριο — κατά τη διάρκεια του οποίου συνειδητοποίησε επίσης μια μεγαλύτερη τάση με την οποία ήθελε να μιλήσει.

“Κανείς δεν έχει πια σχέσεις. Τα παιδιά δεν έχουν φίλους, φίλες, δεν ερωτεύονται, δεν ραγίζουν την καρδιά τους, δεν έχουν αυτό το τρελό one night stand. Αυτά είναι τα καλύτερα χρόνια της ζωής σου — πώς μπορείς να χάσεις αυτές τις εμπειρίες;” λέει ο Αράκι. «Όταν σκέφτομαι τη ζωή μου, τη σεξουαλικότητα και τις σχέσεις και τις σχέσεις μου – όλα με σφυρηλάτησαν και με έκαναν το άτομο που είμαι σήμερα…. Έτσι αυτό έγινε το κύριο θέμα της ταινίας, αυτή η σημαντική αναπτυσσόμενη εμπειρία για τον Έλιοτ, όσον αφορά τα πράγματα που συμβαίνουν όταν είσαι νέος και γίνεσαι μεγάλο μέρος σου».

***

Τι τράβηξε τον Ουάιλντ στον Κούπερ Χόφμαν; “Μου θύμισε μια αναδρομή στους σπουδαίους κορυφαίους νέους μάγκες της δεκαετίας του ’80 – τύπους όπως ο John Cusack και ο Matthew Broderick”, λέει. “Ο Κούπερ είναι κατά κάποιο τρόπο εντελώς ανεπιτήδευτος, ενώ είναι και ο καλύτερος κινηματογραφικός geek. Ξέρει τα σκατά του, αλλά δεν είναι ενοχλητικός γι ‘αυτό.”

Τούτου λεχθέντος, ο Χόφμαν δεν είχε ακούσει για τον Αράκι όταν του ήρθε η ταινία. Στη συνέχεια μπήκε στη φιλμογραφία του σκηνοθέτη: «Ξεκίνησα με Μυστηριώδες δέρμα και είχα εμμονή με εκείνη την ταινία, και μετά έδειχναν Εντελώς F***ed Up στο Μετρόγραφο. Κάπως τα ερωτεύτηκα όλα αυτά», λέει ο Hoffman. Εν τω μεταξύ, ήταν ήδη ενθουσιασμένος με την ευκαιρία να συνεργαστεί με τον Wilde: «Ο μπαμπάς μου και εγώ βλέπαμε Σπίτι μαζί και ήμασταν τόσο μεγάλος θαυμαστής της».

Σε ένα πολύ σφιχτό γύρισμα 17 ημερών, ο Araki ζήτησε από τον Hoffman να πάει σε μέρη που δεν είχε προσεγγίσει ποτέ πριν ως ηθοποιός. Η ταινία απεικονίζει ειλικρινά την ακραία σχέση υποτομίας στην οποία παρασύρει η Έρικα τον Έλιοτ, με τον παιχνιδιάρικο σουρεαλισμό σήμα κατατεθέν του Araki, ενώ είναι αφοσιωμένη σε μια ορισμένη, αναζωογονητική ιδιαιτερότητα. Κάθε φορά που φτάνει στην έπαυλή της, ποτέ δεν ξέρεις τι θα του ζητήσει να κάνει — μόνο αυτό, καθώς ο Έλιοτ βρίσκεται γρήγορα και έντονα παραγκωνισμένος από αυτό, μάλλον θα το υποχρεώσει. Αυτό παρουσιάζει εκπληκτικά εμπόδια στους δεσμούς του με τον πικάντικο νέο συνάδελφό του (Mason Gooding), την ακαδημαϊκή φίλη του (Charli xcx) και τον χαλαρό συγκάτοικό του (Chase Sui Wonders).

«Έπρεπε να είμαι σε ένα σετ με αυτά τα περίεργα ρούχα, κάνοντας πολύ ευάλωτα πράγματα με ένα πλήρωμα γύρω μου και έπρεπε να το αφήσω», λέει ο Χόφμαν. “Ήμουν νευρικός γι ‘αυτό – ειλικρινά, φοβισμένος, αλλά δεν υπάρχει καλύτερος λόγος να κάνω κάτι από αυτό.”

Ένιωθε προστατευμένος τόσο από τον Araki όσο και από τον Wilde. «Όταν με δέρνει ή όταν φωνάζω «είμαι τσούλα», το βλέπεις σαν, «Εντάξει, πρέπει να εμφανιστώ σήμερα», λέει ο Χόφμαν. «Αλλά δημιούργησαν έναν τόσο ασφαλή χώρο όπου ένιωθα ότι μπορούσα να αφήσω την επιφυλακή μου και να μην νιώθω ότι με εκμεταλλεύονται ή κάτι τέτοιο. Αυτό ήταν παρήγορο». Ο Χόφμαν τρύπησε το αυτί του για να εμβαθύνει στον χαρακτήρα και ένιωσε το παιχνίδι με όπου ήθελε ο Αράκι να πάρει μια δεδομένη σειρά. Παρόλο που, παραδέχεται ότι ατσάλωσε τον εαυτό του για μερικές έντονες μέρες – που είχε ρυθμιστεί νωρίς στα γυρίσματα, φυσικά – όπου έλεγε στον εαυτό του: «Άγιο σκατά, δεν μπορώ να πιστέψω ότι πρέπει να το κάνω αυτό». Ονόμασε αυτές τις μέρες του «ω, γαμώ».

Ο Araki έφερε τον συντονιστή της οικειότητας Yehuda Duenyas, μια πρώτη φορά για μια από τις ταινίες του και ένα σημάδι της αλλαγής των εποχών στη βιομηχανία. Ευτυχώς, είχε γνωρίσει τον Duenyas ενώ έκανε επεισοδιακή δουλειά Αμερικανός Ζιγκολό και ήξεραν ότι μπορούσαν να συνεργαστούν καλά. “Έψαξα κυριολεκτικά (τον Yehuda) γιατί υπάρχουν πολλά κακά εκεί έξω, έχω ακούσει, και μπορούν απλώς να το κάνουν χειρότερο – σχεδόν το κάνουν πιο άβολο και εμποδίζουν τη διαδικασία”, λέει ο Araki. “Έχω κάνει πολλές σκηνές σεξ πριν γίνουν οι συντονιστές οικειότητας… Και για μένα, δεν ένιωσα ποτέ άβολα ή άβολα γι’ αυτό. Και νομίζω ότι όλοι οι ηθοποιοί ένιωθαν το ίδιο.”

Ο Χόφμαν λέει σχετικά με τη συνεργασία με τον Duenyas, “Ο Γιεχούντα είναι το χάλι, πραγματικά. Τόσο φοβερό και δεν θα μπορούσε να είναι πιο φιλόξενο. Ερχόταν σε εμένα μετά από κάθε λήψη του τύπου “Πώς νιώθεις; Είσαι καλά; Είσαι καλά;”

***

Το Araki έχει δημιουργήσει γραφικές, kinky ταινίες για δεκαετίες, όλες δύσκολες να γίνουν με τον δικό τους τρόπο. Φέρνει μια μετρημένη προοπτική στις πολιτιστικές αλλαγές, τόσο καθώς αυξάνονται οι ηθικοί πανικοί όσο και καθώς ισχύει το αντίστροφο. «Είναι ένα εκκρεμές, και φαίνεται ότι υπάρχει μια ανάκαμψη αυτών των πιο σεξουαλικών ταινιών», υποστηρίζει ο Araki. Η περίπτωσή του στην ουσία: «Έχω εμμονή με αυτό Έντονη αντιπαλότητα επίδειξη. Μπορούσα να πω ότι έκαναν εκείνη την παράσταση στον Καναδά, και ξέρω γιατί — επειδή δεν ήθελαν να γαμηθούν διάσημος μέχρι θανάτου. Έγινε παρόμοια με τις ταινίες μου, με πολύ χαμηλό προϋπολογισμό. Έχετε λίγη περισσότερη ελευθερία. Έχετε τη δυνατότητα να πάτε σε αυτά τα μέρη, να κάνετε αυτά τα πράγματα που είναι εξειδικευμένα ή επικίνδυνα ή αμφιλεγόμενα ή που κάνουν τους ανθρώπους να νιώθουν άβολα».

Η Wilde, που υποδύεται τη σεξουαλική τυχοδιώκτη της ταινίας, ενσαρκώνει αυτή την προσέγγιση εξ ολοκλήρου στην ερμηνεία της. Είναι άλλο πράγμα να λες ότι δεν έχεις δει ποτέ τον Χόφμαν έτσι – πράγματι, μόλις ξεκινάει – αλλά είναι άλλο να λες αυτό του συμπρωταγωνιστή του. Ωστόσο, είναι αλήθεια: Η ηθοποιός που έγινε σκηνοθέτης είναι η πιο επιβλητική της, επιτίθεται σε κάθε σκηνή με μια απεριόριστη εξουσία. «Το πιο ωραίο μέρος του να είσαι ηθοποιός-σκηνοθέτης είναι η μοναδική ευκαιρία να δουλέψεις και να παρατηρήσεις άλλους σκηνοθέτες, που κατά τα άλλα εργάζονται σε ένα σιλό», λέει ο Wilde. «Η υποκριτική είναι μια σπάνια ευκαιρία για μένα να σκιάζω ουσιαστικά σκηνοθέτες που θαυμάζω».

Η Αράκι δεν έκανε ποτέ τη συνηθισμένη λίστα με τις ηθοποιούς που έπρεπε να εξετάσει κανείς για τον ρόλο. Μέσω μιας σύνδεσης, ο ατζέντης του ανέδειξε τον Ουάιλντ και του κίνησε την ιδέα. “Κυριολεκτικά δεν θα το είχα σκεφτεί ποτέ αυτό. Για μένα, είναι μια σταρ της παλιάς εποχής – είναι σαν την Ίνγκριντ Μπέργκμαν ή την Γκρέτα Γκάρμπο, έχει αυτό το πρόσωπο και αυτή τη δομή των οστών και αυτή την παρουσία”, λέει. “Νιώθω ότι το Χόλιγουντ δεν ήξερε ποτέ τι να κάνει μαζί της. Είναι πάντα η κοπέλα, η σύζυγος, αυτό ή εκείνο. Νιώθω ότι έχει σπαταληθεί από το Χόλιγουντ επειδή δεν έχουν πραγματικά σπουδαίους ρόλους για γυναίκες, συνήθως.” (Ο Wilde κατευθύνεται επίσης στο Sundance μαζί Η Πρόσκλησηπου σκηνοθέτησε εκείνη και αστέρια μέσα.)

Όσο για το πώς ένιωσε ο Wilde για αυτό το κομμάτι: «Ένα φρικιό με τον καλύτερο δυνατό τρόπο». Και προσθέτει, «Το σενάριο ήταν μια ανατρεπτική, χαρούμενη, ανεπιτήδευτη έκρηξη».

Είναι καλό που ένιωθε καλά με τον Araki, αφού η Erika ήταν ο πιο προσωπικός ρόλος στο έργο — μερικές φορές, μάλλον κυριολεκτικά. «Πολλά από αυτά που λέει για το σεξ, τη σεξουαλικότητα και την τέχνη είναι κυριολεκτικά αποσπάσματα από πράγματα που έχω πει σε προηγούμενες συνεντεύξεις», λέει ο Araki. «Η άποψή μου ως προκλητική καλλιτέχνιδα με τα χρόνια έγινε μεγάλο μέρος του χαρακτήρα της.

«Σαφώς είναι ένα φερέφωνο για μένα», συνεχίζει ο Araki. «Σίγουρα σχετίστηκα μαζί της — εκτός, προφανώς, δεν έχω κοιμηθεί ποτέ με τους ασκούμενους μου».